http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1400 جلد79 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1400/1/12 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11129&sid=1&slc_lang=fa <div><span style="font-family:yekanYW;"><span style="font-size:10.0pt;">بیماری آلزایمر شایعترین بیماری تحلیل برنده عصبی است که</span> <span style="font-size:10.0pt;">تاکنون هیچ پیشگیری یا درمان قطعی برای آن یافت نشده است. پلاک های پیری و کلاف های نوروفیبریلاری دو نشانه مهم بافتی در آلزایمر هستند</span> <span style="font-size:10.0pt;">که هر دو برای سلول سمی می باشند. تغییرات سلولی بسیاری از قبیل استرس اکسیداتیو، التهاب نورونی، تجمع پروتیین های بد تاخورده و اختلالات میتوکندریایی نیز در آلزایمر ایجاد می شوند که می توانند منجر به مرگ نورونی شوند. در سال های اخیر، اثرات حفاظت کننده نورونی فلاونوئیدها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این ترکیبات مشتق از گیاهان به سبب توانایی شان در تولید آنتی اکسیدان ها، دارای اثرات بسیار قوی بر روی اختلالات ناشی از دمانس مغزی می باشند. مکانیسم های متعددی برای فلاونوئیدها پیشنهاد شده است که به واسطه آن ها می توانند در پیشگیری و یا آهسته کردن روند بیماری نقش داشته باشند. براساس شواهد، فلاونوئیدها سمیت ناشی از آمیلوئید بتا را کاهش داده و مانع تشکیل کلاف های نوروفیبریلاری در مغز می شوند. این ترکیبات در</span> <span style="font-size:10.0pt;">شکل پذیری سیناپسی و ایجاد نورون های جدید نیز نقش دارند. همچنین، موجب کاهش آپوپتوز ناشی از استرس اکسیداتیو یا التهاب نورونی می شوند. از اینرو، این فرایندها می توانند از پیشرفت آلزایمر جلوگیری کرده و علایم شناختی را بهبود بخشند. در مقاله حاضر تاثیر برخی از فلاونوئیدهای مشتق از گیاهان در مدل های مختلف آلزایمر به طور خلاصه مرور می شود و مکانیسم اثر و مسیرهای پیامرسانی مهم در کاهش التهاب عصبی، آپوپتوز و آسیب اکسیدانی مطرح می شوند. با وجود اثرات سودمند این ترکیبات، بررسی های بیشتری مورد نیاز است تا بتوان فلاونوئیدها را به طور جدی به عنوان دارو در درمان آلزایمر استفاده نمود.</span></span></div> بهروز خاکپور طالقانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11130&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">تشخیص دقیق و به هنگام بیماری کبد چرب غیرالکلی که عامل اصلی بیماری های مزمن کبد است، بسیار مهم می باشد. سونوگرافی از کبد متداول ترین روش تشخیص میزان کبدچرب می باشد. اما به دلیل کیفیت پایین تصاویر اولتراسوند، نیاز به روش های هوش مصنوعی برای تشخیص دقیق میزان چربی کبدی، ضروری می باشد. هدف این مقاله توسعه یک مدل یادگیری ماشین برای ارزیابی سطح چربی کبد براساس تصاویر التراسوند کبد می باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی</span></em></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تحلیلی که از اردیبهشت 1399 تا آذر 1399 در تهران به طول انجامیده است، از تصاویر اولتراسوند 55 فرد مبتلا به چاقی مفرط که قصد جراحی لاپاروسکوپی داشته اند، استفاده شده و از نتیجه بافت شناسی نمونه برداشتی از کبد در آزمایشگاه به عنوان مرجع میزان چربی کبد استفاده شده است. ابتدا 88 ویژگی مبتنی بر بافت با استفاده از ماتریس هم رخداد سطح خاکستری از تصاویر استخراج شده است. در مرحله ی بعد با استفاده از روش حداقل افزونگی و حداکثر ارتباط 20 ویژگی برتر از میان 88 ویژگی انتخاب شده و به ورودی طبقه بند اعمال شده است. در انتها با استفاده از سه طبقه بند آنالیز افتراقی خطی، ماشین بردار پشتیبان و آدابوست، تصاویر به چهار گروه براساس میزان چربی طبقه بندی شده اند.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">صحت به دست آمده در این مدل، برای طبقه بند آدابوست برابر با 72/92% شد. در حالی که صحت به دست آمده برای هر دو طبقه بند ماشین بردار پشتیبان و آنالیز افتراقی خطی به ترتیب برابر با 88/87% و 76/75% شده است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></em></strong> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">رویکرد پیشنهادی مبتنی بر ویژگی های بافت با استفاده از طبقه بند آدابوست از روی تصاویر التراسوند، میزان چربی کبد را با دقت بالا و به صورت اتوماتیک تشخیص می دهد و می تواند در تشخیص نهایی به پزشکان و رادیولوژیست ها کمک شایانی کند.</span></span></span> آرش مقصودی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11131&sid=1&slc_lang=fa <div><span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">جراحی فکومولسیفیکاسیون یکی از رایج ترین جراحی ها در جهان است. داروهای</span> <span style="font-size:10.0pt;">مختلفی</span> <span style="font-size:10.0pt;">به</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"> </span></span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">تنهایی</span> <span style="font-size:10.0pt;">و یا در ترکیب</span> <span style="font-size:10.0pt;">با یکدیگر برای</span> <span style="font-size:10.0pt;">ایجادآرام بخشی</span> <span style="font-size:10.0pt;">موثروایمن</span> <span style="font-size:10.0pt;">دربیماران</span> <span style="font-size:10.0pt;">استفاده</span> <span style="font-size:10.0pt;">شده اند اما تاکنون روش دارویی مورد توافق متخصصان بیهوشی پیشنهاد نشده است.</span> هدف از این تحقیق ارزیابی کیفیت آرام بخشی میدازولام یا پروپوفول با دوز کم کتامین در جراحی فاکومولسیفیکاسیون بود<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه</span> <span style="font-size:10.0pt;">کارآزمایی بالینی تصادقی دو سو کور که از آذر 1396 تا شهریور 1398 در بیمارستان فیض اصفهان انجام شد. در این مطالعه، 68 بیمار با استفاده از نرم افزار تصادفی در گروه های میدازولام (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">M</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و پروپوفول (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) قرار گرفته و وارد مطالعه شدند.