http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1400 جلد79 شماره5 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1400/5/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11289&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">سرطان پستان یکی از شایع ترین سرطان ها در زنان است. ماموگرافی غربال گری یک روش تصویربرداری اشعه ایکس با دوز پایین است که برای تشخیص سرطان پستان در مراحل اولیه به کار می رود. برای کمک به رادیولوژیست در خواندن ماموگرام سیستم های کمک یار </span></span><span style="font-size:8.0pt;">(CAD)</span> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">ساخته شده اند که نرم</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> </span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">افزارهایی هستند که می توانند نواحی سرطانی را در ماموگرام تشخیص دهند. با </span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">پیشرفت های نرم افزاری و سخت افزاری اخیر که منجر به تکامل الگوریتم های یادگیری عمیق </span></span><span style="font-size:8.0pt;">(DL)</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> گردیده، انقلابی در رشته های مختلف مهندسی و همچنین فناوری های پزشکی به وجود آمده است.</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">اخیرا، مدل های </span></span><span style="font-size:8.0pt;">DL</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> در سیستم های کمک یار ماموگرافی مورد استفاده قرار گرفته اند و به عملکرد بالایی دست پیدا کرده اند. روش های </span></span><span style="font-size:8.0pt;">DL</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> برخلاف روش های سنتی یادگیری ماشین، نیازی به فرایند مشکل و زمان بر مهندسی ویژگی ها ندارند و می توانند به طور خودکار، ویژگی های مورد نیاز را از روی تصویر یاد گرفته و استخراج کنند. یکی از پرکاربردترین الگوریتم های </span></span><span style="font-size:8.0pt;">DL</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">، شبکه عصبی کانولوشنال </span></span><span style="font-size:8.0pt;">(CNN)</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> می باشد. برای تشخیص ضایعات سرطانی در ماموگرام، </span></span><span style="font-size:8.0pt;">CNN</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> باید در یک الگوریتم مبتنی بر ناحیه مانند </span></span><span style="font-size:8.0pt;">R-CNN</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span style="font-size:8.0pt;">Fast R-CNN</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span style="font-size:8.0pt;">Faster R-CNN</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span style="font-size:8.0pt;">YOLO</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> به کار گرفته شود. برای آموزش مدل های </span></span><span style="font-size:8.0pt;">DL</span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">، نیاز به حجم زیادی از تصاویر ماموگرافی است که ضایعات سرطانی در آن ها توسط یک رادیولوژیست مجرب، مشخص شده باشند. به همین دلیل، تهیه و جمع آوری یک مجموعه داده بزرگ ماموگرافی مارک شده، برای ساخت یک سیستم کمک یار با دقت بالا، ضروری می باشد.</span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> این مقاله با هدف گردآوری وضعیت بهره مندی و پیشرفت های تکنولوژی </span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">یادگیری عمیق</span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> در سیستم های</span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> کمک یار</span></span><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;"> ماموگرافی نوشته شده است.</span></span></span> علی عامری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11290&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">نارسایی قلبی یکی از شایع ترین</span> <span style="font-size:10.0pt;">اختلالات قلبی عروقی است و امروزه از سلول های بنیادی در درمان این بیماری استفاده می شود. با توجه به اینکه سایتوکاین های پیش التهابی در پیشرفت بیماری های قلبی عروقی، نقش مهمی دارند هدف از این مطالعه بررسی تزریق وریدی سلول های بنیادی مزانشیمی غشای</span> <span style="font-size:10.0pt;">آمنیوتیک &nbsp;انسانی بر میزان اینترلوکین 4 و 12 در سرم موش های صحرایی نر در مدل نارسایی قلبی &nbsp;رت های نر بود</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">این یک مطالعه تجربی است که از مهر ماه 1397 تا اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ در مرکز تحقیقات فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. در این پژوهش 28 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">gr</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 180-200) به طور</span> <span style="font-size:10.0pt;">تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه مبتلا به نارسایی قلبی، گروه نارسایی قلبی دریافت کننده محیط کشت و گروه نارسایی قلبی دریافت کننده سلول از طریق تزریق ورید. پس از 30 روز اکوکاردیوگرافی انجام شد و سپس میزان سرمی اینترلوکین ۴ و اینترلوکین ۱۲ در این گروه ها توسط