<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران </title>
<link>http://tumj.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1379 جلد58 شماره3</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1379/3/12</pubDate>

					<item>
						<title>شکستگی تنه استخوان ران در کودکان</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1379&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description></description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>عوامل موثر بر ایجاد عوارض حین عمل لوله بستن: مطالعه 1780 زن مراجعه کننده به 13 بیمارستان تهران</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1380&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;لوله بستن یکی از روش های موثر و مطمئن پیشگیری از بارداری و از موفق ترین برنامه های ارائه خدمات تنظیم خانواده در ایران می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی برخی عوامل موثر بر عوارض حین لوله بستن انجام شده است. 1780 زن که بین سال های 1372 و 1374 در 13 بیمارستان دانشگاهی شهر تهران عمل لوله بستن برایشان انجام گرفته بود وارد مطالعه شدند. اطلاعات مربوط به جراحی این افراد از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید و براساس مدل رگرسیون لجستیک مورد تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که خطر ابتلا به عوارض حین عمل بترتیب در لوله بستن پس از زایمان طبیعی، اینتروال فاز لوتئال، حین سزارین و در اینتروال فاز فولیکولار افزایش می یابد. همچنین احتمال پیدایش عارضه بترتیب در روش پومری مدیفیه، پومری، پارکلند و سایر روش ها افزایش می یافت و خانم هایی که ضمن عمل اقدامات دیگری برایشان انجام شده بود بیش از سایرین دچار عوارض شده بودند. سن، سابقه درد لگنی، نوع بیهوشی، اندازه برش جراحی و مدت عمل با عوارض ارتباط معنی دار نداشتند. بهتر است عمل لوله بستن پس از زایمان طبیعی و به روش پومری مدیفیه انجام شود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی میزان روی سرم در خون بیماران سرطانی با سرطان پوست از نوع Squamous cell carcinoma and Basal cell carcinoma</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1381&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;روی نقش مهمی در سلامت پوست ایفا می کند و کمبود آن منجر به کاهش ایمنی می شود. بمنظور بررسی مقادیر روی سرم در سرطان های (Basal cell carcinoma: BCC) و (Squamous cell carcinoma: SCC) پوست، 44 بیمار با BCC و 38 بیمار با SCC و 33 نفر شاهد از نظر روی، آلبومین، پروتئین تام، گلوبولین و کلسترول سرم مورد بررسی قرار گرفتند. از افراد بیمار و گروه شاهد ده سی سی خون گرفته شد (از دست راست) و پس از جداسازی سرم، روی سرم بوسیله دستگاه جذب اتمی، آلبومین سرم بوسیله کیت آلبومین (روش بیوره) و پروتئین تام سرم توسط دستگاه Reflactometer اندازه گیری شد. میزان گلوبولین سرم از تفاضل میزان آلبومین از پروتئین تام بدست آمد. کلسترول سرم به روش انیدرید محاسبه شد. میزان روی سرم در مبتلایان به سرطان BCC و یا سرطان SCC پوست از گروه شاهد کمتر و این اختلاف معنی دار بود (P&lt;0.001). میانگین آلبومین سرم در مبتلایان به سرطان BCC پوست بیشتر از گروه شاهد دارای اختلاف معنی دار بود (P&lt;0.01). میزان آلبومین سرم در سرطان SCC پوست با گروه شاهد اختلاف معنی داری نشان نداد. همبستگی معنی داری بین روی سرم و آلبومین سرم در سرطان SCC پوست (R=0.507 و P&lt;0.01)، در سرطان BCC پوست (R=43 و P&lt;0.1) در گروه شاهد (R=35 و P&lt;0.1) دیده شد. میانگین گلوبولین سرم در افراد مبتلا به سرطان SCC پوست و یا سرطان BCC پوست از گروه شاهد کمتر و این اختلاف ها معنی دار می باشند (P&lt;0.1). نتیجه گیری ما کاهش روی سرم و گلوبولین سرم در بیماران مبتلا به سرطان پوست از نوع SCC و BCC است.