مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

بررسی عوامل موثر بر شادمانی در زنان یائسه: مطالعه مرور سیستماتیک

سمیرا ابراهیم زاده ذگمی

زمینه و هدف: از مراحل پر اهمیت در زندگی زنان، دوره یائسگی می باشد. پیش بینی شده تعداد زنان یائسه درجهان تا سال 2030 به 2/1 میلیارد نفر برسد. مهم است زنان در این سال ها مانند سال های باروری سالم زندگی کنند. از اصلی ترین نیازهای روانی انسان ها شادمانی می باشد. بر طبق مطالعات، شادمانی در دوره یائسگی کاهش می یابد. در نتیجه باتوجه به اهمیت موضوع، این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر بر شادمانی در زنان یائسه انجام شد.
روش بررسی: جهت تدوین این مقاله مروری، جستجوی مقالات با استفاده از کلید واژه های شادمانی، یائسگی، زنان میانسال و معادل انگلیسی آنها, در پایگاه های اطلاعاتی انگلیسی یا فارسی زبان انجام شد. در ابتدا 125 مقاله یافت شد. از جمله معیارهای ورود، کلیه مطالعاتی بودند که عوامل موثر بر شادمانی را در یائسگی بررسی نموده بودند. مطالعات موردبررسی شامل مطالعات مروری، مقطعی، توصیفی و کارآزمایی بالینی بودند که در نهایت از داده های 29 مقاله استفاده شد.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر منجر به دسته بندی عوامل موثر بر شادمانی زنان یائسه در پنج دسته کلی گردید. دسته اول عوامل جسمی (از جمله عدم وجود علایم وازوموتور، بیماری های قلبی عروقی، آرتروز، پوکی استخوان، اختلال روان تنی و داشتن وضعیت مطلوب سلامتی) می باشد. دسته دوم عوامل روانشناختی (از جمله عدم وجود افسردگی و اضطراب، داشتن نگرش مثبت به یائسگی، خوش بینی، عزت نفس و تاب آوری) است. دسته سوم عوامل اجتماعی از جمله (حمایت اجتماعی خانواده و دوستان، ارتباط موثر با همکاران) است. دسته چهارم عوامل اقتصادی (از جمله تغییرات شغلی و بازنشستگی، سطح درآمد مطلوب و عدم وقوع بحران های مالی) است. دسته پنجم سبک زندگی (غیرسیگاری بودن، داشتن فعالیت جسمانی و ورزش منظم، رضایت از روابط زناشویی و مهارت مدیریت استرس و دمنوش های گیاهی) می باشد.
نتیجه گیری: به منظور بهبود و ارتقای شادمانی زنان یائسه همه عوامل جسمی، روانشناختی، اجتماعی، اقتصادی و سبک زندگی دارای اهمیت می باشد.

تاثیر تجویز پیشگیرانه انوکسوپارین در دوره پیش از عمل بر میزان خونریزی حین و پس از عمل در جراحی‌های شکستگی استخوان ران

