مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

بررسی بیان ژن سه گیرنده آدرنرژیک آلفا 1، 2 و بتا 2 سلول‌های کومولوس تخمدان زنان نابارور با پاسخ ضعیف تخمدانی کاندید لقاح آزمایشگاهی

محمد مهدی نقی زاده

زمینه و هدف: بیشتر مطالعات نشان می دهد ۹ تا ۲۴% افرادی که در سیکل لقاح آزمایشگاهی (IVF) قرار می گیرند زنانی هستند که پاسخ تخمدانی آن ها ضعیف است. زنان با پاسخ ضعیف تخمدانی Poor ovarian response (POR) بیماران ناباروری هستند که ذخیره تخمدان و پاسخ تخمدان به داروها کم و کیفیت تخمک در آن ها رو به زوال است. هدف این مطالعه بررسی بیان ژن سه گیرنده آدرنرژیکی در سلول های کومولوس زنان پاسخ ضعیف تخمدانی در محیط کشت بود.
روش بررسی: این مطالعه موردی-شاهدی از فروردین تا دی ۱۳۹۶ در مرکز تحقیقات بهداشت باروری بیمارستان امام خمینی (ره) تهران بر روی دو گروه مطالعه و کنترل (اهدا کننده تخمک) انجام شد. هر دو گروه با ضوابط محدوده سنی ۲۰ تا ۴۵ سال و داشتن اندکس توده بدنی زیر m²/kg ۲۸ وارد مطالعه شدند و ضوابط خروج شامل عدم مصرف دارو بجز داروهای تحریک کننده تخمدان و عدم ابتلا به بیماری بود. تشخیص پاسخ ضعیف تخمدان با معیار بولونیا (Bologna) انجام شد. پس از پانکچر فولیکول ها، کومولوس ها از کمپلکس تخمک-کومولوس جدا و با لام نئوبار شمارش و به محیط کشت اضافه شد. استخراج RNA انجام و غلظت RNA خوانده شد. cDNA سنتز و برای ژن های B2 و ADRα1,2 پرایمر طراحی و بیان ژن سنجیده شد.
یافته ها: مقایسه نتایج بیان ژن فقط در گیرندۀ آلفا ۱ و ۲ سلول های کومولوس در دو گروه مطالعه و کنترل، کاهش معناداری نشان داد. ضریب همبستگی نیز نشان داد که بین گیرنده های آدرنرژیک و اثرات آن ها بر یکدیگر رابطه معنادار وجود دارد.
نتیجه گیری: نتایج مطالعۀ حاضر کاهش بیان ژن دو گیرنده آلفا ۱ و ۲ در این زنان را نشان داد.

بررسی سطح پروتیین A پلاسمایی مرتبط با حاملگی در بیماران سندرم کرونری حاد با گروه کنترل و مقایسه آن با مارکرهای تروپونین قلبی و کراتین کیناز-MB

الهام خانلرزاده

زمینه و هدف: تشخیص زودهنگام سندرم های کرونری در تعیین پیش آگهی و پیشگیری از عوارض ناگوار نقش مهمی داشته و می تواند نجات بخش جان بیماران باشد. در این مطالعه سطح پروتیین A پلاسمایی مرتبط با حاملگی (PAPP-A) در بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد با گروه کنترل و با سایر مارکرهای قلبی شامل تروپونین و کراتین کیناز-MB مقایسه شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، به روش شیوه نمونه گیری آسان از بین بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان قلب فرشچیان همدان از تیر ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۷، تعداد ۱۱۶ بیمار مبتلا به سندرم کرونری حاد با ۱۱۶ فرد غیرمبتلا به آن (گروه کنترل) از نظر بیومارکرهای پروتیین A پلاسمایی مرتبط با حاملگی، کراتین کیناز-MB و تروپونین سرم مورد مقایسه قرار گرفتند.
یافته ها: میانگین و انحراف معیار پروتیین A پلاسمایی مرتبط با حاملگی در مبتلایان به سندرم کرونری حاد و گروه کنترل به ترتیب ۲۷/۵۶±۹۳/۸۵ و ۷/۲۹±۸۹/۶۳ بود، بنابراین بین بیماران و گروه کنترل اختلاف معناداری مشاهده نشد، اما سطح کمی PAPP-A در بیماران انفارکتوس میوکارد همراه با صعود قطعه ST به طور معناداری بالاتر از مبتلایان به آنژین ناپایدار و انفارکتوس میوکارد بدون صعود قطعه ST بود (۰/۰۰۱P<). میانگین و انحراف معیار PAPP-A در بیماران سندرم حاد کرونری با نتیجه تروپونین مثبت و منفی به ترتیب ۲۷/۵۲±۹۹/۴۲ و ۱۸/۷۹±۹۰/۶۹ بود (۰/۰۲۱P=). ضریب همبستگی ۰/۰۷ بین سطح سرمی PAPP-A با کراتین کیناز-MB به دست آمد (۰/۲۹۲P=).
نتیجه گیری: در مبتلایان به سندرم کرونری حاد، افزون بر مثبت شدن تروپونین قلبی، پروتیین A پلاسمایی مرتبط با حاملگی نیز به طور معناداری افزایش یافت.

