مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

یک مورد بیماری کرون همراه با: دو کانون سلی (ریوی و غدد لنفاوی)

گزارش چهار مورد فتق دیافراگمی

تحقیق و بررسی در طرق کم کردن خطرات اشعه در استفاده از یدرادیوآکتیف برای تشخیص بیماریهای تیروئید

خلیل معزز

اثرات سوء پرتوهای یونساز مواد رادیواکتیف از طرفی و استعمال روز افزون آنها در پزشکی از طرف دیگر ایجاب می کند که تدابیری برای کم کردن دوز این مواد و برای احتراز از مخاطرات آنها اتخاذ شود. در این مقاله برای منظور بالا طرق مختلف زیر را با نتایج عالی تشخیصی و استعمال مقدار کمتری از ید رادیواکتیف مورد مطالعه قرار داده است.
1- چون در تست های این ویترومثل T3131I اصولاً اشعه ای به بیمار نمی رسد بایدضمن تکمیل آنها بر دیگران ترجیح داده شوند.
2- در بین تست های این ویوو (مانند تست های تمرکز ) بهتر است منحصراً تست های زودرس بعلت داشتن نتایج عالی و امکان استفاده از دوز کمتر بکار برده شوند.
3- با افزایش حساسیت دستگاههای اندازه گیری می توان عملاً دوز ماده رادیواکتیف را کاهش داد.
در این مورد کنتورهای سنتیاسیون ارزش زیادی دارند.
4- در هر مورد که امکان داشته باشد معقول است که رادیو ایزوتوپهای دیگری مثل ید 132 و 123 که دارای پریود کوتاه واشعه کم انرژی بتا هستند جانشین ید 131 شوند بطوری که نشان داده شده است ید 123 و ید 132 کمترین مقدار اشعه را به تیروئید غدد تناسلی می رسانند.

کورتیکوتراپی

داود حکیمیان

جراحی زنان از راه شکمی یا راه مهبلی

احمد مافی

ایمونوالکتروفورز

پرویز رصدی

اولاً - آزمایش ایمونوالکتروفورز پروتئین های سرم آ نتایج کمی بدست نمی دهد بنابراین بایستی آنرا با اندازه گیری پروتیدهای تام سرم و الکتروفورز روی کاغذ همراه نمود.
ثانیاً- این روش در موارد هیپرگلوبولین امی و بخصوص هیپرگاما گلوبولین امی بسیار فایده بخش است زیرا این دسته از پروتئین ها در حالات مرضی دستخوش تغییرات زیادی می شوند که خود موضوع جالبی برای تحقیقات و پژوهشهای علمی خواهد بود.
ثالثاً- بطور کلی روشی است که برای تشخیص ماهیت ایمنی برخی از پروتئین های مرضی (پارا پروتئین های میلوم و ماکرو گلوبولین) بکار می رود.

بررسی اثرات سمی داروها بر کبد

هوشنگ دانشگر