12 نتیجه برای مثانه
عباس مدنی، زهرا پور نصیری، عبدالمحمد کجباف زاده، نعمت اله عطایی، پروین محسنی، سید طاهر اصفهانی،
دوره 65، شماره 6 - ( 6-1386 )
چکیده
اختلال عملکرد دستگاه ادراری تحتانی میتواند علت عفونتهای مکرر ادراری Urinary Tract Infection (UTI) و ریفلاکس وزیکویورترال Vesico Ureteral Reflux (VUR) در کودکان باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی فراوانی اختلال عملکرد مثانه در کودکان مبتلا به عفونت ادراری مکرر بوده است.
روش بررسی: در طول مطالعه 133 کودک (11 پسر و 122 دختر) وارد مطالعه شدند. دامنه سنی از 7 ماه تا 14 سال متغیر بود. گروه A شامل 78 کودک با سابقه UTI مکرر بدون VUR، در حالیکه گروه B شامل 55 کودک مبتلا به UTI و VUR بود. بررسیهای یورودینامیک (سیستومتری) بر روی تمام این کودکان انجام شد.
یافتهها: عملکرد غیرطبیعی سیستم ادراری تحتانی در 98 کودک (1/73%) دیده شد که 57 کودک از گروه A (1/78%) و 41 کودک از گروه B (8/78%) بودند. (05/0p>) شایعترین اختلال عملکرد دیسسینرژی دترسور اسفنکتر (DSD) بود که در 54% موارد وجود داشت،2/46% در گروه A و 60% در گروه B. (05/0p<) مثانه ناپایدار در 44 کودک (33%) دیده شد که تفاوت معنیداری در دو گروه نداشت. در 17 بیمار (6/12%) DSD همراه با ناپایداری مثانه بود. از نظر اختلال ادرار کردن حدود 20% کودکان در هر دو گروه هیچکدام از علائم اختلال را نداشتند، در حالی که 80% دیگر علائم مختلفی را گزارش میکردند که شایعترین آنها یبوست و اورجنسی بود. در نیمی از کودکان گروه A و یکچهارم افراد گروه B همزمانی چند علامت دیده میشد از جمله: تکرر ادرار، اورجنسی، ادرار منقطع، بیاختیاری، ادرار قطرهقطره و احتباس و یبوست.
نتیجهگیری: شایعترین اختلال عملکردی سیستم ادراری تحتانی در کودکان با UTI مکرر DSD است که در کودکان مبتلا به VUR با فراوانی بیشتری رخ میدهد.
محمد قاسم محسنی، سید محمد کاظم آقامیر، علی پاشا میثمی، شهرام گوران، سویل نصیر محترم،
دوره 65، شماره 10 - ( 10-1386 )
چکیده
در این مطالعه تاثیر تزریق سم بوتولینوم-A داخل عضله دترسور مثانه در بیماران مبتلا به مثانه overactive و بیاختیاری مقاوم به درمان بررسی شده است.
روش بررسی: در این مطالعه آیندهنگر، 12 بیمار مرد با مثانه بیشفعال و بیاختیاری ادراری به دلیل ترومای نخاعی که درمان موفقیتآمیز نداشتهاند، وارد شدند. 300 واحد سم بوتولینوم- Aبه کمک سیستوسکوپ F20 در 30 نقطه عضله دترسور مثانه خارج از تریگون تزریق شد. بیماران شش هفته، شش ماه و 9 ماه بعد از درمان برای پیگیری مراجعه نمودند و همچنین مطالعه یورودینامیک در پایان شش هفته انجام شده است.