بررسی جمعیت لاکتوباسیلوس، اشریشیا کلی و پریوتلا در میکروبیوم مدفوعی افراد مبتلا به پولیپ آدنوما و سرطان روده‌ی بزرگ

سما رضاسلطانی

زمینه و هدف: سرطان روده ی بزرگ دومین سرطان شایع دنیا است که عامل اصلی ایجاد آن عوامل اپی ژنتیک و عوامل محیطی محسوب می گردد که در این بین گات میکروبیوتا حایز اهمیت می باشد. از طرفی کمابیش پیش زمینه ساز سرطان روده ی بزرگ، پولیپ های آدنوما می باشند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی جمعیت باکتری های لاکتوباسیلوس، اشریشیا کلی و پریوتلا در بیماران مبتلا به سرطان روده و پولیپ آدنوما در مقایسه با افراد سالم بود.
روش بررسی: در این مطالعه مورد-شاهدی، نمونه های مدفوع ۳۱ فرد سالم، ۴۲ فرد مبتلا به پولیپ آدنوما و ۲۰ بیمار مبتلا به سرطان روده ی بزرگ که برای غربالگری سرطان روده ی بزرگ از شهریور ۱۳۹۵ تا شهریور ۱۳۹۶ به بیمارستان طالقانی تهران مراجعه کردند، گردآوری گردید. میزان کمیت این میکروب ها با روش Real-time polymerase chain reaction (PCR)، دقیق تعیین شد.
یافته ها: افزایش جمعیت براساس منحنی تکثیر بررسی گردید. پریوتلا با منحنی تکثیر ۲۴/۶ و افزایش سطح معناداری، اشریشیا کلی با منحنی تکثیر ۲۰/۴ و سطح معناداری قابل قبول، در افراد مبتلا به سرطان روده و پولیپ آدنوما نسبت به افراد سالم مشاهده گردید، درحالی که کاهش لاکتوباسیلوس با منحنی تکثیر ۲۸/۶ و سطح معناداری قابل قبول در افراد بیمار نسبت به افراد سالم به دست آمد.
نتیجه گیری: میکروبیوم روده ای افراد مبتلا به سرطان روده ی بزرگ و پولیپ آدنوما با میکروبیوم افراد سالم متفاوت بوده و بار میکروب های بیماری زا در مقایسه با میکروب های مفید در افراد سرطانی و مبتلا به پولیپ بالاتر بود.

