مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

ژنتیک مولکولی و ژن درمانی در سرطان مری: مقاله مروری

محمدرضا نوری دلویی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

سرطان مری با حدود 386000 مرگ و میر در سال، ششمین عامل مرگ ناشی از سرطان در جهان است، که حاصل مجموعه عامل های محیطی مانند دود تنباکو، رفلاکس معدی- مروی و تغییرات ژنتیکی است. رفلاکس معدی- مروی مزمن معمولا به جایگزینی مخاط سنگفرشی توسط مخاط بارت نوع روده ای و متاپلاستیک منجر می شود. بر خلاف آدنوکارسینوم مری، عامل های خطر و ساز و کارهای متفاوت مولکولی از جمله جهش در انکوژن ها و ژن های سرکوب گر تومور در ایجاد کارسینوم سلول سنگفرشی مری نقش دارند. مطالعات مولکولی، ناهنجاری های ژنتیکی را مانند دگرگونی در بیان ژن های P53، P16، سیکلین D1، EGFR، E-cadherin، COX-2، iNOS، RARها، Rb، hTERT، P21، APC، c-MYC، VEGF، TGTα، NF-κB در کارسینوم سلول سنگفرشی مری و آدنوکارسینوم مری نشان داده اند. در زمینه نقش چند شکلی ژن های متفاوت در خطر ابتلا به سرطان مری، بررسی های گوناگونی انجام شده است. توجه به تغییرات اساسی مشتمل بر خودکفایی و خوداتکایی در پیام های رشد، عدم حساسیت به پیام های ضد رشد، پرهیز از آپوپتوز، تکثیر بالقوه نامحدود، رگ زایی پایدار و تهاجم بافتی و متاستاز ضروری است. ترکیبات گوناگونی مانند بستاتین، Curcumin، تمشک سیاه، 5- لیپواکسیژناز (LOX)، مهار کننده های COX-2 شناسایی شده اند که در مهار سرطان زایی در مری نقش دارند. رویکردهای متفاوت ژن درمانی مانند ژن درمانی با استفاده از جایگزینی P53، ژن درمانی با استفاده از جایگزینی p21WAF1 و درمان با واسطه ژن های خودکشی تاکنون آزمایش شده است. تلاش هایی در جهت استفاده از نانو فن آوری و فن آوری آپتامر نیز در دست ابداع است.

بررسی فراوانی عفونت استافیلوکوک طلایی مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) و استافیلوکوک طلایی مقاوم به وانکومایسین (VRSA) با تعیین MIC با روش E-Test

آذر حدادی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 زمینه و هدف: عفونت های ناشی از استافیلوکوک اورئوس به طور فراگیر در سطح جامعه و بیمارستان ها رخ می دهند. هدف مطالعه بررسی شیوع مقاومت به متی سیلین و وانکومایسین در استافیلوکوکوس طلایی در بیماران بیمارستان سینا و هم چنین مقایسه دو روش آنتی بیوگرام بوده است.

روش بررسی: مطالعه حاضر طی سال 89-1388 بر روی بیماران بستری در بیمارستان سینا، تهران انجام گرفت. 85 نمونه مثبت استافیلوکوک طلایی با دو روش دیسک دیفیوژن و E-test برای اگزاسیلین و وانکومایسین بررسی شدند.

یافته ها: 46 مورد از 85 بیمار، مذکر بودند. میانگین سنی افراد 213/19±46/51 سال بود. 67 نفر (8/78%) از بیماران مبتلا به عفونت بیمارستانی با استافیلوکوک بودند. فراوانی استافیلوکوک مقاوم به متی سیلین (MRSA) حدود 50% بود. 93% از 43 بیمار مقاوم به متی سیلین عفونت بیمارستانی داشتند. مدت زمان بستری، استفاده از روش های تهاجمی، سابقه مصرف آنتی بیوتیک و نوع آن، از عوامل مقاومت به متی سیلین بود. خوشبختانه موردی از مقاومت به وانکومایسین دیده نشد و فقط یک مورد مقاومت بینابینی به وانکومایسین (VISA) دیده شد. بین نتایج حاصل از دیسک و E-test هم خوانی وجود داشت.