یافتهها: در پایان شش هفته پیگیری 9 بیمار از 12 بیمار اختیار کامل ادراری خود را باز یافتند و بعد از شش ماه، یک بیمار از مطالعه خارج شده و هفت بیمار از 9 بیمار همچنان اختیار کامل ادراری خود را حفظ کردند. و در پایان 9 ماه پیگیری سه بیمار اختیار ادراری را حفظ کرده بودند. همه بیماران که با موفقیت درمان شدند از درمان راضی بودند و هیچ عارضه جدی در طول درمان رخ نداده است. میانگین ظرفیت سیستومتریک مثانه (001/0p<)، کامپلیانس مثانه (001/0p<)، میانگین باقیمانده ادراری (001/0p<) در حد معنیداری افزایش و حداکثر فشار دترسور هنگام ادرار کردن کاهش یافته است. (001/0p<).
نتیجهگیری: تزریق سم بوتولینوم A- یک روش موثر و بیخطر در درمان مثانه بیشفعال در بالغین دچار ترومای نخاعی که به درمان دارویی پاسخ ندادند، میباشد، حتی اگر مثانه این بیماران کمپلیانس پائین داشته باشد. برای حفظ اختیار ادراری ممکن است بیماران، شش ماه بعد نیاز به تزریق مجدد داشته باشند.
سیدرضا یحییزاده، داراب مهربان، سید حمیدالله غفاری، کامران علی مقدم، اردشیر قوام زاده، غلامحسین نادری، سید مجید کاظمینی، مهرناز راسته،
دوره 67، شماره 1 - ( 1-1388 )
چکیده
زمینه و هدف: کانسر مثانه دومین بدخیمی شایع ادراری- تناسلی میباشد و از آنجاییکه دو سوم این کانسرها عود میکنند، پایش دقیق بیماران لازم است. بهدلیل هزینه بر و تهاجمی بودن سیستوسکوپی و حساسیت ناچیز سیتولوژی ادرار، تلاشهای فراوانی صورت گرفته تا بیومارکری مناسب برای کانسرهای یوروتلیال یافته شود. بدخیمیهای سیستم ادراری مانند سایر سرطانها، مقادیر زیادی تلومراز بیان میکنند. در این مطالعه به مقایسه حساسیت تست تلومراز و سیتولوژی ادرار در تشخیص کارسینوم سلول ترانزیشنال مثانه پرداخته شده است.
روش بررسی: در این مطالعه 49 بیمار مبتلا به کانسر مثانه که کاندیدای جراحی شده بودند، تحت بررسی با تستهای سیتولوژی و تلومراز ادرار قرار گرفتند. در این بررسی روش Quantitative Real-time RT-PCR بر پایه تکنولوژی TaqMan راهاندازی شد، که در آن از ژن hTERT بهعنوان تومور مارکر و از ژن GAPDH بهعنوان کنترل داخلی برای تشخیص و تعیین مقدار سلولهای توموری در نمونههای ادرار بیماران استفاده گردید. نهایتاً نتایج دو تست تلومراز و سیتولوژی ادرار با نتیجه سیستوسکوپی و آسیبشناسی نهایی بهعنوان استاندارد طلایی مقایسه گردید.
یافتهها: حساسیت تستهای تلومراز و سیتولوژی ادرار بدون در نظر گرفتن درجه و مرحله تومور، بهترتیب 5/73 و 3/16 درصد بهدست آمد که در این بین، حساسیت سیتولوژی ادرار واضحاً با درجه و مرحله تومور ارتباطی مستقیم داشته است، در حالیکه حساسیت تست تلومراز ادرار بدون توجه به گرید و مرحله تومور مطلوب میباشد. اختلاف مشاهدهشده بین سیتولوژی و تلومراز ادرار از منظر آماری معنیدار است (001/0).
نتیجهگیری: آنالیز کمّی hTERT-mRNA تلومراز در ادرار بهعنوان یک بیومارکر غیر تهاجمی، قابلیت جایگزین شدن بهجای سیتولوژی ادرار را جهت تشخیص و پیگیری کانسر مثانه دارد.