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثرات تئوفیلین در بیماران سندرم X</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1382&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;نقش آدنوزین در پاتوژنز سندرم X اخیرا مطرح شده است. مطالعات قبلی مطرح ساخت که آمینوفیلین (آنتاگونیست گیرنده آدنوزین) تست ورزش را در این بیماران بهبود می بخشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی، یافته های بالینی، ECG و آنژیوگرافیک و اثر تئوفیلین در بیماران سندرم X انجام گرفته است. 31 بیمار سندرم X در مطالعه وارد شدند. 16 بیمار اول روی درمان تئوفیلین و 15 بیمار بعد روی پلاسبو قرار گرفته بعد از 2-1 هفته تست ورزش تکرار شد. بیمارانی که روی درمان تئوفیلین بودند، افزایش Rate-pressure product در حداکثر ورزش را نشان دادند و علامت بیماران در حین تست و St نیز کاهش یافت اما مرحله بروز افتادگی قطعه St و مجموع افتادگی قطعه St و تولرانس تست ورزش و باقی ماندن تغییرات بیش از سه دقیقه در مرحله Recovery، همچنین علایم بیماران تغییر بارزی نشان نداد. تئوفیلین روی درد قفسه صدری حین تست ورزش و Rate-pressure product در حداکثر ورزش در بیماران سندرم X دارای اثرات مفیدی است، اما روی سایر متغیرهای تست ورزش و علامت بیماران بطورکلی تاثیر بارزی ندارد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>نتایج عمل Photorefractive keratectomy برای درمان نزدیک بینی زیاد در کلینیک نور تهران</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1383&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;مطالعات متعددی موثر بودن PRK را در درمان نزدیک بینی کم و متوسط نشان داده اند. جهت ارزیابی نتایج بالینی و عوارض این عمل برای تصحیح نزدیک بینی زیاد (بیش از 6- دیوپتر)، اطلاعات مربوط به 43 چشم از 30 بیمار که از اسفند 1373 تا تیر 1374 در کلینیک نور تهران بعلت نزدیک بینی زیاد، تحت عمل PRK قرار گرفته بودند و حداقل مدت پیگیری پس از عمل آنها 11 ماه بود، مورد بازبینی قرار گرفت. میانگین خطای معادل کروی بیماران قبل از عمل، 9.49- دیوپتر بود که یکسال پس از عمل، این میزان به 1.61- دیوپتر رسیده بود. در این زمان خطای معادل کروی 30% بیماران در محدوده 1± دیوپتر قرار داشت. یکسال پس از عمل، 62% بیماران دید اصلاح نشده 20/40 یا بیشتر داشتند و بهترین دید اصلاح شده بیماران در 23% موارد بیش از دو خط Snellen کاهش یافته بود. نتایج بدست آمده نشان می دهد که انجام عمل Photorefractive keratectomy برای تصحیح نزدیک بینی زیاد، از دقت و امنیت لازم برخوردار نبوده نسبت به انجام آن در نزدیک بینی کم و متوسط، قابلیت پیش بینی و ثبات کمتری دارد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تاثیر تهویه مصنوعی نوسانی با فرکانس بالا در نارسایی شدید تنفسی نوزادان</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1384&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;علیرغم پیشرفت دستگاه های تهویه مکانیکی نوزادان، هنوز آسیب ناشی از تهویه مصنوعی به ریه یک علت مهم بیماریزایی و مرگ می باشد. بمنظور تعیین اثر دستگاه تنفس مصنوعی با فرکانس بالا (HFOV) در نارسایی شدید تنفسی، تعداد ده نوزاد بصورت آینده نگر مورد بررسی قرار گرفتند. متوسط سن جنینی نوزادان حدود 35 هفته و گرادیان اکسیژن آلوئولوآرتریال (A-a DO2) و نسبت اکسیژن آرتریال به آلوئولار (a/A) درست قبل از رفتن به روی HFO بترتیب 610 و 72% محاسبه شد. این نوزادان از طریق دستگاه معمولی (CV)، غلظت اکسیژن بالای 95% و متوسط فشار راه هوایی بیش از 12 سانتیمتر آب دریافت کرده بودند. مقایسه A-a DO2 و a/A قبل و بعد از رفتن روی HFOV در دو گروه مرده و زنده، همچنین فاکتورهایی مانند سن جنینی، وزن تولد و سن بعد از تولد در دو گروه، تفاوت آماری مهمی را نشان ندادند. سه نوزاد زنده مانده دچار سندرم دیسترس تنفسی نوزاد (RDS) بودند و از 7 نوزاد فوت شده، همگی دارای فاکتور زمینه ای بوده که 4 نفر RDS به همراه آسفیکسی، دو نفر نارسایی قلبی