<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران </title>
<link>http://tumj.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1390 جلد69 شماره3</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1390/3/11</pubDate>

					<item>
						<title>مطالعه میزان آنژیوژنز مدل‌های زنوگرافت بومی گلیوبلاستوما مالتی‌فورم در بیماران ایرانی به‌روش MVD-CD34</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=249&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>زمینه و هدف: با وجود پیشرفت در زمینه های تشخیص و درمان سرطان ها، هنوز میزان بقای مبتلایان به
بهبود قابل توجهی نیافته است و درمان های دیگری در کنار درمان های رایج پیشنهاد (GBM) گلیوبلاستوما مالتی فورم
شده است. یکی از این درمان ها، کنترل و توقف آنژیوژنز تومور از طریق داروها بوده تا از این طریق بتوان سرعت
تکنیکی است که در آن عروق خونیِ (MVD) رشد سلول های بدخیم را مهار نمود. سنجش تراکم عروق کوچک
رنگ پذیر شده توسط ایمونوهیستوشیمی، شمارش م یگردند. امروزه از موش های بی موی فاقد ایمنی سلولی به طور
گسترده ای در تحقیقات سرطان جهت ایجاد مدل تومورهای زنوگرافت استفاده می شود. هدف از این مطالعه،
سنجش تراکم عروق کوچک در تومورهای زنوگرافت بومی حاصله از کاشت گلیوبلاستوما مالتی فورم بیماران در
موش بوده تا از این مدل ها بتوان در تحقیقات داروهای مهارکننده آنژیوژنز استفاده نمود. روش بررسی: نمونه های
اخذ و بعد از آماد هسازی اولیه، ب هشکل هتروتاپیک در پهلوی موش های GBM توموری تازه از سه بیمار مبتلا به
بی مو کاشته شد. دو ماه بعد مو شها قربانی و تومورها به آزمایشگاه پاتولوژی منتقل شده و پس از اطمینان از نوع
در 22 نمونه تعیین گردید. یافت هها: میزان تراکم عروق Hot spot با شمارش نواحی MVD-CD تومور، میزان 34
30 شمارش شد. نتیج هگیری: از مدل زنوگرافت بومی گلیوبلاستوما ±2/ کوچک در این تومورها به طور میانگین 1
مالتی فورم می توان در مطالعات پی شبالینی داروهای مهارکننده آنژیوژنز بر اساس فارماکوژنومیکس بیماران ایرانی
استفاده نمود. هم چنین در آینده این امکان وجود دارد که از این مدل ها بتوان در پیش بینی میزان حساسیت یا
مقاومت نسبت به داروهای مهارکننده آنژیوژنز ب همنظور درمان انفرادی سرطان استفاده نمود.




       

</description>
						<author>علیرضا خوشنویسان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تاثیر عصاره الکلی سیر بر بیان ژن کدکننده پروتیین انتقال‌دهنده غشایی ABCA1 در ماکروفاژهای THP-1 انسانی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=250&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>به عنوان یک واسط ATP Binding Cassette transporter A1 (ABC A زمینه و هدف: پروتیین انتقال دهنده غشایی ( 1
که اولین مرحله در انتقال معکوس A کلیدی در تحویل کلسترول از ماکروفاژهای غنی از لیپید به آپو لیپوپروتیین 1
ATP binding cassette کلسترول در بدن و مرحله قطعی در جلوگیری از آترواسکلروز است، می باشد. افزایش بیان
ممکن است مانع از تشکیل ماکروفاژهای غنی از لیپید شود و ب هدنبال آن خطر بروز آترواسکلروز transporter A1
کاهش یابد. با توجه به خاصیت ضد آترواسکلروزی و ضد آتروژنیکی سیر در دیواره عروق، هدف از این مطالعه
انسانی THP- در ماکروفاژهای 1 ATP binding cassette transporter A بررسی اثر عصاره الکلی سیر بر بیان ژن 1
می باشد. روش بررسی: با استفاده از آزمایش تعیین دوز توکسیک، دوز توکسیک عصاره الکلی سیر بر ماکروفاژهای
RNA . تعیین شد. سلول های ماکروفاژ با غلظ تهای مختلف عصاره الکلی سیر ب همدت 48 ساعت تیمار شدند THP-1
بررسی شد. پروتیین از سلول های ماکروفاژ تیمار Real-time PCR از ماکروفاژهای تیمارشده استخراج و به وسیله
شده استخراج و با آزمایش وسترن بلات مورد بررسی قرار گرفت. یافت هها: غلظت های مختلف عصاره الکلی سیر،
18 % در - 20 % و بیان پروتیین آن را به میزان 37 - را ب همیزان 23 ATP binding cassette transporter A1 mRNA بیان
افزایش داد. نتیج هگیری: عصاره الکلی (P&lt;0/ مقایسه با گروه کنترل (سلول های تیمار نشده) به طور معن یداری ( 05
در سلول های ماکروفاژ است و احتمالاً با ATP binding cassette transporter A سیر دارای اثرات مثبتی بر بیان ژن 1
افزایش انتقال معکوس کلسترول در ماکروفاژ از ایجاد آترواسکلروز جلوگیری می کند.
