مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

روش‌های درمانی جدید با هدف درمان بیماری کرونای جدید 2019: مقاله مروری

مسعود سعیدی جم

ویروس کرونای به شدت مسری جدید تحت عنوان SARS-CoV-2 در اواخر 2019 ابتدا در شهر ووهان چین پدیدار شد. این ویروس تا 17 شهریور 1399، در 216 کشور جهان از جمله ایران گسترش یافت. به طوری که تا 17 شهریور 1399، تعداد مبتلایان و افراد فوت شده در سراسر جهان به ترتیب 27032617 و 881464 نفر بوده است. بنابراین معرفی درمان های موجود برای این ویروس، به عنوان یک معضل جهانی، ضروری به نظر می رسد. مقالات برای بررسی ازEmbase ، Medline و Google Scholar انتخاب شدند. مقالات کامل به زبان انگلیسی که از اول دسامبر 2019 تا 10 آگوست 2020 منتشر شده بودند، مورداستفاده قرار گرفتند. اصطلاحات جستجو شده شامل ترکیبی از COVID-19, SARS-COV-2, Convalescent plasma treatment for Covid-19, Antiviral, Antibacterial, Vaccines و Monoclonal antibodies است. هیچ محدودیتی در نوع مطالعه واجد شرایط برای ورود به این مقاله وجود نداشت. روش های درمانی مختلف را به طور کلی می توان به گروه molecules smallها و بیولوژیک ها تقسیم نمود. از بین داروهای Small molecule که با موفقیت چشم گیر همراه بوده اند می توان به Remdesivir اشاره نمود. جداسازی و انتقال پلاسمای خون افراد بیمار بهبود یافته از COVID-19 به بیماران جدید و استفاده از پروتیین نوترکیب مبدل آنژیوتانسین 2 از درمان های بیولوژیک موفق بوده است. به هر حال تلاش برای ساخت سایر محصولات موثر و امیدبخش بیولوژیک در حال انجام است. تولید واکسن ایمن و کارا می تواند باعث جهش عظیمی در ریشه کردن بیماری شود. همچنین استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال ضد COVID-19 و محصولات مبتنی بر سلول های بنیادی می تواند باعث موفقیت بزرگی در درمان بیماری شود.

مروری بر ارتباط چاقی و سطح ویتامین D با بیماری آسم کودکان و گزارشی از یک مطالعه پایلوت در تهران، ایران: مقاله مروری

لاله شریفی

آسم یک بیماری التهابی مزمن است که نزدیک به 300 میلیون نفر را در سراسر جهان درگیر کرده است. شیوع این بیماری در کشورهای توسعه یافته بیشتر است. مطالعات نشان داده اند که چاقی یک فاکتور خطر مستقل برای آسم می باشد و کودکان چاق بیشتر در معرض خطر ابتلا به آسم قرار دارند. این کودکان آسم شدیدتری را تجربه می کنند و پاسخ ضعیف تری به درمان دارند. از طرفی رابطه مستقیمی بین کاهش میزان ویتامینD در اوایل زندگی و ایجاد آسم در سال های آتی زندگی وجود دارد. نکته جالب این است که چاقی یک ریسک فاکتور مشترک هم برای آسم و هم برای کمبود ویتامین D محسوب می شود بنابراین بررسی برهم کنش آسم، چاقی و کمبود ویتامین D می تواند نقش مهمی در شناخت ماهیت پیچیده آسم ایفا کند. شیوع آسم کودکان در ایران در کودکان شش تا هفت ساله و 13 تا 14 ساله بیش از 10% گزارش شده است. از این رو افزون بر مروری بر جدیدترین یافته ها درباره بیماری آسم کودکان و ارتباط آن با چاقی و ویتامین D، نتایج حاصل از یک مطالعه پایلوت که چاقی و کمبود ویتامین D در کودکان مبتلا به آسم در تهران را مورد بررسی قرار داده است، ارایه شده است. نتایج مطالعه ملی بر روی میزان چاقی و سطح ویتامین D در کودکان مبتلا به آسم افزون بر آن که می تواند اطلاعات بسیار مناسبی درباره تاثیر چاقی و کمبود ویتامین D بر آسم کودکان ایرانی فراهم کند می تواند زمینه ای برای مطالعات اکولوژیک به منظورسنجش همبستگی بروز آسم کودکان و میزان نور خورشید و عادات غذایی و فرهنگی در مناطق مختلف کشور باشد.