و پنومونی و یک مورد هیپوپلازی ریه داشتند. با توجه به اینکه متوسط نسبت a/A در 24 ساعت اول از شروع HFO در گروه زنده مبتلا به RDS، برابر 0.75 و در گروه فوت شده، 0.25 بود این نسبت را می توان بعنوان یک عامل پروگنوستیک مطرح کرد. در این مطالعه محدود، تاثیر مثبت HFOV در گروه فاقد فاکتور زمینه ای مشاهده گردید، ولی در گروهی که فاکتورهایی مانند هیپوپلازی ریه، نارسایی قلب و پنومونی و آسفیکسی داشتند، تاثیر چندانی مشاهده نشد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author> فیروزه نیلی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی وضعیت بالینی 413 بیمار تالاسمی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1385&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;تالاسمی شایعترین کم خونی ارثی در دنیا و ایران است و بیماران تالاسمیک نیازمند مراقبت های دقیق دوره ای می باشند. پژوهش حاضر نتایج بررسی های دوره ای بیماران مراجعه کننده به درمانگاه تالاسمی سازمان انتقال خون را ارائه نموده است. اطلاعات مربوط به وضعیت جسمانی، سن، قد، وزن، معاینات بالینی و برخی از پارامترهای آزمایشگاهی نظیر فریتین، هپاتیت های B و C و HIV و بررسی های غددی از پرونده 413 بیمار استخراج شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 9% بیماران عارضه قلبی علامت دار، 9% دیابت، 8% اختلال رشد، 21.3% تاخیر بلوغ، 3.1% آمنوره اولیه و 6.3% آمنوره ثانوی داشتند. 44% فاقد صفات جنسی بودند. در 278 مورد (67.2%) طحال برداری صورت گرفته بود. HBsAg در 1.9% و HBsAb در 57.4% و HBcAb در 8.7% موارد مثبت گزارش شده بود. ما به این نتیجه رسیدیم که اثر تزریق خون در رشد بیماران ما قابل قبول است اما بعلت عدم درک مناسب از عواقب بیماری، دسفرال نامناسب مصرف می شود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>کارآیی DNA typing بعنوان یک روش قطعی در تعیین رابطه نسبیت</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1386&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;DNA typing تست جدیدی است که یکی از کاربردهای آن در علوم جنایی ررسی ابوت و اثبات نسبت است. این بررسی از نظر حقوقی و کیفری در قوانین ما جایگاهی خاص دارد. در این تحقیق کارآیی تست DNA typing در ایران با بررسی 6 لکوس های Hum TH01 و Hum Tpox و Hum LPL و Hum FES/FPS و Hum vw 31A و Hum F13 از مناطق Short tandem repeats مولکول DNA مورد بررسی قرار گرفته است. برای بررسی حساسیت تست 85 زوج مادر و فرزند (1020 کروموزوم) از میان مادران و فرزندان ارجاعی به بخش DNA سازمان پزشکی قانونی کشور و برای بررسی ویژگی تست تعداد 1200 کروموزوم افراد خویشاوند (42 زوج خواهر و برادر) و افراد غیر خویشاوند (58 زوج) مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نمایانگر عدم ایجاد موتاسیون در مناطق فوق و حساسیت کافی روش می باشد. همچنین باتوجه به اینکه در افراد خویشاوند درجه اول (خواهر-خواهر، خواهر-برادر و برادر-برادر) از مجموع 12 آلل مورد بررسی بین دو فرد حداقل یک آلل و حداکثر 6 آلل اختلاف وجود داشته است و در مورد افراد غیر خویشاوند این ارقام حداقل 3 آلل و حداکثر 9 آلل بوده است ویژگی 100% این تست را در مناطق مورد بررسی نشان می دهد. قدرت تشخیص عدم تجانس (Power of exclusion) شش سایت باتوجه به پلی مورفیسم این مناطق 99% محاسبه گردید.