</description>
						<author>ابراهیم جوادی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تمایز سلول‌های دندریتیک مشتق از مونوسیت بر روی لایه‌ای از سلول‌های اندوتلیال به‌عنوان لایه تغذیه‌کننده</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=251&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>زمینه و هدف: پاسخ های ایمنی ذاتی و اکتسابی وابسته به مهاجرت لکوسیت ها از عرض سلول های اندوتلیال
که نقش مهمی در شروع پاسخ های ایمنی سلولی دارند و در مسیر مهاجرت از (DCs) می باشد. سلول های دندریتیک
بافت های محیطی به عقد ههای لنفاوی با سلول های اندوتلیال عروق لنفاوی تماس پیدا م یکنند. در این تحقیق اثرات
سلول های اندوتلیال چسبیده به سطح و غیرفعال بر روی خصوصیات فنوتیپی و عملکردی سلول های دندریتیک
مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: بعد از جدا نمودن سلول های تک هسته ای از خون محیطی و کشت آن ها
فاکتور محرک- گرانولوسیت و مونوسیت) به مدت پنج ) GM-CSF و FCS ( اینترلوکین- 4 ) IL- حاوی 4 RPMI در محیط
،(MCM) روز سلول های دندریتیک نابالغ ایجاد شد. این سلول ها همراه با فاکتورهای بلوغ (مایع رویی مونوسیت
کشت داده RPMI بر روی سلو لهای اندوتلیال اضافه شد و به مدت 48 ساعت، در محیط کشت (Poly I-C و TNF-α
شد. هفت روز پس از کشت بلوغ سلو لهای کشت داده شده توسط دستگاه فلوسایتومتری، بتا کانتر و کیت الایزا
بررسی شد. یافت هها: یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که سلول های اندوتلیال از طریق تماس سلول به سلول
با سلول های دندریتیک ارتباط برقرار نموده و باعث مهار بلوغ در سلو لهای دندریتیک می گردد. این اثر به علت
می باشد. آن ها هم چنین با مهار نمودن محرک های CD و افزایش بیان 14 HLA-DR و CD83, CD86, CD کاهش بیان 80
موجب کاهش تکثیر آن ها می شوند. نتیج هگیری: براساس یافته های حاصل از این تحقیق می توان T لنفوسیت های
نتیجه گرفت، سلول های اندوتلیال که در مسیر مهاجرت سلول های دندریتیک قرار می گیرند، می توانند به عنوان
تنظیم کننده های بالقوه عملکرد و تمایز سلول های دندریتیک باشند.
</description>
						<author>کیکاوس غلامی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>سنجش فراوانی بیان پروتیین‌های p53 ، Ki67، CD99 و Fli-1 در بلوک‌های پاتولوژی یووینگ سارکوما</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=252&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>زمینه و هدف: یووینگ سارکوما یکی از بدخیم ترین تومورهای کودکان و نوجوانان است. خانواده این نوع تومور از
سه گروه یووینگ سارکومای استخوانی، یووینگ سارکومای خارج استخوانی و تومورهای نورواکتودرمال اولیه
تشکیل شده است. مطالعات اندکی، بیولوژی مولکولی این گروه از تومورها را بررسی نمود هاند. (PPNET) محیطی
در بلوک های پارافینی 15 بیمار ایرانی Fli- و 1 CD99 ،Ki67 ،p بنابراین جهت بسط مطالعات قبل بیان پروتیین های 53
با یکدیگر و هم چنین با سن، جنس و p و 53 Ki67 ،Fli- یووینگ سارکوما بررسی شد. همبستگی بین بیان پروتیین ها 1
طول عمر بیماران بررسی شد. روش بررسی: بیان پروتیین های مورد نظر در 15 نمونه توموری از تومورهای خانواده
یووینگ سارکوما فیکس شده در فرمالین و قالب گیری شده در پارافین با روش ایمونوهیستوشیمی بررسی شد.
