مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

پیوند مغز استخوان در بیماران تالاسمیک

اردشیر قوام زاده

از فروردین ماه 1370 تا آخر شهریور ماه 1372 در بخش پیوند مغز استخوان بیمارستان دکتر شریعتی، 18 نفر بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور بستری شدند و از بین دهنده های HLA identical که 17 نفر آنها از میان خواهر و برادر و یک نفر از والدین (پدر) بیمار انتخاب شده بودند، بعد از درمان با دوز بالای بوسولفان و سیکلوفسفامید، پیوند مغز استخوان بر روی آنها انجام شد. یازده نفر از دهنده ها، تالاسمی مینور داشتند، هفت نفر از بیماران پسر و بقیه دختر بودند و متوسط سن بیماران نیز پنج سال و یازده ماه بود. بیماران براساس فیبروز پورتال و هپاتومگالی و فریتین بالا به سه گروه تقسیم شدند: گروه اول شامل بیمارانی می شد که هیچکدام از این معیارها را نداشتند. گروه دوم دو تا از این معیارها را دارا بودند؛ گروه سوم تمام این معیارها را داشتند. 60% از بیماران ما در گروه اول و 40% در گروه دوم قرار داشتند. تمام بیماران بعد از پیوند، علائم GVHD را بصورت اسهال، خارش و اریتم پوست بویژه در کف دستها و پاها نشان دادند و در دو نفر نیز علائم پوستی و گوارشی شدید و علائم کبدی بصورت افزایش بیلی روبین و آنزیمهای کبدی ظاهر شد. بیماران با درمانهای مناسب کنترل شدند، تنها یکی از آنها بعلت عوارض GVHD شدید دستگاه گوارش با تابلوی سوراخ شدن (perforation) روده کوچک و خونریزی داخلی در روز 70+ فوت شد. یک نفر نیز بعد از سپری شدن 9 ماه بعلت رد (reject) پیوند فوت نمود و یکی از بیماران نیز هم اکنون حالت کیمریسم دارد و هنوز بعد از گذشت یکسال وابسته به تزریق خون است. میزان زنده ماندن (survival) بیماران ظرف دو سال و نیم در بخش پیوند مغز استخوان 88% بود که با میزان survival بخشهای اروپایی و آمریکایی که برای گروه اول 94% و گروه دوم 84% می باشد برابری می نماید. ایران بعد از ایتالیا از نظر تعداد بیماران تالاسمی پیوند شده، دومین مقام را در دنیا دارا می باشد.

بررسی مقاومت در باکتری های گرم-منفی نسبت به آمینوگلیکوزیدها

پرویز مالک نژاد

بررسی 228 مورد فلج محیطی عصب هفتم در تهران

اکبر سلطان زاده

بلز پالسی (Bell's palsy) یک نوع فلج محیطی عصب هفتم است که معمولا بصورت یکطرفه و ناگهانی شروع می شود که در این مقاله 228 مورد آن بررسی گردیده است. حدود 60% بیماران پیش از بروز فلج از درد منطقه پشتی گوش شکایت داشته اند. شایعترین دوره سنی ابتلا به این عارضه 40-30 سالگی بوده و 55% بیماران مذکر و 45% مؤنث بوده اند. در این بررسی ارتباط قابل ملاحظه ای بین بلز پالسی، پرفشاری خون و دیابت بدست آمد، بطوریکه در 11/3% بیماران فشار خون بالا و در 11/17% مرض قند وجود داشت. عود (recurrence) بیماری در 9% بیماران دیده شد و در افراد دیابتی عود فلج بیش از دیگران بود. در موارد متوسط و شدید، درمان با دگزامتازون (Dexamethasone) نتایج خوبی در پی داشته است. شایعترین یادگار پس از درمان و فیزیوتراپی، عدم تقارن صورت بویژه هنگام خندیدن بود که در 15% کل بیماران ملاحظه گردید.