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مطالعه عملکرد نوتروفیل ها در بیماران دیابتیک نوع اول به کمک روش کمی لومینسانس</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1387&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;از آنجا که ابتلا به عفونت یکی از عوامل مهم مرگ و میر در بیماران دیابتی است و گفته می شود میزان حساسیت به عفونت در این بیماران با کنترل قند آنان ارتباط دارد، برآن شدیم عملکرد لکوسیت های بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس وابسته به انسولین را در دو گروه قند خون کنترل شده و کنترل نشده در سنین 7 تا 25 سال در پاسخ به یک محرک (فوربول مریستات استات یا PMA) و یک محرک ذره ای (مخمر اپسونیزه) به کمک روش کمی لومینسانس مورد بررسی قرار دهیم. وقتی که از PMA بعنوان محرک استفاده گردید، اختلاف معنی داری بین دو گروه آزمایش با گروه شاهد مشاهده نگردید، با این حال اختلاف بین دو گروه بیماران کنترل شده و کنترل نشده معنی دار بود (P&lt;0.05). همچنین با استفاده از مخمر اپسونیزه بعنوان محرک بین گروه های آزمایش و شاهد اختلاف معنی داری مشاهده نگردید، با این وجود میزان کمی لومینسانس در گروه بیماران کنترل شده کاهش نشان داد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>افزودن دگزامتازون به سیترات کلومیفن در بیماران دارای دهیدرواپی آندروسترون سولفات طبیعی و مقاوم به سیترات کلومیفن موثر، کم ضرر و باصرفه است</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1388&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;سیترات کلومیفن داروی موثر، ارزان و کم عارضه ای برای درمان ناباروری است، اما در مواردی با مقادیر بالای آن نیز پاسخ درمانی دیده نمی شود. بمنظور بررسی اثرات دگزامتازون همراه با سیترات کلومیفن در بیمارانی که مبتلا به عدم تخمک گذاری مقاوم به سیترات کلومیفن بودند و DHEAS طبیعی داشتند، 57 زن نابارور مقاوم به کلومیفن را مطالعه نمودیم. برای هر بیمار از روز 3 تا 7 قاعدگی روزانه 100 میلیگرم سیترات کلومیفن و از روز 3 تا 12 قاعدگی دگزامتازون 0.5 میلیگرم شبانه تجویز گردید. سونوگرافی سریال انجام می گرفت و هنگامیکه قطر فولیکول ها به 18-17 میلی متر می رسید 5000 تا 10000 واحد hCG تزریق می شد. تخمک گذاری در 46 بیمار (80.7%) و حاملگی بالینی در 17 مورد (29.3%) در 92 سیکل درمانی بوقوع پیوست. هیچگونه عارضه جدی ناشی از تجویز سیترات کلومیفن دیده نشد. میانگین فولیکول های غالب بیش از 16.1 میلیمتر 2.42 و ضخامت آندومتر در 35 مورد (61.4%) بیش از 8 میلیمتر بود. باتوجه به ارزان و کم عارضه بودن ترکیب سیترات کلومیفن و دگزامتازون در بیماران مقاوم به کلومیفن با DHEAS طبیعی توصیه می گردد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author> فیروزه اکبری اسبق</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مطالعه هیستوپاتولوژی 425 مورد تومور داخل جمجمه ای</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1389&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;با وجود تمام پیشرفت های درمانی، هنوز امید به زندگی بیماران مبتلا به تومورهای داخل جمجمه ای، بدلیل اهمیت محل قرارگیری آنها اندک می باشد. مطالعه حاضر با هدف توصیف آماری انتشار سنی و جنسی و نوع هیستوپاتولوژی و محل تومورهای داخل جمجمه ای انجام گرفته است. در مطالعه ما 425 بیمار مبتلا به تومور داخل جمجمه ای که نمونه بافتی آنها در بخش پاتولوژی مرکزی بیمارستان امام خمینی تهران از سال 1370 الی 1375 مورد بررسی قرار گرفته بود، ارزیابی شدند. شایعترین انواع تومور در مطالعه ما، تومورهای گلیال با 28% و مننژیوم با 27.76% و شایعترین محل های جایگزینی تومور قشر مغز با 30.6%، هیپوفیز با 21.89% و مخچه با 15.3% فراوانی بودند. در میان تومورهای متاستاتیک به مغز، کارسینوم تیروئید با 55.5% بیشترین شیوع را به خود اختصاص داده بود. شیوع تومورهای داخل جمجمه ای در افراد مورد مطالعه در زنان اندکی بیشتر از مردان و Peak سنی افراد مورد مطالعه در دهه چهارم بود. نتایج بررسی ما تفاوت قابل توجهی را نسبت به آمار ذکر شده در منابع نشان نمی دهد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>نتایج یکصد مورد آرتروسکوپی زانو در مجتمع بیمارستانی امام خمینی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1390&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;مطالعه آرتروسکوپیک مفصل زانو اهمیت فراوانی در بررسی مشکلات این مفصل دارد. مقاله حاضر نتایج آرتروسکوپی 100 بیمار (میانگین سنی 