بررسی اثربخشی پیش‌داروی تیزانیدین خوراکی در کاهش درد پس از جراحی سپتوپلاستی

علی اصغر عربی میانرودی

زمینه و هدف: از مشکلات عمده در اعمال جراحی، درد پس از آن است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی تیزانیدین به عنوان پیش دارو در کاهش درد پس از عمل جراحی سپتوپلاستی انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور از فروردین تا اسفند ۱۳۹۳ در بخش گوش و حلق و بینی بیمارستان آموزشی درمانی شفا کرمان بر روی ۷۱ بیمار ۱۸ تا ۵۰ ساله ی کاندید جراحی سپتوپلاستی برای اولین بار، انجام گردید. بیماران به طورتصادفی در دو گروه قرار گرفتند. داروی تیزانیدین با دوز mg ۴ دو ساعت پیش از جراحی (سپتوپلاستی) به صورت خوراکی به بیماران گروه مداخله داده شد. در گروه کنترل دارونما تجویز گردید. داده های مربوط به شدت درد چهار ساعت، هشت ساعت و صبح روز پس از جراحی اندازه گیری و ثبت شد.
یافته ها: بیماران ۶۲ نفر (۸۷/۳۲%) مرد و ۹ نفر (۱۲/۶۸%) زن بودند. میانگین سنی افراد مورد بررسی ۷/۵±۲۴/۶ سال بود. دو گروه مداخله و شاهد از نظر سن همسان بودند (۰/۵۴P=)، اما طول مدت جراحی در دو گروه متفاوت بود (۰/۰۳۸P=) و در گروهی که تیزانیدین دریافت کردند، طولانی تر بود. میانگین امتیاز درد در دو گروه پس از چهار ساعت، متفاوت و در گروهی که تیزانیدین دریافت کرده بودند، بیشتر بود (۰/۰۴۳P=). میانگین امتیاز درد در دو گروه پس از هشت ساعت (۰/۹۵P=) و یک روز (۰/۷۹P=) تفاوت معناداری نداشت.
نتیجه گیری: در این مطالعه تجویز تیزانیدین پیش از عمل در کاهش درد پس از عمل جراحی سپتوپلاستی مؤثر نبود.

تشخیص ملانوما با یک مدل یادگیری عمیق

علی عامری

زمینه و هدف: سرطان پوست یکی از شایعترین سرطان ها و ملانوما (Melanoma) کشنده ترین نوع سرطان پوست می باشد. خال ملانوسیتیک (Melanocytic nevi) و ملانوما هر دو از ملانوسایت ها (سلول های تولیدکننده رنگدانه) به وجود می آیند، اما خال ملانوسیتیک خوش خیم و ملانوما بدخیم هستند. این مقاله یک مدل یادگیری عمیق (Deep learning) برای طبقه بندی (Classification) این دو ضایعه پوستی ارایه می کند.
روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی که در بهمن ۱۳۹۸ در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد، از مجموعه داده عکس های درماسکوپی Human against machine with 10000 training images, (HAM10000)، هزار تصویر خال ملانوسیتیک و هزار تصویر ملانوما استخراج گردید. از هر مورد، ۹۰۰ تصویر به شکل تصادفی برای آموزش سیستم انتخاب شدند و ۱۰۰ تصویر باقیمانده برای تست اختصاص داده شد. یک مدل یادگیری عمیق شبکه عصبی کانولوشنال (Convolutional neural network)، با استفاده از AlexNet (Krizhevsky et al., 2012) به عنوان مدل از پیش آموزش دیده شده (Pretrained)، به کارگرفته شد. در ابتدا این شبکه با ۱۸۰۰ تصویر آموزش داده شد و سپس عملکرد آن بر روی ۲۰۰ تصویر ارزیابی گردید.
یافته ها: مدل پیشنهادی به دقت ۹۳% (Accuracy) در طبقه بندی تصاویر به دو کلاس خوش خیم و بدخیم دست یافت. همچنین مساحت زیر منحنی Receiver operating characteristic (ROC)، ۹۸/۰، حساسیت ۹۴% (Sensitivity) و اختصاصیت ۹۲% (Specificity) به دست آمد. همچنین با تنظیم پارامتر آستانه طبقه بندی مدل، امکان افزایش حساسیت، به قیمت کاهش اختصاصیت وجود دارد و بالعکس.
نتیجه گیری: با توجه به دشواری تشخیص ملانوما حتی برای متخصصین با تجربه، یافته های این مطالعه، توانایی بالای یادگیری عمیق را در تشخیص سرطان پوست نشان می دهد.

مقایسه تاثیر دو ترکیب پیش‌درمان دارویی دکسمدتومدین- فنتانیل و میدازولام- فنتانیل در بیماران تحت عمل جراحی کاتاراکت