بررسی لیپوپلیمرهای حاوی نانولیپوزوم و پلی‌اتیلن ایمین برای انتقال ژن به رده سلولی PC3 سرطان پروستات

سید حمید آقایی بختیاری

زمینه و هدف: نانوحامل های غیرویروسی مثل لیپوزوم ها و پلیمرهای کاتیونی دارای قابلیت دستورزی بسیاری به منظور انتقال ژن به سلول ها هستند. با این وجود کارایی انتقال آن ها کمتر از ویروس ها است. هدف از این مطالعه، ترکیب لیپوزوم ها و پلیمرهای کاتیونی برای تهیه لیپوپلی پلکس و بهره برداری از خصوصیات مطلوب لیپوزوم و پلیمر به صورت هم زمان می باشد.
روش بررسی: این مطالعه مداخله ای-تجربی در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از فروردین تا بهمن 1396 انجام گرفت. در این مطالعه، لیپوپلی پلکس هایی بر پایه PEI (پلی اتیلن ایمین) و با وزن مولکولی 25 و 10 کیلو دالتون و نسبت لیپوزوم به پلیمر 1 به 1 با استفاده از پلاسمید حاوی نشانگر GFP (پروتیین فلورسنتی سبز) تهیه گردید. ویژگی های فیزیکی و شیمیایی حامل های سنتز شده مانند اندازه، سمیت سلولی (متغیرهای اصلی) و ارتباط آن ها با قابلیت انتقال ژن در سلول های سرطان پروستات انسانی (PC3) مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: تمامی لیپوپلی پلکس ها در 4/0C/P= با پایه هر دو وزن مولکولی PEI (پلی اتیلن ایمین) قادر به افزایش ترانسفکشن نسبت به حامل های پایه (پلی اتیلن ایمین و لیپوزوم) بود (05/0P<، 001/0P<)، درحالی که سمیت سلولی کمتری نیز نسبت به لیپوزوم دست ورزی نشده نشان می داد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد لیپوپلی پلکس حاصل از ترکیب PEI (پلی اتیلن ایمین) و لیپوزوم می تواند در مقادیر کم به صورت کارآمدی ژن را به سلول منتقل نماید درحالی که سمیت کم سلولی و اندازه مناسبی در مقیاس نانو دارد.

مقایسه تغییرات پتانسیل برانگیخته بینایی در بیماران مبتلا به آلزایمر، دمانس واسکولار و اختلال شناختی خفیف با افراد سالم: یک مطالعه مورد-شاهدی

سیامک عبدی

زمینه و هدف: آلزایمر به عنوان شایعترین علت دمانس مطرح می باشد. دومین علت شایع دمانس پس از آلزایمر، دمانس واسکولار است. یکی از سیستم های درگیر در انواع دمانس، سیستم دیداری می باشد و پتانسیل برانگیخته بینایی (Visual Evoked Potential) می تواند یکی از روش های تشخیصی این بیماری باشد. از این رو مطالعه حاضر با هدف مقایسه تغییرات الگو پتانسیل برانگیخته بینایی در بیماران مبتلا به آلزایمر، دمانس واسکولار و اختلال شناختی خفیف با افراد سالم می باشد.
روش بررسی: مطالعه مورد-شاهدی در جمعیت افراد مراجعه کننده در بیمارستان شریعتی تهران از فروردین 1394 تا شهریور 1395 بوده است. بیماران با شکایت اختلال شناختی، تحت آزمون ارزیابی شناختی مونترال قرار گرفته و به سه گروه اختلال شناختی خفیف، آلزایمر و دمانس واسکولار تقسیم شدند و افراد با شناخت نرمال در گروه کنترل قرار گرفتند. تست پتانسیل برانگیخته بینایی به دو روش پترن شیفت و فلش (Pattern shift and flash) روی تمامی شرکت کنندگان انجام و نتایج بین گروه ها مقایسه شد.
یافته ها: 40 بیمار در چهار گروه بررسی شدند (سه گروه بیمار و گروه کنترل). در گروه آلزایمر 70% و در گروه دمانس واسکولار 60% پتانسیل برانگیخته بینایی پترن شیفت غیرطبیعی بود. تاخیر P100 پتانسیل برانگیخته بینایی تنها در گروه آلزایمر به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بوده است و در گروه های دیگر اختلاف آماری معناداری وجود نداشت. در بررسی متغیرهای پتانسیل برانگیخته بینایی فلش اختلاف معناداری بین گروه ها وجود نداشت.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد تنها آلزایمر با افزایش معنادار تاخیر P100 پتانسیل برانگیخته بینایی ارتباط داشته و از طرفی اختلاف معناداری در اجزای پتانسیل برانگیخته بینایی فلش بین گروه های مختلف وجود نداشت.