29.4 سال، 82% مرد) را که در سال های 76-1375 در بیمارستان امام خمینی بررسی شده اند را توصیف می نماید. آسیب ورزشی شایعترین مکانیزم ایجاد ضایعه در بیماران بود (40%). شایعترین شکایت بیماران درد زانو (94%) و شایعترین یافته بالینی حساسیت در سطح مفصلی (63%) بود. در آرتروسکوپی بیماران تغییرات غیر طبیعی سینوویوم در 8، تغییرات سطح مفصلی کشکک در 23، یافته های غیر طبیعی در کوندیل های ران در 51 و تغییرات در سطح مفصلی پلاتوی تیبیا در 24 بیمار دیده شد. 18 مورد پلایکا، 49 مورد پارگی منیسک و 23 مورد پارگی ناقص یا کامل رباط متقاطع قدامی از دیگر یافته های آرتروسکوپی بودند. دقت تشخیصی بررسی های بالینی قبل از آرتروسکوپی در تشخیص پارگی های منیسک و رباط متقاطع قدامی بترتیب 88% و 93% بود. آرتروسکوپی زانو مکمل مهمی برای ارزیابی های بالینی و رادیوگرافیک این مفصل است.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>کاربرد میوه کرفس Apium graveolens در درمان فشار خون</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1391&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;گیاه کرفس میوه ای کوچک، بیضوی و قهوه ای رنگ با خواص دارویی است. در این پژوهش، بمنظور بررسی کاربرد این دانه در درمان افزایش فشار خون، 37 بیمار مبتلا به پر فشاری خون تحت درمان با روزانه 6 گرم پدر تخم کرفس قرار گرفتند. فشار خون قبل و بعد از درمان اندازه گیری و مقایسه شدند. میانگین فشار خون قبل از درمان 171.35/94.3 میلیمتر جیوه بود که بعد از درمان با این گیاه به 154.3/89.6 کاهش یافت. در هر دو مورد فشار خون سیتولیک و دیاستولیک اختلاف قبل و بعد از درمان از لحاظ آماری معنی دار بود (P&lt;0.05). بنابراین ما نتیجه گرفتیم که گیاه کرفس می تواند بعنوان یک داروی موثر و بی خطر در درمان فشار خون بکار رود. لازم است مطالعات کارآزمایی کنترل شده برای سنجش میزان موفقیت این دارو در مقایسه با داروهای موجود انجام گیرد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>آسیب شناسی و علائم بالینی 84 کودک مبتلا به لنفوم های غیر هوچکینی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1392&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;لنفوم غیر هوچکینی سومین سرطان شایع کودکان است. در پژوهش حاضر، با هدف بررسی خصوصیات آسیب شناسی و بالینی این بیماری، پرونده 84 کودک مبتلا به لنفوم غیر هوچکینی که از سال 1368 تا 1375 به دو بیمارستان کودکان علی اصغر و بهرامی مراجعه کرده بودند، بررسی نموده ایم. لنفوم SNCC میزان 59% موارد را تشکیل می داد. نوع لنفوبلاستیک 15% و نوع لنفوم منتشر سلول بزرگ است 5% را به خود اختصاص داده بود. شکم و لنف نودهای محیطی شایعترین خواستگاه تومور بودند. شایعترین تظاهرات بالینی در زمان مراجعه توده شکمی (34%)، درد شکمی (37%) و لنفادنوپاتی سرویکال (26%) بود. باتوجه به انسیدانس بالای لنفوم غیر هوچکینی در ایران و نیز غالب بودن زیرگروه SNCC بیماری، لازم است مطالعات گسترده تری در این خصوص انجام بگیرد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>توده های شکمی در کودکان: تجربه 12 ساله در مرکز جراحی کودکان امیرکبیر</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1393&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;توده قابل لمس شکمی یکی از مهمترین و شایعترین یافته های بالینی در طب کودکان است. هدف از این مطالعه بررسی انواع توده های شکمی در گروه های سنی مختلف کودکان در یک مرکز ارجاعی جراحی کودکان بوده است. در یک مطالعه گذشته نگر، پرونده 325 کودک (57% پسر، میانگین سنی 37.7 ماه) را که در عرض 12 سال بعنوان توده جراحی شکمی در بیمارستان امیرکبیر بستری و تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، بازبینی نمودیم. 