برش های رنگ آمیزی شده با توجه به درصد سلول های توموری رنگ شده طبقه بندی شدند. یافت هها: نتایج بیان
در هسته سلول های توموری Fli- را در 100 درصد بافت های توموری نشان داد. بیان پروتیین 1 CD غشایی پروتیین 99
53 درصد / در هسته سلو لهای توموری در 3 p 86 درصد از نمونه ها مشاهده شد. بیان افزایش یافته پروتیین 53 / در 7
در 60 درصد از بافت های توموری دیده شد. همبستگی Ki از نمون هها مشاهده شد. بیان افزایش یافته پروتیین 67
با سن، جنس و طول عمر بیماران اثبات نشد. همبستگی Fli- و 1 Ki67 ،p آماری معنی دار بین بیان پروتیین های 53
نتیج هگیری: نتایج این مطالعه بر نقش .(2 ،P=0/ مشاهده شد ( 003 Ki و 67 p آماری معن یدار بین بیان پروتیین های 53
در ایجاد و پیشرفت این گروه از تومورها تاکید می کند. هم چنین نتایج رنگ آمیزی هم زمان Ki و 67 p پروتیین های 53
را جهت تشخیص یووینگ سارکوما پیشنهاد م یکند. CD و 99 Fli- ایمونوهیستوشیمی پروتیین های
</description>
						<author>سعید رجبعلیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تعیین فعالیت آنزیم تیمیدین فسفریلاز گلبول‌های سفید و تیمیدین پلاسما در بیماران MNGIE به‌روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا- فاز معکوس (RP-HPLC)</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=253&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>Mitochondrial . تبدیل تیمیدین به تیمین را کاتالیز می کند (TP) زمینه و هدف: تیمیدین فسفریلاز
یک بیماری اتوزومی مغلوب است که در نتیجه جهش در NeuroGastroIntestinal Encephalomyopathy (MNGIE)
از دست رفتن شدید فعالیت آنزیم و تجمع تیمیدین در پلاسما ایجاد می گردد. تظاهرات بالینی این ،TP ژن هسته ای
تعیین فعالیت تیمیدین فسفریلاز در MNGIE بیماری در مراحل ابتدایی قابل تشخیص نم یباشند. در افراد مشکوک به
گلبول های سفید و اندازه گیری مقدار تیمیدین پلاسما ارزش تشخیصی دارند. روش بررسی: روش هایی که تا ب هحال
برای انداز هگیری فعالیت تیمیدین فسفریلاز و میزان تیمیدین پلاسما مورد استفاده قرار گرفته اند از سرعت، دقت و
صحت کافی برخوردار نبوده اند. ما فعالیت آنزیم تیمیدین فسفریلاز در گلبول های سفید بیماران دارای علایم بالینی
سنجش کردیم. تیمیدین پلاسما نیز ب ههمین روش انداز هگیری شد. RP-HPLC و افراد کنترل را به روش MNGIE
یافت هها: در تحقیق ما غلظت تیمیدین پلاسمای افراد بیمار بیش از سه میکرومول بر لیتر و در افراد سالم غیر قابل
اندازه گیری و پایین تر از حد انداز هگیری دستگاه ما بود. فعالیت آنزیمی در افراد بیمار کمتر از 5% افراد کنترل بود
این نتایج یک الگوریتم تشخیص قطعی را بر اساس .(P&lt;0/ 525±165 با 05 nmol/h/mg 14±4 در مقابل nmol/h/mg)
اندازه گیری تیمیدین پلاسما یا فعالیت تیمیدین فسفریلاز در گلبول های سفید و یا هر دو ارایه کردند. نتیج هگیری: ما
در ایران را هاندازی کردیم و توانستیم RP-HPLC یک روش سریع و دقیق را برای سنجش فعالیت آنزیم ب هروش
