<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران </title>
<link>http://tumj.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1399 جلد78 شماره12</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1399/12/11</pubDate>

					<item>
						<title>شیوع ویروس نوپدید Corona Virus Disease 2019 (COVID-19): مقاله مروری</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11063&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی تا اسفند 1398 بیش از 100.000 تست مثبت آلودگی به &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;COVID-19&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; تایید شده است. با توجه به اپیدمی این ویروس نوپدید و نبود اطلاعات کافی در مورد آن، در این مطالعه، مروری بر تازه ترین مطالعات روز دنیا انجام شده است. برای انجام این پژوهش مروری، ابتدا با استفاده از سیستم&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Mesh&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;کلید واژه هایی مانند &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;COVID-19&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;SARS-CoV2 &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;ACE2&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;، بازیابی و سپس به زبان انگلیسی در بانک های اطلاعاتی &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;PubMed&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Scopus&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Google Scholar&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;، &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Web&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;of&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Science&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; بررسی شدند. ویروس &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;COVID-19&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; از طریق اتصال به&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Angiotensin-converting enzyme 2&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;در سلول هایی مانند ریه، ژنوم خود را وارد سلول می کند. هر چند روش انتقال آن به درستی مشخص نیست اما از طریق قطرات تنفسی وارد بدن می گردد. علایم عفونت &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;COVID-19&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; پس از یک دوره کمون متوسط 2/5 روزه (14-0 روزه) ظاهر می شود. تظاهرات بالینی بسیار گسترده ای از بی علامتی تا اختلات شدید چند ارگانی گزارش شده است. فاصله از زمان شروع علایم تا مرگ از شش تا 41 روز و متوسط 14 روز گزارش شده است. روش استاندارد تشخیص این بیماری &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;RT-PCR&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; است اما به علت تکنولوژی غیرتکامل یافته کشف اسیدهای نوکلئیک ویروس، تفاوت حساسیت بین کیت های شرکت های مختلف، تعداد کم ویروس در بیماران و نمونه گیری نادرست، سی تی اسکن قفسه سینه و آزمایشات بالینی در اولویت است. تاکنون درمان قطعی جهت این ویروس پیشنهاد نشده است اما داروهای ضدویروس مانند اوسلتامیویر، گان سیکلوویر، لوپیناویر و ریتوناویر و داروی ضدمالاریای کلروکین فسفات تا کشف واکسن در حال استفاده است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>فاطمه سلجوقی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>کنترل و پیشگیری از کروناویروس جدید (کووید 19) با رعایت اصول بهداشتی 
