<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران </title>
<link>http://tumj.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1386 جلد65 شماره12</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1386/12/11</pubDate>

					<item>
						<title>اثر سیروز صفراوی بر پاسخ‌های شل‌شدگی القاء شده با تحریک الکتریکی اعصاب غیرآدرنرژیک غیرکولینرژیک در کورپوس کاورنوزوم موش‌های صحرایی: نقش مسیر نیتریک‌اکساید و کانابینوئیدهای اندوژن</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=680&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;مدیاتور اصلی در ایجاد نعوظ، نیتریک اکساید آزادشده از اعصاب غیرآدرنرژیک غیرکولینرژیک(NANC) در کورپوس کاورنوزوم می باشد. هدف این مطالعه، بررسی اثر وضعیت سیروز بر پاسخ های شل شدگی NANC در بافت کورپوس موش های صحرایی نر و نقش مسیر NO و اندوکانابینوئیدها بود. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;موش ها به دو گروه اصلی sham و سیروتیک (جراحی بهمراه بستن مجرای صفراوی) تقسیم شدند. 30 روز بعد از جراحی، کورپوس کاورنوزوم موش های دو گروه بعد از دایسکت و گذاشتن در حمام حاوی آتروپین و گوانتیدین (جهت بلوک کولینرژیک و آدرنرژیک) و به دنبال انقباض توسط فنیل افرین (µM 5/7)، توسط تحریک الکتریکی در فرکانس های 5، 2، 10 و 15 هرتز دچار شل شدگی شدند و نتایج توسط دستگاه الکتروفیزیوگراف ثبت گردید. همچنین اثر آنانداماید (µM 1) و نیز اثر هریک از آنتاگونیست های اختصاصی رسپتورهای CB1(µM 10،AM251)،CB2 (µM10، AM630) و وانیلوئیدی (کاپسازپین،µM 10) در حضور یا غیاب آنانداماید و اثر مهارکننده سنتز NO یعنی L-NAME (nM 30،300،1000)، بر پاسخ های هر دو گروه بررسی شد. هر گروه شامل شش حیوان بود. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;پاسخ های شل شدگی وابسته به NANC در بافت کورپوس به طور معنی داری (01/0&gt;p) در حیوانات سیروتیک افزایش یافت. آنانداماید پاسخ های هر دو گروه را تقویت کرد. اگرچه AM251 و کاپسازپین در گروه sham بر پاسخ ها اثری نداشتند، باعث مهار (01/0&gt;p) پاسخ های افزایش یافته در گروه سیروتیک شدند. همچنین، آنها باعث کاهش اثر آنانداماید در هر دو گروه شدند. AM630 در هیچ یک از گروه ها اثری نداشت. هرچند L-NAME به طور معنی داری (01/0&gt;p) پاسخ های NANC را در حضور یا غیاب آنانداماید در گروه sham مهار کرد، پاسخ های شل شدگی در گروه سیروتیک به این اثر مقاومتر بود. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; مطالعه حاضر نشان می دهد که سیروز باعث افزایش پاسخ های شل شدگی NANC در بافت کورپوس موش های صحرایی می شود و درگیری مسیر نیتریک اکساید و رسپتورهای CB1 و وانیلوئیدی در این  میان محتمل می باشد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author> احمدرضا دهپور</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی اثر اولتراسوند بر میزان محافظت از پیوستگی سد خونی- مغزی در مدل امبولیک سکته مغزی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=681&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;اولتراسوند (US) جهت کاهش  زمان باز شدن عروق موجب افزایش عملکرد درمان با عوامل نوروپروتکتیو و همچنین به علت اثرات تقویتی US بر فعالیت فیبرینولیتیک می باشد. در این مطالعه اثر درمانی فعال کننده پلاسمینوژن بافتی به طور توأم در مدل ترومبوآمبولیک سکته مغزی به کارگرفته و اثرات US به تنهایی یا همراه با عوامل ترومبولیتیک (فعال کننده پلاسمینوژن بافتی) در شرایط نورموترمی بر میزان پیوستگی سد خونی- مغزی (BBB) بررسی شد. &lt;b&gt;&lt;br&gt;&lt;/b&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; حیواناتی که در این آزمایش به کار رفته اند موش های رت نر با محدوده وزنی 250-200 گرم بودند در این مطالعه دو سری آزمایش انجام گرفت در مطالعه اول، اثرات USبر تغییرات اختلال خون رسانی با یا بدون tPA در مغز دچار ایسکمی بررسی گردید. حیوانات به طور تصادفی به چهار گروه (هفت رت در هر گروه) 1- کنترل 2-US 3- US +high - tPA و 4- tPA high تقسیم گردیدند در گروه کنترل، نرمال سالین (9/0%) و در گروه US، اولتراسوند در فرکانس یک مگاهرتز و شدت W/cm21 و duty cycle 10 درصد در گروه US +high- tPA، اولتراسوند در فرکانس یک مگاهرتز و شدت W/cm21 وduty cycle 10 درصد به همراه tPA با دوزmg/kg 20 داخل وریدی، در گروه tPA high، دوز پایین 20 mg/kg داخل وریدی، به حیوانات تجویز گردید. در مطالعه دوم، اثرات US بر میزان نفوذپذیری BBB با یا بدون tPA در مغز دچار ایسکمی بررسی گردید. حیوانات به طور تصادفی به چهار گروه (7n= در هر گروه) 1- کنترل 2-US 3- US + high - tPA و 4- tPA high- همانند گروه های مشابه در مطالعه اول تقسیم گردیدند. در این دو آزمایش، US در شرایط نورموترمی جهت آزمون نوع اثر بر محافظت از پیوستگی BBB و اختلالات پرفیوژن بررسی شد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt; &lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; US به تنهایی می تواند سبب کاهش اختلالات خون رسانی شده همچنین به طور معنی داری میزان نفوذپذیری BBB را که با میزان نشت اوانس بلو اندازه گیری شده، کاهش می دهد. اختلالات حرکتی نو رولوژیک و فعالیت تشنجی توسط تست های رفتاری اندازه کیری گردید. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; US بر ایجاد اثرات مفید در مدل آمبولیک سکته مغزی در رت مؤثر بوده و اختلال خون رسانی در مغز با آسیب ایسکمیک را بهبود می بخشد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;

</description>
						<author> علیرضا شعبان زاده</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثرتماس با مقادیر پایین سرب بر فشار خون و پاسخ‌دهی قلب ایزوله به کاتکول آمین‌ها در موش صحرایی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=682&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;تماس با سرب موجب افزایش فشار خون در انسان و حیوانات آزمایشگاهی می شود. مکانیسم های دقیق هیپرتانسیون ناشی از سرب به خوبی شناخته نشده، لیکن فاکتورهای مختلفی از جمله تغییر در پاسخ دهی سیستم قلب و عروق به آدرنرژیک ها می توانند در این زمینه دخیل باشند. در مطالعه حاضر، اثر تماس با ppm 100 استات سرب از طریق آب آشامیدنی در دوره های 4، 8 و 12 هفته ای بر فشار خون و پاسخ دهی قلب ایزوله به β- آدرنرژیک ها در موش های صحرائی نر بررسی شد. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; پس از بیهوشی و اندازه گیری فشار خون از طریق دم، قلب حیوانات تحت تنفس مصنوعی از بدن جدا و بلافاصله به دستگاه قلب ایزوله لانگندرف انتقال یافت. پاسخ دهی تعداد ضربان و قدرت انقباضی قلب ایزوله به بتا آدرنرژیک ها با اضافه کردن غلظت های مختلف آگونیست β آدرنرژیکی (ایزوپروترنول) در حضور و عدم حضور آنتاگونیست مربوطه (پروپرانولول) مورد بررسی قرار گرفتند.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt; &lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; فشار خون در گروه های مسموم به سرب 8 و 12 هفته ای نسبت به گروه کنترل به طور معنی دار افزایش یافت (01/0p&lt;). پاسخ انقباضی و ضربان قلب به ایزوپروترنول در گروه های مسموم هشت و 12 هفته ای نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد (05/0p&lt;)، در حالی که اختلاف این پاسخ ها در گروه های مسموم چهار هفته ای و کنترل معنی دار نبود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;نتایج نشان می دهند که تماس با غلظت های پایین سرب، اثرات کرونوتروپیکی و اینوتروپیکی مثبت β- آدرنرژیک ها را تقویت می کند. این اثرات قلبی سرب می توانند نقش موثری در پاتوژنز فشار خون ناشی از آن داشته باشند.