مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

پیشنهاد یک روش نوین برای آزمایش آگلوتی ناسیون بروسلا

حسن میردامادی

تاثیر متاندرستنولون در کم خونی های بدون علاج ( مخصوصا کم خونی کولی )

محمد حسین اردوبادی

ضمن این گزارش تاثیر متاندرستنولون (متیل 17 آلفاهیدروکسی 17 بتا اندرستادین اون) در کم خونی هائی که درمان پزشکی مؤثر ندارند بررسی شده است. در پنج بیمار که بطور دقیق مورد مطالعه قرار گرفته اند( سه نفر مبتلا به کم خونی کولی یک نفر کم خونی ناشی از متاپلازی میلوئید و یک نفر کم خونی اسفرسیتی) و چند بیمار دیگر که مطالعه در آنها به این صورت کامل نبوده است متاندرستنولون تاثیر قابل توجهی در افزایش هموگلوبین خون داشته است و بطور متوسط 8/62 درصد آنرا بالاتر بوده است. هموگلوبین متوسط پنج بیمار فوق الذکر قبل از درمان 3/6 گرم بوده و بعد از درمان به 68/9 گرم رسیده است.
احتمالاً متاندرستنولون از این لحاظ تاثیری شبیه و حتی شدیدتر از تستوسترون دارد. این تاثیر غیر اختصاصی است و در همه افراد اعم از سالم یا مبتلا به کم خونی قابل تشخیص است. منتهی در کم خونیهائی که درمان پزشکی مؤثر ندارند از این اثر می توان استفاده درمانی کرد. مخصوصاً در کم خونی کولی که تا کنون به کلی غیر قابل علاج تلقی می شده است این دارو بعنوان درمان کمکی مؤثری می تواند مفید باشد بدین معنی که احتیاج بیماران را با انتقال خون کاهش دهد و یا گاهی بکلی از بین ببرد.
مقدار مصرف دارو در اشخاص بالغ 10 تا 15 میلی گرم و در کودکان در حدود 5/2 تا 5 میلی گرم در روز است و حداقل مدتیکه برای آشکار شدن اثرات بالینی آن لازم است بین دو تا سه ماه است. تاثیر دارو دائمی نیست و بین سه تا پنج ماه پس از قطع آن به تدریج زائل می شود و در اکثر موارد برای تجدید تاثیر دارو تکرار دوره معالجه لازم است.

قدرت نگهداری ویبریون کلرا در دو محیط نگهدارنده دریا نمک و کاری بلر

اتیوپاتوژنی سیلیکوز و پنوموکونیوز گرد و خاک آغشته به سیلیس

دو مورد از تظاهرات چشمی رینوسپوریدیوز ( Rhinosporidiosc )

رتیکولوزهای بدخیم کودکان و بررسی یک مورد جالب آن

محمدعلی مولوی

تریامترن یک داروی مدر با مشخصات تازه

محمد خوئی

تریامترن یک داروی دیورتیک متوسط الاثر است که داری مشخصات و مزایای زیر است:
1- باعث دفع سدیم و کلروپی کربنات و ازدیاد حجم ادرار می گردد.
2- از دفع پتاسیم توسط کلیه در موقع استعمال سایر مدرها به خصوص تیازیدها جلوگیری می کند و این مهمترین اثر تریا مترن می باشد. در تجویز طولانی تیازیدها، در سیروز کبد، در دیژیالیسم و آریتمی توام با هیپوکالمی باید از آن برای جلوگیری از اثرات سوء سایر مدرها استفاده شود.
3- مکانیسم اثر آن عبارت است از جلوگیری از تبادل پتاسیم با سدیم در لوله دیستال نفرون.
4- در مواردی که سایر مدرها اثر نکنند تریامترن به اضافه یکی از تیازیدها خیلی خوب اثر می کند.
5- استعما ل تیازید به اضافه تریامترن ما را از تجویز کلرور پتاسیم بی نیاز و از خطرات آن در امان می دارد.
6- عوارض تریامترن در مقابل عوارض سایر مدارها و از آن جمله تیازیدها بسیار ناچیز است.