تست الایزا اندازه گیری شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج مطالعه نشان داد که تزریق وریدی سلول های بنیادی به رت های نر مبتلا به نارسایی قلبی باعث بهبود پارامترهای اکوکاردیوگرافی </span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">EF</span></span><span style="font-size:10.0pt;">و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">FS</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">در گروه تزریق سلول نسبت به گروه نارسایی قلبی شد. همچنین میزان سیتوکاین های التهابی اینترلوکین 4 و اینترلوکین 12 به میزان قابل توجهی در گروه تزریق سلول در مقایسه با گروه رت های مبتلا به نارسایی قلبی کم شد (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با توجه به بهبود پارامترهای قلبی و کاهش سیتوکین های التهابی به نظر می رسد سلول های بنیادی غشای</span> <span style="font-size:10.0pt;">آمنیوتیک انسانی با کاهش التهاب نقش مهمی در بهبود نارسایی قلبی دارد.</span><strong><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></em></strong></span> ناهید ابوطالب http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11291&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">کنترل همودینامیک در عمل های جراحی به ویژه عمل های جراحی ستون فقرات از اهمیت خاصی برخوردار است. یکی از شیوه های پیش گیری از تغییرات همودینامیک حین جراحی استفاده از داروهایی نظیر میدازولام </span><span style="font-size:8.0pt;">(</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Midazolam</span></span><span style="font-size:8.0pt;">)</span><span style="font-size:10.0pt;"> و دکسمدتومیدین</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Dexmedetomidine)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> است. اثر این داروها در بیهوشی اسپاینال بیماران در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است اما میزان اثر این دو دارو بر روی همودینامیک، مقدار خونریزی، رضایتمندی جراح و بیمار </span>تاکنون مطالعه نشده است.<span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر یک پژوهش کارآزمایی بالینی دوسوکور است که پس از تصویب آن در کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در مرکز بین المللی ثبت کارآزمایی های بالینی ایران ثبت گردید. این مطالعه از اردیبهشت 1398 تا شهریور سال1398 در بیمارستان الزهرا (س) انجام شد. از بین بیماران کاندید عمل جراحی لامینکتومی تحت بیهوشی اسپاینال، 105 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند و به سه گروه میدازولام، دکسمدتومیدین و کنترل تقسیم شدند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">آزمون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Analysis of Variance</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با تکرار مشاهدات نشان داد که هم اثر زمان (001/0</span><span style="font-size:8.0pt;">></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و هم اثر گروه (001/0</span><span style="font-size:8.0pt;">></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) برای فشارخون سیتول، دیاستول و متوسط شریانی در سه گروه معنادار بود، اما اثر گروه (12/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بر تعداد ضربان قلب و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Spo2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> معنادار نبود و همچنین با مقایسه میانگین مقدار خونریزی و مدت زمان اقامت در ریکاوری مشخص گردید بین سه گروه مورد مطالعه اختلاف معناداری وجود داشت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">حین عمل فراوانی عوارض در گروه دکسمدتومیدین کمتر از گروه میدازولام بود و فراوانی عوارض در ریکاوری ریکاوری نیز در گروه دکسمدتومیدین کمتر از گروه میدازولام بود.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span> مهرداد مسعودی فر http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11292&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">زایمان طبیعی می تواند باعث اختلال در عملکرد جنسی و بی اختیاری ادرار و مدفوع در زنان شود. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی نقش فیزیوتراپی و ورزش های کف لگن در بهبود اختلالات عملکرد جنسی و بی اختیاری زنان نخست زا انجام شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه کارآزمایی بالینی-تصادفی بر روی زنان مراجعه کننده به بیماستان های آموزشی الزهرا (س) و شهید بهشتی اصفهان از اسفند 1397 تا اسفند 1398 انجام شد. بیماران به دو گروه کنترل و مداخله (57 نفره) تقسیم شدند. در گروه کنترل، مداخله ای انجام نشد و در گروه مداخله، فیزیوتراپی و ورزش های کف لگن</span> به مدت دو ماه انجام شد. <span style="font-size:10.0pt;">عملکرد جنسی و بی اختیاری ادرار و مدفوع 8 و16 هفته پس از زایمان با تکمیل دو پرسشنامه مورد ارزیابی قرار گرفت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در دو گروه مداخله و کنترل، میانگین سن مادران، شاخص توده بدنی و وزن تولد نوزاد معنا دار نبود (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). در گروه مداخله در هفته های 8 و 16 پس از زایمان، میانگین مجموع نمره های عملکرد جنسی و یا بی اختیاری ادرار و مدفوع زنان تفاوت معناداری داشت (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). میانگین عملکرد جنسی و آزردگی کف لگن در هفته 16 پس از زایمان در دو گروه تفاوتی معنادار داشت.