ویدا ضرابی، ثمیله نوربخش، ناهید رحیمزاده، کاوه صمیمی، مهیار غفوری، علی جعفریان، آذردخت طباطبائی،
دوره 69، شماره 2 - ( 2-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: عفونت ادراری کودکان منجر به اسکار و صدمه دایمی کلیه میشود. تعیین ارزش تشخیصی ام- آر اوروگرافی دینامیک در آنومالیهای ادراری کودکان مبتلا به عفونت ادراری در مقایسه با روشهای تشخیصی متداول (روتین) هدف مطالعه بود.
روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی به روی 190 بیمار مبتلا به عفونت ادراری بستری در بخش کودکان بیمارستان رسول اکرم (1388 -1386) انجام شد. مقایسه بیماران مبتلا به عفونت ادراری با دو روش تشخیصی تصویربرداری شامل گروه ام- آر (بیمار) و روشهای تصویربرداری متداول (شاهد) انجام شد.
یافتهها: موارد غیرطبیعی به ترتیب برای اولتراسونوگرافی 32%، عکس ساده 9%، اوروگرافی داخل وریدی 26%، ویسی یوجی 54%، اسکن 76%، ام- آر 43% بود. موارد غیرطبیعی اوروگرافی داخل وریدی بین دو روش اسکن و ام- آر همخوانی و ارتباط قوی داشت. (کاپا=75/0). عکس ساده و سونوگرافی در موارد غیرطبیعی اسکن و ام- آر نتایج یکسان داشت. (121/0P=) ام- آر با نتایج ویسییوجی و اوروگرافی داخل وریدی ارتباط زیاد اما بدون ارتباط با نتایج سونوگرافی بود.
نتیجهگیری: اسکن غیرطبیعی در 76% (5/3 سال) کودکان مبتلا به عفونت ادراری ناشی از موارد غیر انسدادی (ریفلاکس) ام- آر در 43% بیماران کم سنتر و همخوانی قوی با اوروگرافی داخل وریدی و ویسییوجی، که انسداد و اسکار ناشی از آنومالیهای دستگاه ادراری را مطرح میکرد. ضعف تکنیک سونوگرافی در تشخیص آنومالیها در مقایسه با ام- آر محتمل است. استفاده وسیع ام- آر در تشخیص آنومالیهای کلیوی به ویژه در سنین پایین کمک کننده است. هزینه بالا و نیاز به استفاده از داروهای خوابآور هنوز از مشکلات ام- آر است.
زینت قنبری، مهنوش اسماعیلی، طاهره افتخار، مجتبی اسماعیلی، الهه میری،
دوره 69، شماره 5 - ( 5-1390 )
چکیده
Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
MicrosoftInternetExplorer4
زمینه
و هدف: مثانه بیشفعال Overactive Bladder (OAB) یکی از شایعترین بیماریهای
دستگاه ادراری تحتانی است. علایم OAB اثر قابل توجهی در جنبههای اجتماعی، روانشناختی، شغلی، جسمی،
خانوادگی و جنسی این بیماران دارد. در اکثر مطالعات انجام شده اکسیبوتینین بهعنوان
داروی خط اول درمان در OAB بهکار رفته است. همچنین یک
ترکیب آنتی موسکارینی جدیدتر در درمان OAB تولترودین میباشد. هدف از این مطالعه بررسی و
مقایسه کارایی و عوارض تولترودین IR و اکسیبوتینین IR را در زنان ایرانی میباشد.
روش
بررسی: 100 داوطلب مبتلا به OAB بهصورت تصادفی در قالب دو گروه
50 نفری مورد مطالعه قرار گرفتند. یک گروه داروی اکسی بوتینین و گروه دیگر تولترودین
را بهمدت چهار هفته دریافت کردند.
یافتهها: این مطالعه نشان داد که بین پرسشنامه و دادههای
سیستومتری همراهی خوبی دیده میشود اما تستهای اورودینامیک اختلاف معنیداری از
نظر شدت اثربخشی را نشان داد. بررسیها نشان داد که هر دو داروی اکسیبوتینین و
تولترودین سبب بهبود کیفیت زندگی بیماران میشوند.