محمد گل پرور

زمینه و هدف: خونریزی حین عمل یک عارضه ناخواسته و شایع در جراحی های ارتوپدی است که تجویز پروفیلاکتیک داروهای ضدانعقاد جهت پیشگیری از ترمبوز وریدهای عمقی و آمبولی ریوی می تواند آن را تشدید کند. مطالعه حاضر تاثیر انوکسوپارین پروفیلاکتیک جهت پیشگیری از ترومبوآمبولی را بر میزان خونریزی در جراحی های سر فمور بررسی می کند.
روش بررسی: مطالعه به صورت توصیفی-تحلیلی آینده نگر از تیر لغایت اسفند 1400 در بیمارستان کاشانی شهر اصفهان و در 120 بیمار بدون سابقه بیماری انعقادی کاندیدای اعمال جراحی ترمیمی شکستگی سر و گردن استخوان فمور انجام شد. کلیه بیماران مورد مطالعه در دوره پیش از عمل داروی انوکسوپارین جهت پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی دریافت نموده بودند. بیماران با روش یکسان تحت بیهوشی نخاعی قرار گرفتند. در طول عمل جراحی و ریکاوری متغیرهای مرتبط با شدت خونریزی اندازه گیری و ثبت شده رابطه آنها با میزان و طول مدت دریافت انوکسوپارین به وسیله تست های آماری مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: ارتباط معناداری بین فشار متوسط شریانی و میزان خونریزی حین عمل وجود داشت (001/0P=). دوز انوکسوپارین تجویز شده با حجم مایعات دریافتی، میزان خونریزی، مقدار ترانگزامیک اسید، فنیل افرین، لابتالول، TNG و فنتانیل تجویز شده حین عمل با سطح معناداری کمتر از 05/0 همراهی داشت. همچنین ارتباط معناداری بین دوز انوکسوپارین تجویز شده با طول مدت جراحی و اقامت در ریکاوری وجود دارد (05/0P<).
نتیجه گیری: تجویز انوکسوپارین پروفیلاکتیک پیش از عمل می تواند میزان خونریزی حین عمل و نیاز به تجویز داروهای مهارکننده فیبرینولیز را افزایش دهد، این تاثیر در بیماران با کاهش عملکرد کلیه با سایر بیماران تفاوتی ندارد.

بررسی اثر اکسید نیتریک بر سویه‌های اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک مولد بیوفیلم جدا‌ شده از بیماران

فاتح رحیمی

زمینه و هدف: به دلیل افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی در میان سویه های اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک نیاز مبرم به توسعه راهکارهای درمانی جدید جهت مدیریت عفونت های ادراری می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر اکسید نیتریک بر بیوفیلم سویه های اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک جداسازی شده از بیماران مبتلابه عفونت ادراری بود.
روش بررسی: در این مطالعه در مجموع 3814 ایزوله مشکوک به اشرشیا کلای از یک آزمایشگاه پاتوبیولوژی در محدوده مرکزی شهر تهران در بازه زمانی خرداد 1401 لغایت اردیبهشت 1402 جمع آوری و با پرایمرهای اختصاصی ژن tufA مورد تایید قرار گرفتند. جهت بررسی توانایی تولید بیوفیلم از روش های کیفی ژلوز قرمز کنگو و کمی میکروتیتر پلیت استفاده شد. همچنین، حضور ژن های csgA، cdgD، yedQ و bcsA در سویه های مولد بیوفیلم و تعیین اثر اکسید نیتریک بر تشکیل و تخریب بیوفیلم مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: از میان تمامی ایزوله های مورد تایید، در مجموع 1309 سویه مولد بیوفیلم و واجد مورفوتایپ های rdar (کورلای و سلولز+) (52%)، bdar (کورلای+) (27%) و pdar (سلولز+) (21%) بودند. همچنین 52%، 31% و 17% سویه ها به ترتیب مولد بیوفیلم قوی، متوسط و ضعیف بودند و فراوانی ژن های csgA، cdgD، yedQ و bcsA نیز به ترتیب محدود به 87%، 98%، 100% و 79% سویه ها بود. غلظت 30 میکرومولار اکسید نیتریک به طور معناداری باعث کاهش تشکیل بیوفیلم (40%-17) و افزایش تخریب بیوفیلم (45%-20) شد.
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه موید کاربرد اکسید نیتریک به عنوان یک عامل ضد بیوفیلمی برای سویه های اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک بود.

بررسی عوامل خطر در بروز اختلالات شناختی در بیماران جراحی بای پس عروق کرونر: یک مطالعه مقطعی

