مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

بررسی فراوانی بیان نشانگر HER2 و عوامل همراه آن در کارسینوم‌های یوروتلیال

الهام قلی پور خطیر

زمینه و هدف: سرطان یوروتلیال، نهمین سرطان شایع در جهان است و به عنوان هفتمین بدخیمی شایع در مردان شناخته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی فراوانی بیان نشانگر HER2 و عوامل همراه آن در بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال است.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، نمونه مورد بررسی بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال (Urothelial carcinoma) جراحی شده به روش های (TURBT) Transurethral resection of bladder tumor و سیستکتومی رادیکال (Radical cystectomy) در بیمارستان مدرس از فروردین 1399 لغایت اسفند 1402 بودند. بلوک های پارافینی بیماران استخراج و کنترل شده سپس از نظر بیان نشانگر (HER2) Human epidermal growth factor Receptor 2به روش ایمونوهیستوشیمی Immunohistochemistry (IHC) بررسی شدند.
یافته ها: در مجموع 84 نفر در این مطالعه شرکت کردند که 74 نفر (1//8%) مرد و 10 نفر (9/11%) زن بودند. اکثر بیماران مورد مطالعه (0/94%) دارای کارسینومای یوروتلیال Conventional بوده، از نظر گرید بیماری 5/84% بیماران دارای تومور با گرید بالا و از نظر مرحله بیماری PT1 Tumor invades subepithelial connective tissue (lamina propria) دارای بیشترین و PT4a (Tumor invades prostate, uterus, or vagina) دارای کمترین فراوانی بوده اند. به ترتیب 44 و 56 بیمار جراحی برداشت تومور مثانه از مسیر مجرای ادراری (Trans urethral resection of bladder tumour, TURT) و سیستکتومی رادیکال (Radical cystectomy) انجام داده اند. در 19% از کل نمونه های بررسی شده بیان مارکر HER2 مثبت بود.
نتیجه گیری: بیان HER2 ممکن است اطلاعات تعیین کننده پیش آگهی بیشتری را برای بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال فراهم کند. اجماع الگوریتم امتیازدهی ایمونوهیستوشیمی HER2 برای اطمینان از اینکه نشانگر زیستی خط اول خوبی برای تعیین انتخاب بیماران برای مطالعات مولکولی و انتخاب آنها برای درمان هدفمند، بسیار مهم است.

ارزیابی بررسی انواع واریانت‌های کارسینوم اوروتلیال و ارتباط آن با تهاجم به موسکولاریس پروپریا

سحر یزدان پرست

زمینه و هدف: تعیین انوع مورفولوژیک کارسینوم اوروتلیال تهاجمی و رفتار تهاجمی آنها به بافتهای اطراف ضروری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی انواع واریانت های کارسینوم اوروتلیال و ارتباط آن با تهاجم به موسکولاریس پروپریا انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی جمعیت مورد مطالعه شامل: کلیه بیماران مبتلا به کارسینوم اورتلیال و سایر بدخیمی های مثانه با سابقه بستری در بیمارستان های لبافی نژاد و مدرس در فروردین 1401 لغایت اسفند 1398 بودند. جهت جمع آوری داده ها پس از تایید کمیته اخلاق دانشگاه، از بایگانی بخش پاتولوژی بیمارستان های لبافی نژاد و مدرس پرونده های بیماران مبتلا به کارسینوم اورتلیال و سایر بدخیمی های مثانه استخراج شدند. اطلاعات زمینه ای، خصوصیات بالینی، داده های آزمایشگاهی و پاتولوژیک بیماران از طریق بازبینی پرونده بایگانی آنها گرداوری و ثبت شد. ارزیابی تمایز دایورجنت و مورفولوژی واریانت های گوناگون کارسینوم های وارد شده به مطالعه انجام گردید و درصد هریک از آنها تعیین شد. همچنین، موارد با تهاجم موسکولاریس پروپریا مشخص شده و فراوانی های هر نوع تهاجم در انواع واریانت ها تعیین گردید.
یافته ها: در مجموع 1243 بیمار در این مطالعه شرکت کردند. میانگین و انحراف معیار سن بیماران به ترتیب: 2/65 و 2/11 سال بود. 152 نفر (3/12%) زن و 1091 نفر (7/87%) مرد بودند. بیماران دارای مرحله PT1 بیش از 50% موارد را تشکیل می دهند. بیماران مرحله PT4 تنها 7/2% از موارد را تشکیل می دهند. بیشترین فراوانی در کارسینوم اوروتلیال پاپیلاری گرید پایین مشاهده شد.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد، کمتر از 30% بیماران دارای تهاجم ماسکولاریس پروپریا بوده اند. در کارسینوم اوروتلیال تهاجمی با گرید بالا در مقایسه با سایر انواع هیستولوژیک در نسبت بیشتری از بیماران تهاجم موسکولاریس پروپریا مشاهده شده است و در کارسینوم اوروتلیال تهاجمی با گرید پایین کمترین نسبت تهاجم موسکولاریس پروپریا دیده شده است.