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author> رضا بدل زاده</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارزیابی سی‌‌تی‌‌اسکن اسپیرال در تشخیص بیماران مبتلا به درد شکم حاد غیرترومایی مراجعه‌کننده به بیمارستان سینا</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=683&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;سی تی اسکن اسپیرال دقت تشخیصی بیماران مبتلا به درد شکم حاد را افزایش داده است. در این مطالعه نتایج سی تی اسکن اسپیرال و سونوگرافی را در مقایسه با رادیوگرافی ساده شکم در بیماران مبتلا به درد شکم حاد غیرترومایی را ارزیابی می کنیم. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;داده های مربوط به 91 بیمار متوالی با درد شکم حاد غیرترومایی مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان سینا که تحت سی تی اسکن اسپیرال قرار گرفتند، مورد ارزیابی قرار گرفت. علاوه بر سی تی اسکن رادیوگرافی ساده و سونوگرافی به ترتیب برای 64 و 66 بیمار انجام شد. حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی روش های تصویربرداری بر اساس تشخیص نهایی با یافته های عمل جراحی، پاتولوژی و پی گیری بالینی بیماران مورد مقایسه قرار گرفت. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;از بین 91 بیماری که مورد ارزیابی قرار گرفتند، حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی سی تی اسکن اسپیرال به ترتیب 2/92%، 86/92% و 3/92% بود. گزارش های مربوط به رادیوگرافی بیماران حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی 2/13%، 7/72% و 4/23% بود. سونوگرافی برای ارزیابی درد شکم حاد حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی 2/73%، 90% و 7/75% داشت. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;این مطالعه دال بر این است رادیوگرافی ساده شکم یک تکنیک تصویربرداری با حساسیت و دقت تشخیصی پایین برای ارزیابی درد شکم حاد غیر ترومایی در بین بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانس محسوب می شود. سی تی اسکن اسپیرال یک تکنیک با دقت تشخیصی بالا برای ارزیابی مبتلایان به درد شکم حاد غیرترومایی با امکان تصویربرداری در شرایط اورژانس محسوب می شود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;

</description>
						<author> فرانک خدادادی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی آنزیم میلوپراکسیداز در نوتروفیل‌های خون محیطی بیماران دیابتی با و بدون عفونت</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=684&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;میلوپراکسیداز (MPO)، آنزیمی آهن دار در گرانول های آزوروفیلیک نوتروفیل ها است که در عملکرد میکروب کشی نقش دارد و باعث تبدیل پراکسید هیدروژن به HOCl می شود. با این حال عفونت های شدید در کمتر از 5% مبتلایان به کمبود MPO اتفاق می افتد که غالبا˝ در یک بیمار دیابتی است. در این طرح، بیماران دیابتی عفونت دار را از لحاظ احتمال نقص آنزیمی فوق با دیابتی های بدون عفونت مقایسه نمودیم، تا ببینیم شیوع نقص میلوپراکسیداز در بیماران دیابتی که دچار عفونت شده بودند بیشتر است یا خیر و در صورتی که عفونت در بیماران فوق شایع تر باشد، این عفونت ها کدامند؟ &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; در یک مطالعه case-control، 100 بیمار دیابتی در بیمارستان امام در سال های 84 و 85 که حائز شرایط بودند، در دو گروه بررسی و اطلاعات مصاحبه، پرونده و آزمایشگاه ارزیابی گردید.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt; &lt;b&gt;یافته ها&lt;/b&gt;: علی رغم اختلاف لام ها در شدت رنگ پذیری، آنزیم MPO در 100% بیماران مثبت بود و اختلافی بین دو گروه مشاهده نشد. میانگین سنی و مدت ابتلا به دیابت در گروه هدف بیشتر بود. در ارتباط با جنسیت، نوع دیابت و میزان HbA1c، اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. BMI و PMN در گروه هدف بالاتر بود. شایع ترین عفونت ها در گروه هدف به ترتیب: عفونت های بافت نرم، استخوان و مفاصل، TB، پنومونی و ادراری بود. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;بررسی ارتباط نقص MPO با عفونت امکان پذیر نبوده و انجام مطالعات به روش کمی جهت بررسی شیوع این اختلال در ایران پیشنهاد می گردد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author>  زهرا عبدی لیایی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارزش پیش‌بینی‌کننده استرس تست و اسکن پرفیوژن میوکارد در گروه‌های سنی مختلف بر اساس نتایج آنژیوگرافی کرونر</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=685&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;متداولترین روش های غربالگری بیماران مشکوک به ایسکمی قلبی، انجام استرس تست (ETT) و در شرایط خاصی، اسکن پرفیوژن می باشد که مثبت بودن نتایج آنها از اندیکاسیون های انجام آنژیوگرافی عروق کرونر محسوب می گردد. اگرچه ارزش پیش بینی کننده اسکن پرفیوژن مورد بررسی قرار گرفته است، ولی با در نظر گرفتن تاثیر مسائل تکنیکی و تخصصی در نتایج آن و با توجه به شتاب گسترش این تکنیک در کشور ما که گاهی حتی علی رغم هزینه بالا و نیاز به صرف وقت بیشتر، به غلط جایگزین استرس تست شده است، ضروری است تا قدرت پیش بینی کنندگی این روش در مقایسه با ETTدر کشور ما مورد بررسی قرار گیرد. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;این مطالعه به روش مقطعی بر روی بیمارانی انجام گرفته است که با ETT مثبت یا اسکن پرفیوژن مثبت از تمام مراکز کشور در سال های 1383 و 1384 جهت انجام آنژیوگرافی کرونر به مرکز قلب تهران ارجاع شده بودند. مشخصات بیماران از طریق مصاحبه و آزمایشات پاراکلینیک تعیین و نتایج حاصله به صورت کلی و به تفکیک جنس تحت آنالیز قرار گرفت. سپس مقدار ارزش پیشگوئی کننده مثبت (PPV) بین دو آزمون اسکن پرفیوژن و استرس تست مورد مقایسه قرار گرفت. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;تعداد کل موارد اسکن پرفیوژن و استرس تست مثبت به ترتیب برابر 2178 و 2581 نفر بود. بین مقدار PPV اسکن پرفیوژن و استرس تست در مردان تفاوت آماری مشاهده نشد (PPV اسکن پرفیوژن برابر 9/86% و PPV استرس تست برابر 6/86%، 814/0p=). مقدار PPV اسکن پرفیوژن در زنان تنها در مقاطع سنی 60 سال و بالاتر، بیشتر از ETT بود (0002/0p=). &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; با توجه به نتایج مطالعه حاضر و با در نظر گرفتن هزینه سنگین اسکن پرفیوژن، به نظر نمی رسد در مواردی که امکان استرس تست وجود دارد، انجام اسکن پرفیوژن با شرایط مراکز اسکن ما ارجحیتی به آن داشته باشد و به خصوص در مورد خانم های جوان ،ارزش پیش بینی کننده آن تفاوتی با ETT ندارد. البته لازم است علت این یافته غیر معمول با توجه به نقش دارو، نیروی انسانی متخصص و تجهیزات، در آینده مورد بررسی قرار گیرد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author> سعید صادقیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی سرانجام ده ساله کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک حساس به استروئید</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=686&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;سندرم نفروتیک یکی از بیماری های قابل توجه دوران کودکی می باشد. گرچه مکانیسم پاتوفیزیولوژی آن روشن نیست. اکثر بیماران سیر بالینی خوش خیم داشته و به خوبی به استروئیدها پاسخ می دهند. در این مطالعه به طور گذشته نگر پیامد بالینی طولانی مدت 745 کودک مبتلا به سندرم تفروتیک حساس به استروئید از سال 1996 تا 2006 بررسی شد. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; داده های موجود در پرونده پزشکی 745 کودک مبتلا به سندرم نفروتیک اولیه حساس به استروئید که حداقل به مدت شش ماه پی گیری شده بودند، بررسی گردید. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;1/63% پسر بودند. فراوان ترین هیستوپاتولوژی Minimal Change Nephrotic Syndrome (2/30%)، Focal Segmental Glumerulosclerosis (25%) بود. در زمان مراجعه 6/22% از بیماران هماچوری میکروسکوپی داشتند. بیماران به طور متوسط 04/4±42/6 سال (شش ماه تا 22 سال) پی گیری شده بودند. 2/9% اصلا عود نداشتند، در حالی که 8/15% دچار عود مکرر شدند. در آخرین نوبت ویزیت، 7/49% از بیماران در وضعیت رمیسیون، 5/32% در عود و 29 نفر دچار نارسایی مزمن کلیه (CRF) یا End Stage Renal Disease بودند.