فاطمه امیدی

زمینه و هدف: جراحی قلب در برخی مواقع با پیامدهای مغزی مانند اختلالات شناختی همراه است. تشخیص عوامل مرتبط با اختلالات شناختی پس از جراحی در بیماران قلب وعروق در افزایش رضایتمندی بیماران و ارتقای نتایج عمل مهم است. در مطالعه حاضر، فراوانی اختلالات شناختی و فاکتورهای موثر بر آن در بیماران جراحی بای پس عروق کرونر بررسی شد.
روش بررسی: در مطالعه مقطعی حاضر که از مهر ماه سال ۱۳۹۸ تا پایان سال ۱۴۰۰ در بیمارستان امام حسین(ع) تهران انجام شد، تعداد 60 بیمار قلب وعروق تحت عمل جراحی بای پس قلبی به شیوه در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، بالینی و متغیرهای حین عمل برای شرکت کنندگان در فرم جمع آوری داده ثبت شد. از پرسشنامه معاینه مختصر وضعیت شناختی تحت عنوان (Mini-Mental State Examination MMSE) برای بررسی فراوانی اختلالات شناختی و عملکرد ذهنی و شناختی در بیماران و عوامل موثر بر بروز آن استفاه شد..
یافته ها: نتایج نشان داد که 15% از شرکت کنندگان دچار اختلال شناختی شدند. جنسیت و سن از متغیرهای اثرگذار بر بروز اختلالات شناختی پس از عمل جراحی بای پس قلبی بود. فراوانی اختلالات شناختی در زنان 14 برابر بیشتر از مردان و در افراد مسن (65 سال و بالاتر) 5/6 برابر مشاهده شد. تزریق خون در زمان عمل و جهش بطنی کمتر از 40% از متغیرهای بالینی موثر بر بروز اختلالات شناختی در بیماران جراحی بای پس عروق کرونر بود.
نتیجه گیری: جراحی بای پس قلبی، ممکن است با بروز اختلالات شناختی در بیماران قلبی همراه باشد که که زنان و افراد مسن را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.

بررسی ارتباط بین آلوپسی آندروژنتیک با ضخامت اینتیما مدیای شریان کاروتید

حمیده محمدزاده

زمینه و هدف: آلوپسی آندروژنتیک شایعترین علت ریزش مو می باشد. مطالعات مختلف نتایج متفاوتی از ارتباط بیماری های قلبی عروقی را با آلوپسی آندروژنتیک ذکر کرده اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین آلوپسی آندروژنتیک با ضخامت اینتیما مدیای شریان کاروتید انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مورد شاهدی از مهر 1400 تا خرداد 1401 بر روی 100 نفر از مراجعه کنندگان به کلینیک پوست و مو بیمارستان علامه بهلول در دو گروه 50 نفره مورد و شاهد با سن کمتر از 40 سال انجام شد. افراد از نظر سن و جنس همسان سازی شدند. بیماران مبتلابه آلوپسی براساس تشخیص پزشک معالج به سه دسته خفیف، متوسط و شدید طبقه بندی شدند. ضخامت لایه اینتیما مدیا شریان کاروتید با استفاده از سونوگرافی اندازه گیری شد.
یافته ها: در هر گروه 37 نفر مرد و 13 نفر زن حضور داشت هرچند نتایج به دست آمده نشان دهنده بالاتر بودن ضخامت لایه اینتیما مدیا شریان کاروتید در بیماران مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک بود ولی ارتباط آماری معناداری بین آلوپسی آندروژنتیک و ضخامت لایه اینتیما مدیا شریان کاروتید یافت نشد (66/0P=). همچنین بین میزان ضخامت اینتیما مدیا شریان کاروتید و مدت ابتلابه آلوپسی ارتباط آماری وجود داشت (03/0P=).
نتیجه گیری: با توجه به ارتباط بین میزان ضخامت اینتیما مدیا شریان کاروتید و مدت ابتلابه آلوپسی، می توان گفت ارتباط احتمالی بین آلوپسی و آترواسکلروز وجود دارد اما جهت اثبات نیاز به انجام مطالعات با حجم نمونه بیشتر می باشد.

تاثیر هشت هفته فعالیت بدنی با مصرف مکمل ویتامین D بر روی شاخص‌های اندوتلیالی در بیماران هایپرتانسیونی