بررسی نتایج حاصل از مداخلات جراحی عروقی در بیماران با ترومای غیرنافذ شریانی ناحیه دیستال (زیر تری‌فورکیشن) اندام تحتانی مراجعه‌کننده به مرکز ترومای عروق بیمارستان گلستان اهواز

ایرج نظری

زمینه و هدف: ترومای عروقی وضعیت اورژانسی تهدیدکننده حیات و سومین علت مرگ ومیر در سرتاسر جهان محسـوب می شود. به علت فراوانی و اهمیت آسیب به شریان دیستال اندام تحتانی در تروماهای اندام تحتانی، مطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج حاصل از مداخلات جراحی عروقی در بیماران با ترومای غیرنافذ شریانی ناحیه دیستال (زیر تری فورکیشن) اندام تحتانی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه گدشته نگر، بیماران ترومائی با شک به آسیب های غیرنافذ شریان های اندام تحتانی (زیر تری فورکیشن) مراجعه کننده به مرکز جراحی عروق به بیمارستان گلستان اهواز در بازه زمانی مهر 1400 تا مهر 1402، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات جمعیت شناسی، مدت زمان جراحی، مدت زمان بستری و عوارض جانبی حاصل از جراحی در این بیماران ثبت شد.
یافته ها: از مجموع 86 بیمار، 76 بیمار (4/88%) به روش جراحی باز مورد درمان قرار گرفتند. 7/83% بیماران (72 نفر) مرد و در رنج سنی 35-30 سال بودند. شایعترین روش جراحی مورد استفاده، ترمیم دو شریان، (3/92%) بود. بیشترین عوارض در روش ترمیم بای پس دو شریان وجود داشت ولی فقط نتیجه ی درگیری عصبی و حفظ اندام در مداخله ترمیم بستن یا بای پس دو شریان (Ligation repair or bypass two artery) در هفته ی اول پس از جراحی تفاوت آماری معناداری را نشان داد (05/0P=). در بین بیماران تنها دو مورد مورتالیتی یک هفته پس از جراحی مشاهده شد که در گروه ترمیم دو شریان بود (1/5%). روش مداخله ی ترمیم دو شریان بهترین و کم عارضه ترین روش جراحی در بین بیماران دچار آسیب عروقی تحت ترومای غیرنافذ بود.
نتیجه گیری: براساس نتیجه ی این مطالعه، روش مداخله ی ترمیم دو شریان در سایر عوارض مورد بررسی کمترین میزان را شامل می شد و بهترین و کم عارضه ترین روش جراحی در بین بیماران دچار آسیب عروقی تحت ترومای بلانت بود.