مقایسه بیهوشی استنشاقی و وریدی در برونکوسکپی های انجام شده در بیمارستان امیراعلم در مدت یک سال

علی محفوظی

مراجعین به بیمارستان امیراعلم برای برونکوسکپی با دو روش استنشاقی (هالوتان+N2O) و وریدی (تیوپنتال سدیم) بیهوش شده اند. نتایج بیهوشی با روش استنشاقی بهتر از روش تزریقی بوده است. موارد برونکوسکپیهای انجام شده تجزیه و تحلیل گردیده و نتایج بدست آمده در این مقاله عرضه شده است.

درمان جراحی شکستگی های چند قطعه ای سوپرا کندیلر در بازوی بالغین

مهدی میرسعیدی

برای درمان شکستگیهای چند قطعه ای سوپرا کندیلر در بازوی بالغین روشهای مختلفی در کتابهای ارتوپدی پیشنهاد شده است که این روشها عبارتند از: 1) درمانهای جراحی 2) درمانهای غیرجراحی (conservative). معایب و محاسن درمانهای فوق در کتابهای ارتوپدی مورد بحث و ارزیابی قرار گرفته است.

اندیکاسیون های جابجایی تاندون بطور اولیه در فلج عصب رادیال در اندام فوقانی

محمود فرزان

در طول هشت سال جنگ تحمیلی در بخش مجروحین جنگی مجتمع بیمارستانی امام خمینی، بطور کلی عمل مزبور برای هشت مجروح جنگی که اندیکاسیون جابجایی تاندون (tandon transfer) را بطور اولیه در فلج عصب رادیال در اندام فوقانی داشته اند انجام شده است. سن بیماران بین 38-16 سال بوده است؛ به این ترتیب که: 1 مورد 16 ساله، 2 مورد 18 ساله، 2 مورد 23 ساله، 1 مورد 28 ساله و 2 مورد نیز بالای 30 سال (34 ساله و 38 ساله) بوده اند. در هفت مورد از هشت مورد مذکور نتیجه کاملا رضایتبخش بوده و در یک مورد باقیمانده نیز فقط جابجایی تاندون مربوط به باز و دور کردن (extension و abduction) شست دست بوده که بخوبی کار نمی کرده که برای این مورد نیز اقدام مقتضی بعمل آمده است. بدیهی است در انجام چنین جابجایی تاندونی نیز مانند ترمیم عصب نخستین کار باید بهترین کار باشد و ترجیح داده می شود که در صورت امکان از set استاندارد جابجایی تاندون برای فلج عصب رادیال استفاده شود.

درمان جدید سارکوم های استخوانی: حفظ اندام در مقابل قطع اندام

محمود معتمدی

سابق بر این، درمان سارکومهای استخوانی رادیوتراپی به میزان 4000-2000 راد (rad) اشعه بود که این روش درمان بخاطر عوارضی که دربرداشت از طرفداران آن کاسته شد. بعد از اینکه درمان را با رادیوتراپی شروع می کردند حدود 5/5-2/5 سانتی متر بالای محل ابتلا عضو را قطع می کردند و سپس رادیوتراپی را ادامه می دادند. با این روش درمانی شانس زنده ماندن بعضی از سارکومها مانند استئوسارکوم بعد از دو سال به میزان کمتر از 20% بوده است (ولی در بعضی از تومورهای استخوانی مدت زنده ماندن بیشتر می باشد). با پیشرفت علم پزشکی درمان جدیدی برای سارکومهای استخوانی پیشنهاد گردید و آن عبارت بود از شیمی درمانی بطوریکه در ابتدا بیمار را بمدت حداقل 4-2 هفته شیمی درمانی کرده و سپس عضو را قطع می کردند که با این شیوه درمانی شانس زنده ماندن را از 77-52% بمدت پنج سال رسانیده اند و امروزه در بسیاری از کشورهای جهان بویژه آمریکا، اروپا و ژاپن از این روش درمانی پیروی می کنند. در حال حاضر درمان جدیدتری برای سارکومهای استخوانی ارائه شده است و آن عمل limb salvage می باشد. شانس زنده ماندن بیمارانی که مورد مطالعه و درمان مذکور قرار گرفتند در کندروسارکوم چهار سال می باشد که با مقایسه با شانس زنده ماندن گزارش شده از مراکز دیگر تقریبا برابری می کند، ولی عود آن کمی بیشتر از آن مراکز می باشد؛ شانس زنده ماندن بیماران مبتلا به استئوسارکوم بیشتر از دو سال است و در ضمن معلوم شده که از نظر سنی دخترها دو سال زودتر از پسرها به استئوسارکوم مبتلا می شوند و در افراد بلند قد نیز استئوسارکوم شایعتر است. در giant cell tumor (غده با سلولهای غول آسا) شانس زنده ماندن بیشتر از استئوسارکوم بوده است بطوریکه برای بیماری که دچار این عارضه در ناحیه زانو بود عمل فیوژن (Fusion) بعد از برداشتن کامل تومور انجام شد و اکنون که پنج سال از عمل او می گذرد هنوز عود و متاستاز ریوی در وی مشاهده نشده است.

