مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

درمان رتینوبلاستوم در گذر زمان: یک مقاله مروری

بابک مصومیان

رتینوبلاستوم شایعترین تومور اولیه بدخیم چشمی در کودکان است. مدیریت و درمان رتینوبلاستوم فرآیندی بسیار پیچیده است و نیازمند به توجه به مواردی همچون مرحله بیماری، وضعیت ژنتیکی تومور و جهش ها، عوامل روانی- اجتماعی خانواده و باورهای فرهنگی و منابع اقتصادی موجود دارد. از زمان شناسایی این بدخیمی تا اوایل قرن بیستم (پیش از معرفی پرتودرمانی به عنوان یکی از گزینه های درمان)، تخلیه چشم تنها گزینه درمانی برای این بیماری بود. تخلیه چشم علاوه بر عدم کنترل موارد متاستاتیک و گسترده بیماری و افزایش شانس مرگ ومیر در این موارد، باعث ایجاد عوارض روحی، روانی و زیبایی نامطلوب فراوان در بیماران و مخصوصا کودکان که جمعیت اصلی مبتلا به این بیماری هستند، می شود. پیشرفت های شگرفی از قرن بیستم تاکنون برای شناسایی و ابداع روش های نوین جهت حفظ چشم و درمان های کمتر تهاجمی رخ داده است و مجموعه تلاش ها منجر به ابداع روش های درمانی جدیدی مانند پرتودرمانی، شیمی درمانی سیستمیک، درمان های موضعی مانند سرما و گرما درمانی، شیمی درمانی داخل شریانی و شیمی درمانی داخل چشمی شده است. به صورت خلاصه مجموعه درمان ها از ابتدا تاکنون به سمت افزایش بقا، کاهش نرخ تخلیه چشم و درمان های هدفمندتر و کمتر تهاجمی رفته است. در این مقاله به صورت خلاصه به معرفی انواع روش های درمانی رتینوبلاستوم از ابتدایی شناسایی تاکنون می پردازیم و سیر تحولی درمان های این بیماری از ابتدا تاکنون که باعث کاهش انجام تخلیه چشم به عنوان درمان این بیماری شده است را مورد بررسی قرار می دهیم.

تاثیر انفوزیون لیدوکایین و دکسمدتومیدین وریدی بر عوارض زودرس جراحی تانسیلکتومی کودکان

بهزاد ناظم رعایا

زمینه و هدف: تانسیلکتومی، درمان نهایی بزرگی لوزه ها می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر لیدوکایین و دکسمدتومیدین بر میزان و شدت عوارض فوری پس از جراحی بود.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی است که بر روی 90 نفر بیمار کاندید تانسیلکتومی از دی 1401 تا خرداد 1402 در بیمارستان الزهرا اصفهان انجام شد. بیماران به سه گروه لیدوکایین، دکسمدتومیدین و پلاسبو تقسیم شدند. بیماران از نظر خونریزی، لارنگواسپاسم و لارنژیت مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: در دقایق 45، 75 و 90 پس از ریکاوری میانگین نمره ی درد و در دقایق 15 و 90 از نظر اضطراب حداقل در یکی از سه گروه با بقیه تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0P<). فشارخون سیستولی و میزان اشباع اکسیژن شریانی در دقایق 30 تا 90 و نیز فشارخون دیاستولی در دقایق 60، 75 و 90 بین سه گروه مورد مطالعه اختلاف معناداری را نشان داد (05/0P<). بین بروز برنکواسپاسم در هر سه گروه اختلاف معناداری دیده شد. ولی در سرفه و تهوع در گروه های مورد مطالعه هیچ اختلاف معناداری مشاهده نگردید. میانگین میزان خونریزی حین جراحی، زمان ریکاوری و اولین زمان تحمل مایعات و جامدات حداقل در یکی از گروه ها با بقیه اختلاف معناداری داشت.
نتیجه گیری: دکسمدتومیدین و لیدوکایین هر دو در کاهش درد، ضربان قلب، فشارخون سیستولیک، اولین زمان تحمل مایعات و خونریزی موثر هستند و همچنین کاهشی در اشباع اکسیژن شریانی ایجاد نکردند، در حالی که تعداد تنفس، اسپاسم حنجره، برونکواسپاسم، سرفه، تهوع و زمان خروج لوله تفاوت قابل توجهی بین سه گروه مطالعه نداشت.