نتیجهگیری: بررسیها نشان داد که اثربخشی این دو دارو اختلاف معنیداری
ندارند. نتایج حاصل از پرسشنامه حاکی از آن بود که هر دو دارو موفق شدهاند کاهش
معنیداری در فاکتورهای مورد پرسش ایجاد کنند. اما بین دو گروه اختلاف معنیداری
در بهبود علایم نشان داده نشد. در هر دو دارو خشکی دهان بهعنوان عارضه اصلی مطرح
بود اما بر خلاف سایر مطالعات عارضه خشکی دهان در گروه تولترودین نسبت به اکسیبوتینین
بیشتر بود. بنابراین در این مطالعه بین دو داروی اکسیبوتینین و تولترودین ارجحیت
خاصی مشاهده نشد.
صدیقه آیتی، فاطمه وحید رودسری، مرضیه طالبیان،
دوره 69، شماره 6 - ( 6-1390 )
چکیده
800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4
زمینه و هدف: چسبندگی غیرطبیعی جفت
از عوارض تهدید کننده حیات بوده و از علل ایجاد آن سزارین میباشد. هدف از ارایه این
گزارش معرفی یک مورد مرگ مادر بهدلیل جفت پرکرتا با تهاجم بهداخل مثانه میباشد.
معرفیبیمار: بیمار خانمی 37 ساله
بود که به دلیل شکست در توبکتومی، ناخواسته باردار شد. در هفته 26 و 30 بارداری با
خونریزی شدید از ادرار در بخش اورولوژی بستری و در سونوگرافی جفت سرراهی گزارش
شد. در هفته 34 بهدلیل خونریزی شدید سزارین اورژانس انجام و پس از تولد نوزاد و خونریزی
بسیار شدید، هیسترکتومی و رزکشن قسمتی از مثانه انجام گردید. ضمن عمل بهدلیل خونریزی
فوقالعاده شدید و غیرقابل کنترل پس از چهار ساعت در اتاق عمل فوت کرد.
نتیجهگیری: امروزه جفتهای با چسبندگی
غیرطبیعی به علت افزایش میزان سزارین رو به افزایش است. از راههای کاهش این عارضه
مهم، اجتناب از سزارینهای بدون اندیکاسیون میباشد.
هدیه مرادی تبریز، گلرخ الفتی، علی احمدی، فرزانه نیکی،
دوره 70، شماره 4 - ( 4-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: شایعترین
نوع سرطان مثانه، تومور سلول ترانزیشنال میباشد. سیکلواکسیژناز-2 (COX-2)، آنزیم کلیدی تولید
پروستاگلاندینها، بهعنوان یک مولکول جدید برای درمان هدفمند در این تومور معرفی
شده است. در این تحقیق، به بررسی بروز این مارکر در تومورهای ترانزیشنال مثانه و ارزیابی
ارتباط آن با شاخصهای بالینی- پاتولوژیکی از جمله درجه و مرحله تومور پرداختیم.
روش
بررسی: این مطالعه مقطعی، طی سالهای 1385 تا 1390 در بخش پاتولوژی بیمارستان
سینا تهران انجام گرفت. گزارشات پاتولوژی بیماران با تشخیص قطعی تومور ترانزیشنال
مثانه که تحت عمل برداشتن از طریق پیشابراه قرارگرفته بودند، بازبینی و 40 بیمار
انتخاب گردید. سپس بلوکهای پارافینی آنها از نظر بروز COX-2 به روش ایمونوهیستوشیمی
مورد ارزیابی قرار گرفت. رنگپذیری بیشتر از 5% سلولهای توموری به عنوان بروز
مثبت در نظر گرفته شد.
