مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

تزریق موضعی ماده بی‌حسی در محل برش جراحی جهت کنترل درد پس از عمل جراحی: یک مقاله مروری

مریم اسماعیل پور

امروزه جراحی، درمان بسیاری از بیماری ها به شمار می رود. ترس از درد پس عمل سبب استرس اغلب بیماران می گردد. کنترل درد پس از عمل در روند بهبودی، طول مدت بستری و میزان رضایت بیماران موثر است. کنترل ناکافی درد پس از عمل بر عوارض وهزینه های مراقبتی می افزاید. آنالژزی موضعی یکی از اجزای آنالژزی چندگانه برای کنترل درد پس از عمل می باشد. تکنیک آنالژزی موضعی یک روش آسان، در دسترس و قابل استفاده برای عمل های جراحی مختلف است. هدف این مطالعه مروری، بررسی تحقیقات انجام شده در زمینه تاثیر تزریق موضعی ماده آنالژزیک در محل برش جراحی در کنترل درد پس از عمل می باشد. به منظور دست یابی به مستندات علمی مرتبط جست وجو به زبان فارسی و انگلیسی با استفاده از کلید واژه های تزریق موضعی محل انسزیون، انفیلتراسیون زخم با مواد آنالژزیک و کنترل درد پس از عمل در پایگاه های اطلاعاتیGoogle Scholar ،PubMed و Scopus طی سال های 2000 تا 2020 انجام شد. تاکید ما بر روی مطالعاتی بود که از تزریق تک دوز داروی آنالژزیک موضعی در محل برش جراحی در پایان عمل جراحی برای کنترل درد استفاده کرده بودند. درمجموع 10 مطالعه مرور شد. چهار مطالعه در زمینه عمل های لاپاروسکوپی ژنیکولوژی و غیر ژنیکولوژی، سه مطالعه در زمینه لاپاراتومی و سه مطالعه مروری بود. بررسی ها نشان داد که تزریق آنالژزیک موضعی در برش جراحی برای کنترل درد پس از عمل، ایمن و بدون عوارض جانبی می باشد و زمان عمل جراحی را افزایش نمی دهد.

مقایسه اثربخشی هورمون رشد، اکساندرولون، لتروزول و آناستروزول بر میزان افزایش قد در کودکان و نوجوانان مبتلا به کوتاه قدی ایدیوپاتیک (ISS): مطالعه مروری منظم و متاآنالیز

کوروش سایه میری

زمینه و هدف: مصرف هورمون رشد داروهای لتروزول، اکساندرولون و آناستروزول می تواند باعث افزایش قد در کودکان و نوجوانان گردد. با توجه به این که برآوردی کلی از میزان تاثیر این داروها بر افزایش قد کودکان و نوجوانان با کوتاه قدی ایدیوپاتیک (ISS) وجود ندارد و مطالعات مختلف برآوردهای متفاوتی ارایه داده اند، هدف این مطالعه مقایسه اثر هورمون رشد، لتروزول، اکساندرولون، آناستروزول و ترکیب هورمون رشد و مهارکننده های آروماتاز بر افزایش قد در کودکان و نوجوانان مبتلا به (ISS) به روش متاآنالیز است.
روش بررسی: با جست وجو در پایگاه های الکترونیکیWeb of Science، Scopus، ISI، Google Scholar Cochrane و PubMed با استفاده از کلید واژه های Body Height، Short Stature، Aromatase، Idiopathic، Inhibitors، Anastrozole، Oxandrolone، Letrozole و Growth Hormone مطالعات بالینی تصادفی شده (RCT) که به بررسی اثر ترکیب هورمون رشد و داروهای مهارکننده آروماتاز، هورمون رشد، لتروزول، اکساندرولون و آناستروزول بر افزایش قد در کودکان و نوجوانان مبتلا به کوتاه قدی پرداخته اند استخراج شد. برای سنجش میزان افزایش قد از شاخص نمره انحراف معیار قد (HSDS) پیش و پس از مداخله استفاده شد.
یافته ها: شاخص افزایش قد (HSDS)، با مصرف ترکیب هورمون رشد و یکی از داروهای مهارکننده آروماتاز (58/1-38/0=CI%95)98/0SMD=، با مصرف داروی هورمون رشد (14/1-62/0=CI%95)88/0SMD=، با مصرف داروی لتروزول (51/1-16/0=CI%95)83/0=SMD، با مصرف داروی اکساندرولون (99/12-0/0=CI%95)56/0SMD= و با مصرف آناستروزول (63/0-00/0=CI%95)31/0SMD= به دست آمد، که نشان می دهد همه داروهای مذکور در افزایش قد تاثیر معناداری داشته اند. (05/0P<).
نتیجه گیری: هرچند که تاثیرگذاری داروی هورمون رشد بر افزایش قد، بیشتر از داروهای مهارکننده آروماتاز بود اما با اضافه کردن یکی از مهارکننده های آروماتاز به هورمون رشد می توان اثربخشی هورمون رشد را افزایش داد.

