http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1398 جلد77 شماره5 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1398/5/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9869&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">در حال حاضر کمابیش ۳۷ میلیون نفر در سرتاسر جهان به عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی</span> <span style="font-size:10.0pt;">مبتلا بوده و سالانه حدود دو میلیون نفر نیز به تعداد آن افزوده می شود. عفونت با این ویروس در ابتدا با میزان بالایی از ابتلا و مرگ و میر</span> <span style="font-size:10.0pt;">همراه بوده، اما پیشرفت های اخیر درمانی منجر شده است تا این عفونت به سمت یک بیماری مزمن و قابل کنترل درآید. همچنین شواهد بسیاری وجود دارد که افراد عفونی تحت درمان با داروهای ضد رتروویروسی، احتمال پایینی در انتقال عفونت به شریک جنسی خود دارند. از زمان عرضه زیدوودین در سال ۱۹۸۷ به عنوان اولین داروی ضد رتروویروسی، پیشرفت های چشمگیری در زمینه درمان ایدز</span> <span style="font-size:10.0pt;">ایجاد شده است. با گذشت زمان، پیدایش رده های مختلف داروهای ضد رتروویروسی منجر به تغییر چهره ایدز از یک بیماری کشنده و مهلک به یک بیماری مزمن و قابل کنترل شده است. هم اکنون شش رده اصلی از داروهای ضد رتروویروسی وجود دارند که عبارتند از مهارکننده های نوکلئوزیدی/نوکلئوتیدی آنزیم رونوشت بردار معکوس، مهارکننده های غیرنوکلئوزیدی آنزیم رونوشت بردار معکوس، مهارکننده های پروتئاز، مهارکننده های فیوژن، مهارکننده های گیرنده کمکی و مهارکننده های اینتگراز. امروزه جهت به دست آوردن بالاترین میزان مهار ویروسی، کاهش خطر ایجاد مقاومت در برابر دارو و همچنین کاهش مرگ و میر در مبتلایان به ایدز، استفاده از رژیم درمان ضد رتروویروسی ترکیبی توصیه می شود. هدف از نوشتار کنونی، معرفی و مروری بر داروهای ضد رتروویروسی موجود با تمرکز بر روی فارماکوکینتیک، مکانیسم عمل، دوز مورد استفاده و اثرات جانبی و نامطلوب هر کدام از این رده های دارویی می باشد. </span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> فرح بخارائی سلیم http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9870&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">کتاب جدید ارزش های نسبی خدمات تشخیصی درمانی در سال ۱۳۹۳ و به منظور برطرف کردن اشکالات فراوان موجود در کتاب تعرفه پیشین تدوین و ملاک محاسبه قرار گرفت. از جمله اهداف کتاب جدید رعایت بیشتر توازن بین رشته ای در محاسبه تعرفه خدمات تشخیصی-درمانی و عادلانه تر نمودن تعرفه ها برای انجام اعمال تخصصی و فوق تخصصی بود. هدف مطالعه کنونی تحلیل ارزش نسبی بین رشته های تخصصی پزشکی با استفاده از این کتاب بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بود که به تعیین و مقایسه میانگین ارزش های نسبی خدمات مراقبت سلامت بین تخصص های مختلف پزشکی براساس کتاب ارزش نسبی خدمات سلامت ایران از مهر ۱۳۹۶ تا مرداد ۱۳۹۷ در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پرداخت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">جراحی فک و صورت و جراحی مغز و اعصاب با ۶۲/۸۱ و ۶۰/۴۷ واحد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بالاترین میانگین و جراحی چشم و جراحی زنان و زایمان با ۲۸/۹۵ و ۲۸/۸۱ واحد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">) پایین ترین میانگین را به خود اختصاص دادند. از بین فوق تخصص ها نیز فوق تخصص جراحی قلب و عروق با ۸۵/۲۵ واحد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بالاترین میانگین ارزش نسبی و جراحی پلاستیک با ۵۰/۵۱ واحد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) پایین ترین میانگین ارزش نسبی را به خود اختصاص دادند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج مطالعه نشان داد که تفاوت معنادار میان میانگین ارزش های نسبی در رشته های تخصصی و فوق تخصصی وجود دارد. با توجه به اینکه ارزش های نسبی خدمات با توجه به فاکتورهایی مانند مهارت و تخصص مورد نیاز، ریسک عمل جراحی برای پزشک و بیمار، تعیین شده اند تفاوت مشاهده شده بین رشته های مختلف توجیه پذیر به نظر می رسد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> رضا رضایتمند http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9871&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">کورویید لایه ی تغذیه کننده ی نیازهای خونی لایه های خارجی شبکیه بوده و در بیماری انسداد ورید مرکزی چشم دچار تغییرات بزرگی می شود. پژوهش کنونی با هدف بررسی ضخامت پایه کورویید زیر فووآی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Baseline subfoveal choroidal thickness)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به عنوان یک شاخص برای پاسخ بینایی و آناتومیک به بواسیزوماب در بیماران دچار ادم ماکولای ناشی از انسداد ورید مرکزی شبکیه انجام شد.