بررسی ارتباط سطح منیزیم و عوارض ایکتر در نوزادان

مریم سعیدی

زمینه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط سطح منیزیوم سرمی و شدت ایکتر انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی نوزادانی که در بازه ی زمانی دو ساله، مهر 1395 تا 1397 در بیمارستان مرکز طبی کودکان تهران به دلیل زردی نوزادی بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. نوزادان با بیلی روبین mg/dl 20-16 در دسته ی هایپربیلی روبینمی متوسط و بیشتر یا مساوی mg/dl 20 در دسته ی هایپربیلی روبینمی شدید تقسیم شدند. مقدار منیزیوم سرمی و عوارض کلینیکی هایپربیلی روبینمی در این نوزادان ثبت شد.
یافته ها: تعداد 100 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. میانگین سطح سرمی منیزیم در این بیماران mg/dl 32/2 بود. این مقدار در نوزادان دچار تشنج (038/0P=)، تب (048/0P=) و انسفالوپاتی مزمن (003/0P=) به صورت معنا داری بیشتر بود. میانگین سطح سرمی منیزیم به صورت چشمگیری در هایپربیلی روبینمی شدید بیشتر از متوسط بود (001/0>P). منیزیم سرم در عوارض انسفالوپاتی مزمن (007/0P=)، فیستینگ (001/0P=)، رتروکولی (001/0P=)، هاپیرتونی (004/0P=)، هایپوتونی (001/0P=) و تشنج (030/0P=) به صورت چشمگیری متفاوت بود. سطح سرمی منیزیم با بیلی روبین توتال همبستگی مثبتی داشت (443/0r=، 001/0P>) و با احتمال وقوع انسفالوپاتی مزمن ارتباط داشت (15/4OR: ،040/0P=) و منیزیم بالای 15/2 می تواند با حساسیت 100%، ویژگی 8/47%، ارزش اخباری منفی 100% و ارزش اخباری مثبت 3/14% پیش بینی کننده ی انسفالوپاتی مزمن باشد.
نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد که سطح سرمی منیزیم به صورت معنا داری با سطح سرمی بیلی روبین توتال سرم و شدت هایپربیلی روبینمی مرتبط است و می تواند احتمال وقوع انسفالوپاتی مزمن را پیش بینی کند.

تاثیر تمرین تناوبی شدید به‌همراه مصرف مکمل کوئرستین بر استرس اکسیداتیو و میزان هایپرتروفی مرضی درون‌گرا در بیماران قلبی پس از آنژیوپلاستی