مقایسه عوارض حین عمل کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک در دو گروه بیماران دیابتی و غیر دیابتی

امراله سلیمی

زمینه و هدف: سختی عمل کوله سیستوکتومی لاپاراسکوپیک در بیماران دیابتی به طور واضح روشن نیست و روش ارجح عمل جراحی کوله سیستکتومی در این افراد هنوز موضوع مورد بحث است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دیابت بیماران بر سختی عمل کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک بود.
روش بررسی: در این مطالعه، اطلاعات بیماران مراجعه کننده به بیمارستان فرقانی و شهید بهشتی قم که از فرودین 1398 تا فروردین 1399 تحت کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک قرار گرفته بودند به دو گروه دیابتی و غیر دیابتی تقسیم و سپس اطلاعات حین عمل شامل مدت زمان عمل، خونریزی، چسبندگی و تبدیل به عمل باز از پرونده های مربوطه استخراج و وارد چک لیست شدند. در مرحله آخر فاکتور دیابت به عنوان یک ریسک فاکتور در این دو گروه مقایسه شد.
یافته ها: اسکار شکمی، کیسه صفرا قابل لمس و نگ صفرا در دو گروه تفاوت معناداری نداشت (33/0=P). اما سابقه حملات کوله سیستکتومی در دو گروه تفاوت معناداری داشت (05/0P<). مقادیر آزمایشگاهی بین دو گروه تفاوت آماری معناداری نداشت (05/0P<). عمل های سخت در بیماران دیابتی به نسبت بیماران غیر دیابتی بیشتر بود و حتی دو مورد تبدیل به عمل باز در گروه بیماران دیابتی دیده شد، اما تفاوت آماری معناداری بین دو گروه از نظر سختی عمل مشاهده نشد (09/0=P). خونریزی حین عمل، در بین دو گروه تفاوت آماری معناداری داشت (02/0=P). اما چسبندگی حین عمل بین دو گروه تفاوت آماری معناداری نداشت (38/0=P).
نتیجه گیری: در نهایت مطالعه ما نشان داد که دیابت می تواند به عنوان یک ریسک فاکتور برای سختی عمل کوله سیستکتومی قابل پیش بینی باشد.

فراوانی ضایعات پوستی پس از پیوند کلیه در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان بقیه‌الله (عج)

لیلا خدمت

زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه، تعیین فراوانی ضایعات پوستی و بررسی ارتباط آن با مشخصات دموگرافیک بیماران پس از پیوند کلیه بود.
روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی و بر روی100 بیمار مراجعه کننده به درمانگاه نفرولوژی بیمارستان بقیه الله (عج) که طی سال 1394 (از فروردین ماه 1394 تا اسفند ماه سال 1394) تحت پیوند کلیه قرار گرفته بودند انجام شد. اطلاعات بیماران در پرسش نامه های طراحی شده جمع آوری شده و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته ها: میانگین سنی بیماران مورد مطالعه 82/11±4/50 سال بود. میانگین مدت زمان ایجاد ضایعه پوستی پس از پیوند 77/5±1/8 هفته بود. شایع ترین نوع سرطان های غیر ملانومی، سارکوم کاپوسی (4%) و کارسینوم سلول های سنگفرشی (2%) بود که از لحاظ آماری بین زن و مرد تفاوت معناداری وجود نداشت. (05/0<P). عفونت پوستی در 66% افراد مشاهده شد که شایع ترین آن ها به ترتیب زگیل (34%) و تینه آ ورسیکالر (11%) بود. میزان ابتلا به عفونت های پوستی به طور معناداری در بیماران مرد بالاتر از بیماران زن بود (004/0=P). فراوانی ابتلا به عفونت پوستی تینه آ ورسیکالر در افراد مبتلا به دیابت به طور معناداری بیشتر از افراد غیر دیابتی بود (046/0=P).
نتیجه گیری: در مجموع این مطالعه نشان داد که عوارض پوستی در بیماران پس از عمل پیوند کلیه شایع است. آگاه کردن بیماران پیوند کلیوی و کادر درمان از مسایل پوستی، منجر به ارجاع زود هنگام بیماران به متخصص مربوطه و کسب درمان های لازم شده و باعث افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی آن ها خواهد شد.