بررسی MRI زانو از نظر ارتباط هم‌راستایی کشککی‎-رانی با نقص‌غضروفی مفصل زانو

محمد قاسم حنفی

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط هم راستایی مفصل زانو و نقص غضروف مفصل کشککی-رانی توسط تصاویر MRI می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه ی مقطعی، به صورت گذشته نگر 530 تصویر MRI از زانوی افراد بالای 30 سال سن که به بیمارستان های گلستان و امام خمینی در شهر اهواز ، خوزستان، ایران، در بازه زمانی فروردین 1402 الی فروردین 1403 به دلیل درد زانوی غیرضربه ای مراجعه نموده بودند، مورد بررسی قرارگرفت. پارامترهای زاویه شیاری استخوان ران، عمق شیاری استخوان ران، جابجایی جانبی کشکک، زاویه جانبی پاتلوفمورال، فاصله شیار توبرکل درشت نی-تروکلئر، زاویه ی شیب کشکک و ارتفاع کشکک مورد بررسی قرار گرفت. علاوه براین، شاخص Caton-Deschamps و همچنین درجه نقص غضروف کانونی در مفصل زانو مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: از لحاظ شاخص توده ی بدنی، 7/15% از بیماران مورد مطالعه دچار کمبود وزن، 3/42% وزن مناسب، 1/31% اضافه وزن، 4/10% دچار چاقی، 6/0% فوق العاده چاق بودند. بین شاخص توده ی بدنی و نقص غضروف مفصلی-جانبی کشککی، درشت نی و رانی ارتباط معناداری وجود داشته است. همچنین، بین سن و نقص غضروف مفصلی-جانبی درشت نی و رانی ارتباط معناداری وجود دارد. بین نقص غضروف مفصلی-داخلی و مفصلی-جانبی کشکک با دررفتگی جانبی کشکک، زاویه جانبی کشککی-رانی، فاصله برجستگی درشت نی-شیار قرقره ای و زاویه شیب کشکک ارتباط معناداری وجود داشت. علاوه براین، بین نقص غضروف مفصلی- داخلی کشکک با زاویه شیاری زانو نیز ارتباط معناداری وجود داشت.
نتیجه گیری: عدم هم راستایی کشککی-رانی با نقص غضروف مفصل زانو همراه است. نتایج حاصل از این مطالعه برای پزشکان و متخصصان مفید خواهد بود و می توان با تشخیص زود هنگام از ایجاد آرتروز زانو جلوگیری کرد. در نهایت مطالعه حاضر ارتباط معناداری را بین پارامترهای مختلف هم ترازی مفصل زانو و نقص غضروف نشان داد.

تخمین قد توسط آنتروپومتری اندام تحتانی در بین دانشجویان پزشکی ایرانی

سهیلا مددی

زمینه و هدف: تخمین قد و شناسایی ساختار بدن برای متخصصین پزشکی قانونی و آنتروپولوژیست ها بسیار مهم و چالش برانگیز است، به ویژه زمانی که قطعاتی از بدن قطع شده یا آسیب دیده است. هدف اصلی این مطالعه پیش بینی قد ایستاده از طریق اندازه گیری پارامترهای اندام تحتانی و تعیین رابطه بین قد ایستاده و طول ران، طول ساق، طول پا و طول اندام تحتانی در بین دانشجویان پزشکی ایرانی است.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی از اردیبهشت تا شهریور 1398، در بین 200 دانشجوی پزشکی ایرانی (100 نفر مرد و 100 نفر زن، با رنج سنی 36-17 سال) در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. چهار پارامتر اندام تحتانی (طول ران، طول ساق، طول پا و طول اندام تحتانی)، مطابق با روش های اندازه گیری استاندارد اندازه گرفته شد. برای بررسی رابطه بین قد ایستاده و طول چهار پارامتر اندام تحتانی از آنالیز رگرسیون خطی استفاده شد. سپس، پیش بینی قد براساس معادلات رگرسیون انجام شد. در نهایت داده ها با استفاده از SPSS software, version 25 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که رابطه قویی بین قد و طول اندام تحتانی (000/0P=، 892/0r=)، طول پا (000/0P=، 852/0r=) و طول ران (000/0P=، 805/0r=) و یک رابطه متوسط بین قد و طول ساق (000/0P=، 505/0r=) وجود دارد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که ابعاد اندام تحتانی برای اندازه گیری قد ایستاده در پزشکی قانونی مناسب هستند، با این حال، برای تعمیم این یافته ها به تمام جمعیت ایرانی، انجام مطالعات بیشتر در بین نژادهای مختلف ایرانی و جامعه آماری بزرگتر ضروری می باشد.

