other تعیین عوامل موثر بر طول درمان با ترکیبات آنتیموان موضعی یا سیستمیک در بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی: مدل تحلیل بقا مقاله اصیل Original Article <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;"> درمان رایج لیشمانیوز جلدی با داروهای گلوکانتیم و پنتوستام صورت می‌گیرد. این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر بر طول درمان با گلوکانتیم در بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی با استفاده از مدل تحلیل بقا صورت گرفت.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 1017 بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی مراجعه‌کننده به مراکز جامع سلامت استان قم از فروردین 1393 تا اسفند 1397 به‌صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. زمان بهبودی با استفاده از روش کاپلان‌مایر برآورد و سپس تابع بقا به تفکیک متغیرهای مورد بررسی رسم و جهت بررسی تفاوت آن‌ها از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Log Rank test</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> استفاده شد و پس از بررسی فرض </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> توسط مانده‌های شونفلد از رگرسیون کاکس پیشرو برای تعیین عوامل موثر بر طول درمان استفاده گردید.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در پایان زمان مورد انتظار، میزان بهبودی ضایعه در روش درمان موضعی 7/96% و در روش سیستمیک 93% برآورد گردید. میانه زمان بهبودی برای بیماران به روش‌های موضعی و سیستمیک به‌ترتیب 00/8 هفته و 00/18 روز بود. در روش موضعی، تنها متغیر ضایعه بر روی ران معنادار بود یعنی در صورت وجود ضایعه بر روی ران، طول درمان کاهش می‌یابد. همچنین متغیر تعداد ضایعه معنادار بود (039/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) به‌طوری‌که افرادی که تعداد ضایعه آن‌ها چهار و یا بیشتر بود شانس بهبودشان 30% کمتر است.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">وجود ضایعه بر روی ران، تعداد کم ضایعه، زمان بهبود ضایعات ناشی از آن را کاهش می‌دهد. همچنین استفاده از مدل کاکس در مطالعات علوم پزشکی، مناسب به‌نظر می‌رسد زیرا افزون‌بر رخداد پیشامد، زمان وقوع آن را نیز در نظر می‌گیرد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> <div><strong><em>Background:</em></strong> Currently, cutaneous leishmaniasis (CL) as a parasitic disease is treated with Glucantime and Pentostam in most of the endemic countries. This study aimed to identify factors affecting the glucantime therapy duration rate in patients with CL using a survival analysis model.<br> <strong><em>Methods:</em></strong> This retrospective descriptive-analytic study was conducted on 1017 CL patients that were referred to the urban and rural comprehensive health centers of Qom Province under the supervision of Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran, from April 2014 to March 2019 through the census. The recovery time was measured by the Kaplan-Meier method, and then the survival function was plotted based on each variable. The Log-Rank test was applied to analyze the differences among variables, and after the evaluation of the PH assumption by Shoenfeld residuals, a stepwise forward Cox progressive regression was used to determine factors affecting intralesional or systematic treatment duration in the patients involved with cutaneous leishmaniasis.&nbsp;</div> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td align="left"> <div><strong><em>Results:</em></strong> The recovery rate of lesions in cutaneous leishmaniasis cases was found to be 96.7% by the intralesional treatment and 93% by the systematic one. The mean recovery time for cutaneous leishmaniasis patients was 8.00 weeks for the intralesional treatment and 18.00 days for the systematic treatment. The only significant variable in the intralesional treatment was observed on cases with thigh lesions, meaning that those patients who had CL lesions on their thighs experienced a significant reduction in their recovery time. Furthermore, the lesion variable was also significant (P=0.039) as the recovery chance of those patients who had four or more CL lesions was 30% less.<br> <strong><em>Conclusion:</em></strong> The existence of lesions on CL patients&rsquo; thighs and a low number of lesions in CL patients can decrease the recovery time. The use of the Cox regression model in medical studies is more appropriate because not only does it consider the occurrence of the event but also it can reveal the occurrence time of the disease.<span dir="RTL"></span></div> </td> </tr> </tbody> </table> <div><div style="clear:both;"></div></div> لیشمانیوز جلدی, مدت زمان درمان, گلوکانتیم, تحلیل بقا. cutaneous leishmaniasis, duration of therapy, glucantime, survival analysis. 388 396 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-303&slc_lang=other&sid=1 Amir Hamta امیر همتا No Department of Family and Community Medicine, Faculty of Medicine, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran. گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم،‌ ایران. Abedin Saghafipour عابدین ثقفی‌پور abed.saghafi@yahoo.com No Department of Public Health, Faculty of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran. گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم،‌ ایران. Ehssan Mozaffari احسان مظفری Yes Department of Medical Entomology and Vector Control, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه حشره‌شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران،‌ ایران. Zahra Salemi زهرا سالمی No Student Research Committee, Faculty of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم،‌ ایران.