تاثیر برنامه زمان‌بندی در بهبود و ارتقای خدمات آموزشی–درمانی دستیاران جراحی عمومی بیمارستان حضرت امام خمینی (ره)

فریدون معماری

زمینه و هدف: مدیریت زمان در کنترل استرس بسیار موثر است. برنامه زمان بندی و مدیریت زمان در رشته جراحی و آموزش دستیاران تخصصی این رشته از اهمیت به سزایی برخوردارست. با مدیریت صحیح زمان و برنامه ریزی می توان همین زمان محدود را هم مدیریت نمود و کارایی بیشتری را شاهد بود. مطالعات کمی در ایران در این خصوص صورت گرفته است. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی تاثیر برنامه زمان بندی در بهبود و ارتقای خدمات آموزشی–درمانی دستیاران جراحی عمومی بیمارستان حضرت امام خمینی (ره) در سال 1394 بود.
روش بررسی: در پیش و پس این مطالعه، 18 دستیار بخش های جراحی عمومی پنج گانه بیمارستان امام خمینی از بهمن 1394 تا اسفند 1394 که در سال اول تا چهارم مشغول به تحصیل بودند، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و فعالیت های آن ها در 11 حیطه بررسی شد. برای اندازه گیری اثربخشی این خودارزیابی، پنج حیطه توسط اساتید ارزیابی شد. پس از ارزیابی مجدد دستیاران توسط اساتید، نتایج این ارزیابی با ارزیابی پیش از مداخله (بازخورد) مورد مقایسه قرار گرفت.
یافته ها: در مجموع 18 دستیار وارد مطالعه شدند، ده شرکت کننده مرد (6/55%) و بقیه زن بودند. میانگین سن 7/3±30 سال بود. زمان استراحت و اورژانس در دستیاران سال اول و زمان مطالعه در دستیاران سال چهارم بیشتر بود. زمان شرکت در کلاس های آموزشی در دستیاران سال دوم بیشتر بود. میانگین نمره بخش در ابتدا و انتهای مطالعه در دستیاران سال چهارم از همه بیشتر و دستیاران سال اول از همه کمتر بود. میانگین تمامی نمرات انتهای مطالعه به جز قضاوت بالینی به طور معناداری بیش از ابتدای مطالعه بود.
نتیجه گیری: مدیریت زمان می تواند عملکرد آموزشی و درون بخشی دستیاران جراحی را به نحو قابل توجهی بهبود دهد.

بررسی تغییرات سطح قند خون در یک مطالعه کوهورت 14 ساله بیماران پیش‌دیابتی و ارتباط آن با ابتلا به دیابت

آوات فیضی

زمینه و هدف: بررسی میزان بروز دیابت از طریق شناسایی کلاس های افراد پیش دیابتی براساس سیر تغییرات سطح قندخون آن ها می تواند اطلاعات ارزشمندی را در ارتباط با پیش بینی ابتلا به این بیماری در آینده در این افراد پر خطر فراهم کند. تحقیق حاضر با هدف کلاس بندی بیماران پیش دیابتی بر اساس بررسی سیر تغییرات قندخون و ارتباط آن با ابتلا بیماری دیابت در آنها انجام شده است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع کوهورت آینده نگر در جریان براساس اطلاعات طرح پیشگیری از دیابت اصفهان (IDPS)، انجام شده است. در این پژوهش از اطلاعات 1228 نفر بیمار پیش دیابتی شرکت کننده از فروردین 1383 تا اسفند 1397 در درمانگاه های مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم اصفهان استفاده شده است. همچنین در این مطالعه مقدار متغیرهای بالینی در سه زمان ثبت شده اند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل درخت رشد کلاس پنهان (Latent Class Growth Trees model, LCGT) در نرم افزار آماری R v4.0.1 (R Core Team, R Foundation for Statistical Computing, Vienna, Austria. http://www.r-project.org) صورت گرفت.
یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سن شرکت کنندگان (86/6)44 سال می باشد. افراد براساس روند تغییرات سطح قندخون به دو کلاس قندخون مختل کم خطر (1165=n) و قندخون مختل پر خطر (63=n) دسته بندی شدند. میانگین قندخون در کلاس اول (28/104) و در کلاس دوم (41/132) برآورد شد.
نتیجه گیری: در مطالعه حاضر ارتباط معناداری بین میزان ابتلا به دیابت و کلاس های قندخون تشکیل شده براساس سیر تغییرات قندخون در بیماران پیش دیابت مشاهده شد. بنابراین با مدیریت سطح قندخون بیماران پیش دیابتی از طریق مشاوره تغذیه و آزمایشات دوره ای می توان در جهت پیشگیری از ابتلا به دیابت اقدام نمود.