خلیل اله مُنیخ

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر تمرین تناوبی شدید به همراه مصرف مکمل کوئرستین (Quercetin) بر استرس اکسیداتیو و میزان شاخص هایپرتروفی مرضی درون گرا (Concentric pathologic hypertrophy) در مردان مبتلا به پرفشار خونی و تنگی عروق کرونر پس از آنژیوپلاستی بود.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما از خرداد تا شهریور 1398 در گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران بر روی 24 مرد 60-40 ساله مبتلا به پرفشارخونی و تنگی عروق کرونر و پس از آنژیوپلاستی انجام شد. آزمودنی ها به طور تصادفی در دو گروه تمرین +کوئرستین (12 نفر) و تمرین +دارونما (12 نفر) تقسیم شدند و به مدت هشت هفته به انجام تمرین تناوبی شدید و مصرف روزانه mg 250 کوئرستین یا دارونما پرداختند. برای بررسی عوامل مورفولوژیک مانند قطر پایان دیاستولیک (LVEDd) و ضخامت دیواره پشتی بطن چپ (PWd) از اکوکاردیوگرافی استفاده شد. ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و مالون دی آلدیید (MDA) به روش رنگ سنجی شیمیایی اندازه گیری شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد MDA و RWT پس از هشت هفته در هر دو گروه کاهش و سطح TAC و LVEDd افزایش معناداری یافت (05/0P<). PWd فقط در گروه تمرین+مکمل کاهش معنادار یافت (05/0P<). اختلاف معناداری بین دو گروه در میانگین تغییرات هیچ یک از شاخص ها به دست نیامد (05/0<P).
نتیجه گیری: هشت هفته تمرین تناوبی شدید به تنهایی یا همراه با مصرف کوئرستین از طریق کاهش استرس اکسیداتیو باعث کاهش میزان هایپرتروفی مرضی درون گرا در مردان مبتلا به فشارخون بالا و تنگی عروق کرونر پس از آنژیوپلاستی می شود. به طوری که تمرین تناوبی شدید به همراه مصرف کوئرستین اثرات به نسبت بیشتری دارد.

میزان بروز خطاهای پزشکی و عوارض ناخواسته در بیمارستان با استفاده از ابزار نشانه‌های کلی

معصومه پرویزی شاد

زمینه و هدف: خطای پزشکی عدم موفقیت یک اقدام برنامه ریزی شده بهداشتی و درمانی در رسیدن به اهداف تعیین شده یا استفاده از یک برنامه اشتباه بهداشتی و درمانی برای رسیدن به هدفی است. خطاهای پزشکی افزون بر تحمیل رنج به بیماران، هزینه زیادی به نظام سلامت تحمیل می کند. هدف این پژوهش شناسایی عوارض ناخواسته و تحلیل علل بروز آن ها در بیمارستان بود.
روش بررسی: این پژوهش توصیفی-مقطعی به صورت گذشته نگر در بیمارستانی در شهر تهران از دی تا اسفند 1395 انجام شد که تعداد 377 پرونده بیماران ترخیص یا فوت شده از تاریخ اول فروردین 1394 تا پایان اسفند 1394 به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. پرونده های بیماران توسط کارشناس بالینی با استفاده از ابزار نشانه های کلی (The Global Trigger Tool) بررسی و عوارض ناخواسته شناسایی شد. نوع و شدت عوارض توسط پزشک ارزیابی و صحه گذاری شد.
یافته ها: حدود 9/15% بیماران دچار عوارض ناخواسته شده بودند. میزان عوارض ناخواسته 1/19 در هر 100 پذیرش و 7/5 در هر 100 روز بستری بود. حدود 50% موارد عوارض ناخواسته منجر به آسیب موقت یا افزایش مدت زمان بستری بیماران شد. بیشترین عارضه ناخواسته مربوط به خونریزی، عفونت های بیمارستانی و سقوط بیمار و مهمترین علل بروز عوارض ناخواسته مربوط به کارکنان و فرایندهای بیمارستانی بود. تعداد عوارض ناخواسته شناسایی شده با استفاده از ابزار نشانه های کلی 100 برابر تعداد عوارض ناخواسته شناسایی شده با استفاده از فرم گزارش داوطلبانه خطاها بود.
نتیجه گیری: میزان عوارض ناخواسته در بیمارستان مورد مطالعه زیاد بود. ابزار نشانه های کلی حساسیت و ویژگی بیشتری نسبت به روش گزارش داوطلبانه عوارض ناخواسته، در شناسایی عوارض ناخواسته دارد.