برای بیماران ایرانی به دست آوریم.TP مقادیر مرجعی را برای میزان تیمیدین پلاسما و میزان فعالیت آنزیم
</description>
						<author>تقی گلمحمدی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه اثرات تسکینی، پیش بیهوشی و ضد اضطرابی عصاره گل سرخ با دیازپام در موش صحرایی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=254&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>زمینه و هدف: گیاه گل سرخ به واسطه اثرات آرام بخشی، ضد تشنجی و ضد دردی از دیرباز در طب سنتی ایران و اکثر کشورها جایگاه خاصی داشته است. این گیاه با توجه به داشتن آلکالوییدها، فلاونوییدها و ترکیبات آلی همواره در جهت کاهش فشارهای عصبی، درمان افسردگی، بی خوابی مزمن، ایجاد اثرات آرام بخش و ترمیم کنندگی پوست مورد استفاده قرار گرفته است. در حال حاضر با وجود این که از داروهای آرام بخش و ضد اضطراب شیمیایی به منظور تسکین دهندگی و پیش بیهوشی استفاده می شود ولی به علت عوارض جانبی این داروهای سنتتیک و مسایل اقتصادی بر آن شدیم تا اثرات ضداضطرابی و پیش بیهوشی عصاره این گیاه را با داروی سنتتیک به صورت مقایسه ای مورد مطالعه قرار دهیم 
     روش بررسی: به گروه های مختلف موش های نر نژاد ویستار عصاره گل سرخ با
1/2 و دی متیل سولفوکساید با همان حجم 30 دقیقه قبل از mg/kg 300 و 450 و دیازپام با دوز ،150mg/kg دوزهای
40 تزریق شد و برای mg/kg ارزیابی اثرات تسکینی و پیش بیهوشی (مدت خواب القاء شده با کتامین) با دوز
استفاده شد. یافت هها: نتایج به دست آمده بیان گر Rota rod و Elevated plus maze ارزیابی اثرات ضد اضطرابی از
افزایش معن یدار مدت خواب القاء شده با کتامین و ه مچنین افزایش معن یدار مدت زمان سپری شده در بازوهای باز
نتیج هگیری: نتایج حاصله نشان داد که عصاره گل .(P≤0/ در گروه های تیمار با دوزهای بالا و پایین عصاره بود ( 01
450 دارای اثرات تسکینی، پیش بیهوشی و ضد اضطرابی است</description>
						<author>علی رضایی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارتباط میان یافته‌های کمّی شده MRI با یافته‌های بالینی و رادیوگرافی ساده در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=255&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>زمینه و هدف: تاکنون در پژوهش های متعدد هم خوانی بین علایم رادیوگرافی و علایم کلینیکی در بیماران مبتلا به آرتروز زانو پیدا نشده است، اما این هم خوانی بین علایم کلینیکی و MRI کمّی شده دیده شده است. مطالعه حاضر به بررسی ارتباط بین علایم با تغییرات ساختمانی مشخص شده توسط MRI و رادیوگرافی در مبتلایان به استئوآرتریت زانو پرداخته است. روش بررسی: تعداد 80 بیمار با تشخیص استئوآرتریت زانو به صورت متوالی در بیمارستان رسول اکرم از سال 1388 الی 1389 وارد مطالعه شدند و پس از معاینه میزان کمّی شده درد و سفتی و محدودیت حرکت مفصل و در بررسی پاراکلینیک میزان کمّی شده یافته های MRI و رادیوگرافی ساده به همراه مشخصات دموگرافیک در چک لیست مربوطه واوارد شدند. 