پیش‌بینی علت سنگ کلیه در بیماران کلیوی با استفاده از تکنیک‌های جنگل تصادفی، ماشین بردار پشتیبان و شبکه عصبی

محمد ستاری

زمینه و هدف: امروزه داده های پزشکی با سرعت فزاینده ای جمع آوری می شوند. این مجموعه داده ها حاوی اطلاعات قیمتی هستند که دست یابی به آن ها با استفاده از روش های آزمایشگاهی زمان بر و هزینه بر خواهد بود. بنابراین نیاز به روش هایی کم هزینه برای استخراج اطلاعات وجود دارد. این مطالعه بر توسعه یک مدل پیش بینی برای طبقه بندی علت سنگ کلیه در اصفهان با استفاده از تکنیک های داده کاوی متمرکز شده است.
روش بررسی: این پژوهش از بهمن 1399 تا مرداد 1400 به صورت مقطعی انجام شده است. مجموعه داده ای مورد استفاده شامل اطلاعات 353 بیمار سنگ کلیه در شهر اصفهان است. در این مطالعه شش صفت هدف سدیم، فسفات، اگزالات، سیترات، سیستئین و اسید اوریک تعیین شده است. تکنیک های مورد استفاده برای هر یک از شش صفت به صورت جداگانه استفاده می شود. تکنیک های مورد استفاده در این مطالعه شامل جنگل تصادفی، شبکه عصبی و ماشین بردار پشتیبان خواهد بود.
یافته ها: بهترین عملکرد از لحاظ میزان صحت مربوط به تکنیک های ماشین بردار پشتیبان در کلاس اسید اوریک، ماشین بردار پشتیبان در کلاس اگزالات و شبکه عصبی در کلاس سیستئین است. بدترین عملکرد هم مربوط به تکنیک جنگل تصادفی در کلاس سیترات است. مطمئن ترین قوانین با میزان اطمینان 66% مربوط به دو کلاس سیترات و سدیم هست و کم اطمینان ترین قاعده با میزان اطمینان 50% مربوط به کلاس اگزالات است.

نتیجه گیری: سنگ کلیه می تواند به دلایل مختلفی از جمله پایین بودن سیترات و بالا بودن اگزالات کلسیم باشد. به عنوان مثال برای سیترات، عواملی مانند PH خون، قند خون و فشار خون موثر است. برای جلوگیری از هر یک از دلایل سنگ کلیه، باید عوامل آن کنترل شود.

شدت بیماری ناشی از کرونا ویروس جدید در سالمندان بستری در بیمارستان در بدو بستری، تاخیر در مراجعه به بیمارستان و مرگ ناشی از بیماری

صفیه محمدنژاد

زمینه و هدف: سن، ریسک فاکتور قوی در افزایش خطر شدت و مرگ ناشی از بیماری COVID-19 است. از آن جایی که سالمندان بخش بزرگی از بیماران COVID-19 را تشکیل می دهند، بنابراین مطالعه حاضر جهت ارزیابی شدت بیماری در سالمندان بستری به دلیل COVID-19 و تاخیر در مراجعه به بیمارستان و مرگ ناشی از آن برای مدیریت بهتر بیماری انجام شده است.
روش بررسی: مطالعه کوهورت گذشته نگر حاضر برروی 444 سالمند مبتلا به COVID-19 بستری از اول فروردین 1399 تا اواخر مهر سال 1399 در بیمارستان بهارلوی تهران انجام گرفت. بیماران براساس شدت بیماری به سه گروه متوسط، شدید و خیلی شدید تقسیم شدند. ازآزمون Analysis of variance برای مقایسه داده های کمی و از آزمون Chi-square test برای بررسی متغیر های کیفی در گروه های بیماری استفاده شد.
یافته ها: از بین 444 شرکت کننده، 73% به نوع متوسط و 15% به نوع شدید و12% به نوع بسیار شدید بیماری مبتلا شده بودند. میانگین سن 42/8±90/72 بود. زمان شروع علایم تا مراجعه به بیمارستان به طور متوسط هفت روز بود. در سالمندان با فرم بسیار شدید بیماری، دیس پنه تنفسی(002/0P=) و افت سطح هوشیاری (0001/0P<) بالاتر بود. زمان بستری در بیمارستان به طور متوسط هفت روز بود. در فرم بسیار شدید تا 11روز ادامه داشت. مرگ و بستری در ICU در بیماران فرم بسیار شدید بیماری بیشتر بود. با افزایش تاخیر در روز های مراجعه به بیمارستان شدت بیماری و مرگ ومیر افزایش پیدا کرده است.
نتیجه گیری: نتایج حاصل ازمطالعه نشان داد که طولانی شدن زمان شروع علایم تا مراجعه به بیمارستان پیش آگهی را در سالمندان بدتر کرده و همچنین باعث تشدید بیماری و افزایش مرگ و میر در سالمندان می شود.