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه همگروهی آینده نگر ۲۳ مورد جدید از بیماران با ادم ماکولای ناشی از انسداد ورید مرکزی شبکیه درمان نشده از بهمن ۱۳۹۵ تا تیر ۱۳۹۶ در بیمارستان چشم پزشکی فیض، اصفهان، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران یک تزریق داخل ویتره بواسیزوماب دریافت کردند و برای ۳۰ روز پیگیری شدند. ضخامت زیر فووآی کورویید به کمک روش </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Enhanced depth imaging spectral-domain optical coherence tomography (EDI SD-OCT)</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ارزیابی شد. نسبت پایه ضخامت زیر فووآی کورویید در چشم بیمار<a name="OLE_LINK173"></a><a data-select-like-a-boss="1" name="OLE_LINK172"> به چشم سال</a></span>م به عنوان متغیر غیر وابسته در نظر گرفته شد. تغییرات بهترین دید اصلاح شده در مقیاس لوگمار </span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(LogMAR visual acuity)</span></span> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">(پاسخ بینایی) و نسبت ضخامت مرکز ماکولا ثانویه به اولیه&nbsp;(پاسخ آناتومیکی) در چشم مبتلا به انسداد ورید مرکزی شبکیه برای آنالیزهای مقایسه ای و وابستگی در نظر گرفته شدند.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۴۶ چشم از ۲۳ بیمار (۲۳ چشم سالم در مقایسه با چشم سالم مقابل) وارد مطالعه شدند. مقدار ضخامت زیر فووآی کورویید پایه در چشم های دچار انسداد ورید مرکزی شبکیه (</span><a name="OLE_LINK161"><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;m</span></span></a><span style="font-size:10.0pt;"> ۴۶/۰۹</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۲۵۱/۹۱) نسبت به چشم سالم بیشتر بود (۰/۰۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;m</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۲۶/۶۲</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">۲۰۶/۹۵). نسبت پایه ضخامت زیر فووآی کورویید در چشم بیمار به چشم سالم به طور متوسط با پاسخ آناتومیکال به شدت با پاسخ بینایی ارتباط داشت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، افزایش ضخامت مشیمیه زیر فووآ در چشم های مبتلا به انسداد ورید مرکزی شبکیه می تواند نشان دهنده پاسخ بهتر کوتاه مدت به داروی بواسیزوماب باشد.</span></span></div> حسن رزمجو http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9872&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سردرد یکی از مشکلات شایع پس از بی حسی نخاعی در بلوک های نوروآگزیال است. رژیم های دارویی مختلفی برای درمان پیشنهاد شده است. این مطالعه به بررسی تاثیر آمینوفیلین، پاراستامول و تجویز همزمان این دو دارو بر پیشگیری از سردرد پس از بی حسی اسپاینال پرداخت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">در یک مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور، به ارزیابی ۱۲۰ بیمار در ۴ گروه ۳۰ نفره که </span></span><span style="font-size:10.0pt;">جهت جراحی اندام تحتانی به بیمارستان های الزهرا (س) و کاشانی اصفهان در سال های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶<span style="color:black;"> مراجعه</span></span> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">کرده و تحت بی حسی نخاعی قرار گرفته بودند، پرداختیم. در گروه </span></span><span style="font-size:10.0pt;">آمینوفیلین، پاراستامول، آمینوفیلین-پاراستامول و شاهد <span style="color:black;">به ترتیب، آمینوفیلین (</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۱/۵) به صورت آهسته، پاراستامول (</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۰۰۰)، آمینوفیلین و پاراستامول با دوز مشابه، نرمال سالین، همگی به صورت داخل وریدی تزریق گردید. بروز سردرد </span></span><span style="font-size:10.0pt;">پیش از بی حسی اسپاینال، ۱۵ دقیقه پیش از خروج ریکاوری، روز اول هر ۶ ساعت و هفته اول روزانه<span style="color:black;"> در ۴ گروه مورد ارزیابی قرار گرفت.