بررسی اپیدمیولوژیک و یافته‌های بالینی انواع واسکولیت‌ها در کودکان شرق ایران

عبدالرضا ملک

زمینه و هدف: واسکولیت ها یک گروه هتروژن از بیماری ها هستند که به معنای یک روند التهابی در رگ های خونی می باشد. تشخیص واسکولیت ها در کودکان به علت تنوع در علایم امری چالش برانگیز است. هدف از این مطالعه بررسی اطلاعات اپیدمیولوژیک انواع واسکولیت و علایم بالینی آن در کودکان شرق ایران می باشد
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی سه ساله بر روی تمام بیماران دختر و پسر مبتلا به هر گونه واسکولیت مراجعه کننده به درمانگاه سرپایی و بخش روماتولوژی بیمارستان فوق تخصصی کودکان اکبر از ابتدای مهر 1396 تا پایان شهریور 1399 انجام شده است. انجام این مطالعه براساس اطلاعات به دست آمده از چک لیست (اطلاعات از پرونده بستری و سرپایی و اطلاعات موجود در HIS) بوده است.
یافته ها: از 263 کودک، 135 بیمار (33/51%) مبتلا به هنوخ شوئن لاین و 100 بیمار (02/38%) مبتلا به کاواساکی بودند. تعداد بیماران بهجت، تاکایاسو و چرگ اشتراوس به ترتیب 20 مورد، سه مورد و دو مورد بود. در بیشتر زیر گروه ها بیماران دختر از بیماران پسر بیشتر بوده است. کمترین و بیشترین سن شروع بیماری به ترتیب مربوط به کاواساکی و تاکایوسو بوده در اکثر زیر گروه ها، بثورات جلدی شایعترین علامت بالینی بوده که شایعترین نوع آن پتشی و پورپورا بوده است.
نتیجه گیری: در پژوهش حاضر، شایعترین نوع واسکولیت تشخیص داده شده در کودکان شرق ایران هنوخ شوئن لاین و پس از آن کاواساکی گزارش شد که کاملا با شایعترین انواع واسکولیت در دوره بزرگسالی متفاوت بوده و نشان دهنده اهمیت سن در تشخیص نوع واسکولیت است.

ارزیابی STIR و سکانس MRI با کنتراست در تشخیص استئومیلیت پای دیابتی.

سمیه زمانی

زمینه و هدف: ام آرآی یک روش تصویربرداری برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی است. این مطالعه سکانس STIR، مهمترین سکانس حساس به مایع، را با تصاویر کنتراست تقویت شده برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی مقایسه می کند.
روش بررسی: پرونده پزشکی 48 بیمار دیابتی مشکوک به استئومیلیت پدال مراجعه کننده به یکی از بیمارستان های دانشگاه که تحت MRI پا با و بدون تزریق ماده حاجب قرار گرفتند، این مطالعه به صورت مقطعی در بیمارستان نمازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز از اول فرودین 1395 تا 31 شهریور 1396 جمع آوری و بررسی شد. به طورکلی، 52 MRI و 60 قسمت استخوانی جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. تشخیص ها با همبستگی بالینی تایید شد. در نهایت، حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی سکانس STIR و تصاویر با کنتراست افزایش یافته مقایسه شد. افزون براین، اثر افزودن یافته های تصویر وزن T1 به دنباله STIR مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: تشخیص نهایی استئومیلیت در 47 استخوان (78%) تایید شد. 13 استخوان (22%) استئومیلیت نداشتند. ویژگی سکانس های کنتراست تقویت شده و STIR به ترتیب 3/92% و 8/53% بود، درحالی که حساسیت دو دنباله مشابه (100%) بود.
نتیجه گیری: سکانس STIR حساسیت بالایی برای تشخیص استئومیلیت پدال نشان داد. ویژگی کمتر این دنباله در مقایسه با تصاویر با کنتراست افزایش یافته را می توان با افزودن سکانس وزن T1 جبران کرد. بنابراین، MRI بدون تزریق ماده حاجب را می توان به طور قابل اعتمادی با MRI تقویت شده با کنتراست برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی جایگزین کرد.