</span> <span style="font-size:10.0pt;">فیزیوتراپی و مداخلات ورزشی در کف لگن باعث کاهش تحریک کف لگن و بهبود عملکرد جنسی می شود.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">به نظر می رسد انجام هم زمان فیزیوتراپی (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Biofeedback</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و ورزش</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">های کف لگن باعث افزایش عملکرد جنسی و همچنین بهبود نسبی</span> <span style="font-size:10.0pt;">آزردگی کف لگن در دوران پس از زایمان می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">شود.</span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></strong></span> http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11293&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">ضایعه</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;بافت اپیتیلیوم ستونی معده در خارج از معده است. با علایمی مانند احساس توده در گلو، سرفه مزمن و لارنژیت همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط احساس توده در گلو و اختلال ساختاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در بیماران مبتلا به بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال انجام شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه به روش مورد-شاهد در بیماران مراجعه کننده به بخش آندوسکوپی بیمارستان سینا تهران از مهر 1397 تا مهر 1398 انجام شد. بیماران با تشخیص ریفلاکس معده به مری و اندیکاسیون آندوسکوپی وارد مطالعه شدند. علایم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از جمله احساس توده در گلو مشخص و ثبت شد. فراوانی احساس توده در گلو در گروه بیماران با اختلال ساختاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (گروه بیمار) و بدون آن (گروه شاهد) مقایسه گردید.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بیماران شامل42 مرد (42%) و 58 زن (58%) بودند. میانگین سنی بیماران 35/10</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">17/41 سال (18 تا 77 سال) بود. شدت ریفلاکس خفیف 57%، ریفلاکس متوسط 27% و ریفلاکس شدید 16% بود. 28% بیماران احساس توده در گلو و 12 بیمار دارای </span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;">بودند. ارتباط آماری معناداری میان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و احساس توده در گلو وجود داشت (001/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). بیماران واجد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> احساس توده در گلو داشتند. 8/81% بیماران بدون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> احساس توده در گلو نداشتند. اختلاف آماری معنادار میان دو گروه دارا و بدون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از نظر احساس توده در گلو به طور کلی و برحسب متغیرهای بالینی مختلف بود (001/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها نشان داد که </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">با احساس توده در گلو ارتباط معناداری داشته و در بیمار با احساس توده در گلو بدون ازوفاژیت، هرنی هیاتال، سوزش سر دل و سندرم متابولیک می توان به </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inlet patch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> شک کرد</span>.<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11294&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">آنمی میکروسیتیک فقر آهن شایع</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ترین اختلال تغذیه</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ای و از مشکلات بهداشتی عمده در نوزادان و کودکان است که با رشد و تکامل ناکافی آن</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع آنمی میکروسیتیک در نورزادان در بدو تولد در بیمارستان بهارلو تهران انجام شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">تعداد 210 نوزادی که بین مهر ماه 1397 تا اسفند ماه سال 1397 در بیمارستان بهارلو تهران به دنیا آمده اند مورد بررسی قرار گرفتند. </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">cc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 5/2 خون بندناف از نوزادان تازه به دنیا آمده گرفته شد و سلول های خونی مورد بررسی قرار گرفت. با بررسی نتایج شاخص ها آنمی میکروسیتیک تشخیص داده شد و بررسی رابطه آنمی میکروسیتیک با شاخص هایی مانند اطلاعات دموگرافیک صورت گرفت.</span><span style="font-size:8.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میزان نوزادانی که مبتلا به آنمی هستند 3/14% و میزان نوزادانی که آنمی میکروسیتیک دارند 5/9% می باشند. ارتباط معناداری بین سطح غلظت هموگلوبین و آنمی میکروسیتیک نشان داده شد. ارتباطی بین سن مادر، وزن نوزادان، قد نوزادان، نوع زایمان، سن حاملگی و نسبت والدین با بروز آنمی میکروسیتیک مشاهده نشد.