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt; &lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;اکثر کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک هیستوپاتولوژی خوش خیم MCNS دارند و با درمان اولیه استروئید رمیسیون پیدا می کنند، عود در آنها شایع بوده و کمتر از 10% برای همیشه در رمیسیون باقی می ماند. از بین فاکتورهای بالینی میزان پاسخ دهی به عوامل استروئید sparing، تعداد عود و مدت رمیسیون پابرجا با پیامد بالینی بیماران ارتباط دارد. پی گیری طولانی مدت کودکان با سندرم نفروتیک اولیه لازم می باشد.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author> مستانه مقتدری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>نحوه برخورد و عاقبت حاملگی‌های طولانی در بیمارستان دکتر شریعتی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=687&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;با توجه به شیوع نسبتاً بالای حاملگی های پس از موعد و عوارض آن و مطالعات محدود در ایران این تحقیق با هدف بررسی فراوانی، نحوه برخورد و عواقب حاملگی های طولانی انجام شد. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;مطالعه به صورت مقطعی در خانم های باردار بستری در بیمارستان شریعتی تهران در سال 82-1380 صورت گرفت و معیار ورود به مطالعه وجود سن حاملگی بیش از 40 هفته تمام بود. پرسش نامه حاوی متغیرهای مورد بررسی در بایگانی تکمیل و داده ها با استفاده از آزمون های t، χ2 و Mann whitney U test تحلیل شدند. &lt;br&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;&lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; در 98 نفر واجد شرایط تحقیق شیوع حاملگی های پس از موعد و دیررس 3/3% به دست آمد. موارد postdate بیش از پست ترم و میانگین Bishop score برابر 31/4 بود. در 1/87% جواب تست های بررسی سلامت جنین طبیعی بود. (73/36%)36 مورد تحت آماده سازی سرویکس با میزوپروستول قرار گرفته بودند که در 50% موفقیت آمیز بود. میانه طول مدت آماده سازی سرویکس در مولتی پار به نسبت نولی پار به میزان معنی داری کوتاه تر بود (004/0=p، 4در برابر7 ساعت). میزان زایمان طبیعی و سزارین در موارد اینداکشن دردهای زایمانی با اکسی توسین و آماده سازی سرویکس با میزوپروستول از نظر آماری تفاوت معنی دار نداشت (9/0=p) میانگین ضریب آپگار، 5/9 و همگی بیش از شش بودند. موردی از هیپوگلیسمی، هیپوکلسمی نوزاد، بستری در NICU و مرگ و میر پری ناتال دیده نشد. متوسط روزهای بستری نوزاد (8-1) 84/1 روز بود.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt; &lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; شیوع حاملگی های پس از موعد 3/3% و یک دلیل عمده آن اشتباه در تعیین سن حاملگی است. با آماده سازی سرویکس و القاء دردهای زایمانی می توان از تطویل حاملگی کاست هرچند که تأثیر مثبت آن روی عاقبت نوزادی هنوز مشخص نیست.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
</description>
						<author> لاله اسلامیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>حذف لوله بینی- معده‌ای بعد از اعمال جراحی رزکسیون مری: کارآزمایی بالینی تصادفی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=688&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;در اکثر روش های جراحی رزکسیون مری به طور روتین از لوله بینی معدی استفاده می شود. با توجه به عوارض بسیار استفاده از این لوله و زیر سؤال بودن آثار مفیدی که به آن نسبت داده می شود و کمبود مطالعات در این زمینه به خصوص در بیماران مبتلا به کانسر مری در این مطالعه قصد داریم لزوم استفاده از این لوله را بررسی نماییم. &lt;br&gt;&lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; این مطالعه یک کارآزمایی بالینی بود که در انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی انجام شد. 40 نفر از