بررسی اثر دیابت ملیتوس بر روی اکتازی عروق کرونر: گزارش کوتاه

احسان زرشکی

زمینه و هدف: بیماری اکتازی عروق کرونر، دیلاتاسیون غیرطبیعی بخشی از عروق کرونر با قطر حداقل 5/1 برابر سگمان های مجاور است.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع گذشته نگر می باشد که از شهریور تا بهمن 1398 در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه صورت گرفت و نتایج آن به صورت خلاصه گزارش شد. برای به دست آوردن مقالات مورد نظر جستجوی الکترونیک در پایگاه های داده شامل بانک های اطلاعاتی Scopus، PubMed و ScienceDirect تا مهر 1398 انجام شد. برای این جستجو از کلید واژه‎های Coronary Artery Ectasia AND (Diabetes OR "Diabetes Mellitus") استفاده شد.
یافته ها: براساس استراتژی سرچ انجام شده، 106 مطالعه یافت شد که در نهایت 24 مقاله وارد تحلیل شدند و نتایج به دست آمده بیانگر رابطه مستقیم دیابت ملیتوس بر اکتازی عروق کرونر می باشد (51/1، 94/0=95%CI، 19/1OR=).
نتیجه گیری: براساس این نتایج افرادی که به دیابت ملیتوس مبتلا هستند 19% شانس بیشتری نسبت به افراد گروه کنترل برای ابتلا به اکتازی عروق کرونر دارند.

بررسی دیدگاه کاربران در مورد فاکتورهای موثر بر کیفیت داده‌های سامانه پرونده الکترونیک سلامت (سپاس) در بیمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مشهد: گزارش کوتاه

معصومه سرباز

زمینه و هدف: پرونده الکترونیک سلامت، در برگیرنده اطلاعات مراقبت بهداشتی فردی می باشد. هدف مطالعه، بررسی دیدگاه کاربران در مورد فاکتورهای موثر بر کیفیت داده های سامانه پرونده الکترونیکی سلامت ایران (سپاس) در بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مشهد بود.
روش بررسی: در این پژوهش به صورت توصیفی-مقطعی، دیدگاه رابطین سامانه سپاس، مسئولین سیستم اطلاعات بیمارستانی Hospital Information System (HIS) و بخش های فناوری اطلاعات سلامت از طریق پرسشنامه بررسی شد.
یافته ها: مهمترین عامل فردی، آموزش کارکنان در زمینه کیفیت داده (94/19±0/4 از 5) بود. مهمترین عامل سازمانی، یکپارچگی و ارتباط HIS با سامانه ثبت احوال (72/43±0/4)، بود. در بررسی عوامل فنی، کیفیت پاسخگویی تیم پشتیبانی (58/56±0/4) بیشترین امتیاز را کسب کرد.
نتیجه گیری: به منظور ارتقاء کیفیت داده های سپاس، آموزش مداوم کارکنان، تقویت ارتباط HIS با سامانه ثبت احوال و ارتقاء کیفیت پاسخگویی تیم پشتیبانی سامانه سپاس، از مؤثرترین راهکارها در این زمینه می باشند.

سندرم کوشینگ در زمینه کارسینویید تیپیک محیطی ریه با درگیری غدد لنفاوی مدیاستن: گزارش موردی

رضا ارشادی

زمینه و هدف: سندرم کوشینگ پارانئوپلاستیک در زمینه تومورهای کارسینویید ریه یک یافته کلینیکی نادر است. در مواردی که تومور در محیط ریه به همراه درگیری غدد لنفاوی مدیاستن وجود داشته باشد در 79% موارد از نوع کارسینویید آتیپیک می باشد.
معرفی بیمار: مردی 45 ساله با سندرم کوشینگ اکتوپیک در بخش جراحی توراکس بستری گردید. در آخرین بررسی ها، اسکن اوکتروتاید (Octreotide Scan) درگیری غدد لنفاوی ناف ریه چپ را نشان داد. حین جراحی افزون بر رزکسیون غده لنفاوی به دلیل وجود یک ندول کوچک با ظاهر تومورال در لوب تحتانی ریه چپ لوبکتومی نیز انجام شد. پاتولوژی ندول را کارسینویید تیپیک با متاستاز به غده لنفاوی گزارش کرد.
نتیجه گیری: این مقاله یک مورد نادر سندرم کوشینگ پارانئوپلاستیک در زمینه تومور کارسینویید تیپیک ریه با متاستازبه غدد لنفاوی مدیاستن را گزارش کرد. شیوع بیشتر درگیری غدد لنفاوی ماهیت تهاجمی این تومورها را نشان می دهد. همین امر رزکسیون آناتومیک کامل همراه با لنف آدنکتومی را لازم می سازد.