بررسی ویژگی‌های اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا

محبوبه حداد

زمینه و هدف: بروسلوز شایعترین بیماری زئونوز در سراسر جهان است و به ویژه در کشورهای درحال توسعه، یکی از دغدغه های مهم بهداشتی به شمار می آید. این بیماری می تواند با باکتریمی همراه باشد. تشخیص قطعی بروسلوز با جداسازی ارگانیسم از کشت خون، مایعات یا بافت های بدن گذاشته می شود اگرچه تست آگلوتیناسیون سرم معمولا به عنوان تکنیک رفرنس شناخته شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگی های اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی گذشته نگر و توصیفی به بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک، یافته های بالینی و آزمایشگاهی و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا در بازه زمانی فروردین 1390 تا اسفند 1400در بیمارستان های امام رضا و قائم مشهد پرداخت.
یافته ها: از 32 بیمار مورد مطالعه با میانگین سنی 18±8/38 سال، 17 بیمار (1/53%) مذکر بودند. شایعترین بیماری زمینه ای، بیماری های قلبی بود و نقص ایمنی در حدود 7/15% از بیماران وجود داشت. تب و آرتریت تک مفصلی به ترتیب شایعترین علامت و نشانه در بیماران بودند. در 12 بیمار (5/37%) بررسی های سرولوژیک بروسلا منفی بود. 4/84% از بیماران آنمی داشتند. هیچیک از بیماران فوت نشدند.
نتیجه گیری: میزان قابل توجهی از بیماران با کشت خون مثبت از نظر بروسلا، ممکن است با استفاده از تست های سرولوژی شناسایی نشوند بنابراین درصورت شک بالینی قوی به بروسلوز، کشت خون نیز باید برای بیماران در نظر گرفته شود. براساس این مطالعه باکتریمی در بیماران بروسلوز با تلفات جانی همراه نیست و این بیماران به خوبی به رژیم های معمول آنتی بیوتیک پاسخ می دهند.

بررسی تأثیر عصاره بدن حشرات (تولیدات آنها) و برخی بندپایان در مهار رشد سلول‌ها یا تومورهای سرطانی (رده سلول‌های سرطان پستان MCF7)

علیرضا جلالی زند

زمینه و هدف: حشرات و بندپایان و تولیدات آنها به عنوان منابع دارویی از تمدن های قدیم مورد استفاده قرار می گرفتند. سرطان یکی از معضلات بزرگ علم پزشکی است که دارویی تاکنون برای کنترل سریع و دقیق آن کشف نشده است. در این تحقیق به بررسی تأثیر عصاره بدن حشرات (تولیدات آنها) و برخی بندپایان در مهار رشد سلول ها یا تومورهای سرطانی (رده سلول های سرطان پستان MCF7) پرداخته شد.
روش بررسی: مطالعه پایه و تجربی در اصفهان و از 1397تا 1402 انجام شد. در این پژوهش از عصاره بدن شش جنس از حشرات: آبدزدک با اسم علمی Gryllotalpa sp، مورچه با اسم علمی Polyrhachis sp، زنبور زرد با اسم علمی Dolichovespula sp، زنبور عسل با اسم علمی Apis mellifera، سوسری آمریکایی با اسم علمی Periplaneta americana، مگس سرکه با اسم علمی Drosophila melanogaster و یک جنس از چیلوپودا صدپا با اسم علمی Scolopendra sp. با آب مقطر و الکل 70% شستشو داده شد سپس فریزداریر و پودر شد. تست MTT برای بررسی میزان تأثیر دوزها انجام شد. دوزهای مورد تأثیر از حشرات و صدپا در شش تکرار و سه بار به سلول های MCF-7 انجام شد.
یافته ها: جنس های Scolopendra sp. Drosophila melanogaster، Periplaneta americana،Polyrhachis sp.، Apis mellifera، Gryllotalpa sp.، به ترتیب دارای بیشترین اثر و در نهایت Dolichovespula sp.، کمترین اثر را در القای آپوپتوز و مرگ سلولی در لاین سلول های سرطانی MCF-7 داشته Scolopendra sp. از غلظت µg/l 500 باعث القای مرگ سلولی در بالای 50% سلول های سرطانی MCF-7 شده است.
نتیجه گیری: دستاورد اعمال هفت جنس متفاوت از بندپایان و حشرات بود، نشان داد که این جنس ها دارای پتانسیل درمانی عالی به ویژه در درمان سلول های سرطانی MCF-7 می باشد.