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">۴۲ بیمار (۳۵%) از بیماران مورد مطالعه، ۴۰% از بیمارانی که آمینوفیلین دریافت کردند، ۳۳/۳% از بیمارانی که پاراستامول دریافت کردند، ۲۰% از بیمارانی که پاراستامول و آمینوفیلین را با هم دریافت کردند و ۶/۴۶% از گروه شاهد (نرمال سالین) دچار سردرد شدند (۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). فراوانی تهوع در هیچ کدام از زمان ها بین ۴ گروه تفاوت معنادار نداشت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه نشان داد که تجویز همزمان آمینوفیلین و پاراستامول به صورت داخل وریدی، موجب کاهش معناداری در سردرد پس از بی حسی نخاعی در جراحی اندام تحتانی می شود.</span></span></div> سمیه اسدپور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9873&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">دیابت بیماری مزمنی است که شایع ترین بیماری اختلالات متابولیسم و یکی از عمده ترین مسایل بهداشتی-درمانی در سرتاسر دنیا است. امروزه تکنیک های داده کاوی</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Data mining techniques)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با توجه به توانمندی آن ها، در حوزه های مختلف به کار برده می شوند. بنابراین در این پژوهش به مقایسه کارایی روش های داده کاوی در پیش بینی ابتلا به بیماری دیابت نوع ۲ پرداخته شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تحلیلی-مقطعی، از مجموع ۷۰۰۰ نفر شرکت کننده در طرح غربالگری دیابت سال ۱۳۹۵ در منطقه ثامن مشهد که شامل بررسی میزان قند خون، چشم ها، آسیب کلیوی و سلامت پاها بود، تعداد ۵۴۰ نفر مبتلا به بیماری دیابت (درمان نشده) بودند و برای حفظ توازن ۶۰۰ فرد سالم به صورت نمونه گیری متناسب با حجم انتخاب شدند (حجم کل نمونه ۱۱۴۰ نفر). در این مطالعه مبتلایان به دیابت بالای ۳۰ سال وارد مطالعه گردیدند و افرادی که از پیش سابقه ی دیابت نوع ۲ داشتند و اکنون به سبب استفاده از دارو و یا رعایت سایر نکات مقدار قند خون طبیعی داشتند از مطالعه حذف گردیدند.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">صحت هر سه مدل برابر بود (۸۶%) اما از نظر سطح زیرمنحنی راک </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(Receiver operating characteristic, ROC</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">،</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مدل های رگرسیون لجستیک </span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(Logistic regression model)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و بیزین ساده </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Simple Bayesian model)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با۹۰% سطح زیرمنحنی راک عملکرد بهتری داشتند. در مدل بیزین ساده و رگرسیون لجستیک به ترتیب متغیرهای شاخص توده <span style="letter-spacing:-.1pt;">بدنی و سن دارای بیشترین میزان اهمیت بودند، در حالی که در مدل ماشین بردار پشتیبان </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(Support vector machine, SVM)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، متغیرهای شاخص توده بدنی و فشارخون دارای بیشترین اهمیت بودند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">صحت هر سه مدل برابر </span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">بود.</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> از نظر سطح زیرمنحنی راک، مدل های رگرسیون لجستیک و بیزین ساده مناسب تر بودند. در مجموع هر سه مدل عملکرد مشابهی داشتند. </span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در هر سه مدل شاخص توده بدنی دارای بیشترین اهمیت بود.</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></div> راضیه یوسفی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9874&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با افزایش بیماران با ایمنی در معرض خطر، عفونت های قارچی به ویژه عفونت دستگاه تنفسی نیز افزایش یافته است. در پژوهش کنونی آلودگی قارچی دستگاه تنفس بیماران با ایمنی در معرض خطر در </span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نمونه های برونکوآلوئولار لاواژ&nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(BAL)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">مراجعه کننده به کلینیک تخصصی ریه بیمارستان امیرالمومنین شهر اراک مورد ارزیابی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه توصیفی-مقطعی از اردیبهشت ۱۳۹۶ تا خرداد ۱۳۹۷ برروی بیماران با ایمنی در معرض خطر مشکوک به عفونت ریوی مراجعه کننده به کلینیک تخصصی ریه بیمارستان دانشگاهی امیرالمومنین </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(ع)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> شهر