مبتلایان به کانسر مری بعد از عمل جراحی ازوفاژکتومی به طور تصادفی به دو گروه دارای لوله NG و بدون لوله به علاوه تجویز متوکلوپرامید تقسیم  شدند. تمام بیماران بعد از عمل تحت درمان با هپارین،رانیتیدین و آنتی بیوتیک قرار گرفتند. در مواردی که از لوله NG استفاده نشده بود و در بیمارانی که لوله آنها کشیده شده بود در صورت اتساع شکم یا استفراغ های مکرر لوله NGگذاشته شد. CXRبعد از عمل برای تمام بیماران گرفته شد و تمام بیماران تحت فیزیوتراپی تنفسی قرار گرفتند. متغیرهایی که برای هر فرد ثبت می شدند شامل زمان دفع اولین گاز، زمان دفع اولین مدفوع، زمان سمع صداهای روده ای، تعداد روزهای بستری بعد از عمل، تهوع و استفراغ، اتساع شکم، عوارض ریوی، عوارض زخم، نشت آناستوموز و نیاز به گذاشتن مجدد لوله NG بودند. &lt;br&gt;&lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; برای 22 نفر لوله NG گذاشته شد در حالی که در 18 نفر از لوله استفاده نشد. بروز نشت آناستوموز در گروه دارای لوله NG به طور معنی داری بیشتر از گروه دیگر بود. بقیه عوارض هیچ تفاوتی بین دو گروه نداشتند. میانگین زمان  دفع گاز، دفع مدفوع، سمع صداهای روده ای و روزهای بستری در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. دو گروه از نظر نیاز به گذاشتن مجدد لوله NG تفاوتی نداشتند. مرگ بعد از عمل تفاوت معنی داری در دو گروه نداشت.&lt;br&gt; &lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;استفاده روتین از لوله&lt;br&gt; NG بعد از عمل برای تمام بیماران توصیه نمی شود و  به نظر  می رسد بهتر است در مورد استفاده از این لوله بسته به شرایط هر بیمار تصمیم گیری شود&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author> فرزاد واقف داوری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>عوامل تعیین‌کننده پیش‌آگهی در کودکان مبتلا به لوکمی حاد لنفوبلاستیک: مطالعه ده ساله در بیمارستان امام‌خمینی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=689&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;لوکمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) شایع ترین سرطان در کودکان می باشد(75%) نزدیک به 100% کودکان مبتلا به ALL با درمان های امروز شانس بهبودی کامل دارند که از مهمترین عامل تعیین پیش آگهی اتخاذ رژیم مناسب درمانی با تعیین ریسک بیماران بود که براساس ویژگی های بالینی، مورفولوژیک، ایمونولوژیک و سیتوژنتیک تعیین می گردد. در مطالعه ما به بررسی شیوع تعدادی از عوامل موثر بر پیش آگهی در کودکان مبتلا به ALL پرداخته شده است. رو&lt;b&gt;ش بررسی: &lt;/b&gt;در این مطالعه گذشته نگر، سن هنگام تشخیص، جنس، شمارش گلبول های سفید اولیه، زیر گروه براساس طبقه بندی&lt;br&gt;FAB، ایمونوفنوتیپ و سیر بالینی در 177 کودک که برای اولین بار تشخیص ALL برایشان مطرح شده بود طی سال های 1383- 1373 مورد بررسی قرار گرفت. &lt;b&gt;&lt;br&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; 6/1% بیماران کمتر از یک سال و 8/24% بیشتر از ده سال سن داشتند و 6/73% در بین این سنین قرار داشتند و 8/63% موارد پسر بودند. در 8/28% بیماران شمارش گلبول های سفید بیشتر از Lμ/50000 بود. FAB-L1 در 2/80%، FAB-L2 در 5/17% و FAB-L3 در 3/2% موارد گزارش شده بود. ایمونوفنوتیپpre-B cell در 8/63% early pre-B cell، در 1/23%، T cell در 3/12% و mature B cell در 8/0% بیماران دیده شد که در 1/88% موارد رده B، مارکر CD10+ بود. در مجموع 74% بیماران در فاز بهبودی، 3/16% فوت و 5/16% بیماران دچار عود شدند.&lt;br&gt; &lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;در مطالعه حاضر، درصد موارد FAB-L1 و pre-B cell بیشتر و FAB-L2 و در حدود early pre-B cell کمتر از مطالعات گذشته بود، اما سایر یافته ها با آمار موجود مطابقت داشت.&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  

</description>