مظفر جان فزا

زمینه و هدف: فشار خون بالا (هایپرتانسیون) یکی از مهمترین عوامل خطرزا برای بیماری های قلبی وعروقی به شمار می رود و به دلیل شیوع بالای آن، به عنوان یک چالش عمده بهداشت جهانی شناخته می شود مطالعه حاضر با هدف تاثیر هشت هفته فعالیت بدنی با مصرف مکمل ویتامین دی بر روی شاخص های اندوتلیالی در بیماران هایپر تانسیونی انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش به صورت نیمه تجربی پیش آزمون و پس آزمون و از خرداد تا مهر 1401 در بیمارستان سید شهدا ارومیه انجام شد. تعداد۴۰ نفر زن و مرد واجد شرایط به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند (گروه مکمل، گروه دارونما + تمرین، گروه مکمل+ تمرین و گروه کنترل) تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه های تجربی شامل هشت هفته تمرین هوازی دویدن بر روی تردمیل (سه جلسه/ هشت هفته) بود. برای ارزیابی متغیرهای بیوشیمیایی 48 ساعت پیش و پس از مداخله در حالت ناشتا خونگیری با حجم 10 سی سی انجام شد.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان می دهد هشت هفته تمرین هوازی بر ویتامینD، شاخص توده بدنی، اکسید نیتریک، اندوتلین -1و وزن به طور معناداری تاثیر داشت (05/0P<) و میزان فشارخون سیستولیک در گروه های مکمل، مکمل + تمرین و تمرین + دارونما نسبت به گروه کنترل تغییر کرد (05/0P<).
نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مصرف هشت هفته مکمل ویتامین D به همراه فعالیت هوازی باعث کاهش شاخص های فشارخونی در افراد حاضر خواهد شد. همچنین مصرف مکمل ویتامینD به همراه فعالیت بدنی باعث کاهش BMI، افزایش NO، کاهش ET-1 و وزن بدن در افراد حاضر در پژوهش شد.

عادات دفع در کودکان مبتلا به پرولاپس رکتوم: یک تحلیل گذشته‌نگر

خشایار اتقیائی

زمینه و هدف: پرولاپس رکتوم، که با بیرون زدگی مخاط رکتوم از طریق اسفنکتر آنال مشخص می شود، یک وضعیت نسبتا نادر در کودکان است. این وضعیت می تواند به دلیل چندین عامل آناتومیک و عملکردی ایجاد شود. این مطالعه به منظور بررسی عادات دفع در کودکان مبتلا به پرولاپس رکتوم انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت گذشته نگر از سال 1396 تا 1400در بیمارستان های کودکان اکبر و شیخ مشهد انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه شامل 50 کودک زیر 14 سال بود که با تشخیص پرولاپس رکتوم به بیمارستان مراجعه کرده بودند. معیارهای ورود شامل کودکان زیر 14 سال با تشخیص پرولاپس رکتوم بود و معیارهای خروج شامل داده های ناقص یا کودکان با سایر شرایط شدید بهداشتی بدون ارتباط با پرولاپس رکتوم، بودند.
یافته ها: نتایج نشان داد که 4/67% از نمونه ها پسر بودند و گروه سنی بیشتر تحت تاثیر قرار گرفته کودکان زیر دو سال (8/38%) بودند. 1/57% از کودکان حرکات روده روزانه داشتند و 2/68% از بیماران گزارش کردند که مدفوع به طور مداوم سفت است. همچنین، 48% از کودکان درد یا سوزش در هنگام دفع تجربه کردند.
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که کودکان مبتلا به پرولاپس رکتوم اغلب با چالش های مربوط به قوام مدفوع و درد در هنگام دفع مواجه هستند، با وجود اینکه حرکات روده ای مکرر دارند.