اراک انجام گرفت. از بین این بیماران، ۶۴ بیمار شامل ۳۵ زن و ۲۹ مرد انتخاب شدند. نمونه برونکوآلوئولار لاواژ </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(BAL)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> توسط پزشک از این بیماران تهیه و به سرعت به آزمایشگاه قارچ شناسی دانشکده پزشکی ارسال گردید. نمونه های برونکوآلوئولار لاواژ با رنگ آمیزی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Grocott-Gomori&#39;s methenamine silver (GMS)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و روش کشت </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">مورد بررسی قرار گرفتند.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">از ۶۴ بیمار، ۹ (۱۴%) بیمار آلوده به عفونت های قارچی ریوی بودند. در بین بیماران آلوده به عفونت قارچی، ۹ بیمار (۱۰۰%) در آزمایش کشت و ۸ بیمار (۷۲%) با رنگ آمیزی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GMS</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;"> مثبت شدند. در بین افراد آلوده ۷ (۷۷/۸%) نفر زن و ۲ (۲۲/۲%) نفر مرد بودند. شایع ترین قارچ های جداشده شامل کاندیدا آلبیکنس، آسپرژیلوس فومیگاتوس و گونه های موکور (هر کدام ۲ مورد) بودند. بین آلودگی قارچی با جنس، سن، شغل و نوع بیماری رابطه معنادار مشاهده نگردید.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج پژوهش کنونی نشان داد، بیماران با ایمنی در معرض خطر مستعد عفونت های قارچی به ویژه کاندیدیازیس و آسپرژیلوزیس هستند.</span></span></div> مجتبی دیده دار http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9875&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">عفونت های ویروسی با مکانیسم های پیچیده در آغاز و پیشرفت بیماری های خود ایمنی از جمله اسکلرودرما دخالت دارند. پژوهش کنونی با هدف بررسی میزان شیوع سرولوژیکی عفونت ویروس های هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Human immunodeficiency viruses (HIV)</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، اپشتین بار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(EBV)</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و سایتومگالوویروس در بیماران ایرانی مبتلا به اسکلرودرما انجام شد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی که از خرداد ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۷ در مرکز تحقیقات ایدز دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد، ۶۵ بیمار مبتلا به اسکلرودرما و ۶۵ فرد سالم وارد مطالعه شدند. سرم افراد با استفاده از کیت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA)</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> از نظر ایمونوگلوبولین </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> ضد سایتومگالوویروس </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(CMV-IgG)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، ایمونوگلوبولین </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> ضد آنتی ژن کپسید ویروس اپشتین بار </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(EBV-VCA-IgG)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، آنتی ژن سطحی ویروس هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(HBsAg)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، آنتی بادی ضد ویروس هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(HCVAb)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و آنتی بادی ضد ویروس </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(HIVAb)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بررسی شد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">وجود </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">CMV-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> در تمامی بیماران مبتلا به اسکلرودرما و ۴۹ (۹۸%) فرد سالم تشخیص داده شد. افزون بر این، </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">EBV-VCA-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;"> در سرم ۵۸ (۸۹/۲%) بیمار و ۴۰ (۸۰%) فرد سالم تشخیص داده شد. فراوانی </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">CMV-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">EBV-VCA-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بین دو گروه از اختلاف معناداری نداشت، اما تیتر </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">CMV-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">EBV-VCA-IgG</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> در گروه بیماران مبتلا به اسکلرودرما به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. وجود </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HBsAg</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HIVAb</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> در هیچ کدام از بیماران مبتلا به اسکلرودرما تایید نشد، اما </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HCVAb</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> تنها در یک بیمار تشخیص داده شد. تمامی افراد گروه کنترل از نظر </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HBsAg</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HCVAb</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HIVAb</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> منفی بودند.</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">شیوع سرولوژیک عفونت ویروس های هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، اپشتین بار و سایتومگالوویروس در بیماران مبتلا به اسکلرودرما و افراد سالم با هم مشابه بود.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> طیبه هاشمپور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9876&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">چاقی یکی از عوامل بروز و تشدید بیماری آرتریت روماتویید محسوب می شود. با این وجود مطالعات محدودی ارتباط بین ترکیب بدن و شدت این بیماری را مورد بررسی قرار داده اند. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط شدت بیماری آرتریت روماتویید با انواع چاقی و مقایسه شاخص های آنتروپومتری بین بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید و افراد سالم انجام گردید.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این</span> <span style="font-size:10.0pt;">مطالعه</span> <span style="font-size:10.0pt;">به روش مورد-شاهدی در بیمارستان گلستان شهر اهواز از اردیبهشت تا بهمن ۱۳۹۵ انجام شد. در این مطالعه، ۹۵ بیمار مبتلا به آرتریت روماتویید و ۹۵ فرد سالم به عنوان گروه کنترل شرکت کردند. وزن، قد، درصد چربی و شاخص های آنتروپومتری ارزیابی شدند. شدت بیماری آرتریت روماتویید براساس معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DAS28</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> محاسبه شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">وزن، نمایه توده بدن، چربی بدن، اندازه دور کمر، نسبت دور کمر به لگن، نسبت دور کمر/ قد و دیگر شاخص های جدید چاقی شامل شاخص شکل بدن، شاخص چاقی بدن، شاخص حجم شکمی، اندازه سطح بدن و شاخص </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Conicity</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;"> در بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید نسبت به افراد سالم به طور معنادار بالاتر بود (۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). شاخص دورکمر/ قد و شاخص چاقی بدن در مقایسه با شاخص های دیگر بیشترین ارتباط را با امتیاز </span><span dir="LTR"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:8.0pt;">DAS28</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> داشتند. خطر ابتلا به آرتریت روماتویید در افراد مبتلا به چاقی مرکزی (براساس اندازه دور کمر) نسبت به چاقی نمایه توده بدن و درصد چربی بدن بیشتر است.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این پژوهش نشان می دهد شدت بیماری آرتریت روماتویید با انواع چاقی (به ویژه چاقی شکمی) و شاخص های آنتروپومتری ارتباط دارد.</span></span></div> میثم عالیپور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9877&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در دهه های گذشته، رابطه بین نوع گروه های خونی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(ABO)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با ویروس هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> همیشه مورد بحث بوده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط نوع گروه های خونی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ABO</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و ابتلا به هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مزمن طراحی شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در مطالعه