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:10.0pt;">گروه(</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">M</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) میدازولام </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 04/0 و گروه (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) پروپوفول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 5/0 دریافت کردند سپس در هر دو گروه، کتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 3/0 به صورت وریدی تزریق شد. کیفیت آرام بخشی، پاسخ قلبی عروقی و رضایت بیمار و جراح ارزیابی و ثبت شد. داده ها وارد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS software, version 23 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) </span></span>&nbsp;<span style="font-size:10.0pt;">شدند و توسط روش های آماری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ANOVA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Independent samples t‐test</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه از نظر مشخصات دموگرافیک بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">></span></span><span style="font-size:10.0pt;">). درگروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KM</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> درصد بیشتری از بیماران به کیفیت آرام بخشی مطلوب رسیدند، اما از نظر آماری تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت (75/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). رضایت جراح در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KP</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بیشتر بود (18/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)و رضایت بیمار در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KM</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بود (18/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) اما اختلاف معناداری وجود نداشت (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P></span></span><span style="font-size:10.0pt;">). زمان ریکاوری نیز بین دو گروه مشابه بود. بین دو گروه از نظر آماری تفاوت معناداری وجود نداشت <a name="_Hlk65244746">(</a>98/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P></span></span><span style="font-size:10.0pt;">). در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KM</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در دقیقه پنجم جراحی فشارخون سیستولی به صورت معناداری بیش از گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KP</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (02/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بود و فشارخون دیاستولی به صورت غیرمعناداری بالاتر از گروه دیگر بود (08/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). </span></span></div> <div><span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></em></strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">می توان اظهار داشت که اضافه کردن دوز کم کتامین به میدازولام و پروپوفول همراه با آرام بخشی موثر و پاسخ قلبی عروقی مشابه در طی جراحی فیکوامولسیفیکاسیون می باشد.</span></span></span></div> زهرا بچاری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11132&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف</span></em></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">امروزه از لیزرهای کم توان برای درمان ریزش مو به دلیل افزایش تکثیر سلولی استفاده می شود</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> سلول درمانی با استفاده از سلول های بنیادی می تواند رویکرد جدیدی در زمینه کاشت مو باشد. در این مطالعه اثر تابش</span> <span style="font-size:10.0pt;">لیزر کم توان بر بقا و همچنین میزان رادیکال های فعال اکسیژن سلول های بنیادی فولیکول موی انسانی مورد بررسی قرار گرفت.</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></em></strong><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">مطالعه آزمایشگاهی، مداخله ای و در محیط </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">In vitro</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">آزمایشگاه کشت سلولی سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران در سال 1398 (خرداد 1398 تا بهمن 1398) انجام شد. ابتدا</span> <span style="font-size:10.0pt;">فولیکول مو از ناحیه پس سری</span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(</span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SDA</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">)</span></span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;جدا شد. جداسازی ناحیه بالب هر فولیکول پس از جداسازی واحدهای فولیکولار انجام شد.