ابراهیم اسپهبدی

زمینه و هدف: بیماری کاتاراکت یکی از شایعترین بیماری های چشم به ویژه در افراد سالمند می باشد و بیشتر این بیماران نیاز به عمل جراحی دارند و مرحله ی بیهوشی و آرام بخشی در این بیماران از اهمیت خاصی برخوردار است. در این مطالعه بر آن شدیم که ترکیب دارویی دکسمدتومدین-فنتانیل را با میدازولام-فنتانیل در جراحی کاتاراکت مقایسه کنیم.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مطالعه مورد- شاهدی بود که در فاصله مهر تا آبان ۱۳۹۸ در بیمارستان فارابی انجام شد. تعداد ۷۰ بیمار براساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه ۳۵ نفری تقسیم شدند. یک گروه از بیماران ترکیب دارویی دکسمدتومدین-فنتانیل (گروه دکسمدتومدین) و گروه دیگر ترکیب میدازولام- فنتانیل (گروه میدازولام) دریافت داشتند.
یافته ها: اختلاف فشارخون سیستولیک و دیاستولیک حین عمل در دو گروه تفاوت معناداری نداشت (۰/۱۵۰P=). در حالی که افرادی که دکسمدتومدین دریافت کرده بودند به طور معناداری ضربان قلب حین عمل پایین تری داشتند (۰/۰۰۱P<). اختلاف فشارخون سیستولیک و دیاستولیک و همچنین تعداد ضربان قلب پس از عمل در گروه دکسمدتومدین کاهش بیشتری از نظر آماری نشان می داد (۰/۰۰۱P<). میزان آرام بخشی بیماران پس از عمل در دو گروه تفاوت آماری قابل توجه نداشت (۰/۹۳P=). هچنین میزان رضایتمندی جراح در دو گروه اختلاف معناداری وجود نداشت (۰/۱۷P=). بروز تهوع و استفراغ هم در دو گروه مشابه بود.
نتیجه گیری: فشارخون سیستولیک و دیاستولیک و ضربان قلب به دنبال سدیشن با دکسمدتومدین کاهش می یابد، بنابراین توصیه می شود در اعمال جراحی کوتاه و به ویژه در بیماران با همودینامیک ناپایدار از دکسمدتومدین با احتیاط بیشتری استفاده شود.

ارزیابی اختلالات شناختی متعاقب جراحی بای‌پس عروق کرونر با تاکید بر عملکرد حافظه کاری

محدثه مظفری

زمینه و هدف: پژوهش های پیشین نتایج متناقضی را در خصوص عملکرد حافظه کاری پس از جراحی بای پس عروق کرونر قلب ارایه داده اند. این پژوهش به منظور مقایسه حافظه کاری بیماران جوان بای پس عروق کرونر با دامنه سنی ۳۰ تا ۵۵ سال که یک سال از عمل جراحی آنان گذشته است با افراد سالم انجام شده است.
روش بررسی: در این مطالعه مورد-شاهدی که در فاصله زمانی بهمن ۱۳۹۶ تا مهر ۱۳۹۷ انجام گرفت، ۴۰ بیمار مرد بای پس عروق کرونر قلب با دامنه سنی ۳۰ تا ۵۵ سال که طی یک سال گذشته در مرکز قلب تهران بستری بودند، به عنوان گروه آزمایشی و ۶۴ مرد سالم با دامنه سنی همتا به عنوان گروه کنترل به صورت تصادفی انتخاب شدند. هر دو گروه با آزمون حافظه کاری وکسلر مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان داد تفاوت میان دو گروه در آزمون حافظه کاری در زیر مقیاس های حافظه شنیداری رو به جلو و معکوس، نمره کل حافظه شنیداری، حافظه دیداری معکوس و فراخنای حافظه شنیداری در سطح خطای ۱% از نظر آماری معنادار است (۰/۰۱>P). همچنین، تفاوت دو گروه در زیر مقیاس نمره کل حافظه دیداری در سطح خطای ۵% از نظر آماری معنادار است (۰/۰۵>P). نتایج گویای عملکرد ضعیف تر گروه بیماران در تمامی زیر مقیاس های آزمون حافظه کاری نسبت به افراد سالم می باشد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه شیوع کاهش شناختی به نسبت بالا به ویژه در حافظه کاری پس از CABG را تأیید می کند و الگویی از تداوم کاهش شناختی پس از گذشت یک سال از عمل بای پس عروق کرونر در بیماران جوان با دامنه سنی ۳۰ تا ۵۵ سال ارایه می دهد.