و ایمنی در مواد غذایی: مقاله مروری</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11064&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;توسعه صنعت و فناوری، تغییرات در کشاورزی، تجارت و مسافرت  جهانی و سازگار شدن میکروب ها از عوامل مهم در وقوع بیماری های نوظهور به شمار می روند. در حال حاضر، جهان در سال 2020 با پاندمی حاصل از ویروسی نوظهور با عنوان کروناویروس جدید (کووید 19) مواجه شده که پس از گذشت حدود شش ماه باعث شد بیش از یک میلیون نفر در دنیا مبتلا و بیش از 500 هزار نفر فوت شوند. کروناویروس جدید در مبتلایان، باعث مشکلات تنفسی با شدت های مختلف و در موارد شدید منجر به مرگ می شود. اولین بار، میزبان انتقال دهنده کروناویروس جدید، خفاش و غذای تهیه شده از این حیوان در کشور چین گزارش گردید. شناسایی مسیر انتقال اولیه ی کروناویروس جدید جهت جلوگیری از وقوع و گسترش شیوع همه گیری ناشی از آن ضرورت دارد. اگرچه تاکنون گزارشی مبنی بر انتقال کروناویروس جدید از طریق مصرف مواد غذایی منتشر نشده است اما با فرض بروز و شیوع این ویروس به دلیل آلودگی مواد غذایی، رعایت اصول بهداشتی و ایمنی اهمیت می یابد. باتوجه به حضور و تکثیر کروناویروس جدید در دستگاه گوارش و تشکیل آئروسل این میکروارگانیسم در مدفوع و امکان انتقال مجدد آن به &lt;span style=&quot;letter-spacing:-.2pt;&quot;&gt;افراد از منابع مختلف محیطی، در حال حاضر مهمترین اولویت خارج کردن ویروس از محیط های غذایی است. همچنین بروزرسانی روش های ضدعفونی کردن سطوح بویژه نقاط با تماس بالا با دست و توجه به بهداشت شخصی از اهمیت زیادی برخوردار است. از این رو آموزش به کارکنان در خصوص نحوه برخورد با کروناویروس جدید و ارتقای دستورالعمل های بهداشتی، رعایت فاصله و شست وشوی دست ها در محیط های مختلف مرتبط با غذا توصیه می شود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>زهرا اسفندیاری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>جداسازی و تخلیص آلبومین از پلاسمای انسانی با رویکرد‌های مستقیم و تلفیقی 
کروماتوگرافی تعویض یونی و مقایسه کیفیت فرآورده‌های نهایی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11065&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; با توجه به نقش های متعدد آلبومین در بدن، تزریق فرآورده دارویی آن به عنوان یکی از راهکارهای درمانی یا مدیریتی در شرایطی نظیر خونریزی های شدید، سوختگی ها، نارسایی های کبدی و بیماری های همولیتیک نوزادان در دستور کار پزشکان قرار می گیرد. با در نظر گرفتن این موضوع که آلبومین، فراوان ترین پروتیین پلاسما محسوب می شود، طراحی یک روش مناسب برای تخلیص آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مطالعه پیش رو، به بررسی دو روش مستقیم و تلفیقی کروماتوگرافی تعویض یونی در تخلیص آلبومین از پلاسمای انسانی و مقایسه کیفیت فرآورده های نهایی حاصل شده به هر دو روش می پردازد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه از بهمن 1397 تا مهر 1398 در مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون ایران انجام پذیرفت. در این پژوهش، 10 کیسه حاوی پلاسمای انسانی به صورت تصادفی گرد آوری و برای تخلیص پروتیین آلبومین با روش های مستقیم و تلفیقی کروماتوگرافی تبادل یونی به کار گرفته شد و خلوص فرآورده های نهایی، به واسطه انجام تست های الکتروفورز استات سلولز و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;SDS-PAGE&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; مقایسه گردید. نمونه حاصل از روش تلفیقی، پاستوریزه شد و به منظور بررسی تجمعات پلیمری، آنالیز &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;HPLC&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; برروی آن انجام گرفت.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;فرآورده نهایی حاصل شده با روش تلفیقی کروماتوگرافی تعویض یونی برخلاف روش مستقیم از خلوص مناسبی برخوردار بود با میانگین حدود 95% و میزان پلیمر موجود در آن نیز توسط آنالیز &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;HPLC&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; کمتر از 5% برآورد گردید (05/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;).&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;به واسطه رقیق نمودن پلاسما و متعاقبا کاهش قدرت یونی، می توان تنها با بهره گیری از دو مرحله کروماتوگرافی تعویض یونی، آلبومین را با درجه خلوص مناسب از پلاسمای انسانی جداسازی نمود.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>مریم باقری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی تاثیر تزریق اینترادرمال سلول‌های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون در 