آیا سزارین روش زایمان ایمن برای پیشگیری از انتقال ویروس سارس- کو-2 از مادر مبتلا به نوزاد می‌باشد؟

فاطمه عبدی

سردبیر محترم
امروزه ویروس سارس-کو- 2 (کووید19) به صورت پاندمی شده است و تمامی افراد از جمله زنان باردار در معرض ابتلا به این ویروس می باشند. موضوع مهمی که وجود دارد این است که آیا نوع زایمان بر سلامت نوزاد تاثیر می گذارد؟ و آیا تنها زایمان سزارین مانع از ابتلای نوزاد به این ویروس می شود؟
اعتقاد بر این است که زنان باردار مستعد ابتلا به این ویروس هستند و هنگامیکه عفونت مادری کووید 19 مورد شک باشد یا تایید شود، زایمان پیچیده و چالش برانگیز می گردد.¹ داده های اولیه از متاآنالیز 41 زن باردار با کووید 19 نشان داد که آن ها در معرض خطر بالاتر سقط، زایمان زودرس، پره اکلامپسی و سزارین هستند به ویژه افرادی که با پنومونی در بیمارستان بستری شدند.² از آن جا که شواهدی به نفع فواید زایمان سزارین در زنان مبتلا به کووید 19 وجود ندارد، بنابراین نوع زایمان باید براساس اندیکاسیون های معمول مامایی و تمایل زنان باردار باشد.³ایمنی زایمان واژینال، سزارین یا سایر روش ها در زمینه عفونت کووید 19 هنوز تایید نشده است، با این وجود، متخصصان زنان و زایمان دو توصیه را ارایه می دهند:
1- در دوره اضطراری فعلی، اندیکاسیون ها برای زنان مبتلا به عفونت کووید 19 باید قابل انعطاف باشد و آستانه سزارین کاهش یابد.
2- به طور خاص، آستانه سزارین براساس تاخیر در مرحله اول زایمان باید کاهش یابد.¹
انتقال فرد به فرد در اثر تماس با مایعات آلوده بدن اتفاق می افتد، اگر نوزاد به صورت محافظت نشده در تماس با مادر مبتلا به کووید 19 قرار بگیرد، در معرض خطر عفونت پری ناتال می باشد.⁴ در یک مطالعه که علت ابتلای 9 نوزاد متولد شده به روش سزارین از مادران مبتلا به کووید 19 را بررسی کرد، با هدف بررسی احتمال انتقال داخل رحمی عفونت کووید 19 از مایع آمنیوتیک، خون بندناف و سواب حلق نوزادان در هنگام تولد نمونه گیری شد و تمام نمونه ها در زمان سزارین و در اتاق عمل گردآوری شد که تضمین می کند که نمونه ها آلوده نشده و به بهترین صورت وضعیت داخل رحمی را نشان داده اند، نتایج نشان داد که سارس-کو-2 در تمام نمونه های فوق منفی بود که این نشان دهنده این است که هیچ عفونت داخل رحمی در نتیجه عفونت کووید 19 در آخرین مرحله بارداری رخ نداده است. این یافته ها مطابق با آنچه در سارس مشاهده شد که دارای توالی مشابه سارس-کو-2 می باشد، انجام شده است.⁵ بنابراین طبق موارد ذکر شده، سزارین مانع از انتقال عفونت کووید 19 به نوزاد نمی شود. طبق بررسی هایی که تاکنون در مطالعات انجام گرفته است روش زایمان مادران مبتلا به کووید 19 در ابتلای نوزاد آن ها به این ویروس تاثیر ندارد، اما باتوجه به اندک بودن تعداد نمونه ها در مقالاتی که یافته های آن ها نشان می دهد عفونت داخل رحمی و روش زایمانی در ابتلای نوزاد مادر مبتلا به کووید 19 تاثیری ندارد، پیشنهاد می شود که مطالعات با نمونه های بیشتری انجام گردد تا اطمینان از تصادفی نبودن یافته ها حاصل شود.