نتیجه گیری: با توجه به شیوع مقاومت به متی سیلین در عفونت های بیمارستانی به نظر می رسد استفاده از کلوگزاسیلین نمی تواند جایگاهی برای شروع درمان ضد استاف به صورت Empiric داشته باشد و بر عکس در عفونت های کسب شده از جامعه به دلیل مقاومت کمتر استفاده از کلوگزاسیلین در درمان اولیه توصیه می شود. از طرف دیگر به نظر می رسد با توجه به گرانی روش آنتی بیوگرام با E-test بتوان به نتایج دیسک های معتبر در آنتی بیوگرام اعتماد نمود.

دوکسپین موثرتر از نورتریپتیلین و دارونما در درمان سندرم روده تحریک‌پذیر با غلبه اسهال: کارآزمایی بالینی شاهد‌ دار تصادفی سه سوکور با دارونما

حسینعلی حبیبی نژاد

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: درمان جاری سندرم روده تحریک پذیر غالباً ناامید کننده است. چندین مطالعه شاهد دار مزایای داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را برای سندرم روده تحریک پذیر به ویژه هنگامی که درد غالب است به اثبات رسانده اند اما اثربخشی ضد افسردگی ها در سندرم روده تحریک پذیر مورد اختلاف نظر است. هدف از این مطالعه مقایسه اثر دو داروی دوکسپین و نورتریپتیلین بر درمان سندرم روده تحریک پذیر با غلبه اسهال بود.

روش بررسی: 75 بیمار با تشخیص سندرم روده تحریک پذیر بر اساس معیارهای Rome III به مدت دو ماه تحت درمان قرار گرفتند. بیماران به طور تصادفی به یکی از سه گروه تحت درمان با دوکسپین، نورتریپتیلین یا دارونما وارد شدند. یک ماه و دو ماه پس از درمان مورد ارزیابی بالینی قرارگرفتند و علایم و عوارض دارویی در پرسشنامه ثبت شد. جمع امتیازات برابر تعداد علایم موجود برای هر بیمار در نظر گرفته شد که بین صفر تا شش بود.

یافته ها: میزان بهبودی درد شکم و نفخ در گروه دوکسپین به طور معنی دار بیشتر از نورتریپتیلین و دارونما بود (به ترتیب 001/0P= و 012/0P=).میزان بهبودی اسهال در گروه نورتریپتیلین به طور معنی دار بیشتر بود (018/0P=). میانگین میزان بهبودی بیماران دو ماه پس از درمان در گروه دوکسپین 56/2، در گروه نورتریپتیلین 2 و در گروه دارونما 6/0 بود (05/0P<).

نتیجه گیری: دوکسپین یا نورتریپتیلین در درمان سندرم روده تحریک پذیر با غلبه اسهال در دوره درمانی دو ماه سودمند است. هم چنین داروی دوکسپین نسبت به نورتریپتیلین اثربخشی بهتری در درمان سندرم روده تحریک پذیر با غلبه اسهال دارد. با این حال، مطالعات مقایسه ای بزرگ تر توصیه می شود.

بررسی معیارهای آنتروپومتریک سر و صورت مردان و زنان 18 تا 30 ساله ایرانی و مقایسه با نژاد قفقازی

محمدرضا فره وش

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: آنالیز اندازه های صورت، روشی مفید در تشخیص و برنامه ریزی برای جراحی پلاستیک محسوب می شود. مطالعات متعددی درباره آنتروپومتری صورت وجود دارد اما اطلاعات درباره جامعه ایرانی اندک است. به همین دلیل مطالعه ما جهت تعیین میانگین تناسبات صورت ایرانی و مقایسه آن با نژاد مرجع (قفقازی) انجام شد.