</span> <span style="font-size:10.0pt;">پس از رشد سلول های بنیادی فولیکول مو در فلاسک کشت سلولی، بیان نشانگرهای سلول های بنیادی با استفاده از روش فلوسایتومتری مورد بررسی قرار گرفت</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> میزان بقا و همچنین میزان</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ROS</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;تحت تابش دوز های مختلف لیزر کم توان با طول موج </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">nm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 685 سنجیده شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج تیمار ســلول های بنیادی فولیکول مو با دوز های مختلف لیزر کم توان (صفر تا </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">J/cm²</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 20) نشان داد که لیزر کم توان با دوز <a name="_Hlk65577553">پنج </a></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">J/cm²</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">بالاترین میزان بقا را نشان داد. نتایج سنجش میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ROS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تحت تاثیر لیزر کم توان نیز حاکی از افزایش میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ROS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در دوز انرژی پنج </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">J/cm²</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">بود.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">افزایش بقا و تکثیر بیشتر سلول های بنیادی فولیکول مو تحت تاثیر لیزر کم توان می تواند رویکرد جدیدی را در سلول درمانی با استفاده از سلول های بنیادی فولیکول مو و همچنین کاشت مو ایجاد کند. </span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></em></strong></span> سیدمهدی طبایی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11133&sid=1&slc_lang=fa <div><span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف</span></em></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">در مطالعات آماری، به منظور بررسی ارتباط بین متغیرها از مدل های آماری استفاده می شود. با توجه به تنوع مدل های آماری پیدا کردن مناسب ترین مدل کار پیچیده ای است. این مطالعه با هدف مقایسه مدل های مختلف در بررسی درمان کولیک شیرخواران و تاثیر بد مشخص سازی انجام شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <a name="OLE_LINK1"></a><a name="OLE_LINK24"></a><a name="OLE_LINK23"></a><a name="OLE_LINK6"></a><a name="OLE_LINK5"></a><a name="_Hlk63712148"></a><a name="OLE_LINK20"></a><a name="OLE_LINK8"></a><a name="OLE_LINK7"><span style="font-size:10.0pt;">این کارآزمایی بالینی تصادفی شده در درمانگاه اطفال بیمارستان امیرکبیر اراک، بر روی 100 شیرخوار مبتلا به کولیک به صـورت تصادفی</span></a><span style="font-size:10.0pt;"> و</span> <span style="font-size:10.0pt;">در دو گروه مداخله و کنترل انجام شد. جمع آوری و تحلیل داده ها در سال 1395 انجام شد. پس از آموزش ماساژ به مادران گروه مداخله، از آن ها خواسته شد روزی سه بار در طول هفته ماساژ را بر روی شیرخواران انجام دهند و در گروه کنترل با تکان </span> <span style="font-size:10.0pt;">دادن شیرخوار، علایم کولیک را برطرف کنند. در هر گروه، والدین روزانه تعداد و شدت گریه کودکان را در چک لیست مربوطه ثبت نمودند. در نهایت، با به کارگیری مدل های مختلف و نرم افزارهای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">R</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SAS</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و معیارهای نیکویی برازش بهترین مدل معرفی شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در گروه ماساژ میانگین شدت گریه شیرخواران مبتلا به کولیک از 01/5 در روز نخست به 47/2 واحد در روز هفتم کاهش پیدا کرد.</span> <span style="font-size:10.0pt;">از روز چهارم به بعد شیرخواران گروه ماساژ میانگین مدت زمان خواب بالاتری را دارا بودند. <a name="OLE_LINK22"></a><a name="OLE_LINK21"></a><a name="OLE_LINK19"></a><a name="OLE_LINK14">همچنین شدت گریه در شیرخواران گروه ماساژ به طور معناداری بیشتر از گروه تکان به دست آمد.</a></span> <a name="OLE_LINK18"></a><a name="OLE_LINK17">در خصوص برازش مدل های حاشیه ای، ساختار همبستگی خودبازگشتی مرتبه اول بهترین برازش و برای برخی از متغیرها مدل</a> <span style="font-size:10.0pt;">اثرات</span> <span style="font-size:10.0pt;">تصادفی با توزیع گاما برای مولفه تصادفی برازش بهتری داشته است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> <a name="OLE_LINK10">ماساژ می تواند باعث کاهش کولیک شیرخواران گردد. ازنظر آماری نیز در صورت بدمشخص سازی مدل غیرخطی، واریانس برآوردها بیش از مقدار برآورد</a></span></span> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">شده تحت تاثیر بدمشخص سازی ساختار همبستگی قرار می گیرند</span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:yekanYW;"><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> فاطمه ناهیدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11137&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف</span></em></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">با وجود سال ها پژوهش مداوم، هنوز هم مرگ مادران در اثر پره اکلامپسی به عنوان یک تهدید جدی مطرح می باشد. محققین بر این باورند که پره اکلامپسی یک بیماری چند عاملی است و عوامل خطر متعددی از جمله عوامل ایمونولوژیکی را برای آن پیشنهاد نموده اند. بنابراین بررسی رابطه ی پره اکلامپسی با تغییرات ایمونولوژیکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با توجه به نقش عوامل ایمونولوژیک و التهابی در اتیولوژی پره اکلامپسی، در تحقیق حاضر ارتباط پلی مورفیسم (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">rs1028181</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">-513</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:7.0pt;">T/C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ژن