ترمیم زخم دیابتی در مدل حیوانی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11066&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; کاربرد سلول های بنیادی مزانشیمی در ترمیم زخم های مزمن از چالش برانگیزترین موضوعات در حوزه سلول درمانی است. مطالعه حاضر با استفاده از تصویربرداری امواج فراصوت به بررسی اثربخشی تزریق اینترادرمال سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون بندناف در ترمیم زخم های دیابتی در مدل حیوانی پرداخته است.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی: &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه تجربی از مهر 1398 تا مهر 1399 در دانشگاه علوم پزشکی تهران بر روی 10 نمونه  بندناف نوزادان تازه متولد شده در بیمارستان میلاد تهران انجام شد. ابتدا سلول های بنیادی مزانشیمی از ژله وارتون جداسازی شدند. توانایی تمایزی سلول ها و بیان مارکرهای اختصاصی سلول های بنیادی مزانشیمی بررسی شد. مدل دیابت در 42 موش صحرایی نر نژاد ویستار ایجاد شد. حیوانات به دو گروه تزریق نرمال سالین و تزریق سلول تقسیم  شدند. ضخامت و چگالی پوست با استفاده از تصویربرداری اولتراسوند در روزهای 7، 14 و 21 ارزیابی شد. در آخر داده ها با استفاده از &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Student&amp;rsquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;s &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;t-test&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;Analysis of variance&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتایج بررسی سلول ها نشان داد که سلول های بنیادی مزانشیمی از سلامت و کیفیت لازم برخوردار بودند. نتایج اندازه گیری بیومتریک پوست ناحیه زخم در موش های صحرایی نشان داد که ضخامت و چگالی پوست در روزهای &lt;span style=&quot;letter-spacing:-.1pt;&quot;&gt;هفت، 14 و 21 در گروه تزریق سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون نسبت به گروه کنترل دارای افزایش معناداری بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;تزریق سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون در ناحیه اینترا درمال زخم دیابتی، باعث ترمیم سریع تر زخم در موش های صحرایی دیابتی می گردد. بر این مبنا استفاده از این سلول های بنیادی می تواند در سلول درمانی به ویژه در حیطه ترمیم زخم های مزمن مورد توجه قرار گیرد.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>عبدالرضا محمدنیا</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی عوامل پیشگویی‌کننده ترومبوز وریدهای عمقی در بیماران بستری در مراقبت‌های ویژه</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11067&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; ترومبوز وریدهای  عمقی یکی از شایعترین مشکلاتی است که در بخش  مراقبت های  ویژه می تواند وضعیت  عمومی بیمار را پیچیده تر نماید. این مطالعه با هدف بررسی عوامل  پیشگویی کننده ترومبوز وریدهای عمقی در بیماران  بستری در بخش  مراقبت های  ویژه بیمارستان  امین  اصفهان صورت  گرفت.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;مطالعه  گذشته نگر  حاضر، 2000 پرونده تمامی بیماران بستری در بخش  مراقبت های  ویژه را طی فروردین 1394 تا اسفند 1396 بررسی نمود. از این میان 20 بیمار مبتلا به ترومبوز وریدهای  عمقی بودند. 40 پرونده از بیماران این جامعه که ترومبوز وریدهای عمقی نداشتند نیز به تصادف انتخاب شدند. سن، جنس، معیار ولز، نمره  آپاچی، وضعیت  تغذیه، پارامترهای کلینیکی، علت  بستری، مدت  بستری، بیماری  ایجاد  شده در بخش مراقبت های ویژه و درمان صورت گرفته استخراج شد و در بین دو گروه مورد و کنترل مورد مقایسه قرار گرفت.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;سن بیماران  مبتلا به طور معناداری بیش از گروه  کنترل بود (008/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P=&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;). افزایش در نمره معیار ولز و مدت  بستری، داشتن بیماری های داخلی و  پنومونی  ایجاد شده در بخش مراقبت های  ویژه به ترتیب شانس  بروز ترومبوز را 75/18، 92/1 و 75/2 و 28/2 برابر بالاتر می برد. افزایش سطح  پتاسیم و استفاده از بانداژ به همراه هپارین به ترتیب شانس  بروز ترومبوز را 31/2 و 55/2 برابر کاهش داده اند (05/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;).