بررسی علل سقط قانونی در زنان مراجعه‌کننده به بیمارستان امیرالمومنین علی(ع) زابل

لیلی رضایی کهخایی

زمینه و هدف: سقط جنین ختم بارداری پیش از هفته بیستم بارداری می باشد که ممکن است خود به خودی یا القا شده باشد. به طورکلی سقط درمانی به عنوان ختم حاملگی پیش از هفته بیستم بارداری به منظور حفظ جان مادر و جلوگیری از نقص مادرزادی تعریف شده است. هدف از این پژوهش بررسی علل سقط قانونی در زنان مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین علی(ع) در شهرستان زابل است.
روش بررسی: این مطالعه یک پژوهش توصیفی-مقطعی است. جامعه مورد بررسی شامل زنانی بود که در تاریخ یک فروردین تا یک مهر 1401، در بیمارستان امیرالمومنین علی(ع) زابل سقط قانونی انجام داده بودند. پژوهشگران اطلاعات لازم شامل، اطلاعات دموگرافیک، مامایی و بیماری مادر، اختلالات جنینی، نتایج آزمایشات، غربالگری های صورت گرفته سونوگرافی، نتیجه پاتولوژی بیماران و سایر شرایطی که منجر به صدور مجوز سقط شده بود را جمع آوری کردند.
یافته ها: در بازه زمانی مشخص شده 100 پرونده سقط موجود بود که مورد بررسی قرار گرفت و تعداد 78 نفر (78%) از این سقط ها علت مادری و 22% آنها علل جنینی داشت. بیشترین علل مادری سقط مشکلات قلبی عروقی (7%) و سن مادران بود. همچنین بیشترین علل جنینی علل مغزی نخاعی (23%) بود. مادرانی که سقط با منشا مادری داشتند به طور معناداری مسن تر از مادران با سقط با منشا جنینی بودند (009/0P=).
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که در منطقه سیستان، بیشترین موارد سقط قانونی مربوط به دلایل جنینی و سن مادران بوده است.

مقایسه ضخامت عاج منطقه خطر در کانال‌های مزیالی مولر اول مندیبل در تصاویر CBCT در فواصل سه، چهار، پنج میلی‌متری زیر اوریفیس کانال

مرجان کاظمی نیا

زمینه و هدف: دندان های مولر اول فک پایین شایعترین دندان هایی هستند که تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند و از نظر آناتومیکی بسیار چالش برانگیز هستند. دانش کافی از منطقه خطر یا danger zone در ریشه مزیالی مولر های اول مندیبل به کاهش ریسک اشتباه پرفوریشن حین درمان کمک می کند این یافته ها برای کلینیسین در افزایش موقعیت درمان ریشه دندان و آماده سازی فضای پست مفید واقع می شود.
روش بررسی: این مطالعه تصاویر (Cone Beam Computed Tomography, CBCT) از 144 دندان مولر اول مندیبل از 74 بیمار 18 تا 66 ساله مراجعه کننده به یک مرکز تخصصی رادیولوژی فک وصورت در شهر گرگان در سال های 1397تا 1399 مورد بررسی قرار گرفت. میانگین فاصله اوریفیس تا فورکا محاسبه شد و میانگین ضخامت عاج دیستالی کانال های مزیوباکال و مزیولینگوال در سه، چهار و پنج میلی متری زیر اوریفیس اندازه گیری شد. میانگین ضخامت عاج دیستالی بر حسب سن، جنس و سمت فکی مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: کمترین میانگین ضخامت دیواره دیستال کانال های مزیوباکال و مزیولینگوال در فاصله پنج میلی متری زیر اوریفیس کانال قرار داشت. میانگین ضخامت دیواره دیستال کانال های مزیوباکال و مزیولینگوال در مردان بیشتر از زنان به دست آمد (05/0P<). میانگین ضخامت دیواره دیستال با سن ارتباط معناداری نشان نداد (745/0P=) به جز در ناحیه سه و پنج میلی متر زیر اوریفیس در کانال مزیوباکال که با سن ارتباط معنادار داشت (01/0P=) اختلاف معنادار آماری بین دو سمت فکی مشاهده نشد (543/0P=) به جز در ناحیه چهار میلی متری زیر اوریفیس در کانال مزیولینگوال (05/0P<).
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که منطقه خطر در عاج دیستالی کانال های مزیوباکال و مزیولینگوال دندان های مولر اول مندیبل در مردان و زنان در پنج میلی متری زیر اوریفیس کانال مشاهده می شود.