تحلیلی-مقایسه ای کنونی، سه گروه شامل گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (بیماران مبتلا به هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (بیماران مبتلا به هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) که از مهر ۱۳۹۴ تا مهر ۱۳۹۷ به درمانگاه هپاتیت بیمارستان رسول اکرم </span><span style="font-size:8.0pt;">(ص)</span><span style="font-size:10.0pt;"> شهر تهران مراجعه کرده بودند، با گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (شاهد) مقایسه شدند. داده های دموگرافیکی و آزمایشگاهی از پرونده پزشکی بیماران استخراج و گردآوری شد. </span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">به طورکلی، ۱۹۶ و ۱۰۳ بیمار در گروه </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و ۳۰۰ نفر در گروه شاهد وارد مطالعه شدند. گروه خونی نوع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">O</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> به طور معناداری در بیماران مبتلا به هپاتیت </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۴۶/۴%) ۹۱ و بیماران مبتلا به هپاتیت </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۴۱/۹%) ۴۳ نسبت به گروه شاهد (۳۴%) ۱۰۲ بالاتر بود. (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) نسبت شانس ابتلا به هپاتیت </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد با گروه خونی نوع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">O</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> بالاتر بود. نسبت شانس ابتلا به هپاتیت </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> مزمن به طور معناداری در بین بیماران با گروه خونی نوع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> پایین تر بود </span></span><span style="font-size:10.0pt;">(۰/۸-۱/۲-</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">۹۵% </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">,</span></span><span style="font-size:10.0pt;">۰/۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR =</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">).<span style="letter-spacing:.1pt;"> ابتلا به هپاتیت </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> مزمن به طور معناداری در بین بیماران با آنتی ژن </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(RH)</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;"> مثبت بالاتر گزارش شد (۰/۰۵</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">افراد با گروه خونی نوع </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">O</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، از شانس بالاتری برای ابتلا به هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مزمن با آنتی ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(RH)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت برخوردار هستند. شانش ابتلا به هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در افرد با گروه خونی نوع </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> پایین تر گزارش شد.</span></span></div> شهرام آگاه http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9878&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">متوترکسات به عنوان یک داروی آنتی متابولیت ، هر چند دارای عوارض متعددی است، ولی بروز پتشی های منتشر جلدی (بثورات ماکولوپاپولر) از عوارض بسیار نادر آن حتی در دوزهای پایین می باشد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بیمار یک زن ۷۷ ساله به دلیل اجرای نادرست دستور نحوه مصرف داروی متوتروکسات، با راش های پوستی منتشر با وجود مصرف داروهای مختلف برای درمان بیماری مزمن روماتیسمی از پیش موجود به بخش اورژانس بیمارستان آورده شده بود، </span><span style="background:white;"><span style="color:#212121;"><span style="font-size:10.0pt;">بیمار با شک به مسمومیت با متوتروکسات، پس از بررسی های لازم و نیز اقدامات درمانی اولیه، تحت درمان با فاکتور محرک کلونی ماکروفاژ- گرانولوسیت قرار گرفت و به طور شگفت انگیزی تمام عوارض بالینی و آزمایشگاهی ایجاد شده بهبود یافت.</span></span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در زمان مصرف متوتروکسات توسط بیمار حتی با تجویز پزشک متخصص، با بروز هرگونه نشانه های پوستی مانند راش های ماکولوپاپولر منتشر بدون خارش باید به فکر مسمومیت با متوتروکسات بود.</span></span></div> فارس نجاری