 


</description>
						<author>آرش متقی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثر متفورمین بر لانه گزینی و وقوع حاملگی در پی بر انگیختن سندرم تخمدان پلی کیستیک در موش صحرایی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=256&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;/style&gt;
&lt;!--stripped--&gt;&lt;strong&gt;زمینه
و هدف: &lt;/strong&gt;سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) علت اصلی
ناباروری ناشی از فقدان تخمک گذاری می باشد. یکی از راه های درمان این سندرم
استفاده از داروی متفورمین است. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی تأثیر داروی متفورمین
بر اندومتر رحم در حین لانه گزینی و تعداد جنین در موش صحرایی ماده دچار سندرم
تخمدان پلی کیستیک می باشد. &lt;br&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی: &lt;/strong&gt;تعداد
40 سر موش صحرایی ماده بالغ از نژاد Sprague-Dawley به طور تصادفی انتخاب و به چهار گروه مساوی تقسیم شدند. گروه یک: کنترل،
بدون دریافت هیچ دارویی، گروه دو: داروی متفورمین (mg/kg/day150)
دریافت نمودند، گروه سه: با دریافت استرادیول والریت (mg/rat4)، PCOS در آن ها
برانگیخته شد، گروه چهار: پس از برانگیختن PCOS، موش ها با
متفورمین درمان شدند. وزن بدن، قند خون و هورمون های LH، FSH،
تستوسترون، پروژسترون و استرادیول در خون موش ها اندازه گیری شدند. پس از جفت- گیری
موش های هر گروه به طور تصادفی و مساوی به دو زیر گروه تقسیم شدند و زیر گروه ها 5
و 15 روز پس از جفت گیری به ترتیب برای بررسی واکنش های دسیدوا در رحم و شمارش
جنین کشته شدند.&lt;strong&gt;&lt;br&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;یافته ها:&lt;/strong&gt; قند خون و هورمون های LH، FSH،
تستوسترون و استرادیول در موش های دچار PCOS افزایش معنی دار
داشت. قند خون به صورت معنی دار در موش های دچار PCOS دریافت کننده
متفورمین کاهش نشان داد (01/0P£)، در حالی که
وزن و تعداد جنین افزایش نشان داد (01/0P£). وزن
در موش های دچار PCOS نسبت به گروه کنترل افزایش داشت (01/0P£).&lt;strong&gt;&lt;br&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;نتیجه گیری: &lt;/strong&gt;متفورمین
تأثیر معنی دار بر میزان گلوکز و هورمون های جنسی خون و هم چنین تعداد جنین در موش
صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک دارد.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>سید فخرالدین مصباح</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه اثر شیاف دیکلوفناک و پتیدین عضلانی در رفع درد بعد از جراحی فتق اینگوینال</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=257&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;!--stripped--&gt; Normal
  0
  
  
  
  
  false
  false
  false
  
  EN-US
  X-NONE
  AR-SA
  
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
  
  MicrosoftInternetExplorer4 &lt;!--stripped--&gt;&lt;!--stripped--&gt; &lt;!--stripped--&gt;&lt;!--stripped--&gt;
&lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
	{mso-style-name:&quot;Table Normal&quot;
	mso-tstyle-rowband-size:0
	mso-tstyle-colband-size:0
	mso-style-noshow:yes
	mso-style-priority:99
	mso-style-qformat:yes
	mso-style-parent:&quot;&quot;
	mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt
	mso-para-margin:0in
	mso-para-margin-bottom:.0001pt
	mso-pagination:widow-orphan
	font-size:11.0pt
	font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;
	mso-ascii-font-family:Calibri
	mso-ascii-theme-font:minor-latin
	mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;
	mso-fareast-theme-font:minor-fareast
	mso-hansi-font-family:Calibri
	mso-hansi-theme-font:minor-latin
	mso-bidi-font-family:Arial
	mso-bidi-theme-font:minor-bidi}
&lt;/style&gt;
&lt;!--stripped--&gt;&lt;strong&gt;زمینه
و هدف: &lt;/strong&gt;داروهای ضد التهابی غیر استروییدی و مخدرها به صورت
روتین برای کنترل درد بعد از عمل تجویز می شوند. عدم کنترل درد بعد از عمل موجب
اثرات زیان بار مزمن و یا حاد شده و مرگ و میر را افزایش می دهد. در عمل استفاده
از ضد دردهای اپیوییدی محدودیت هایی هم چون ایجاد تولرانس و یا عوارض جانبی هم چون
تهوع، استفراغ آرام بخشی و یا دپرسیون تنفسی به همراه دارد. این مطالعه برای بررسی
اثرات شیاف دیکلوفناک بر روی درد بعد از عمل فتق اینگوینال ترتیب داده شده است. &lt;br&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;روش
بررسی: &lt;/strong&gt;در یک کارآزمایی دوسوکور آینده نگر 60 بیمار کاندید
هرنی اینگوینال تحت بیهوشی عمومی در دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران گروه
A، mg100 شیاف
دیکلوفناک و گروه B، mg50 پتیدین پس از
القای بیهوشی دریافت نمودند. بررسی درد بعد از عمل پس از تحویل بیمار به ریکاوری و
هر دو ساعت یک بار تا شش ساعت با استفاده از معیار عددی درد (VAS) انجام
گردید.&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;یافته ها:&lt;/strong&gt; تسکین درد نسبتاً در هر
دو گروه مشابه بود &lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;(3/0&lt;/a&gt;P=).