</span><span dir="LTR"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">آنمی در مرکز بهارلو از شیوع نسبتا بالایی برخوردار است، بنابراین، امر غربالگری و بررسی بیشتر از نظر ابتلا به بیماری کم خونی و عوامل مرتبط با آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. نتایج مطالعات نشان گر آن است که آنمی یک بیماری چند فاکتوری می باشد و بروز آن به عوامل مختلف بستگی دارد و نیازمند غربالگری و تشخیص به موقع جهت بکارگیری درمان موثرتر و کاستن از عوارض احتمالی آن می باشد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:6.0pt;"></span></span></span> محمد کاجی یزدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11295&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">قصور در پزشکی یک مشکل جدی در سیستم بهداشت و درمان است</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">. </span></span><span style="font-size:10.0pt;">هدف از این مطالعه مرور قصور پزشکی در ایران است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر براساس چک لیست پریسما انجام شد. کلیه مقالاتی که معیارهای انتخاب را داشتند، از نظر کیفیت روش شناسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. قصور پزشکی در چهار تقسیم بندی اصلی شامل بی مبالاتی، عدم مهارت، بی احتیاطی و عدم رعایت نظامات دولتی بررسی شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در مطالعه حاضر تعداد 26 مطالعه به بررسی قصور پزشکی کشور از فروردین ماه سال 1373 تا اسفند ماه 1396 پرداخته بودند که بی مبالاتی در 1105 مورد از 2068 قصور رخ داده، بود. عدم مهارت در 255 مورد از 2068 مورد، 432 مورد بی احتیاطی و 244 مورد نیز عدم رعایت نظامات دولتی علت قصور پزشکی ثبت گردیده بود. </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بی مبالاتی برابر 76/0(87/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">66/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، عدم مهارت برابر 61/0(76/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">49/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، بی احتیاطی 62/0(76/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">50/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و عدم رعایت نظامات دولتی برابر 66/0(73/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">60/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)</span> <span style="font-size:10.0pt;">بود. </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> نسبت قصور تایید شده از پرونده های شکایت برابر 6/0(86/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">41/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بود. جراحان عمومی با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برابر 48/0(61/38</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">0/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">%95</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، متخصصان زنان با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برابر 49/0(66/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">36/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، پزشکان عمومی با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برابر 42/0(58/30</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">0/</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">%95</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و متخصصان ارتوپدی با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برابر 44/0(61/0</span><span style="font-size:8.0pt;">-</span><span style="font-size:10.0pt;">32/0</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span style="font-size:10.0pt;">95%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cl</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) از کل شکایات ادعا شده برعلیه آن ها است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> نتایج این مطالعه به فهم جایگاه کنونی مطالعات قصور پزشکی در کشور برای شناسایی علت قصور و تدوین مطالعات جدید برای آینده کمک می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">کند.</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></em></span> نوید کلانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11296&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه با هدف بررسی اثر بی دردی ایبوپروفن وریدی و آپوتل در مقایسه با رژیم مورفین وریدی در بیماران تحت عمل جراحی دیسک کمر انجام شد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در </span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه که با روش کارآزمایی دوسوکور بر روی بیماران تحت عمل جراحی دیسک کمر با درد متوسط تا شدید (نمره ی </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">VAS</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> یا </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">Visual analog scale</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بیشتر از چهار) </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">که در شهریور 1397 به بیمارستان شهدای تجریش مراجعه کرده بودند </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">انجام شد، بیماران به دو گروه تقسیم شدند. </span></span><span