بررسی تاثیر هیدروکسی‌زین بر خارش بیماران تحت همودیالیز

رحیمه نبوی

زمینه و هدف: خارش از مهمترین مشکلات بیماران همودیالیزی است، به طوری که کمابیش ۶۰% بیماران از آن شکایت می کنند. قرص هیدروکسی زین یکی از درمان های مرسوم برای کنترل خارش می باشد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر قرص هیدروکسی زین بر شدت خارش بیماران همودیالیزی است.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی پیش و پس آزمون (Design Pre-test and post-test) از مهر تا اسفندماه ۱۳۹۵ بر روی ۴۰ بیمار همودیالیزی مرکز همودیالیز سوده تهران که براساس معیارهای ورود انتخاب شده بودند، انجام شد. بیمارانی که دچار خارش بودند برای مدت شش هفته قرص هیدروکسی زین با دوز روزانه mg ۲۵، دریافت نمودند. نمره خارش بیماران با استفاده از ابزار بررسی خارش ۵-D که دارای هشت آیتم با مقیاس لیکرت (Likert scale) پنج نمره ای بود و مدت، شدت، گسترش و اثر خارش بر فعالیت های روزمره را ارزیابی می کرد، پیش و پس از درمان مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: یافته ها نشان داد که بیشتر بیماران مورد مطالعه مرد (۵۵%) با میانگین سنی ۱۱/۵۹±۵۵/۹۷ سال بودند و بیشترین علت نارسایی کلیه آن ها دیابت (۳۷/۵%) بود. میانگین نمره خارش بیماران پیش از مداخله ۳/۴±۱۶/۷۳ بود که بیشترین اثر کاهش خارش در آیتم فعالیت های اجتماعی (۰/۶±۲/۴۷) بود. پس از مداخله میانگین نمره خارش ۲/۱۵±۹/۶۵ شد که کاهش معناداری داشت (۰/۰۰۱P<). یافته ها ارتباط معناداری را بین کاهش نمره خارش با مشخصات بیماران نشان نداد.
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که استفاده از قرص هیدروکسی زین صرف نظر از مکانیسم ایجاد خارش در بیماران همودیالیزی، می تواند در درمان خارش بیماران مؤثر باشد.

ویژگی‌های بیماری سندرم گیلن باره: گزارش کوتاه

داریوش افشاری علی آبادی

زمینه و هدف: سندرم گیلن باره شدیدترین نوروپاتی ناخوشایند حاد است، از این رو هدف این مطالعه بررسی مشخصات بیماران مبتلا به سندرم گیلن باره بود.
روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی-تحلیلی (مقطعی) و با استفاده از داده های بیماران بستری شده در بیمارستان های امام رضا (ع) و فارابی کرمانشاه از فروردین ۱۳۷۲ تا اسفند ۱۳۹۲ انجام و تعداد ۲۶۲ پرونده بررسی شد.
یافته ها: از افراد مورد بررسی ۵۹/۵% مرد و ۴۰/۵% زن و میانگین سن بیماران مورد مطالعه ۲۲/۹±۴۴/۶ بود. بیشترین افراد مبتلا در سن ۳۰ تا ۵۰ سالگی و بیشترین شیوع در فصل بهار مشاهده گردید. پلی رادیکولونوروپاتی دمیلیناتینگ التهابی حاد با ۴/۵۳% شایعترین تظاهر این سندرم در بین بیماران بوده و میزان مرگ ومیر نیز ۵/۷% گزارش شد.
نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که پلی رادیکولونوروپاتی دمیلیناتینگ التهابی حاد بیشترین شیوع را در بیماران داشته و با افزایش سن کاهش و این سندرم در فصل بهار شیوع بیشتری داشته است.