تشخیص بیماری فیبروکیستیک لوزالمعده با استفاده از سدیم 24 و برم 82

خلیل معزز

برای مطالعه ی متابولیسم کلروسدیم در بیماران مبتلا به فیبروکیستیک می توان از رادیوسدیم 24 و برم 82 استفاده نمود. در این تست ها حد متوسط نسبت آکتیویته ی عرق به آکتیویته ی پلاسما را به عنوان نتیجه تست در نظر می گیرند. این نسبت د رافراد مبتلا معمولاً در حدود 4 برابر بیشتر از افراد سالم می باشد. با وجود آن که میزان دفع سدیم 24 و برم 82 در عرق مبتلایان زیاد است ولی دفع این عنصر از راه ادرار اساساً طبیعی است در حجم مایع خارج سلولی بیماران تغییری حاصل نمی شود.
به نظر می رسد که تست نسبت آکتیویته ی عروق به آکتیویته ی پلاسما روش دقیق و ساده ای بوده و می تواند در موارد مشکوک به تشخیص بیماری فیبروکیستیک نماید.

بررسی درباره سنگهای مثانه کودکان استات کرمان

سنگ های ادراری به خصوص سنگ های مثانه در استان کرمان نسبتاً فراوان بوده و در بررسی آماری که در این باره به عمل آمد وفور آن را در کودکان پسر بین سه تا پنج سال نشان داد. ترکیبات شیمیائی سنگ هائیکه مورد آزمایش واقع گردید بیشتر از نوع مخلوط و سنگ های آگسالت و فسفاته است. علت اصلی شیوع سنگ مثانه در استان کرمان معلوم نیست و به نظر می رسد که وجود اشعه آقتاب که سبب افزایش تعریق و ازدیاد جذب کلسیم از راه روده ها می شود از عوامل موثر باشد. در این مقاله درباره اثر عفونت ها و کمبود مواد غذائی به خصوص ویتامین A و اختلالات کلوئیدی ادرار در تشکیل سنگ های ادراری با مقایسه نتیجه بررسی های مشابه سایر مناطق سنگ ساز جهان مختصراً اشاره ای به عمل آمد.
تشکر- نگارندگان بر خود لازم می دانند که بدین وسیله از راهنمائی های استاد معظم جناب آقای شمس الدین مفیدی ریاست محترم انستیتو تحقیقاتی بهداشت صمیمانه تشکر کنند.

میزان کمپلمان سرم انسانی و تغییرات آن در حالت طبیعی و بیماری

حسین سعادت زاده

اندازه کمپلمان سرم در جریان بیماری های گوناگون تغییرات متفاوتی می نماید. افزایش میزان کمپلمان در مواقع التهاب و آنفلاماسیون نظیر آرتریت روماتوئید، آنفارکتوس حاد میوکارد و در بعضی عفونت های حاد چون سرخک و مخملک و نیز در اثر پرتوتابی اشعهX و در غا لب سرطان ها دیده می شود.
کاهش میزان کمپلمان در دو بیماری گلومرولونفریت حاد و لوپوس اریتماتوزسیستمیک به طور اختصاصی وجود دارد. در نارسائی های کبدی و اختلال سنتز پروتئین ها و فقر غذائی و بودن مواد ضد کمپلمانی در سرم نیز کاهش کمپلمان مشاهده شده است.
برای تعیین عیار کمپلمان و روشن ساختن تشخیص و علل بیماری مربوطه از روش ذکر شده در متن مقاله می توان استفاده کرد و برای تحقیق در اجزاء کمپلمان و خصوصیت هر یک از آنها در بیماری های مختلف می توان از کروماتوگرافی ستونی و ایمونوالکتروفورز که هنوز جنبه عملی در کارهای روزانه را ندارد کمک گرفت.