روش بررسی: مطالعه Cross-sectional، از نمونه های در دسترس مردان و زنان 30-18 ساله ایرانی که از دو نسل ایرانی بوده و فاقد سابقه جراحی یا ترومای ماژور در سر و صورت بودند، انتخاب شدند. ابتدا لند مارک ها در صورت تعیین، سپس فواصل مورد نظر اندازه گیری شد. یافته ها با آمار توصیفی، آزمونStudent’s t-test و One sample t-test با یکدیگر و با نژاد قفقازی مقایسه شد (فاصله اطمینان 95%، 05/0P<).

یافته ها: فاصله بین دو چشم (En-en)، پهنای چشم راست (ex-en-R)، ارتفاع پیشانی (Tr-n)، تریکیون- آندوکانتیون (Tr-en)، زاویه نازوفاشیال و زاویه نازوفرونتال بین زنان و مردان ایرانی اختلاف معنی داری نداشت (05/0P>). اما معیارهای دیگر بین آن ها اختلاف معنی داری وجود داشت. معیارهای عرض سر (Ft-ft)، پهنای چشم راست و چپ (ex-en/R/L)، پهنای بینی (Al-al)، ارتفاع فوقانی صورت (N-sto)، Tip protrusion و زاویه نازوفرونتال در زنان و مردان ایرانی با نژاد قفقازی تفاوت معنی دار نداشتند (05/0P>). در زنان ایرانی علاوه بر این ها، ارتفاع لب فوقانی (Sn-sto)، ارتفاع قسمت تحتانی صورت (Sn-gn) و ارتفاع پیشانی (Tr-n) و زاویه نازوفاشیال تفاوت معنی داری با زنان نژاد قفقازی نداشت. بقیه معیارهای اندازه گیری شده با نژاد قفقازی متفاوت بودند.

نتیجه گیری: اکثریت معیارهای آنتروپومتریک صورت در زنان و مردان ایرانی با هم متفاوت و نیز با نژاد قفقازی تفاوت بارزی داشتند. بنابراین نیاز به مطالعات دقیق تر و حجم نمونه های بیشتر می باشد.

مطالعه فوق‌ریزبینی اووسیت و پرده‌ی شفاف فولیکول‌های تخمدانی موش صحرایی متعاقب ایجاد دیابت تجربی و درمان با متفورمین

پویا پورنقی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: دیابت یک اختلال متابولیکی است که بر تمام بدن از جمله دستگاه تناسلی ماده تأثیر می گذارد و از عوامل مؤثر در ناباروری می باشد. متفورمین از داروهای رایج کنترل قندخون بیماران دیابتی است. هدف این مطالعه بررسی تغییرات فوق ریزبینی فولیکول های تخمدانی رت های دیابتی و سنجش میزان اثربخشی داروی متفورمین در این زمینه بود.

روش بررسی: تعداد 36 سر رت ماده بالغ نژاد Sprague-Dawley (210-170 گرم) در سه گروه (کنترل، دیابتی و دیابتی درمان شده با متفورمین) مطالعه شدند. در گروه های دوم و سوم، رت ها با تزریق mg/kg45 استرپتوزوتوسین دیابتی و در گروه سوم با mg/kg/day100 متفورمین منوهیدروکلراید تیمار شدند. در پایان دوره آزمایش، رت ها تشریح و تخمدان راست آن ها پس از طی مراحل آماده سازی، با میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) مطالعه گردیدند.

یافته ها: نسبت به گروه کنترل، کاهش در ضخامت پرده شفاف و کاهش در میانگین تعداد میکروویلی های درون واحد سطح آن، در گروه دیابتی معنی دار (به ترتیب 01/0>P و 001/0>P) و در گروه دیابتی درمان شده با متفورمین به ترتیب معنی دار (05/0>P) و غیرمعنی دار بود. اندامک های سیتوپلاسم اووسیت در گروه دیابتی درمان شده با متفورمین نسبت به گروه دیابتی به تعداد بیشتر و با اشکال طبیعی و یا نزدیک به طبیعی ملاحظه شد. کاهش تعداد و بالونی شدن کریستاهای میتوکندری ها از بارزترین تغییرات در گروه دیابتی بودند.