بررسی عوامل موثر بر درد پس از کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپی در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی مشهد

یاسمین کاهنی

زمینه و هدف: به دلیل رواج کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی، کنترل مشکلات شایع پس از این جراحی حایز اهمیت است. هدف از انجام این مطالعه، تعیین عوامل موثر بر درد پس از کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی بود.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 222 بیمار مبتلا به سنگ کیسه صفرا علامت دار که از فروردین تا اسفند ۱۴۰۰ در بیمارستان های دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی مشهد تحت کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک بیماران، شاخص توده بدنی، سابقه جراحی شکمی، مدت زمان جراحی، فشار دی اکسیدکربن، نوع جراحی (الکتیو یا اورژانس)، تعداد برش جراحی، شدت درد شش و 24 ساعت پس از جراحی گردآوری شد و در انتها با SPSS software, version 26 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) مورد تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته ها: از 22۲ نفر بیمار مورد مطالعه، 6/80% زن بودند و میانگین سنی و شاخص توده بدنی آنها به ترتیب 12/27±68/44 سال و kg/m² 7/4±08/27 بود. درد شش و 24 ساعت پس از عمل در زنان بیشتر از مردان و در جراحی با سه برش بیشتر از چهار برش بود (05/0>P). در بیماران با سابقه جراحی پیشین نیز درد شش ساعت پس از جراحی بیشتر بود (05/0>P). درد شش و 24 ساعت پس از جراحی براساس سن، شاخص توده بدنی، نوع جراحی (اورژانسی یا انتخابی) و مدت زمان جراحی تفاوت معنا داری نداشت (05/0<P).
نتیجه گیری: در مطالعه ما جنسیت زن، استفاده از سه برش برای جراحی و سابقه جراحی پیشین با درد بیشتر پس از کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی همراه بود.

نقش بیومارکری ژن‌های CH25H و GYPE در بیماری استئوآرتریت و روماتویید آرتریت

اکرم قلی پور

زمینه و هدف: استئوآرتریت و آرتریت روماتویید هر دو بیماری مفاصل هستند و همچنین علل بسیار متنوعی دارند. با توجه به رویکردهای درمانی متفاوت OA و RA، تشخیص دقیق نوع آرتریت بسیار مورد توجه است. مطالعه حاضر با هدف یافتن بیان ژن و معرفی بیومارکر مولکولی قابل اعتماد برای RA و OA انجام شد.
روش بررسی: مجموعه داده های ریزآرایه به شماره GSE27390 به دست آمد. تجزیه و تحلیل بیان افتراقی بین گروه OA و RA با استفاده از GEO2R انجام شد و و ژن های دارای تفاوت بیان با بررسی دو فاکتور logFC#1 و 05/0P< جدا شدند. مسیرهای سیگنالینگ با استفاده از پایگاه های داده Enrichr تعیین شد. در ادامه ژن های دارای بیشترین تغییر بیان معرفی شد. این بررسی از نوع مطالعه بیوانفورماتیکی بوده و از تاریخ مهر 1401 تا فروردین 1402 به طور مشترک در دانشگاه علوم پزشکی بم و مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی انجام شده است.
یافته ها: در این بررسی نتایج نشان داد که 5083 ژن دارای تفاوت بیان معنادار بودند. تجزیه و تحلیل مسیرهای سیگنالینگ نشان داد که مسیرهای التهابی در این بیماری مهم بوده و همچنین مشخص شد که دو ژن CH25H و GYPE می تواند توانایی جداسازی روماتویید آرتریت را از استئوآرتریت داشته باشد.
نتیجه گیری: در مجموع، داده های ما نشان داد که ژن ها می توانند به عنوان نشانگرهای زیستی جدید با سودمندی بالقوه در تشخیص RA و OA عمل کنند و به عنوان بیومارکرهای مولکولی جدید برای تشخیص این دو بیماری در نظر گرفته شوند.