بررسی تحلیلی موارد شکایات از گروه چشم پزشکی ارجاعی به پزشکی قانونی استان تهران

الهام بزمی

زمینه و هدف: امروزه با افزایش شکایت بیماران از عواقب اقدامات درمانی، بررسی علت و انجام مداخلات موثر از اهمیت شایانی برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تحلیلی شکایت از متخصصین چشم پزشکی در استان تهران طراحی گردید.
روش بررسی: در مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) مذکور کلیه پرونده‏های شکایت ارجاعی به اداره کمیسیون‏های سازمان پزشکی قانونی استان تهران از فروردین 1396 تا اسفند 1398بررسی شد. اطلاعات جمعیت‏شناختی بیماران و پزشکان، نوع اقدامات درمانی و عارضه گزارش شده، آرای نهایی کمیسیون اول و در صورت اعتراض، نتایج نهایی کمیسیون‏های تجدید نظر بررسی و ثبت گردیدند.
یافته ها: از میان 176 پرونده شکایتی ثبت شده در 27 مورد (3/15%) قصور پزشک معالج که شایع ترین آن از نوع بی‏مبالاتی (5/81%) بود، احراز گردید. عمده ترین شکایات مربوط به جراحی کاتاراکت (1/55%) و عمده ترین اقدام درمانی منجر به قصور، پیوند قرنیه (7/66%) بود. اگرچه بیماران بیشترین اعتراض را به رای کمسیون اول مطرح کرده بودند، اما اعتراض پزشکان به این رای به صورت معناداری موثرتر بود (001/0P<).
نتیجه گیری: با توجه به آمار رو به تزاید شکایات رشته چشم پزشکی و در عین حال میزان اندک موارد منجر به قصور در مورد شایع ترین شکایت (کاهش بینایی)، لزوم برقراری ارتباط صحیح بین بیمار و پزشک و درک صحیح بیمار از اقدام درمانی و عوارض احتمالی می تواند درکاهش شکایات تاثیر به سزایی داشته باشد. از طرفی با عنایت به اختلاف نظر در آرای کمسیون های متوالی، لزوم ایجاد وحدت رویه با استفاده از اطلاعات جدید و نتایج مبتنی بر شواهد ضروری به نظر می رسد.

چالش‌های آموزش اخلاق پزشکی از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران : یک گزارش کوتاه

امیر احمد شجاعی

زمینه و هدف: رویکرد دوره های آموزش اخلاق پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی تهران برای تغییر نگرش و ارتقای دانش اخلاق پزشکی فراگیران دارای چالش هایی است. هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش های موجود در آموزش اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
روش بررسی: این یک مطالعه کیفی، و با مصاحبه های نیمه ساختاریافته است که در اردیبهشت سال 1398 در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. با استفاده از نمونه گیری هدف مند 23 شرکت کننده از اعضای هیئت علمی بالینی و گروه اخلاق پزشکی و دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انتخاب شدند. داده ها با روش تحلیل درون مایه مورد تحلیل محتوا قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که چالش های آموزش اخلاق پزشکی از دیدگاه شرکت کنندگان در سه تم: 1- برنامه درسی (Curriculum) پنهان 2- ضرورت تکمیل برنامه آموزشی اخلاق پزشکی 3- عوامل اجرایی و مدیریتی کلان دسته بندی می شوند.
نتیجه گیری: اثرگذاری و بازده ارایه درس اخلاق پزشکی جهت تغییر در رفتار و نگرش فراگیران قابل قبول نیست. مقابله با چالش های موجود نیازمند تلاش گروه اخلاق پزشکی برای استفاده حداکثری از منابع موجود و تعامل اثربخش با سایر بخش های دانشگاهی است.