ارتباط درد مزمن و عوامل خطر بیماری‌های قلبی-عروقی در سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو

خدیجه ازوجی

زمینه و هدف: افراد مبتلا به درد مزمن، تا حدی در نتیجه مرگ ومیر بیش از حد ناشی از بیماری های قلبی- عروقی (CVD)، امید به زندگی کمتری در مقایسه با جمعیت عمومی دارند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط درد مزمن با عوامل خطر بیماری های قلبی-عروقی در سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو بوده است.
روش بررسی: 400 بیمار سالمند مبتلا به دیابت نوع دو فاز یک مطالعه کوهورت سالمندان امیرکلا (AHAP) که در بازه زمانی فروردین1390 تا اسفند 1395 در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام گردید، به دو گروه 200 نفره با درد مزمن و بدون درد مزمن تقسیم شدند. سپس برخی عوامل خطر بیماری های قلبی- عروقی نظیر سطح فعالیت فیزیکی، شاخص توده بدنی، سطوح قندخون، وضعیت پروفایل لیپید خون، فشارخون بالا و سیگار کشیدن، بیماری های زمینه ای بیماران بررسی شدند.
یافته ها: در بررسی متغیرهای پایه در سالمندان با و بدون درد مبتلا به دیابت مشخص شد که زنان یا 184 نفر (4/54%) بیشتر از مردان با 154 نفر (6/45%) داشتن درد را گزارش نمودند که وجود درد بین دو جنس اختلاف معناداری دارد (001/0=P). سطح تحصیلات نیز با داشتن درد در ارتباط بوده است به طوری که 229 نفر (8/67%) سالمندان با داشتن درد، بی سواد بودند و این ارتباط معنادار بوده است (006/0P=). 279 نفر (5/82%) سالمندان با فعالیت فیزیکی بالاتر، میزان درد کمتری نسبت به سالمندان با فعالیت فیزیکی کمتر داشتند (001/0=P). سطح تری گلیسرید و سابقه بیماری زمینه ای در سالمندان بدون درد کمتر بوده است (009/0 و 002/0=P).
نتیجه گیری: در سالمندان بدون درد مزمن، سطح تری گلیسرید پایین تر، فعالیت فیزیکی بیشتر و تعداد بیماری زمینه ای کمتری وجود داشت.

ارزیابی مورد آمبولی حاد ریوی پس از عمل جراحی هیسترکتومی: گزارش یک مورد

رضا صحرایی

زمینه و هدف: آمبولی ریوی زمانی رخ می دهد که یک لخته خون، شریان ریوی یا شاخه های آن را مسدود کند. مطالعه حاضر به گزارش یک مورد آمبولی حاد ریوی پس از عمل جراحی هیسترکتومی پرداخته است.
معرفی بیمار: بیمار زن 52 ساله ای که به دلیل خونریزی واژینال از سه هفته قبل کاندید عمل جراحی عمل جراحی بیرون آوردن رحم از شکم+ در آوردن دو طرفه تخمدان و لوله ها (Total Abdominal hysterectomy (TAH) + BiLateral salpingo oophorectomy, BSo) شد. یک روز پس از عمل جراحی بیمار شروع به راه رفتن در بخش نمود که ناگهان دچار سنکوپ شد. در زمان احیاء قلبی عروقی اکوکاردیوگرافی بیمار نشان دهنده لخته در شریان ریوی پروگزیمال راست و چپ بود که دوز مناسب رتپلاز (Reteplase) با تشخیص آمبولی وسیع ریوی تجویز گردید. متاسفانه علیرغم تلاش تیم پزشکی بیمار مذکور فوت شد.
نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از مطالعه حاضر بیمارانی که با سابقه خونریزی قبلی جهت انجام هیسترکتومی مورد عمل جراحی قرار می گیرند در خطر بروز آمبولی حاد ریوی هستند.