&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;در بخش مراقبت های ویژه جنرال، بروز ترومبوز وریدهای عمقی، در بیماران داخلی بیشتر بود. پنومونی بیشترین بیماری ایجاد شده همراه با ترومبوز وریدهای عمقی و ریسک ابتلا به ترومبوز وریدهای عمقی در بیمار آنمیک بالاتر بود. بیمارانی که از نظر سطح سرمی پتاسیم در حد فوقانی نرمال مرجع قرار داشتند کمتر دچار ترومبوز وریدهای عمقی شدند. به نظر می رسد پتاسیم در محدوده بالایی نرمال مرجع می تواند نقش محافظت کننده در برابر ترومبوز وریدهای عمقی داشته باشد. مطالعات بیشتر با حجم  نمونه بزرگ تر پیشنهاد می شود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>حسین محجوبی پور</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه روش اندازه‌گیری پوستی بیلی‌روبین با اندازه‌گیری بیلی‌روبین سرم با 
اسپکتروفتومتری در غربالگری زردی نوزادان ترم</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11068&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; زردی از مشکلات شایع نوزادان است که در موارد شدید به کرنیکتروس منجر می شود. از آنجایی که تشخیص و درمان به موقع زردی در پیشگیری از عوارض آن اهمیت دارد، ارزیابی بیلی روبین پیش از ترخیص نوزاد ضروری است. روش های تشخیصی مختلفی برای اندازه گیری سطح بیلی روبین وجود دارد. از این رو این مطالعه با هدف مقایسه روش اندازه گیری پوستی بیلی روبین با اندازه گیری بیلی روبین سرم با اسپکتروفتومتری برای غربالگری زردی نوزادان ترم پیش از ترخیص از بیمارستان انجام شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه مشاهده ای تحلیلی بر روی 600 نوزاد سالم، با وزن تولد حداقل &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;g&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; 2000 و سن حاملگی حداقل 35 هفته از مهر 1391 تا اسفند 1391 در بیمارستان حافظ شیراز انجام شد. بیلی روبین نوزادان با دو روش اسپکتروفتومتری و پوستی با دستگاه بیلی چک دارای طول موج های چندگانه اندازه گیری و مقایسه شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;آزمون آماری همبستگی معناداری را بین دو روش اسپکتروفتومتری و پوستی نشان داد (63/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;r=&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;)، (05/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;). بین بیلی روبین اندازه گیری شده با هر یک از دو روش در گروه های مختلف جنسی (896/0=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;)، وزن تولد (419/0=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;) و نوع تغذیه (323/0=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;) اختلاف معنادار مشاهده نشد، ولی در گروه های مختلف سن حاملگی و سن پس از تولد اختلاف معنادار شد (0001/0&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;). همچنین یافته ها ارتباط معناداری را بین دو روش اسپکتروفتومتری و پوستی در متغیرهای دموگرافیک نشان داد (0001/0&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;).&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;به طورکلی روش اندازه گیری پوستی، بیلی روبین را کمتر از روش سرمی تخمین می زند و این اختلاف در نوزادان با سن حامگی و سن پس از تولد کمتر، قابل توجه تر می باشد.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>نگار یزدانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی فاکتورهای مستعد‌کننده تاخیر تکاملی شیرخواران پره‌ترم در سال اول زندگی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11069&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; تاخیر در تکامل در نوزادان پره ترم بیشتر از نوزادان ترم برآورد شده است. شناسایی عوامل مستعدکننده تاخیر تکاملی می تواند به متخصصان این حوزه در پیشگیری از مشکلات تکاملی نوزادان کمک کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل مستعدکننده تاخیر تکاملی شیرخواران پره ترم در سال اول زندگی بود.