یافتهها: COX-2 در 5/52% بیماران بروز
یافت. تومورهای با درجه بدخیمی بالا بروز بالاتری از این مارکر را نسبت به دیگر
درجات تومور نشان دادند (5/87%) و اختلاف معنیداری بین درجات مختلف تومور از نظر
بروز COX-2 وجود داشت
(0001/0>P). سن بیماران
هم با این مارکر مرتبط بود (03/0=P). بالعکس، این مارکر با متغیرهایی از جمله جنس، تهاجم لنفاتیک و
مرحله تومور ارتباط معنیداری نداشت (05/0<P). به علاوه در هیچیک از بیماران تهاجم
عروقی و دور عصبی یافت نشد.
نتیجهگیری: مارکر COX-2 در بیش از
نیمی از بیماران ما دیده شد و ارتباط واضحی با تمایز تومور داشت. بنابراین این
مولکول ممکن است یک مارکر توموری مفید در ارزیابی تومورهای مثانه باشد.
رقیه تیمورپور، زهرا مشکات، محسن ارزنلو، هادی پیری دوگاهه، آیدا قلوبی،
دوره 74، شماره 10 - ( 10-1395 )
چکیده
با وجود پیشرفتهای بسیار در حوزه دارو و واکسن در طی یک قرن گذشته بیماری توبرکلوزیس هنوز مسئول بیش از دو میلیون مرگ در هر سال میباشد. پیدایش سویههای مقاوم به دارو و عفونت همزمان توبرکلوزیس و ایدز آن را به یک مشکل جدی بدل کرده است و درمان و کنترل آن بار بزرگی بر دوش جامعه ایجاد نموده است. عفونت توبرکلوزیس در کودکان با عوارض شدیدی همراه است بهویژه در آنهایی که کمتر از پنج سال سن دارند، بنابراین تجویز واکسن به این دسته از افراد لازم است. باسیل کالمت-گورین (Bacillus Calmette-Guérin) سویه ضعیف شدهی مایکوباکتریوم بوویس بوده که برای اولین بار جهت ایجاد مصونیت بر ضد عفونت توبرکلوزیس مورد استفاده قرار گرفت. همچنین این واکسن توانایی ایجاد مصونیت نسبی بر ضد عفونت لپروزی، اولسربرولی بوده و همچنین جهت درمان سرطان مثانه نیز استفاده میشود. واکسن بثژ تنها باید به افرادی با سیستم ایمنی سالم تزریق شده و از تجویز آن به افراد با سیستم ایمنی تضعیف شده باید اجتناب کرد و همچنین این واکسن در افرادی که پیشتر به عفونت توبرکلوزیس مبتلا شدهاند و یا با مایکوباکتریومهای محیطی آلوده شدهاند، اثربخش نمیباشد. مطالعات متاآنالیز گذشته نشان میدهد که میزان اثربخشی این واکسن بر ضد عفونت تنفسی متغییر بوده و بین 80%-0 میباشد اما بر ضد اشکال بسیار شدید منتشره مانند مننژیت و سل ارزنی بسیار کارآمد میباشد. با وجود بسیاری از تلاشها و طراحی نسل جدیدی از واکسنها بر ضدتوبرکلوزیس، واکسن بثژ هنوز تنها واکسن موثر بر ضد عفونت توبرکلوزیس میباشد چرا که جایگزینی این واکسن با یک واکسن موثرتر موفقیتآمیز نبوده است.
حمید مزدک، زهرا طلوع قمری، مهدی غلامپور،
دوره 77، شماره 4 - ( 4-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: بهدلیل بروز و عود بالا سرطان مثانه یک مشکل بالینی و اجتماعی محسوب میگردد که اغلب در سنین بالا نمایان میشود. این پژوهش با هدف تعیین فراوانی سرطان مثانه در استان اصفهان، ایران طراحی شد.