4 توده شایع شکمی عبارت بودند از: تومور ویلمز (22%)، لنفومای غیر هوچکینی شکم (13.5%)، نوروبلاستوما (12.5%)، هیدرونفروز و ضایعات کیستیک کلیه (12.3%). شایعترین یافته های بالینی توده شکمی، اتساع شکم، درد شکمی، علائم انسدادی، آسیت، جابجایی احشای شکمی در بررسی های رادیولوژیک و سایر اختلالات عمومی بوده است. از رادیوگرافی ساده، اولتراسونوگرافی، CT و بعضا IVP بطور شایع جهت تشخیص استفاده شده بود. توصیه ما، توجه دقیق پزشکان به توده های شایع شکمی، تسریع در تشخیص (در عرض 48-24 ساعت) و درمان بموقع بیماری می باشد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author> هوشنگ پورنگ</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مطالعه انفجار تنفسی در بیماران مبتلا به بروسلوز مزمن به روش Chemiluminescence</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1394&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;اگرچه ایمنی سلولی و از جمله ماکروفاژها در مقاومت به عفونت بروسلایی اهمیت دارند، عوامل سرمی مانند سلول های PMN نیز در ایجاد پاسخ اولیه در مقابل این میکروارگانیسم نقش دارند. در پژوهش حاضر به بررسی انفجار تنفسی (مسیر اکسیداتیو) سلول های فاگوسیت بیماران مبتلا به بروسلوز مزمن در مواجهه با ارگانیسم غیر بروسلایی (مخمر اپسونیزه) و ارگانیسم بروسلایی غیر فعال شده پرداخته ایم. 51 نفر از بیماران بروسلوزی مزمن از نظر فعالیت انفجار تنفسی پلی مورفونوکلئرها در مواجهه با مخمر بیکر و بروسلاملیتنسیس غیر فعال شده مورد مطالعه قرار گرفتند. یک گروه شامل 41 بیمار بروسلوزی و 210 نفر بعنوان کنترل انتخاب شدند. دو گروه دیگر شامل 10 بیمار و 6 کنترل نیز وارد مطالعه شدند. در مواجهه پلی مورفونوکلئرها با مخمراپسونیزه، متوسط انفجار تنفسی در گروه بیماران 110.3 و در گروه کنترل 129.3 میلی ولت بود که تفاوت معنی دار آماری را نشان نمی داد. در حضور بروسلاملیتنسیس غیر فعال شده، این میزان ها در دو گروه بیمار و سالم بترتیب 67.2 و 112.5 میلی ولت بود که تفاوت معنی داری را نشان نمی داد. لذا این نتیجه گرفته شد که بروسلاملیتنسیس غیر فعال شده قدرت مهار فعالیت میلوپراکسیدازی مسیر اکسیداتیو را ندارد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>عوامل دخیل در بروز اختلالات سلوکی در اطفال: مطالعه 43 بیمار</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1395&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;اختلالات سلوکی یک گروه از اختلالات رفتاری می باشند که با بروز در زمان کودکی مولد مشکلات عمده ای در زندگی طفل می گردند. در این بررسی که به روش رتروسپکتیو صورت گرفت، با هدف بررسی عوامل دخیل در بروز اختلالات سلوکی در اطفال، پرونده 43 مورد (84% پسر، میانگین سنی 11 سال) از بیماران مراجعه کننده به مرکز روانپزشکی شهید اسماعیلی تهران را مرور نمودیم. همه بیماران ملاک های تشخیص لازمه جهت اختلال سلوک را کاملا دارا بودند. 15 متغیر در مورد بیماران مدنظر قرار گرفت که عمدتا شامل سن و جنس و رتبه فرزندی و سطح تحصیلات والدین و گروه و طبقه اجتماعی و سوابق طبی و روانپزشکی کلیه افراد خانواده و نیز نوع درمان های بکار رفته بود. شایعترین علایم ارجاعی شامل پرخاشگری، دزدی و دروغگویی بود. شایعترین گروه سنی 14-10 ساله بوده است. بیشتر بیماران عضو خانواده های 5 نفره و بیشتر بودند. اکثر موارد فرزند دوم یا بالاتر خانواده بودند. شایعترین سطح تحصیلات والدین بی سواد تا سطح تحصیلات ابتدایی بود. بیشتر بیماران به سطوح اقتصادی-اجتماعی متوسط و پایین جامعه تعلق داشتند. بیشترین تاثیر درمان در گروهی دیده شد که رفتار درمانی به همراه دارو در موردشان اجرا گردیده بود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;</description>
						<author> بهروز جلیلی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تومور کارسینوئید ریه: گزارش هفت مورد</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1396&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt; &lt;/p&gt;</description>
						<author> عبدالحمید مقدسی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