						<author> زهره علومی یزدی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارزش اندازه‌گیری شاخص ماندیبولوکانین در تعیین هویت جنسی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=690&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;ارزش تشخیصی شاخص ماندیبولوکانین (MCI) فک تحتانی در تعیین هویت جنسی در بعضی مطالعات به اثبات رسیده است. هدف این بررسی تعیین ارزش تشخیصی شاخص فوق در تعیین هویت جنسی گروه تحت مطالعه می باشد. &lt;br&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;این مطالعه توصیفی در گروهی از دانشجویان ایرانی 25-18 ساله دانشگاه علوم پزشکی تهران شامل 50 مرد و 50 زن با روش نمونه گیری ساده انجام گرفت. تحلیل آماری با نرم افزار SPSS ویراست 13 و آزمون t-test صورت پذیرفت. &lt;br&gt;&lt;b&gt;یافته ها:&lt;/b&gt; در این مطالعه دو گروه با یکدیگر از نظر میانگین سنی اختلاف معنی دار آماری نداشتند. حداقل اندازه MCI تحتانی در مردان 209/0 و حداکثر 293/0 با میانگین 252/0 و حداقل اندازه MCI فک تحتانی در زنان 202/0 و حداکثر 276/0با میانگین 245/0 بود. بین میانگین MCI فک تحتانی در دو جنس اختلاف معنی داری وجود داشت که p آن مساوی 04/0 و Mean difference آن مساوی 007/0 بود. برای به دست آوردن درصد صحت تشخیص جنس با استفاده ازاین معیار، MCI استاندارد محاسبه و عدد 247/0 به  دست آمد. با مقایسه MCI در دو جنس با MCI استاندارد p معادل 8/0 به دست آمد که نشان دهنده این مطلب است که اختلاف معنی داری بین دو جنس بر اساس مقایسه با MCI استاندارد وجود ندارد. &lt;br&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; برخلاف مطالعات انجام شده در کشورهای دیگر، در این تحقیق در مقایسه MCI افراد مؤنث و مذکر با MCI استاندارد، اختلاف معنی داری وجود نداشت (8/0=p). در توجیه این اختلاف می توان گفت شاید مسائل قومیتی تأثیرگذار بوده، چون دانشجویان مورد مطالعه متعلق به شهرهای مختلف بوده اند.&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author> میترا اخلاقی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>وضعیت تغذیه کودکان از نظر دریافت ریز مغذی‌های کلسیم، آهن، روی و رابطه آن با شاخص‌های آنتروپومتری و سلامت دندان</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=691&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;تغذیه مطلوب نقش مهمی در فرآیند رشد طبیعی و سلامت جسم و روان کودکان دارد. ارزیابی تغذیه ای با هدف شناخت چگونگی تغذیه یک گروه یا جامعه، جستجوی نارسائی های آن و ارائه رهنمودها و راهکارهای مناسب جهت دستیابی به وضع مطلوب صورت می گیرد.&lt;br&gt; &lt;b&gt;روش بررسی:&lt;/b&gt; در یک مطالعه مقطعی 788 نفر از کودکان هفت ساله دختر و پسر مدارس تهران که از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده بودند با استفاده از پرسشنامه های استاندارد 24 ساعته یادآمد خوراک و نوع و تکرار مصرف غذاها مورد ارزیابی قرار گرفته و با اندازه گیری قد و وزن و معاینه دندان ها شاخص های آنتروپومتری و سلامت دندان آنها تعیین گردید. آنگاه نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری کروسکال والیس، من ویتنی و 2 استخراج گردید. &lt;br&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;در مقایسه با مقادیر توصیه شده (RDA) 6/23% از کودکان میزان کلسیم لازم را دریافت نمی کنند. همچنین 2/3% آهن و 2/5% آنها روی را به مقدار کافی در رژیم غذایی خود ندارند. محاسبه شاخص آنتروپومتری کودکان مورد مطالعه نشان می دهد 7/15% از نظر شاخص وزن برای سن، 5/10% از نظر شاخص قد برای سن و 8/16% از نظر شاخص وزن برای قد دچار سوء تغذیه می باشند. شاخص dmft در کودکانی که مصرف کلسیم آنها کمتر از 75% توصیه شده (RAD) می باشد به طور معنی داری بیش از کودکانی است که مطابق RDA کلسیم در رژیم غذائی خود دارند (001/0p&lt;). &lt;br&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری: &lt;/b&gt;میزان ریزمغذی های حیاتی آهن، روی به ویژه کلسیم در رژیم غذائی کودکان تهرانی کافی نیست و این مسئله موجب سوء تغذیه خفیف و افزایش پوسیدگی های دندانی گردیده است.