style="font-size:10.0pt;">برای بیماران گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ایبوپروفن با دوز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 800 در </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 100 نرمال سالین به مدت 30 دقیقه و سپس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 400 در </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 100 نرمال سالین هر شش ساعت و نیز آپوتل با دوز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 30 به ازای هر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> وزن در </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 100 نرمال سالین به مدت 15 دقیقه هر هشت ساعت تجویز شد. در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، مورفین با دوز </span>&nbsp;<span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">&mu;g</span></span></span><span style="font-size:10.0pt;">70 به ازای هـر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با دوز بارگیری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Loading dose)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به صورت بولوس و در ادامه برای دوز نگهدارنده </span><span style="font-size:8.0pt;">(</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Maintenance</span></span><span style="font-size:8.0pt;">،</span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">&mu;g</span></span></span><span style="font-size:10.0pt;"> 20 به ازای هر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">kg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بر ساعت (حداکثر یک </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در ساعت) با استفاده از پمپ </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PCA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انفوزیون گردید و </span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">60 دقیقه پس از عمل، درد بیماران با استفاده از مقیاس آنالوگ اندازه گیری شد.</span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">براساس نتایج</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">،</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بیشترین میزان درد در هر دو گروه مـورد مطالعه پس از گذشت زمان بـه صورت معناداری کاهش پیدا کرد. اما اختلاف معنا داری بین دو گروه مشاهده نشد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه نشان داد که ترکیب </span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">ایبوپروفن و آپوتل با عوارض کمتر نسبت به مورفین توانسته در کنترل درد پس از جراحی مؤثر باشد.</span></span></span> حمیده آرین نیا http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11297&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">اعتباربخشی بیمارستانی فرآیند ارزشیابی رسمی نظام مند و تعیین اعتبار بیمارستان توسط یک سازمان مستقل خارجی با استفاده از استانداردهای مطلوب ساختاری، فرآیندی و پیامدی است</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین کارایی و وضعیت اعتباربخشی بیمارستان های عمومی ایران است.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه توصیفی و مقطعی در اردیبهشت 1398 انجام شد. </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">کارایی </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">بیمارستان های عمومی ایران در سال 1396 با </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">استفاده از نمودار پابن لاسو و شاخص های عملکردی، درصد اشغال تخت و گردش تخت بیمارستان تعیین و ارتباط آن با </span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">درجه اعتباربخشی بیمارستان ها</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بررسی شد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">بیمارستان های عمومی کشور دارای میانگین اشغال تخت 8/62%، میانگین طول اقامت بیمار 6/2 روز و میانگین گردش تخت 4/93 بار در سال 1396 بودند. حدود 3/15% بیمارستان ها کارایی خوبی داشتند و در ناحیه سه نمودار پابن لاسو قرار گرفتند. بین درجه اعتباربخشی بیمارستان ها با درصد اشغال تخت، گردش تخت و فاصله گردش تخت آن</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">ها ارتباط معناداری مشاهده شد (01/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">کارایی بیمارستان های عمومی ایران پایین است. درجه اعتباربخشی با برخی از شاخص های عملکردی بیمارستان ها مرتبط است.