اینترلوکین 19 با بیماری پره اکلامپسی مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مورد- شاهدی از دی 1395 تا خرداد 1396 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد. 150 زن مبتلا به بیماری پره اکلامپسی به عنوان مورد و150 زن سالم باردار فاقد هر گونه بیماری، مراجعه کننده به بیمارستان ولی عصر کازرون به عنوان شاهد انتخاب شدند. پس از نمونه گیری و استخراج </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ژنوتیپ های مربوط به پلی مورفیسم اشاره شده با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Tetra Primer ARMS PCR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار </span><a name="_Hlk65873846"><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA)</span></span></a><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Chi-square test</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. </span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اختلاف معناداری در فراوانی همه ژنوتیپ ها (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CC</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">TT</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) (001/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><strong><span style="font-size:10.0pt;">)</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> و هر دو آلل (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) (002/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) در موقعیت پلی مورفیسم (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">rs1028181</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">-513</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:7.0pt;">T/C</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">بین زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی و زنان باردار سالم مشاهده شد. میان سایر پارامترهای پاراکلینیکی مورد نظر تحقیق با پلی مورفیسم مذکور ارتباط معناداری در گروه بیمار و کنترل دیده نشد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><em><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></em></strong> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">حضور پلی مورفیسم (</span></span><span style="font-size:8.0pt;">rs1028181</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span> <span style="font-size:8.0pt;">-513</span><span style="font-size:7.0pt;">T/C</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> را می توان به عنوان عامل پیش بینی کننده ی ایجاد پره اکلامپسی در نظر گرفت.</span></span></span> محمد مهدی مغنی باشی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11138&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف</span></em></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">مدت</span> <span style="font-size:10.0pt;"> بیهوشی می تواند نقش </span> <span style="font-size:10.0pt;">معناداری در بروز عوارض پس از اعمال جراحی داشته</span> <span style="font-size:10.0pt;"> باشد. به</span> <span style="font-size:10.0pt;">همین منظور مطالعه ی حاضر با بررسی تاثیر تحریک شنوایی با صدای آشنا بر بازگشت از بیهوشی در بیماران تحت عمل جراحی رینوپلاستی صورت گرفته است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه بر روی 80 بیمار کاندید عمل جراحی رینوپلاستی در بیمارستان سوانح و سوختگی یزد طی بازه زمانی شهریور 1397 تا آذر 1398 (در دو گروه 40 نفره کنترل و مداخله) انجام</span> <span style="font-size:10.0pt;">شده است</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"> .</span></span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">برای بیماران گروه کنترل، پس از ورود به ریکاوری مراقبت های روتین پرستاری انجام ، و بیماران گروه مداخله علاوه بر مراقبت های روتین، تحت تاثیر تحریک حس شنوایی با صدای ضبط شده از قبل به مدت 15 دقیقه قرار گرفتند. سپس قبل و بعد از تحریک حس شنوایی پارامترهای همودینامیک و همچنین مدت زمان بازگشت از بیهوشی بیماران ثبت شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج مطالعه حاضر نشان داد از دقیقه پنجم پس از تحریکات شنوایی، میانگین متوسط فشارخون شریانی(</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MAP</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) در گروه مداخله به طور معناداری بیش ازگروه کنترل بوده است (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). به علاوه مدت زمان بازگشت از بیهوشی در گروه مداخله با میانگین 39/3</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">05/24 دقیقه به طور معناداری کمتر از گروه کنترل با میانگین 73/3</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">70/34 دقیقه بوده است (001/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). در نهایت تهوع تنها در 5/7% از بیماران در گروه کنترل مشاهده شد و عارضه بیقراری نیز در 5% از گروه کنترل و 5% از گروه مداخله گزارش شد (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P></span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">برطبق نتایج، استفاده از تحریکات شنوایی با صدای آشنا به طور معناداری می تواند مدت بازگشت از بیهوشی را کاهش دهد. بعلاوه در تغییر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SBP</span></span><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">، </span></em></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DBP</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MAP</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> این بیماران به سطح نرمال نقش به سزایی داشته است.