وارونگی رحم پس از یائسگی: گزارش موردی

لیلا پورعلی

زمینه و هدف: وارونگی رحم در زمانی غیر از زایمان یافته نادری است. بسیاری از متخصصین زنان ممکن است حتی شاهد یک مورد از آن در دوران طبابت خود نباشند. وارونگی رحم به خروج رحم از سرویکس دیلاته گفته می شود. در این مقاله یک مورد وارونگی رحم پس از یائسگی گزارش می شود.
معرفی بیمار: بیمار زن ۶۶ ساله مولتی پار ۶ با شکایت خونریزی رحمی، درد شکم و خروج توده از واژن در مهر ۱۳۹۶ به بیمارستان قائم (عج) مشهد مراجعه کرده بود. بیمار با تشخیص میوم همراه با وارونگی کامل رحم تحت میومکتومی واژینال قرار گرفت. با رویکرد شکمی-پرینئال، وارونگی رحم به طور کامل رفع و هیسترکتومی انجام شد. دو ماه پس از عمل هیچگونه شکایت و یافته بالینی غیرطبیعی وجود نداشت.
نتیجه گیری: وارونگی حاد رحم یک وضعیت خطرناک می باشد (خونریزی، درد شدید، احتمال نکروز رحم و عفونت سیستمیک) که در سنین پس از منوپوز به عنوان یک تشخیص افتراقی مهم در توده های واژینال باید مدنظر قرار گیرد.

موتاسیون‌های جدید عامل اپیدمی کروناویروس جدید 2019(2019-nCoV) : نامه به سردبیر

عماد بهبودی

سردبیر محترم
در ۳۱ ماه دسامبر ۲۰۱۹ میلادی، مواردی از عفونت شدید تنفسی در شهر ووهان کشور چین مشاهده شد. گزارش های مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) حاکی از آن است که عامل اپیدمی تنفسی اخیر، کروناویروس جدید ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-nCoV) می باشد. احتمال داده می شود که این بیماری به واسطه غذاهای دریایی و حیوانات شیوع پیدا کرده باشد و همچنین احتمال انتقال بیماری به صورت انسان به انسان در بین مبتلایان وجود دارد.^۱ از آن جایی که خفاش منبع طبیعی انواع مختلفی از ویروس ها از جمله کروناویروس می باشد، این احتمال وجود دارد که خفاش مخزن اصلی ویروس جدید باشد.^۲ موتاسیون در کروناویروس ها بسیار رایج است و این تغییرات بیشتر به دلیل نوترکیبی ها در ژنوم ویروس در مرحله تکثیر ویروس و طی تکثیر RNA ساب ژنومیک حاصل می شوند. این نوترکیبی های همولوگوس در کروناویروس ها به واسطه پدیده Copy-choice اتفاق می افتند.^۳ اگرچه این ویروس کشنده بوده اما براساس آمار بروزرسانی شده جهانی در بین مبتلایان به ویروس کرونای جدید در کشورهای مختلف تنها در چین مرگ و میر گزارش شده است.^۴ این رخداد را می توان به موتاسیون های رخ داده در ویروس نسبت داد، زیرا این امکان وجود دارد که به واسطه پاساژ یافتن متعدد ویروس طی انتقال در میزبان های متعدد و متفاوت (خفاش و انسان) بواسطه وجود فشار انتخابی و تغییرات ژنومی حاصل از آن، از شدت پاتوژنیسیته ویروس کاسته شده باشد. تجزیه و تحلیل ها فشار انتخابی بر ساختار ویروس و موتاسیون پروتیین های سطحی (پروتیین S) و پروتئین نوکلوکپسید N را مسبب پایداری ذرات ویروسی نشان داده است.^۵ پروتیین S ویروسی مسئولیت ورود ویروس به سلول پس از اتصال به گیرنده سلولی و فیوژن غشایی، که نقش اساسی در عفونت ویروسی و پاتوژنز ویروس می باشد را عهده دار است. پروتیین N یک پروتیین ساختاری درگیر در بسته بندی ویریون، نقش محوری در رونویسی ویروس و خروج ویروس را ایفا می کند.^۵ موتاسیون این پروتیین ها عامل مهم پایداری ویروس کرونای جدید نسبت به عامل سارس خفاش و پاتوژنیسیته کمتر ویروس نسبت به عامل سارس است. این ویژگی ها می توانند به دلیل انتقال Zoonotic این ویروس بوده و دلیل شدت بیماری کمتر از سارس باشند. از طرف دیگر ویرولانس بالای بیماری در شرایط حاضر غیرقابل انکار است و مسبب خسارات زیادی بر کشورهای درگیر خواهد بود. بنابراین سیاستگذاران وزارت بهداشت باید به تقویت زمینه های پیشگیری از ورود بیماری به کشور و همچنین پیشگیری از انتقال بیماری بپردازند. در این راستا، سیاست ملی و برنامه استراتژیک وزارت بهداشت شامل مجموعه اقداماتی برای پیشگیری از ورود بیماری به کشور باید تدوین شود.