ارزیابی ریسک سرطان‌زایی و غیرسرطان‌زایی مواجهه با فلزات سنگین دود قلیان با استفاده از تکنیک شبیه‌سازی مونت‌کارلو

طیبه روئین فرد

زمینه و هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی خطرات سرطان زایی و غیرسرطان زایی برای سلامتی فلزات سنگین در تنباکوهای پرمصرف از طریق قرار گرفتن در معرض استنشاق انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی از فروردین 1401 تا مهر 1401 در شهر بجنورد بر روی مسیر دود هفت برند پرمصرف تنباکو انجام شد، غلظت فلزات سنگین در مسیر دود تنباکوها با استفاده از طیف سنجی نشر نوری پلاسما با جفت القایی تعیین شد. از نرم افزار مونت کارلو برای ارزیابی ریسک احتمالی استفاده شد.
یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد غلظت فلزات سنگین در مسیر دود تنباکوها Fe>Zn>Mn>Ba>Pb>Ni>Cu>Mo>Cr>As>Cd بدین ترتیب بود. تجزیه و تحلیل Kruskal-Wallis نشان داد که غلظت فلزات سنگین بین تنباکوهای مختلف از نظر آماری تفاوت معنا دار دارد (05/0P<). مقادیر شاخص خطر (HI) برای مسیر دود تنباکوهای الراح، آموردوسیب، الفاخر، الروبی، مزایا، سنتی بدون طعم و نخل به ترتیب 64/2، 41/2، 05/2، 7/1، 49/1، 46/1 و 44/1 بود. مقادیر خطر سرطان زایی یا خطر افزایشی سرطان مادام العمر (ILCR) آمور دوسیب، الراح، نخل، مزایا، الروبی، الفاخر و سنتی بدون طعم به ترتیب10-3×8/2، 10-3×43/2، 10-3×72/1، 10-3×58/1، 10-3×43/10، 1-4×58/9 و 10-4×08/8 بود. سرب در مسیر دود تنباکو الراح، با مقدار 59/1 بیشترین مقدار ریسک غیرسرطان زایی داشت.
نتیجه گیری: نتایج به دست آمده بیانگر این است که مسیر دود تنباکو الراح ریسک سرطانی و غیرسرطانی بالایی نسبت به سایر تنباکوها دارد و می تواند خطرات غیر سرطان زا و سرطان زا برای مصرف کنندگان ایجاد کند. بنابراین، نظارت منظم بر کیفیت تنباکوی رایج برای کاهش سطح خطرات سلامت انسان ضروری است.

تحقق پیش‌بینی زودهنگام بیماری مزمن کلیوی براساس شناسایی موثرترین روش‌های داده‌کاوی