&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author> سید جلال پورهاشمی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی تغییرات الگوی کنترل حرکت ستون فقرات کمری به‌دنبال افزایش مقاومت: مطالعه کلینیکی</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=692&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;در بسیاری از ضایعات وارده به مفاصل عدم ثبات حرکتی در حین فعالیت نقش عمده ای دارد. ثبات داینامیک در جهات مختلف در ستون فقرات کمری به دلیل ویژگی حرکات در سه محور و افزایش درجه آزادی از اهمیت زیادی برخوردار است. بیشترین فشار مفصلی اعم از فشارنده و سایشی در زمان بروز حداکثر گشتاور ایجاد می شود، لذا نقش مهمی در ثبات حرکت داینامیک دارد. این تحقیق متغیر فاز زاویه یا بروز حداکثر گشتاور و سرعت را شناسایی نموده و در ازای تغییر نیروهای وارده تخمینی از جابجایی آن دارد. &lt;br&gt;&lt;b&gt;روش بررسی: &lt;/b&gt;تعداد 30 فرد سالم در این پژوهش شرکت کردند. آزمون شامل سه مرحله بود: 1- تکمیل پرسشنامه و آشنایی با آزمایش 2- آزمون حداکثر قدرت ایزومتریک در هر یک از سه محور حرکتی ستون فقرات 3- آزمون حرکات داینامیک با پنج تکرار در هر سه محور حرکنی شامل: بدون مقاومت و با مقاومت به میزان 25 و 50 درصد حداکثر گشتاور. &lt;br&gt;&lt;b&gt;یافته ها: &lt;/b&gt;با افزایش مقاومت در هر کدام از سه محور افزایش گشتاور در حرکت داینامیک بوجود آمد (05/0&lt;br&gt;p&lt;). اعمال مقاومت سبب شد فاز زاویه حرکتی حداکثر گشتاور و سرعت جابجا شود به نحوی که در هر سه محور حرکتی این جابجایی به سمت شروع دامنه خارجی حرکتی است و تفاوت معنی داری را نشان داد (05/0p&lt;). همبستگی معنی داری بین فاز زاویه گشتاور و سرعت در سه محور وجود دارد (05/0p&lt;). &lt;br&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; تغییرات فاز زاویه حداکثر گشتاور و سرعت حرکتی به دنبال افزایش مقاومت حرکت به سمت شروع دامنه خارجی در سه محور حرکتی یک رفتار کنترلی در سیستم پردازش حرکت در رفتار داینامیک می باشد و تابع یک الگوی بیومکانیکال نیست چرا که با تغییر جزء نیرو الگوی رفتار ثابت نبوده است.&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author> سعید طالبیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اختلال انعقادی بعد از گزش عنکبوت در یک کودک شش ساله (گزارش موردی)</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=693&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>
&lt;font face=&quot;tahoma,arial,helvetica,sans-serif&quot;&gt;گزش عنکبوت در بیشتر دنیا گزارش شده است. اما در بعضی نواحی به خصوص در مناطقی که مار یا عقرب سلامت جامعه را به خطر می اندازد، عنکبوت نقش مهمی نداشته و کمتر بیماری در اثر گزش عنکبوت به بیمارستان مراجعه می کند. &lt;br&gt;&lt;b&gt;معرفی بیمار:&lt;/b&gt; در این مقاله کودک شش ساله ای معرفی می شود که دو هفته پس از گزش عنکبوت با خونریزی شدید از بینی و لثه و اکیموزهای فراوان در روی بدن به خصوص اندام ها به بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر ارجاع داده شد. نکات جالب توجه در ارزیابی آزمایشگاهی مقادیر فیبرینوژن در حد صفر میلی گرم درصد می باشد، PT و PTT می باشد شدیدا افزایش یافته، پلاکت و سطح فاکتور VIII نرمال می باشد. برای بیمار درمان پلاسما هر 12 ساعت شروع شد. یک هفته پس از درمان بیمار با حال عمومی خوب مرخص شد. یک ماه پس از ترخیص تست های انعقادی در مقادیر نرمال بود. &lt;br&gt;&lt;b&gt;نتیجه گیری:&lt;/b&gt; گزش عنکبوت می تواند با عوارض شدید مثل آنمی همولیتیک، نارسایی کلیه و اختلال انعقادی همراه شود و نیاز به بستری بیمار در &lt;br&gt;ICU وجود داشته باشد.&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;                                                                  
</description>
						<author> شهلا انصاری</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