روش بررسی: مطالعه بهصورت توصیفی گذشتهنگر از دادههای بهدست آمده از معاونت بهداشتی استان(ICD-O; third edition; C۶۷) مرتبط با بازه زمانی فروردین تا آخر اسفند سال ۱۳۹۵ در گروه اورولوژی و مرکز تحقیقات پیوند کلیه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام گرفت. تمامی نتایج حاصل از آسیبشناسی، دموگرافیک و بالینی سرطان مثانه توسط پژوهشگر در Microsoft Excel ۲۰۱۳ (Microsoft Corp., Redmond, WA, USA) وارد و آنالیز آماری گردید. بروز سرطان با تقسیم نمودن تعداد بیماران گزارش شده مربوط به سال مورد مطالعه تقسیم بر جمعیت ضربدر ۱۰۰۰۰۰ محاسبه شد.
یافتهها: در مجموع ۴۱۷ بیمار (بروزی برابر با ۸ در ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت) متشکل از ۳۶۱ مرد (بروزی برابر با ۱۳/۹) و ۵۶ زن (بروزی برابر با ۲/۲) مورد مطالعه قرار گرفتند. متوسط سن بیماران ۶۴/۷ سال با انحرافمعیاری برابر ۱۳ سال بود. کمترین سن ثبت شده در مردان ۱۲ سال بود که با کمترین سن ثبت شده در زنان یعنی ۲۵ سال بهطور چشمگیری تفاوت دارد. سن بیماران در ۸۰% موارد بالاتر از ۵۰ سال بود. تهاجم به عضله در ۴۴% موارد ثبت شده بود. پراکندگی جغرافیایی در ۶۵% موارد مرتبط با شهر اصفهان بهعنوان محل سکونت و در ردههای بعدی خمینیشهر (۷/۶%)، نجفآباد (۶/۸%)، لنجان (۴/۵%)، مبارکه (۳/۷%) و فلاورجان (۲/۸%) قرار داشتند.
نتیجهگیری: مقایسه بروز سرطان مثانه در سال ۱۳۹۵ با سال ۱۳۹۳ کاهشی برابر، ۱۸/۲% را نشان داد که تهاجم سلول سرطانی به عضله در ۴۴% بیماران ثبت شده بود. همچنین مطالعه نشان داد بیشترین میزان فراوانی سرطان مثانه مربوط به شهر اصفهان و پس از آن شهرهای خمینیشهر، نجفآباد، لنجان، مبارکه و فلاورجان میباشد.
سعیده پرورش، احمد انحصاری، سید علی معافی، مائده جعفری، فاطمه کرمی رباطی،
دوره 79، شماره 11 - ( 11-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: ریفلاکس ادراری یکی از شایعترین آنومالیهای مادرزادی در کودکان است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه فاصله دهانه حالب از خط وسط در کودکان با ریفلاکس ادراری و کودکان سالم بود.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی روی کودکان مبتلا به پیلونفریت مراجعهکننده به بیمارستان افضلیپور از شهریور 1398 تا شهریور 1399 انجام شد. 20 کودک با ریفلاکس ادراری و 20 کودک سالم بهصورت تصادفی انتخاب شدند. فاصله دهانه حالب از خط وسط توسط دستگاه سونوگرافی Philips affinity 70 اندازهگیری شد.
یافتهها: در دو گروه، 95% کودکان، دختر بودند. میانگین سنی کودکان با ریفلاکس و کودکان سالم، بهترتیب، 58/2±8/5 و 54/1±75/4 سال بود. میانگین فاصله دهانه حالب از خط وسط در کودکان با ریفلاکس و کودکان سالم بهترتیب، 60/2±44/11 و 74/2±32/9 میلیمتر بود (002/0=P).
نتیجهگیری: با توجه به اینکه فاصله دهانه حالب از خط وسط در بیماران با ریفلاکس ادراری به میزان قابلتوجهی بیشتر از حالبهای غیر ریفلاکسی است، میتواند بهعنوان یک روش غیر تهاجمی برای تشخیص وزیکویوترال ریفلاکس در کودکان مورد استفاده قرار گیرد.