مهدیه جمشیدی

زمینه و هدف: با توجه به اینکه عوامل مختلفی در پیدایش بیماری های مزمن کلیوی دخالت دارند این بیماری با علایم مختلف بالینی و آزمایشگاهی ظاهر می شود. این تنوع در تعداد و نوع علایم بالینی، پزشک معالج را در بسیاری از موارد گمراه می سازد. پژوهش حاضر با هدف استخراج ویژگی های کلیدی بیماری و یافتن بهترین روش های داده کاوی که باعث بهبود صحت تشخیص و پیش بینی بیماری کلیوی می شود، صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، اطلاعات و علایم بالینی مربوط به بیماران مبتلا به بیماری کلیوی، از بیمارستان علی بن ابیطالب رفسنجان از شهریور 1399 تا اسفند 1401 به مدت 30 ماه گردآوری شدند. مدل های پیش بینی با استفاده از ترکیب های مختلف از ویژگی های بیماری و هفت روش داده کاوی، در نرم افزار RapidMiner studio ایجاد شده و مورد آزمایش قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج آزمایش‏های این مطالعه نشان می دهد که مدل پیش بینی ارایه شده با استفاده از روش بیز و هشت ویژگی کلیدی شناسایی شده (سن، بیوپسی کلیه، اورمی، سدیمانتاسیون، آلبومینوری، ورم، شب ادراری و وزن مخصوص ادرار)، می تواند ابتلا به بیماری کلیوی را در افراد با ویژگی های بالینی مختلف با دقت 38/99% تشخیص دهد.
نتیجه گیری: با توجه به اینکه تشخیص زودهنگام بیماری کلیوی و اتخاذ روش درمان مناسب، می تواند از پیشروی آسیب کلیوی جلوگیری کند، از این رو در این مطالعه سعی شده است با بکارگیری شیوه های نوین آماری و تکنیک های هوش مصنوعی در تحقق این هدف گام برداشت. براساس روش پیشنهادی و آزمایشات انجام شده، مهمترین ویژگی ها و بهترین روش داده کاوی به دست آمد و در نهایت پیش بینی بیماری کلیوی با دقت بالا میسر گردید.

اثر درمانی تحریک عمقی مغزدر بیمار با دردهای مزمن مقاوم به درمان: گزارش یک مورد

سارا رنجی

زمینه و هدف: سکته مغزی یکی از علل مهم ایجاد دردهای مزمن می باشد. در بیماران مقاوم به درمان های دارویی، یکی از روش های جایگزین تعبیه الکترودهای عمقی مغز و تحریک عمقی مغز بوده و ما اولین مورد انجام شده در ایران را بررسی می کنیم.
معرفی بیمار: بیمار آقای 51 ساله که به دنبال سکته مغزی از هشت سال پیش دچار ضعف و اختلال حس اندام های سمت چپ شده و سپس به تدریج دردهای مزمن در سمت چپ بدن ایجاد شده است. علیرغم درمان های متعدد دارویی پاسخ مناسبی نداشته است. با توجه به علایم ناتوان کننده، بیمار در اردیبهشت 1402 در بیمارستان امام خمینی تحت تعبیه الکترود عمقی مغز و تحریک عمقی مغز قرار گرفت. در پیگیری های بیمار بهبودی قابل توجهی در این دردها ایجاد شد.
نتیجه گیری: تحریک عمقی مغز می تواند به عنوان یک درمان موثر در بیماران مبتلا به دردهای مزمن که به درمان دارویی مقاوم بوده اند، مورد استفاده قرار گیرد.

ارزیابی روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامهRotator cuff quality of life (RC-QOL) در بیماران مبتلا به آسیب روتاتور کاف :یک گزارش کوتاه

بابک وحدت پور

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه انطباق فرا فرهنگی پرسشنامه کیفیت زندگی روتاتور کاف و تعیین پایایی و روایی پرسشنامه در جمعیت فارسی زبان مبتلا به بیماری روتاتور کاف بود.
روش بررسی: این مطالعه در شهر اصفهان و از اردیبهشت 1401 تا اسفند 1401 انجام شده است. شرکت کنندگان شامل 56 فرد مبتلا به پاتولوژی روتاتور کاف بودند. پایایی آزمون-بازآزمون با ضریب همبستگی درون کلاسی ایجاد شد. سازگاری درونی با استفاده از آلفا کرونباخ محاسبه گردید. تخمین خطا در اندازه گیری ها با خطای استاندارد اندازه گیری محاسبه شد. ارزیابی تکرارپذیری با فاصله سه روز بین تکمیل پرسشنامه آزمون -بازآزمون سنجیده شده است.
یافته ها: میزان آلفا کرونباخ 971/0 بود که سازگاری درونی بالایی را نشان داد. ضریب همبستگی درون کلاسی 99/0 بود که نشان دهنده پایایی بالای آزمون-بازآزمون است. مقدار همبستگی با پرسشنامه DASH برابر با 907/0 و با پرسشنامه SPADI برابر با 941/0 بوده است.
نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه کیفیت زندگی روتاتور کاف ابزاری معتبر و قابل اعتماد برای ارزیابی کیفیت زندگی در بیماران با تشخیص آسیب روتاتور کاف است.

