<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران </title>
<link>http://tumj.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1355 جلد34 شماره5</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1355/1/12</pubDate>

					<item>
						<title>رماتیسم فی زینژر - لروا - رایتر</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1963&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description></description>
						<author>فیروز پناهی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تظاهرات رادیولژیک سندرم رایتر</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1964&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>تشخیص سندرم رایتر در مرحله حاد، با وجود علائم چشمی ، مفصلی و اورتریت به سادگی انجام می گیرد ، ولی در مواردی که بیماری عود کرده و مزمن می شود، به علت فقدان مجموعه این علائم و غلبه داشتن دردهای مفصلی تشخیص های مختلفی مطرح می شود . در این مرحله توجه به چند علامت رادیولوژیکی جهت تشخیص بیماری و افتراق آن از سایر موارد مشابه کمک مؤثری می باشد. علاوه بر علائم غیر اختصاصی نظیر تورم نسوج نرم ، کاهش فاصله مفصلی و خوردگی استخوانهای اطراف مفاصل ، وجود خارهای بزرگ و نامنظم در قسمت خلفی پاشنه همراه پریوستیت ، سطح کف پایی استخوان پاشنه و ضایعه مفصل بین متاتارس و شست پا در بسیاری از نوشتجات اختصاصی سندرم رایتر شناخته شده. مفاصل اندام تحتانی شایع ترین نقاط ابتلاء هستند و دانستن این نکته لازم است که زانو گر چه اغلب مبتلاست ولی علائم رادیولوژیک قابل توجهی ندارد وبرای بررسی تغییرات رادیولوژیک این سندرم لازم است رادیوگرافی از مفاصل مچ و کف پا به عمل آید. علاوه بر علائم یاد شده که در سندرم رایتر شایع تر از سایر موارد دردهای مفصلی است، شیوع ضایعات در مفاصل اندام تحتانی و عدم تقارن ضایعه در مفاصل ساکروایلیاک وجوه افتراق از آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت انکیلوزان می باشد. در این مقاله نمونه ای از تغییرات رادیولوژیک این بیماری ارائه شد.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span /&gt;</description>
						<author>منیژه اقراری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>پریاپیسم در جریان لوسمی میلوئید مزمن </title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1965&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>پریاپیسم خیلی به ندرت در جریان لوسمی میلوئید مزمن دیده می شود. علت آن انفیلتراسیون لوسمیک آلت تناسلی و یا ترومبوز اجسام قاری می باشد. اخیراً ما به بیماری برخورد نمودیم که در جریان لوسمی میلوئید مزمن پریاپیسم بسیار طولانی و دردناک و شدید پیدا کرده بود. پس از شیمی درمانی و رادیوتراپی آلت تناسلی و درمان با اسپرین و هپارین تدریجاً در مدت یک ماه پریاپیسم بهبود پیدا کرد ولی پس از بهبود قادر به ایجاد ارکسیون کامل نبود. درمان لوسمی بعداً ادامه داده شد.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span /&gt;</description>
						<author>فریدون غلاء</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی باکتریهای گرم منفی روده نوزادان کمتر از 5 روز و فاکتور R</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1966&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description></description>
						<author>کیهان بانو لشگری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تومور ویلمز و Aniridia مادرزادی (گزارش یک مورد)</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1967&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>بیماری که مبتلا به Aniridia مادرزادی بوده و پس از 18 ماه تومور ویلمز در او مشاهده شده است معرفی می گردد.لزوم بررسی تمام بیماران مبتلا به Aniridia و مالفورماسیونهای دیگری که با تومور ویلمز همراه هستند جهت تشخیص زودرس این عارضه مورد بحث قرار گرفت. تشخیص به موقع تومور ویلمز در این بیماران به درمان این عارضه کمک زیادی خواهد کرد.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span /&gt;</description>
						<author>داریوش سامی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه ارزش تشخیصی کولین استراز سرم با سایر تستهای کبدی در هپاتیت ویرال</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=1968&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>برای تعیین ارزش تشخیصی آنزیم کولین استراز مطالعه بر روی 100 بیمار بستری در بیمارستان پهلوی که به علت هپاتیت ویرال مراجعه نموده بودند به عمل آمد. اندازه گیری این آنزیم به دو روش مرکوتست و فترمتری انجام گرفت و نتیجه آن با بعضی از تستهای کبدی از قبیل ترانس آمینازها، بیلیروبین سرم و فسفاتاز قلیائی مقایسه گردید و چنین نتیجه گرفته شد: آنزیم کولین استراز هنگامی که کبد آسیب ببیند مقدار آن کاهش می یابد و درست تغییرات آن در جهت عکس ترانس آمینازهاست . پیش آگهی بیماری و نتیجه درمان را از سیر تغییرات آنزیم مذکور تا حدی می توان پیش بینی کرد . به طوری که مشاهده شد در اغلب موارد که کولین استراز بیمار خیلی پائین بود امکان بهبودی نیز کمتر و یا بهبودی به کندی صورت گرفت.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span /&gt;</description>
						<author>ناصر مهدوی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