نتیجه گیری: دیابت باعث کاهش در ضخامت پرده شفاف و تعداد میکروویلی های درون آن، کاهش تعداد اندامک های اووسیت و تغییر ساختاری آن ها می گردد. در بیماران دیابتی درمان با متفورمین شرایط بهتر در موارد فوق را فراهم می کند.

ارتباط میان شاخص‌های وضعیت آهن و ضخامت اینتیما- مدیای شریان کاروتید به عنوان عامل پیشگویی زودرس آترواسکلروز

مهرانگیز ابراهیمی ممقانی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: هموستاز غیر نرمال آهن از قبیل کمبود یا افزایش بیش از حد آن با پاتوژنز بسیاری از بیماری های مزمن از قبیل دیابت و بیماری های قلبی عروقی در ارتباط است. احتمال دارد که آهن با افزایش استرس اکسیداتیو در پیشرفت آترواسکلروز دخیل باشد. تغییر در ضخامت انتیما- مدیای شریان کاروتید (CIMT) نشان گری برای تصدیق پیشرفت آترواسکلروز می باشد. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین وضعیت آهن و مراحل ابتدایی آترواسکلروز با به کارگیری ضخامت انتیما مدیا شریان کاروتید است.

روش بررسی: 140 زن بزرگ سال سالم در محدوده سنی 50-18 سال (پیش از یائسگی) بدون بیماری شناخته شده مزمن یا حاد، به صورت تصادفی از یکی از کلینیک های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انتخاب شدند. خون گیری جهت ارزیابی پارامترهای وضعیت آهن انجام شد. ضخامت انتیما مدیای شریان کاروتید با روش غیر تهاجمی سونوگرافی اندازه گیری شد. افراد بر اساس ضخامت انتیما مدیای کاروتید در دو گروه سالم (mm8/0≥ CIMT) و در معرض خطر (mm8/0< CIMT) قرار گرفتند. آزمون Student’s t-test برای مشاهده تفاوت میانگین متغیرهای بین دو گروه استفاده شد.

یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 1/8±76/32 سال بود. میانگین آهن سرم، فریتین سرم، هماتوکریت و متوسط حجم سلولی (MCV) در گروه در معرض خطر به طور معنی داری بالاتر و بر عکس ظرفیت تام اتصال آهن (TIBC) پایین تر بود (05/0>P) در حالی که از نظر تعداد گلبول های قرمز و هموگلوبین تفاوت معنی داری بین دو گروه یافت نشد (05/0<P).

نتیجه گیری: نتایج حاصل از مطالعه ارتباط نسبی بین پارامترهای وضعیت آهن با ضخامت انتیما مدیا شریان کاروتید به عنوان عامل زودرس وقایع بیماری قلبی عروقی را نشان می دهد. به نظر می رسد با توجه به تناقض های موجود در سایر مطالعات، نیاز به مطالعات بیشتر باشد.

بررسی اثر تزریق موضعی بوپیواکایین و تریامسینولون بر درد شانه و دامنه حرکتی مفصل شانه به دنبال حوادث مغزی

اسداله سعادت نیاکی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: درد شانه از شایع ترین و با اهمیت ترین عوارض حوادث مغزی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین اثر تزریق موضعی بوپیواکایین وتریامسینولون بر درد شانه و دامنه حرکتی مفصل شانه به دنبال حوادث مغزی انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی یک سوکور انجام شد. از 70 بیمار مبتلا به درد مزمن شانه 35 نفر مبتلا به حادثه مغزی در گروه مورد و 35 نفر بدون ابتلا به حادثه مغزی در گروه شاهد قرار گرفتند. در دو گروه با تکنیک Dangoisse و همکارانش بلوک عصبی سوپرااسکاپولار و تزریق بورس ساب آکرومیال با بوپیواکایین وتریامسینولون انجام شد. بیماران در هفته اول، هفته ششم و هفته دوازدهم پس از تزریق پی گیری شدند و درد شانه و دامنه حرکتی مفصل شانه در این بیماران اندازه گیری شد.