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> علی محمد مصدق راد http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11298&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">هدف از این مطالعه</span> <span style="font-size:10.0pt;">استفاده از اکترئوتاید به منظور درمان موارد هیپوگلایسمی مکرر و مقاوم به درمان ناشی از مصرف گلی بن کلامید می باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه چهار بیمار با میانگین سنی 75/30 سال و رنج سنی 18 تا 40 سال به دنبال خودکشی با دوز زیاد گلی بن کلامید دچار حملات هیپوگلیسمی مقاوم به درمان شده بودند بنابراین، برای این بیماران اکترئوتاید با دوز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span> <span style="font-size:10.0pt;">50 هر شش ساعت شروع شد که همه ی آن ها به درمان با اکترئوتاید پاسخ دادند. بیماران مورد مطالعه در هنگام مراجعه تحت رژیم اولیه دکستروز 50% قرار گرفتند با این حال گلوکز خون آن ها افت قابل ملاحظه ای داشت و به رژیم دکستروز پاسخ نمی داد اما دریافت دوز اول اکترئوتاید با افزایش قابل توجهی در گلوکز خون بیماران، نمایانگر تاثیر مطلوب اکترئوتاید در این مطالعه بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد </span></span></span><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">که </span></span></span><span style="font-size:10.0pt;">تجویز اکترئوتاید با دوز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span> <span style="font-size:10.0pt;">50</span> <span style="font-size:10.0pt;">هر شش ساعت نقش مهمی در کنترل هایپوگلایسمی مکرر و مقاوم به درمان در بیماران با مسمومیت گلی بن کلامید داشت.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> سیما سراوانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=11299&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:yekanYW;"><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:11.0pt;">سردبیر محترم</span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">ایران به عنوان کشوری در حال توسعه، قسمتی از پیشرفت های علمی خود را در حوزه پزشکی و علوم سلامت مدیون فرصت هایی است که با همکاری های بین المللی، منطقه ای و بین موسسات علمی به دست آورده است.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">در واقع طی چند سال گذشته، توجه قابل ملاحظه ای به تولید علم با مشارکت پژوهشگران در داخل کشور، منطقه ای و بین المللی شده است. یکی از معیارهای ارزشیابی فعالیت های علمی دانشگاه ها و مراکز پژوهشی، درجه مشارکت دانشمندان غیرایرانی در پروژه های علمی و فعالیت های پژوهشی داخلی است.¹</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">همکاری بین المللی یکی از روش های موثر دست یابی به دانش و فناوری های به روز و همچنین استفاده از تجارب پژوهشگران کشورهای پیشرفته توسط دانشمندان ساکن کشورهای در حال توسعه می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"> </span></span><span style="font-size:11.0pt;">باشد.^1و2</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">علم سنجی،</span> <span style="font-size:11.0pt;">روش موثر ارزیابی درجه تاثیرگذاری علمی در سطوح مختلف منطقه ای و بین المللی و همچنین کیفیت چنین تولیدات علمی می باشد. در واقع یکی از ابزارهای استاندارد ارزشیابی محصولات علمی در حوزه های مختلف علمی استفاده از علم سنجی می باشد. آن</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"> </span></span><span style="font-size:11.0pt;">چه مشخص است هرگاه فرآورده یا محصول و روشی مورد استقبال قرار گیرد و یا رفتاری از سوی مدیران مورد قبول واقع گردد، برای فرآورده، محصول تقلبی و برای رفتار، ظاهرسازی صورت می گیرد. در واقع محصول و رفتار، محتوای اصلی خود را از دست داده و به جنسی بدلی و رفتاری متقلبانه تبدیل می شوند.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">طی سال های گذشته، حوزه معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، انتشار مقالات با همکاری بین المللی و حتی بین دانشگاهی را مورد توجه قرار داده و برای آن در ارزشیابی دانشگاهی امتیاز ویژه ای منظور گردیده است. دادن امتیاز ویژه به چنین فعالیت هایی باعث شده است که اساتید دانشگاه های علوم پزشکی</span> <span style="font-size:11.0pt;">تمایل بیشتری <span style="letter-spacing:-.15pt;">به این ارتباطات نشان بدهند و مثلا با توجه به سابقه دوستی بین افراد در دانشگاه های مختلف، در مقالات اسامی آن ها را به عنوان نویسنده همکار اضافه نمایند. </span></span><span style="letter-spacing:-.15pt;"><span style="font-size:11.0pt;">در ابعاد بین المللی، ارتباط با ایرانیان شاغل در دانشگاه های خارج از کشور یا ارتباط گیری در هنگام شرکت در کنگره های بین المللی، گاه باعث شکل گیری روابط غیرمنطقی می گردد. در برخی موارد اضافه کردن نام نویسندگان خارجی برای کسب امتیاز از دانشگاه مربوطه و همچنین با هدف افزایش شانس چاپ مقالات، افزایش سایتیشن و افزایش شاخص</span></span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.15pt;"><span style="font-size:9.0pt;">H</span></span> <span style="letter-spacing:-.15pt;"><span style="font-size:11.0pt;">به رویه ای ناشایست تبدیل می گردد.</span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">در مطالعه ای که سال های 1998 تا 2007 را بررسی کرده است، ایران با 115 کشور ارتباط علمی داشته و مقاله مشترک داشته اند.²</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt;">نویسنده ضمن ارج نهادن به ارتباط بین دانشگاهی داخل با داخل و خارج از کشور، نظر سیاست گذاران را به این نکته جلب می کند که مبادا در سایه مقبولیت و امتیاز آوری این ارتباطات، معیارهای نویسندگی مورد غفلت واقع گردد و در آینده توسط موسسات ناظر به سرقت ادبی و هدایت ناصحیح پژوهش محکوم شویم، چراکه محاسبه خود معقولانه تر از وارسی خارجی می باشد</span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span><span style="font-size:11.0pt;"></span></span> رستم جلالی