مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

پیشگیری و درمان اختلافات زناشوئی

حسن وطن خواه

پیشگیری و درمان طبی آب مروارید (2)

تراب همایون

1- درمان طبی کاتاراکت اگر چه در مراحل ابتدایی خود قرار دارد در مواردی نتایج شگفت انگیزی به بار آورده است.2- بعضی کاتاراکتها چنانچه از نظر علت درمان شوند توقف پذیرفته و گاهی بهبود کامل می یابند مثل کاتاراکتهای ناشی از اسیدوز که معلول اختلال در دهیدراتاسیون عدسی می باشند و کاتاراکت های ناشی از شروع دیابت با کورتون درمانی طولانی - کاتاراکتهای خفیف ناشی از تابش اشعه ماوراء بنفش 3- از آنجا که هر آب مرواریدی پاتوژنز خاصی دارد درمان آن در مرحله اول درمان اصلی و پس از برطرف کردن علت درمان اختلالات و تغذیه و متابولیسم عدسی است.4- با توجه به نقش گلوکز اسیدهای آمینه و ویتامین ها در متابولیسم عدسی و نیز بروز کاتاراکت و در نظر گرفتن این امر که در آغاز آب مروارید مایع زلالیه کم می شود می توان این مواد را به زلالی افزود ( از راه قطرات چشمی) و از اختلال متابولیسم عدسی تا حدود ممکن جلوگیری کرد. افزودن جریان مایع زلالیه به ملاحظاتی صلح آمیز نیست .5- ید به علت خاصیت ضد تصلب و نیز بهبود وضع عروق در درمان کاتاراکت نقش مهمی دارد مصرف سیستئین و سیستامین و Viceins به شرط آنکه به موقع مصرف شوند خالی از اهمیت نمی باشد . مصرف سیستئین در کاتاراکت های نعلبکی شکل قدقن است و در سایر موارد بایستی با کنترل فشار چشم صورت گیرد. به عکس مصرف این دارو کاتاراکت های ناشی از اشعه ماوراء بنفش را تخفیف می دهد.6- همه این داروها را می توان از راه موضعی به دو طریق تقطیر و الکتروفرز به کار برد که البته مزیتی نسبت به هم ندارند و طریقه دوم صرفاً در مراکز درمانی صورت می گیرد. ویتامینها و پروتئینها را از راه عمومی هم می توان مصرف کرد. البته درمان دارویی در کاتاراکتهای خفیف سنی آثار خیلی کمی دارد.7- مصرف اکسیژن از راه عمومی بخصوص رکتوم بعلت ایجاد سطح بیشتر و طولانی تر در خون و موضعی و نیز تزریق زیر ملتحمه بعلت بهبود متابولیسم عدسی با توجه به اهمیت خاص این ماده در زندگی نسوج پایه مهم دیگری در درمان طبی کاتاراکت می باشد. اکسیژن را می توان از راه موضعی به وسیله جریان اکسیژن از راه قرنیه به عدسی رساند.8- نتایجی که با توجه به پاتوژنز بیمار در غرب و شرق بدست آمده و مخصوصاً مطالعات را بینویچ و همکارانش در متجاوز از 15 سال نشان می دهد که درمان طبی کاتاراکت در آینده دور یا نزدیک جای درمان جراحی لااقل در بسیاری از موارد خواهد گرفت. هم امروز نیز بعضی کاتاراکتهای دارویی ناشی از اشعه ماوراء بنفش و اختلالات الکترولیتی قابل درمان هستند، تجربیات انجام شده در حیوانات نیز مؤید این امر می باشند بعلاوه اطبای قدیم ایران نیز در این مورد تجاربی داشتند که از چگونگی آنها زیاد آگاه نیستیم.