نقش ارزش و قیمت گذاری صحیح خدمات در وزارت بهداشت و اهمیت آن در بازدارندگی مهاجرت نخبگان: یک نامه به سردبیر

علی اصغر خالقی

سردبیر محترم
ارزش گذاری و قیمت گذاری مناسب یکی از مهمترین عوامل اجرایی و تعیین کننده اجرای خدمات می باشد، عدم ارزش و قیمت گذاری صحیح خدمات، دستخوش تحولاتی است که اگر چیدمان و ارزش گذاری به درستی صورت گیرد، خروجی ماموریت واگذاری به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که اتفاقا دو مقوله آموزش و بهداشت آن مقدم بر درمان است بهتر از حال موجود که به دور از توفیق هم نبوده است خواهد شد، نتیجه این کم توجهی و اهمال کاری در سنوات اخیر بیشتر مشهود، به طوری که نتیجه آن افزایش میزان مهاجرت نخبگان و یاس و نومیدی قشر اعظمی از جامعه علمی کشور است.^3-1 بی تردید پایه هر فعل و انفعال مثبتی آموزش است که طی سنوات گذشته بخش اعظمی از توانمندترین نیروها با رتبه های علمی برجسته مخصوصا در مقطع بالینی از چرخه آموزش خارج و به بخش خصوصی پیوستند و عطای آموزشی بودن را به لقایش بخشیدند که دلیل اصلی آن، اختلاف چشمگیر درآمدها در بخش خصوصی نسبت به بخش دولتی است. از طرفی امروزه ملاک انتخاب رشته آن تعداد از فارغ التحصیلان دوره عمومی که علاقمند به تخصص هستند، انتخاب رشته ای است که کمترین دردسر و بیشترین درآمد را داشته باشد. متاسفانه خواسته یا ناخواسته سیاست سیاستمداران در عرصه تعرفه گذاری نیز به گونه ای بوده است که بر این موضوع سایه افکنده و بر طبل این انتظار کوبیده است. بر کسی پوشیده نیست که اصل و اساس پزشکی را باید در رشته هایی مانند داخلی، اطفال، طب اورژانس، بیهوشی و جراحی جستجو کرد و این رشته ها باید مهد جوانان باهوش و توانای عرصه پزشکی باشند تا شرایط برای پیشرفت همه جانبه فراهم گردد. حال اینکه به دلیل تفاوت چشمگیر درآمد در دیگر رشته ها نسبت به این رشته ها، مدت ها است که استقبالی از این رشته ها نمی شود و همچنان مغفول مانده است و با اینکه به نظر می رسد که سیاستمدران و متولیان امر، درد را شناخته اند ولی درمانی پیشنهاد نمی کنند. از این رو هم اکنون نیز دیر است و باید چاره ای اندیشید و بیش از این فرصت سوزی نکرد و درآمدها را مبتنی بر زحمت رشته ها مدیریت کرد و واژه لوکس بودن برخی از رشته ها را کمرنگ نمود تا گرایش به سمت رشته های اساسی و حیاتی بیشتر شود.
در این بین نباید از اعضای هیات علمی پایه نیز غافل شد چون آنها نیز مدام خود را با دیگران مقایسه می کنند و تاثیرگذاری ایشان بر فرآیند آموزش پزشکی بر هیچکس پوشیده نیست. نباید شرایط به گونه ای باشد که اعضای هیات علمی پایه را برای تامین معاش خود، مجبور به انجام چندین کار غیرمرتبط با فضای دانشگاه کند. آنچه مبرهن و واضح است اینکه تا قبل از اینکه بیش از این دیر شود نظام پرداخت در دانشگاه ها باید متحول و در این بین بیشترین نقش متوجه دولت و مجلس شورای اسلامی خواهد بود با این پیش فرض ذهنی که منشا همه تحولات در دل دانشگاه ها است.