بیماران گروه پتیدین در دو ساعت بعد از عمل به مخدر بیشتری نسبت به گروه دیکلوفناک
نیاز داشتند &lt;a name=&quot;OLE_LINK7&quot;&gt;(03/0&lt;/a&gt;P=). در همان ساعت بیماران گروه A هم چنین
نمرات درد مطلوب تری داشتند &lt;a name=&quot;OLE_LINK9&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK8&quot;&gt;(05/0&lt;/a&gt;P&lt;). در سایر زمان ها تفاوت
آماری معنی داری وجود نداشت. شیوع تهوع و استفراغ در هر دو گروه یکسان بود.
دپرسیون تنفسی در
هیچ کدام از گروه ها وجود نداشت.&lt;strong&gt; &lt;br&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;نتیجه گیری: &lt;/strong&gt;بی دردی از پیش ایجاد شده با mg100شیاف
دیکلوفناک که پس از القای بیهوشی تجویز می شود موجب ایجاد بی دردی بعد از عمل با
حداقل بازگشت درد در محل جراحی فتق اینگوینال می شود.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>علیرضا ماهوری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تاثیر حاد تمرین قدرتی بر برخی مارکرهای التهابی پیشگوی خطر آتروسکلروز در مردان میان‌سال غیرفعال</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=258&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;strong&gt;زمینه و هدف: &lt;/strong&gt;بیماری های قلبی عروقی به خصوص آتروسکلروز از علل اصلی ناتوانی و مرگ و میر در سطح جهان هستند که شیوع آن ها در ایران نیز رو به افزایش می باشد. هموسیستیین و پروتیین واکنش گر سی (CRP) دو ریسک فاکتور جدید قلبی عروقی هستند که به طور مستقل خطر آتروسکلروز را نشان می دهند.&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر یک جلسه تمرین مقاومتی دایره ای بر سطوح خونی این مارکرهای التهابی در مردان میان سال غیرفعال بود. &lt;strong&gt;&lt;br&gt;روش بررسی: &lt;/strong&gt;آزمودنی های این تحقیق شامل بیست و سه مرد میانسال سالم و غیر فعال بودند که به طور تصادفی به دو گروه تجربی (14 نفر) و کنترل (9 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل 10 ایستگاه بود که با 35% یک تکرار بیشینه هر آزمودنی انجام می شد. سطوح هموسیستیین و hs-CRP خون قبل و پس از برنامه تمرینی اندازه گیری شد. &lt;strong&gt;&lt;br&gt;یافته ها:&lt;/strong&gt; تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از آزمون تی مستقل افزایش معنی دار سطوح هموسیستیین و hs-CRP سرم را پس از تمرین در گروه تجربی نشان داد (05/0P&lt;)، ولی در گروه کنترل این عوامل تغییر معنی داری نداشتند.&lt;strong&gt; &lt;br&gt;نتیجه گیری: &lt;/strong&gt;افزایش سطح هموسیستیین به علت افزایش متابولیسم پروتیین و سنتز کراتین برای تولید انرژی بوده و افزایش hs-CRP می تواند به علت تحریک کبد توسط اینترلوکین 6 مشتق از بافت عضلانی باشد که به عنوان سیگنالی برای تحریک لیپولیز و گلیکوژنولیز عمل می کند. هرچند تاثیرات مفید و یا مضر فیزیولوژیکی این تغییرات به درستی مشخص نبوده و به تحقیقات بیشتری در رابطه با تاثیر حاد و درازمدت انواع فعالیت های ورزشی بر سطوح کلیه عوامل خطرزای جدید آتروسکلروز نیاز است.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author>ناهید بیژه</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