بررسی تحقیقی زرد زخم از نظر شیوع علائم بالینی: ارگانیسم مسئول و روش های درمانی جدید

پروین منصوری

در این مطالعه، 234 بیمار مبتلا به زرد زخم از نظر شیوع سنی، علائم بالینی و عامل مولد زرد زخم بررسی شدند و از نظر اثرات روشهای درمانی مختلف سیستمیک و موضعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجارب حاصل تا حدودی با مطالعات قبلی قابل تطبیق است، سفالکسین آنتی بیوتیک برتر با اثر درمانی معادل با فوسیدین موضعی بود.

بررسی میزان شیوع و عوارض زایمانی چند زایی در زایشگاه های تهران

شیرین نیرومنش

با توجه به روند افزایش جمعیت در ایران و اثرات نامطلوب آن بر مسائل بهداشتی، فرهنگی، اجتماعی-اقتصادی و غیره بر آن شدیم تا عوارض مادری و جنینی و نوزادی حاملگیهای مکرر را در خانمهای شهر تهران بعنوان نمونه بررسی نمائیم تا در صورت مشخص شدن دقیق افزایش عوارض حاملگی در خانمهایی که برای بار ششم و یا بیشتر زایمان کرده اند، راههای مناسب برای پیشگیری از آن اتخاذ گردد. در این بررسی، تعداد 1000 زایمان از پنج بیمارستان دانشگاهی شهر تهران مورد بررسی قرار گرفت که شیوع GMP) grandmultiparity) (زایمان برای بار ششم و یا بیشتر) 11% تشخیص داده شد. برای بررسی میزان عوارض، دو گروه از مادران یکی بعنوان GMP و دیگری بعنوان گروه شاهد مورد مقایسه قرار گرفتند. نتیجه کلی این بررسی این است که در این حاملگیها، عوارض جنینی مانند: نمایشهای غیرطبیعی، ماکروزومی (macrosomia)، وزن کم هنگام تولد، زجر (distress) جنینی، دفع مکونیوم، مرگ و میر جنینی و نوزادی در گروه GMP نسبت به گروه شاهد بیشتر بود. در مورد مادران آمار نشان می دهد که این خانمها مراقبت دوران بارداری نداشته و در 28/2% موارد اصلا مراقبت دوران بارداری نداشته اند. 21/8% از آنها از هیچ روش پیشگیری استفاده نکرده بودند و 80% آنها بی سواد و در گروه سنی 40-35 سال بودند. دو مورد سندرم داون در این مادران مشاهده شد، ولی از نظر سایر ناهنجاریها تفاوت معنی داری با گروه شاهد نداشتند.

میلوم IgD

ماهرو میراحمدیان