اهمیت مراقبت مبتنی بر رخداد جهت مقابله با پاندمی بیماریهای نو پدید: یک نامه به سردبیر

سید عباس حسینعلی پور

سردبیر محترم
بیماری های نو پدید و خطر همه گیری آن، تهدید بزرگی برای سلامتی انسان در بسیاری از جوامع محسوب می شود. این بیماری ها موجب تاثیرات اجتماعی و اقتصادی در دنیا شده و سبب اخلال در مسافرت، تجارت و بسیاری از فعالیت های عادی زندگی می گردند.¹
به منظور پیشگیری و کنترل بیماری های واگیر و مطابق ماده 6 مقررات بهداشتی بین المللی، کلیه رخداد بهداشتی ایجاد کننده یک وضعیت اضطراری بهداشتی بین المللی، باید مورد ارزیابی قرار گیرد و در صورت تایید، حداکثر طی 24 ساعت، به سازمان جهانی بهداشت گزارش گردد.²
در همین راستا استقرار یک نظام مراقبت کارآمد، به منظور جمع آوری منظم داده های مربوط به بروز بیماری ها و تجزیه و تحلیل این داده ها، یکی از ضروریات کنترل و مقابله با پاندمی بیماری ها و کاهش بیماری زایی و مرگ و میر ناشی از آن ها است.
در کشور ایران انواع نظام مراقبت اعم از مراقبت فعال، مراقبت غیر فعال، مراقبت دیده ور، مراقبت سندرومیک و غیره، پیاده سازی شده و در حال اجرا است. اما با وجود پیشرفت های حاصله در زمینه نظام مراقبت بیماری ها، تقویت همکاری پرسنل بهداشت و درمان شاغل در بخش دولتی و خصوصی و همچنین طراحی یک سیستم یک پارچه جمع آوری داده برای پایش الگوی بیماری و شناسایی طغیان های احتمالی، باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
یک سیستم مراقبت پویا، ظرفیت شناسایی، ارزیابی خطر، پاسخ به موقع به یک تهدید سلامت عمومی را خواهد داشت، زیرا تاخیر در شناسایی و گزارش دهی موارد بیماری، می تواند موفقیت در پاسخ جهانی به یک پاندمی را به خطر بیاندازد.³
با توجه به این که در نظام مراقبت روتین، گزارش دهی با تاخیر انجام می شود و همچنین تمام موارد تهدید کننده سلامت را پوشش نمی دهد، ضرورت دارد از یک سیستم مراقبتی که توانایی شناسایی رخدادهای مرتبط با وقوع بیماری در انسان و رخدادهایی که بالقوه سلامت انسان را را تهدید می کنند از قبیل بیماری و مرگ در حیوانات، آلودگی آب و مواد غذایی و خطرات ناشی از حوادث شیمیایی و هسته ای، استفاده شود.
سیستم مراقبت مبتنی بر رخداد، یکی از این برنامه ها با ویژگی فوق است که قابلیت جمع آوری سریع اطلاعات و گزارش دریافتی از طریق کانال های رسمی و غیر رسمی مانند شایعات و اخباری که در رسانه ها منتشر می شود را دارد. در این برنامه همه موارد بیماری و رویدادهای افزایش یافته غیر منتظره و با منشا گوناگون، باید به سرعت مورد ارزیابی قرار گیرد و به طور مناسب پاسخ داده شود.⁴
نتایج حاصل از مطالعه انجام شده نیز حاکی از آنست که نظام مراقبت مبتنی بر رخداد توانسته است رخدادهای مهم بهداشتی را به موقع شناسایی نماید و مورد ارزیابی و پاسخ قرار دهد.⁵ بنابراین در پیش گرفتن رویکردی جدید در زمینه اجرا و تقویت نظام مراقبت در سیستم سلامت، با بهره گیری از نظام مراقبت مبتنی بر رخداد به صورت ترکیبی در کنار سایر نظام مراقبت پیاده سازی شده و با استفاده از تکنولوژی روز دنیا برای دریافت گزارش و همچنین رصد و پایش رخدادها، دارای اهمیت بسیار می باشد. بنابراین، ضروری است سیاستگذاران نظام سلامت، نسبت به توسعه و بهبود زیرساخت نظام مراقبت برنامه ریزی و اقدام کنند.