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;در این پژوهش تحلیلی-مقطعی، 87 شیرخوار پره ترم به روش نمونه گیری در دسترس در بازه زمانی فروردین 1397 تا اسفند 1398 و از دو بیمارستان امام حسین (ع) و مهدیه انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک و اولیه شیرخواران مانند سن، جنسیت، سن بارداری و مشکلات بالینی مشاهده شده در بدو تولد از طریق پرونده پزشکی شیرخواران گردآوری شد. به منظور ارزیابی وضعیت تکاملی شیرخواران در یک سالگی، از تست غربالگری تکامل &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;ASQ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; استفاده شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;23 شیرخوار (4/26%) تکامل غیر طبیعی داشتند. بین سن، قد بدو تولد، وزن یک سالگی، قد یک سالگی، مدت اتصال به ونتیلاتور، آپگار دقیقه اول و بیستم، تشنج، کاهش رفلکس های نوزادی، پنومونی، تغذیه با شیر مادر در یک سال اول زندگی، بروز ضایعه رتینوپاتی، کاردرمانی و یافته های غیرطبیعی نوار قلبی با وضعیت تکاملی شیرخواران در یک سالگی رابطه آماری معناداری وجود داشت. تنها متغیر تغذیه با شیر مادر در یک سال اول زندگی قدرت پیش بینی وضعیت تکاملی شیرخواران را داشت (18/0=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;OR&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;).&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;احتمال بروز تاخیر تکاملی در شیرخواران پره ترمی که در یک سال اول زندگی با شیر مادر و یا ترکیب شیر مادر و غذای کمکی تغذیه می شدند به میزان یک پنجم کمتر از شیرخوارانی بود که در یک سال اول زندگی از شیر مادر تغذیه نمی کردند.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>نعیمه تسلیمی طالقانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه سطح کیفیت زندگی بیماران تحت درمان با همودیالیز و 
دریافت‌کنندگان پیوند کلیه: مرور سیستماتیک و متاآنالیز</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11070&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; این مطالعه به عنوان یک بررسی ساختار یافته و فراتحلیل در جهت تعیین سطح کیفیت زندگی بیماران تحت درمان با همودیالیز و دریافت کنندگان پیوند کلیه در ایران و مقایسه این دو با هم انجام گرفت.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش بررسی:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز است. از بین پژوهش های متعددی که در این زمینه انجام شده بود، تمام مطالعات مرتبط از خرداد ۱۳۷۴ تا تیر ۱۳۹۷ که در ایران انجام شده اند مورد بررسی قرار گرفتند. ۹ پژوهش (که از لحاظ روش شناختی، فرضیه سازی، روش تحقیق، جامعه آماری، حجم نمونه، روش نمونه گیری، ابزار اندازه گیری و روش تحلیل آماری) مورد قبول بودند انتخاب شدند و فراتحلیل بر روی آنها انجام گرفت. ابزار این پژوهش، چک لیست فرا تحلیل بود.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;در نهایت، ۹ مطالعه وارد فرآیند متاآنالیز شد. کل حجم نمونه مورد بررسی ۱۷۳۶ نفر بودند. نتایج آنالیز نمره های کل کیفیت زندگی بیماران پیوند کلیه و بیماران تحت همودیالیز نشان داد که میانگین کلی کیفیت زندگی بیماران پیوندی 42/66&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&amp;plusmn;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;12/42 و میانگین نمره کلی بیماران همودیالیزی 36/68&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&amp;plusmn;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;9/42 می باشد. اختلاف میانگین کیفیت زندگی بیماران پیوند کلیه و بیماران تحت همودیالیز از لحاظ آماری معنادار بود (001/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;P=&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;). بیماران پیوند کلیوی کیفیت زندگی بهتری نسبت به بیماران دیالیزی داشتند.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه نشان داد که بیمارانی که تحت عمل پیوند کلیه قرار گرفته اند به طور معناداری از کیفیت زندگی بیشتری نسبت به بیمران همودیالیزی برخوردارند و می توان نتیجه گرفت که پیوند کلیه به میزان قابل توجهی &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;QOL&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; را در بیماران تحت درمان با دیالیز بهبود می بخشد.