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> محمد حسین دهقانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11134&sid=1&slc_lang=fa <div><span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> لنفوم، بدخیمی سلول</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">های لنفوئیدی است. لنفوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T-Cell</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">صورت خارج نودی بسیار نادر می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">باشد</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> لنفوم</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">های دهانی درصد کمی از بدخیمی های سر و گردن را شامل می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">شوند.</span> <span style="font-size:10.0pt;">لنفوم نان هوچکین در دهان نادر است و بیشتر در افراد با ضعف سیستم ایمنی ایجاد می شود.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> بیمار</span> <span style="font-size:10.0pt;">خانمی 67 ساله با زخمی در کام که از دو</span> <span style="font-size:10.0pt;">ماه قبل ایجاد شده بود، مراجعه کرد. در نمای بالینی، یک ضایعه اندوفیتیک با سطح گرانولر در سمت چپ کام سخت به سمت کام نرم و ریج آلوئولر مشاهده شد. با تشخیص احتمالی اسکواموس سل کارسینوما تحت بیوپسی قرار گرفت. بررسی میکروسکوپی و ایمونوهیستوشیمی متاستاز لنفوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T-Cell</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">را نشان داد. با توجه به سابقه ابتلای بیمار به لنفوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T-Cell</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> روده کوچک، به انکولوژیست ارجاع گردید.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> متاستاز بدخیمی ها به حفره دهان می تواند به صورت تورم و زخم بروز یابد. معاینه دقیق و</span> <span style="font-size:10.0pt;">گرفتن تاریخچه کامل در تشخیص زودهنگام ودرمان به موقع می تواند مفید باشد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></div> زهره دلیرثانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11136&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ECRL</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و اکستانسور کارپی رادیالیس برویس (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ECRB</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)</span> <span style="font-size:10.0pt;">دو عضله سطحی کمپارتمان خلفی ساعد می باشند. واریاسیون های این عضلات بسیار شایع بوده و معمولا حین جراحی تشخیص داده می شوند. گاهی اوقات این واریاسیون ها علامت دار بوده و می توانند در اقدامات بالینی مانند جراحی کمک کننده باشند</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> طی تشریح روتین جسد مردی حدودا 70 ساله فیکس شده در فرمالین 10% در گروه&nbsp; بیولوژی و علوم تشریح دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران دو مورد واریاسیون تاندون عضلات </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ECRL</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ECRB</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در ثلث فوقانی ساعد</span> <span style="font-size:10.0pt;">دست چپ مشاهده کردیم. تاندون این عضلات در ثلث فوقانی ساعد به دو شاخه تقسیم شده بودند. شاخه فرعی این عضلات در انتهای تحتانی ساعد با یکدیگر تقاطع کرده و هر کدام به شاخه اصلی تاندون عضله مقابل متصل شده بود.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> آگاهی از این واریاسیون</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">تواند به رادیولوژیست</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها و جراحان در تشخیص و درمان کمک شایانی کند.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span> رضا سلطانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11135&sid=1&slc_lang=fa <div><span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">درک ساختارهای ناحیه دست برای تشخیص بیماری ها و صدمات آن ضروری است. روش های مختلفی برای آموزش آناتومی این ناحیه وجود دارد. در این مقاله ابزار آموزشی جدیدی را معرفی و تاثیر استفاده از آن را بررسی می کنیم.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> ابتدا ابزار آموزشی ساخته شد. 280 دانشجوی شرکت کننده در پژوهش به دو گروه شاهد (الف) و تجربی (ب) تقسیم شدند. هر دو گروه در یک پیش آزمون شرکت کردند. پس از تدریس تئوری مبحث دست برای هر دو گروه، گروه شاهد با روش سنتی و گروه تجربی با استفاده از ابزار آموزشی پیشنهادی، آموزش عملی دریافت نمودند و هر دو گروه در یک پس آزمون شرکت نمودند و نمرات پیش و پس آزمون گروه ها مقایسه شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نمرات پیش آزمون گروه الف و ب به ترتیب 197/48</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">1/3 و 481/49</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">1/3 و نمرات پس آزمون گروه الف و ب به ترتیب</span> <span style="font-size:10.0pt;">504/97</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">1/6 و 303/1</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">54/10 بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">ابزار آموزشی پیشنهادی در زمینه آموزش آناتومی دست موثر است.</span></span></div> هاتف قاسمی حمیدآبادی