یافته ها: میانگین سن افراد مورد بررسی 07/9±9/60 سال بود. بهبود شدت درد دوازده هفته پس از بلوک عصب سوپرااسکاپولار و تزریق بورسای ساب آکرومیال با بوپیواکایین وتریامسینولون در بیماران بدون ابتلا به حادثه مغزی به طور معنی داری بیشتر بود (001/0=P). هم چنین بهبود دامنه حرکتی مفصل شانه (Backward extension) پس از بلوک عصب سوپرااسکاپولار و تزریق بورس ساب آکرومیال با بوپیواکایین وتریامسینولون در بیماران بدون ابتلا به حادثه مغزی به طور معنی داری بیشتر بود (001/0=P).

نتیجه گیری: در بیماران بدون ابتلا به حادثه مغزی بلوک عصب سوپرااسکاپولار و تزریق بورس ساب آکرومیال با بوپیواکایین وتریامسینولون در کاهش درد شانه و بهبود دامنه حرکتی مفصل شانه (Backward extension) درمانی موثر و ایمن است در حالی که در بیمارانی که دچار حادثه مغزی شده اند، درمان موثری نیست.

ارتباط نمره‌دهی جنسینی با ریسک بیماری‌های قلبی و عروقی در بیماران با شاخص‌های آنژیوگرافی

مهرناز محبی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: شدت یافته های آنژیوگرافی در بیماری عروق کرونری در سیر پیشرفت و پیش آگهی بیماری مهم است و امروزه معیار Gensini به طور وسیعی برای مشخص کردن بیماری های قلبی و عروقی استفاده می شود. با توجه به شیوع بالای بیماری های قلبی و عروقی توجه به گزارش یافته های آنژیوگرافی می تواند در تشخیص شدت بیماری های عروقی کرونر نقش مهمی داشته باشد. هدف این مطالعه ارزیابی همراهی نمره دهی جنسینی با ریسک فاکتورهای قلبی در بیمارانی که مورد آنژیوگرافی عروق کرونر قرار می گیرند می باشد.

روش بررسی: این مطالعه به شکل مقطعی و به شکل گذشته نگر طراحی شد. نمونه گیری به روش آسان، شامل 495 بیمار از مراجعه کنندگان به بخش آنژیوگرافی بیمارستان شریعتی از شهریور 88 تا شهریور 89 بود که دارای معیار ورود به مطالعه، داشتن اندیکاسیون لازم برای آنژیوگرافی عروق کرونر بود. اطلاعات بیماران وارد پرسش نامه که شامل نام و سن و سابقه وجود دیابت فشارخون LDL, HDL، لیپوپروتیین بالا بود ثبت شد.

یافته ها: جمعیت شامل 249 مرد با میانگین سن 3/10±1/58 سال بود که همراهی مثبت بین نمره بالای Gensini و دیابت، استعمال سیگار، HDL پایین و سن و جنس دیده شد. از مجموع 495 بیمار 249 نفر (3/50) درصد مرد و 245 نفر (5/49) درصد زن بودند. میانگین سن 341/10±10/58 بود که دامنه آن از (86–26) سال بود. میانگین TG 70±08/136 بود که دامنه آن از (564–123) mg/dl بود. میانگین HDL 13±22/50 بود که دامنه آن از (109–23) mg/dl بود. میانگین LDL 31±06/80 بود که دامنه آن از (189–113) mg/dl بود.

نتیجه گیری: در بیمارانی که مورد آنژیوگرافی عروق کرونر قرار می گیرند معیار نمره دهی جنسینی ارزش قابل قبولی در همراهی با ریسک فاکتورهای قلبی دارد.