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>محمد حسین کمال الدینی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>عفونت قارچی پا با عامل قارچی ترایکوسپورون آساهی (Trichosporon asahii): گزارش موردی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11071&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; گونه های ترایکوسپورون معمولاً به عنوان عوامل ایجاد کننده عفونت های پوستی شناخته می شوند و در بیماری های سیستمیک و منتشر به ویژه در بیماران دچار نقص ایمنی نیز دخیل هستند.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;معرفی بیمار:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;این مطالعه گزارش عفونت کچلی پا ناشی از ترایکوسپورون آساهی در یک فرد سالم 39 ساله نظامی با پوشش مستمر پوتین در اغلب ساعات فعالیتش در طول روز، در اردیبهشت 1398 می باشد. در روش های آزمایشگاهی ماکروسکوپی و میکروسکوپی با استفاده از آزمایش مستقیم و همچنین کشت عامل ایجاد کننده، جنس تریکوسپورون تشخیص داده شد. در آنالیز مولکولی با تکثیر منطقه &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;ITS&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; و انجام سکوئنسینگ &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;(Sequencing)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;، گونه ترایکوسپورون آساهی &lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;(Trichosporon asahii)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; تعیین هویت گردید. بیمار با استفاده از داروی خوراکی فلوکونازول و کلوتریمازول موضعی به مدت چهار هفته تحت درمان قرار گرفت و بهبودی حاصل شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;شرایطی که باعث می شود پاها به مدت طولانی در معرض تعریق و رطوبت و تاریکی باشند (پوشیدن کفش و پوتین به مدت طولانی)، احتمال ابتلا به بیماری های پوستی قارچی را افزایش می دهند. بنابراین، رعایت کامل بهداشت فردی ضروری به نظر می رسد.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>زینب برجیان بروجنی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>گزارش یک مورد از برخورد صاعقه منجر به مرگ: گزارش موردی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11072&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; مرگ ناشی از صاعقه به طور طبیعی جز حوادث محسوب شده و مشکل خاصی برای پاتولوژیست قانونی ایجاد نمی کند. ولی گاه جسد در فضای باز و بدون آثار خاصی پیدا می شود و ممکن است در خصوص مرگ تردیدهایی وجود داشته باشد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;معرفی بیمار:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;اصابت ناگهانی صاعقه به یک مرد 23 ساله در عصر یک روز در مهر 1397 که جهت تفریح همراه با دوستان خود به یکی از پارک های جنوب تهران رفته بود منجر به مرگ وی گردید. پس از انتقال جسد جوان مذکور به پزشکی قانونی طی حدود 14 ساعت بعد معاینه ظاهری صورت گرفت که نمای لیخنبرگ (برگ سرخس) روی قسمت فوقانی میانی قدام تنه مشهود بود.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نمای لیخنبرگ به عنوان تصویری از صاعقه شناخته شده و سرنخ مهم برای برخورد صاعقه با افراد یا اجساد است. این نما یک پدیده فیزیکی با نواحی قرمز رنگ و درختی شکل روی پوست است که ظرف یک ساعت پس از اصابت آذرخش ایجاد می شود و معمولا 24 تا 48 ساعت بعد ناپدید می گردد.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:8.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>فروزان فارس</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>رویکرد اجتماعی و سودمندی نظام سلامت در مقابله با بیماری کووید 19: نامه به سردبیر</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11073&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;سردبیر محترم&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;بیماری کووید 19 پاندمی اخیر است که با سرعت قابل توجهی به شهرها و کشورهای مختلف جهان گسترش یافت و به طور همه جانبه در فهرست اصلی ترین و مهم ترین اولویت مشکلات جهانی قرار گرفت.