حمید ارشدی، پویا حکمتی، حجتالله راجی، محمد واسعی، مهرزاد مهدیزاده،
دوره 80، شماره 1 - ( 1-1401 )
چکیده
زمینه و هدف: فیستول آپاندیس به مثانه در بیماران مبتلا به کیستیک فیبرزوزیس، موردی نادر است که لحاظ آن در تشخیصهای افتراقی درد شکم این بیماران مهم میباشد. این مورد سومین گزارش از این نوع در بیماران کیستیک فیبروزیس میباشد.
معرفی بیمار: در این مقاله یک دختر نه ساله ایرانی مبتلا به کیستیک فیبروزیس که در دی ماه سال 1399، با تشخیص توده مثانه در بیمارستان مرکز طبی کودکان دانشگاه علوم تهران، تحت عمل جراحی قرار گرفت، گزارش میشود. در حین جراحی مشخص گردید که این توده در واقع آپاندیس بیمار با تهاجم به دیواره مثانه است، که بهصورت توده مثانه تظاهر کرده است.
نتیجهگیری: نظر به اینکه دردهای شکمی یک عارضه نسبتا شایع در بیماران کیستیک فیبروزیس میباشد، توجه به علل نسبتا ناشایعتر نیز در این بیماران، در صورت عدم پاسخ به درمانهای معمول لازم میباشد.
سولماز اوحدیان مقدم، محمد رضا نوروزی، محسن آیتی، عرفان امینی، فائزه سلحشور، محسن شیرآقایی،
دوره 82، شماره 5 - ( 5-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: سارکوپنی از دست دادن دژنراتیو توده عضلانی اسکلتی است که بهعنوان یک نتیجه ضعیف پس از عمل در انواع مختلف سرطان شناخته میشود. هدف ما از این مطالعه بررسی ارتباط بین سارکوپنی و عوارض پس از عمل و میزان بقا در بیماران مبتلابه سرطان مثانه بود.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی از دی ماه سال 1400 تا دی ماه سال 1401 بر روی 30 بیمار مراجعهکننده به درمانگاه ارولوژی بیمارستان امام خمینی تهران که مبتلابه سرطان مثانه و کاندید عمل سیستکتومی رادیکال بودند، انجام شد. یک هفته پیش از عمل، سطح مقطع عضلانی برای نشان دادن تغییرات در اندازه و حجم عضله (بررسی شده با MRI) به دنبال شاخص سارکوپنی تخمین زده شد. برای بهبود کیفیت گزارش عوارض جراحی، بیماران مجددا معاینه شدند و مدت زمان بستری بیماران در بیمارستان اندازهگیری شد. مراقبت پیگیری بهینه 10 ماه (چهار تا 20 ماه) بود.
یافتهها: میانگین شاخص سارکوپنیک 2mm/2m 6/1264±5/591 بود. طی پیگیری 10 ماهه، 25 بیمار (3/83%) زنده ماندند و پنج بیمار (7/16%) فوت شدند. میانگین اندکس سارکوپنی در بیماران مبتلابه سرطان لوکالیزه نسبت به بیماران مبتلابه سرطان پیشرفته بالاتر بود ولی این اختلاف از نظر آماری معنادار نبود. همچنین میانگین اندکس سارکوپنی در بیماران مبتلابه درگیری لنفوواسکولار بهصورت قابلتوجهی کمتر از بیماران با سرطان بدون تهاجم لنفوواسکولار بود. در این مطالعه ارتباطی بین عوارض پیش از عمل و سارکوپنیک اندکس بهدست نیامد.
نتیجهگیری: کاهش شاخص سارکوپنیک بهطور قابلتوجهی با تهاجم عروق لنفاوی مرتبط بود، اما هیچ ارتباطی بین میزان مرگومیر و عوارض پس از جراحی رادیکال سیستکتومی یافت نشد.
