http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1351 جلد29 شماره8 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1351/1/12 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2192&sid=1&slc_lang=fa عملیات کلاسیک (عادی) ریشه کنی مالاریا که از سال 1336 با برنامه خاصی آغاز گردیده بود. در نیمه شمالی ایران با جمعیت تقریبی 15 میلیون نفر موفق بوده است ولکن در قسمت جنوبی کشور به علت وجود مشکلات فنی و اجرائی با موانعی برخورد نمود.بررسی های چندین ساله در جنوب کشور (45-46) نشان داد که عملیات ریشه کنی با توجه به هزینه فوق العاده آن می بایست با استفاده از کلیه امکانات اجرا گردد تا این مسئله بهداشتی مانعی در برنامه های عمرانی ایجاد ننموده و مناطق شمالی نیز مجدداً آلوده نگردد. عملیات همه جانبه و اختصاصی از سال 1347 به شدت در جنوب اجرا و نتایج حاصله در شمال و جنوب کشور بسیار درخشان و حتی برای خبرگان ملی و بین المللی غیر منتظره بوده است.<p></p></span /> ابوالقاسم مصدق http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2193&sid=1&slc_lang=fa یوسف فضل علیزاده http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2194&sid=1&slc_lang=fa اکبر ملک پور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2195&sid=1&slc_lang=fa جلیل برادران http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2196&sid=1&slc_lang=fa شریان مراره ای را در 50 مورد جسد ثابت شده مرد در آزمایشگاهی آناتومی دانشکده پزشکی تهران مورد بررسی قرار داده، نتایج حاصله به شرح زیر می باشد:در اکثر موارد شریان مراره ای واحد بوده از شاخه راست شریان کبدی منشعب می شود، و پس از عبور از فضای مثلث Budd- Callot همیشه در مجاورت گردن کیسه صفراوی ختم شده، به دو شاخه انتهائی خود تقسیم می شود- اما مواردی هم دیده شده که مبداء این شریان در طرف چپ مجاری صفراوی اصلی قرار گرفته، و از قسمت های دیگر شریان کبدی یا گاهی از شریان معدی اثنی عشری منشعب می شود- در این صورت طول آن نسبت به شریان معمولی بیشتر بوده، و همیشه از جلوی مجاری صفراوی عبور می کند.باید دانست گر چه این شریان دارای مبداء و مسیری بسیار متغیر است، اما اختتام آن همواره ثابت بوده و در مجاورت گردن کیسه صفراوی می باشد و این نکته است که باید در جراحی مورد توجه قرار گیرد.<p></p></span /> بهرام الهی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2197&sid=1&slc_lang=fa ابراهیم شرابیانلو http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2198&sid=1&slc_lang=fa ناحیه ای که در آن جراحی مجاری صفراوی صورت می گیرد از نظر تشریحی یکی از نواحی پیچیده بدن انسان است. تغییرات تشریحی در این ناحیه بسیار شایع و پاره ای از آنها از نظر جراحی بسیار مهم است.راههای صفراوی شامل راه صفراوی اصلی یا مجرای هپاتوکلدوک و راه صفراوی فرعی یا کیسه صقرا و مجرای سیستیک است که مجاورات تشریحی آنها تا حدی که راهنمای اعمال جراحی این ناحیه باشد مورد بررسی دقیق قرار گرفته است.دستگاه اسفنکتری کلدوکودوئودنال که توسط Negri و Boyden تحقیق شده است شامل سه قسمت می باشد:1- اسفنکتر مخصوص پاپی.2- اسفنکتر کلدوک.3- اسفنکتر مجرای لوزالمعده.محل پاپی در کتابهای کلاسیک تشریح در دومین قسمت دوازدهه ذکر گردیده است ولی باید دانست که فقط در 40% موارد می توان پاپی را در این ناحیه یافت. روی هم رفته برای پاپی محل مشخصی را نمی توان بیان نمود. به طوری که در مواردی آن را در معده دیده اند. بهترین وسیله مشخص نمودن کل آنژیوگرافی و یا استفاده از میله راهنما است.نکته قابل توجه در مورد مجرای سیستیک و کیسه صفرا وجود یک ساختمان اسفنکتری در ناحیه گردن کیسه صفرا است که شبیه یک والو می باشد.در مورد عروق مجاری صفراوی اولاً موضوع وجود تغییرات فراوان مورد توجه قرار گرفته است و بررسی شده است و مخصوصاً اهمیت شناختن آنها برای اعمال جراحی این ناحیه خاطر نشان گردیده. ثانیاً نشان داده شده است که بر خلاف تصور ذخیره خونی مجاری صفراوی مخصوصاً کلدوک خیلی غنی نیست و این امر به علت نازکی و شکنندگی عروق آن است از این جهت در موقع تشریح این ناحیه در حین عمل جراحی خطر ایسمکی و نکروز همیشه وجود دارد. <p></p><p></p></span /> یوسف محمدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=2199&sid=1&slc_lang=fa وحیده طبیبی