بیماری استئوپتروز و معرفی چند بیمار مبتلا به آن

عبدالرضا معینی

استئوپتروز بیماری ارثی و نادری است که دارای اشکال فنوتیپی و ژنوتیپی متفاوتی است. این بیماری بر اثر کمبود فعالیت استئوکلاست ها بوجود می آید. بنابراین افزایش تراکم استخوانها ایجاد شده به نحوی که استخوانها به آسانی می شکند (3) . در این مقاله 4 بیمار مبتلا به استئوپتروز معرفی می گردند.- معرفی بیمار اول پسری هفت ساله به علت تورم فک تحتانی طرف راست به بیمارستان مراجعه نموده. ناراحتی وی از هشت روز قبل از مراجعه به بیمارستان شروع شده که دچار تب و تورم پیش رونده دردناک فک اسفل طرف راست شده و از سه روز قبل از مراجعه به بیمارستان به داخل دهان سر باز نموده و از آن چرک خارج شده .سوابق: بیمار در سه ماه قبل از مراجعه به بیمارستان دچار آبسه ناحیه سرین و در دو ماه قبل دچار آبسه پشت شده که هر دو با درمان بهبودی یافته اند.بیمار بترم رسیده متولد شده در 5/1 سالگی نشسته و در 2 سالگی به راه افتاده و در 5/2 سالگی دندانهایش شروع به ظاهر شدن نموده و 15 دندان درآورده که دندانها در اثر کوچکترین ضربه می افتادند و بقیه آنها نیز دچار کرم خوردگی گردیده اند فعلاً 10 دندان کرم خورده دارد . در 3 سالگی شروع به تکلم نموده است شنوایی و بینایی بیمار به تدریج کم شده است. پدر و مادر بیمار با هم پسر عمو و دختر عمو هستند و سالمند بیمار فعلاً دارای سه خواهر و سه برادر بیمار است در ضمن قبلاً یک خواهر داشته که از کودکی به تدریج انمیک شده و مبتلا به آبسه های متعدد در نقاط مختلف بدن شده است و در 13 سالگی دچار استئومیلیت فک گشته و با وجود درمان در سال قبل از 14 سالگی فوت نموده است و در رادیوگرافی اسکلت او نیز بیماری استئوپتروز مشخص گردید. (3)به جز دو بیمار فوق در سابقه فامیلی آنها نکته قابل توجهی موجود نیست.

درمان و طرق جلوگیری از تشکیل مجدد سنگهای دستگاه مجاری ادراری

مینوی

تحقیقی پیرامون: مسائل خانوادگی دانشجویان دانشگاه تهران ( دوره شبانه نیم سال دوم 35-2534 )

غلامرضا بهرامی

بررسی سیستم ایمنی در مبتلایان به بیماری آسم

سیمین غازانشاهی

به طور خلاصه در مطالعه لنفوسیتهای T و B در 22 نفر بیماران مبتلا به آسم تعداد کل هر دو نوع لنفوسیتهای T و B در میلیمتر مکعب خون کمتر از اشخاص طبیعی بود و این مشاهده فرضیه ای را که بیماری های آلرژی ممکن است با نقص سیستم ایمنی همراه باشند مستحکم تر می نماید . تعداد روزت های T با طریقه نگهداری نمونه به طور طویل مدت (20 ساعت) در 4 درجه سانتی گراد بیشتر از طریقه سریع المدت ( یک ساعت) بود. که احتمال می رود دو دسته فرعی لنفوسیتهای T وجود داشته باشد که یک دسته سریعتر از دسته دیگر با گلبولهای قرمز گوسفند ایجاد روزت نماید پس بهتر است که شمارش روزت های T به دو طریقه هم سریع المدت (یک ساعته ) و هم طویل المدت (20 ساعته) انجام گیرد. تعداد کل ائوزنیوفیلها در بیماران آسمی خیلی بیشتر از اشخاص طبیعی بوده ولی هیچ نوع ارتباطی بین تعداد آئوزنیوفیلها و لنفوسیتهای T و B در بیماران آسمی وجود نداشت.