بهینه‌سازی بازتوانی برای بازسازی رباط صلیبی قدامی: نامه‌ای به سردبیر

امیرعلی جعفرنژادگرو

سردبیر محترم
بازسازی رباط صلیبی قدامی (Anterior cruciate ligament reconstruction, ACL) یکی از مهمترین مداخلات برای ورزشکارانی است که قصد دارند به سطح عملکرد قبلی خود بازگردند.¹ با این حال، موفقیت این عمل جراحی نه تنها به تکنیک جراحی بلکه به پروتکل های بازتوانی پس از عمل وابسته است. با این که تکنیک های بازسازی ACL به طور قابل توجهی پیشرفت کرده اند، پروتکل های نامنسجم بازتوانی اغلب نتایج عملکردی را تحت تاثیر قرار می دهند.
براساس شواهد اخیر و تجربه بالینی، پژوهشگران این مطالعه مایل هستند یک پروتکل بازتوانی ساختاریافته و مبتنی بر شواهد را پیشنهاد دهند که می تواند روند بهبود را بهینه کرده و بازگشت ایمن به ورزش را تسهیل کند.^4-2
1- فاز اولیه (هفته های یک تا چهار): تحرک کنترل شده و مدیریت تورم تاکید بر تحمل وزن به محض امکان، برای تقویت ترمیم مفصل و جلوگیری از تحلیل عضلات، آغاز تمرینات زنجیره بسته (مانند اسکوات های کوچک) برای بهبود فعال سازی عضلات چهارسر بدون ایجاد نیروهای برشی روی گرافت، استفاده از سرما درمانی و فشار برای مدیریت تورم پس از عمل. 2- تقویت و کنترل عصبی-عضلانی (هفته های 5 تا 12): پیشرفت به سمت تمرینات زنجیره باز با مقاومت، در حالی که از گرافت محافظت می شود (مثلا محدود کردن اکستنشن زانو بین 30 تا صفر درجه در ابتدا). معرفی تمرینات حس عمقی (مانند تخته تعادل و ایستادن روی یک پا) برای تقویت کنترل عصبی-عضلانی. آغاز فعالیت های هوازی با ضربه کم مانند دوچرخه سواری یا شنا برای بهبود ظرفیت قلبی-عروقی بدون فشار زیاد روی مفصل. 3- تمرینات پلایومتریک و پویا (ماه های سه تا شش): گنجاندن تمرینات ورزشی خاص که حرکات دنیای واقعی مانند پرش و چرخش را شبیه سازی می کنند، با افزایش تدریجی شدت.
نظارت بر تقارن اندام ها و پایداری پویا زانو با استفاده از ارزیابی های عملکردی. آغاز آزمایش های ایزوکینتیک برای ارزیابی نقص های قدرت و رفع عدم تعادل بین اندام ها. 4- فاز بازگشت به ورزش (پس از ماه ششم): انجام آزمایش های عینی، از جمله تست های پرش، ارزیابی های قدرت و ابزارهای غربالگری عملکردی برای تعیین آمادگی ورزش.
آموزش ورزشکاران در مورد اهمیت گرم کردن های عصبی-عضلانی برای پیشگیری از آسیب مجدد (مانند برنامهFIFA 11+). بازگشت تدریجی به ورزش تحت راهنمایی یک تیم چندرشته ای، شامل فیزیوتراپیست ها و روانشناسان ورزشی. مطالعات اخیر نشان می دهند که بازگشت زودهنگام به ورزش می تواند خطر آسیب مجدد را به طور قابل توجهی افزایش دهد. بنابراین، پایبندی به پیشرفت مبتنی بر معیارها به جای نقاط عطف زمانی ضروری است. ورزشکاران باید حداقل 90% تقارن قدرت را به دست آورده و تمام ارزیابی های عملکردی را پیش از بازگشت به فعالیت های پرخطر پشت سر بگذارند. در نتیجه، یک پروتکل بازتوانی علمی و فردی برای بهینه سازی نتایج پس از بازسازی ACL بسیار ضروری است. همکاری میان جراحان، فیزیوتراپیست ها و ورزشکاران می تواند بازگشت ایمن و کارآمد به ورزش را تضمین کند، عوارض بلندمدت را به حداقل برساند و بهبود عملکردی را به حداکثر برساند. این پروتکل مبتنی بر معیار، با تاکید بر تقارن قدرت و تست های عملکردی، می تواند به بازگشت ایمن و موثر به ورزش کمک کند و خطر آسیب مجدد را کاهش دهد.