&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; پاندمی اگرچه در ظاهر مسئله حوزه بهداشتی است، اما پیامدهای گسترده و غیرمنتظره ای در همه ابعاد زندگی انسان ها و حاکمیت دولت ها ایجاد کرده است. در خصوص بیماری کووید 19 با توجه به این که ویروس موردنظر از طریق تماس در تعاملات و روابط بین فردی منتقل می شود و گسترش می یابد بیماری ناشی از آن، بیش از آن که مسئله بهداشتی باشد مسئله اجتماعی- سیاسی و جهانی است&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot; style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt; ازآنجاکه ویروس کرونا در ابتلا افراد به بیماری کووید 19 هیچ مرزی را به رسمیت نشناخت، جزو کمتر رخدادهای تهدیدکننده بقاء در نظر گرفته می شود که همه گروه های انسانی را بدون تبعیض و با رفتاری عادلانه مورد هدف قرارداد، با این حال، تفاوت ها و نابرابری در مراقبت های پیشگیرانه، درمانی و توان بخشی که نقش انسان ها در آن حاکم است نمایان شد و همچنان که برای پیشگیری از انتقال و فراگیرشدن این بیماری، محدودیت تعاملات و روابط بین فردی که زندگی روانی، اجتماعی، اقتصادی و معنوی مردم در آن معنا می یابد، لازم شد، مشخصا پیامدهای این محدودیت، برای همه افراد و گروه های اجتماعی یکسان نبود و نیست. افرادی که به صورت روزمزد کار می کنند، کسانی که مکان زندگی مستقل ندارند، پول کافی برای تهیه مایحتاج روزانه، لوازم بهداشتی، خدمات درمانی و حتی سرگرمی خانگی ندارند، بدون حمایت اجتماعی و پشتوانه مالی، در شرایط عدم حضور در اجتماع، بیش از سایرین از حق معیشت، امنیت، رفاه و متعاقبا سلامتی بی بهره می شوند&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot; style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;در این خصوص با توجه به اهمیت نقش عوامل اجتماعی در زندگی افراد و گروه ها، تصمیم گیری برای کاهش یا قطع زنجیره انتقال بیماری و جلوگیری از پیامدهای فاجعه بار آن، حتی در محدوده زمانی کوتاه، بدون پرداختن به شرایط متفاوتی که انسان ها در آن متولد می شوند و کار و زندگی می کنند، قطعا پردردسر و پرهزینه است. با این وجود، اگرچه در حوزه سلامت و بهداشت به اندازه کافی به عوامل اجتماعی بهاداده نشده است، این عوامل درواقع کل زندگی انسان، سلامتی و بقای او را تحت تاثیر قرار می دهند. در این خصوص ضروری است دولت ها و سیاست گذاران به طور جدی و گسترده به عوامل اجتماعی موثر بر سلامت توجه داشته باشند. به ویژه این که، نظام سلامت هر جامعه برای کنترل سریع تر و مناسب تر عوامل بیماری زا و بهبود وضعیت سلامت جامعه، بایستی عوامل پزشکی را در همراهی با عوامل غیرپزشکی موثر بر سلامت و بیماری مدنظر قرار دهد. به ویژه که مشارکت در بعد اجتماعی سلامت، مسئولیت همگانی اعم از مردم، سازمان ها، کل کشور و جامعه جهانی است. آن سوی سکه نیز این گونه است که رفتار اجتماعی مردم در هر جامعه، بر روند بهبود یا توسعه بحران بیماری و همه گیری ناشی از آن تاثیر دارد. به این صورت که ویژگی های روانی، اجتماعی و شخصیتی افراد، و میزان مسئولیت پذیری و تعهدی که نسبت به &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.6pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;حفظ سلامت و حقوق خود و دیگران دارند تعیین کننده رفتار سلامتی جویانه یا مخاطره آمیز در جامعه است. در این زمینه، آموزش های اجتماع محور و مبتنی بر جامعه بایستی بیش از هر زمان دیگر موردتوجه باشد&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot; style=&quot;letter-spacing:-.6pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.6pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt; با توجه به آنچه گفته شد لازمه ارائه مداخلات سلامتی و اقدامات بهداشتی، برنامه ریزی در رویکرد اجتماعی و جامعه محور است. زمانی می توان از نتایج شگفت انگیز بهبود سلامتی در جوامع بهره مند شد که بیماری و محدودیت های سالم زیستن به عنوان مسئله اجتماعی تعریف شوند و در ساختار و بافت اجتماعی منحصربه فرد، مطالعه گردند.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;letter-spacing:-.4pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>راحله سموعی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