مشکلات دندانی در مبتلایان به اختلال متابولیسم کلسیم

پریسا رحمانی

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: اختلالات متابولیسم کلسیم می توانند به صورت حاد یا مزمن به وجود آید و به صورت مزمن سبب عوارضی می شود از جمله آن ها می توان به اختلالات دندانی اشاره کرد. بهترین راه جهت برخورد با این مشکلات دندانی جلوگیری از بروز آن ها با تشخیص و درمان به موقع و پیشگیرانه در افرادی است که با این اختلالات مواجهند. بنابراین مطالعه ای توصیفی مقطعی جهت تعیین نوع اختلالات دندانی در بیماران با اختلال متابولیسم کلسیم طراحی شد.

روش بررسی: تمامی بیماران با تشخیص هیپوپاراتیروییدیسم، ریکتز تغذیه ای، ریکتز هیپوفسفاتمیک و استئودیستروفی کلیوی فوق از کلینیک غدد و نفرولوژی مرکز طبی کودکان طی سال های 1384 تا 1388 ارجاع گردیدند و تحت معاینه توسط دندان پزشک قرار گرفتند و فراوانی هریک از مشکلات دندانی شامل Taurdontis (نسبت تاج به ریشه دندان)، هیپوپلازی مینا، آبسه دندانی، پوسیدگی دندانی و ژنژیویت در هر کدام به دست آمد.

یافته ها: ریکتز تغذیه ای شایع ترین بیماری بررسی شده در این مطالعه بود که شایع ترین اختلال در این گروه تاخیر در دندان در آوردن (9/61%) بود. بیش ترین فراوانی Taurdontism و هیپولازی مینای دندان در گروه مورد مطالعه مربوط به بیماران مبتلا به هیپوپاراتیروییدیسم (به ترتیب 33% و 50%)، آبسه دندانی و پوسیدگی دندانی و ژنژویت در افراد مبتلا به استئودیستروفی کلیوی (به ترتیب 50%، 90% و 20%) و به دست آمد. در مجموع شایع ترین اختلال در مجموع بیماران پوسیدگی دندان (8/69%) و تاخیر در دندان در آوردن (5/49%) بود.

نتیجه گیری: با توجه به یافته ها به نظر می رسد لزوم تشخیص صحیح و درمان به موقع بیماری ها از ارکان مهم جلوگیری از بیماری های دهان و دندان باشد لذا معاینات دوره ای منظم ضروری می باشد.

مرگ مادر به‌دلیل جفت پرکرتا با تهاجم به‌داخل مثانه: گزارش موردی

فاطمه وحید رودسری

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: چسبندگی غیرطبیعی جفت از عوارض تهدید کننده حیات بوده و از علل ایجاد آن سزارین می باشد. هدف از ارایه این گزارش معرفی یک مورد مرگ مادر به دلیل جفت پرکرتا با تهاجم به داخل مثانه می باشد.

معرفی بیمار: بیمار خانمی 37 ساله بود که به دلیل شکست در توبکتومی، ناخواسته باردار شد. در هفته 26 و 30 بارداری با خون ریزی شدید از ادرار در بخش اورولوژی بستری و در سونوگرافی جفت سرراهی گزارش شد. در هفته 34 به دلیل خون ریزی شدید سزارین اورژانس انجام و پس از تولد نوزاد و خون ریزی بسیار شدید، هیسترکتومی و رزکشن قسمتی از مثانه انجام گردید. ضمن عمل به دلیل خون ریزی فوق العاده شدید و غیرقابل کنترل پس از چهار ساعت در اتاق عمل فوت کرد.

نتیجه گیری: امروزه جفت های با چسبندگی غیرطبیعی به علت افزایش میزان سزارین رو به افزایش است. از راه های کاهش این عارضه مهم، اجتناب از سزارین های بدون اندیکاسیون می باشد.