Tehran University Medical Journal

other تاثیر کپسول کورکومین بر کیفیت زندگی و علایم سندروم روده تحریک‌پذیر در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان امیرالمومنین (ع) اراک-کارآزمایی بالینی دوسوکور The effect of curcumin capsule on quality of life and symptoms of patients with irritable bowel syndrome: a double blind clinical trial غدد درون ریز و متابولیسم Endocrinology مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: ارتقا سطح کیفیت زندگی بیماران، هدف اصلی مداخلات درمانی در بیماری‌های مزمن است که یکی از راه‌های حصول این امر در برخی موارد، کاستن از شدت علایم بیماری است. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر کپسول کورکومین بر کیفیت زندگی و علایم سندروم روده تحریک‌پذیر برروی بیماران مبتلابه سندرم روده تحریک‌پذیر مراجعه‌کننده به بیمارستان امیرالمومنین (ع) اراک صورت گرفت. روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی برروی 60 بیمار مبتلابه سندرم روده تحریک‌پذیر مراجعه‌کننده به بیمارستان امیرالمومنین (ع) اراک از فروردین تا شهریور 1398 با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و مقیاس شدت علایم خارج روده و ابزار Whoqol_Bref انجام شد. بیماران به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. کپسول کورکومین در کپسول اول و در کپسول دوم دارونما دو بار در روز پس از ناهار و شام به مدت چهار هفته استفاده شد. همه بیماران در ابتدای مطالعه، هفته چهارم و سه ماه بعد، از نظر کیفیت زندگی، شدت علایم و فراوانی و عوارض احتمالی موردبررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: اختلاف معناداری در کیفیت زندگی بین دو گروه کورکومین و دارونما پس از انجام مداخله یافت نشد (05/0P>). درخصوص میزان و شدت علایم سندرم روده تحریک‌پذیر اختلاف معناداری پس از مداخله در گروه کورکومین و دارنما به‌دست آمد (05/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه به‌طورکلی نشان داد که در مقایسه بین کورکومین و دارونما در بهبودی علایم بالینی بیماران تفاوت معناداری وجود دارد، ولی کیفیت زندگی بیماران در دو گروه کورکومین و دارونما پس از مداخله تغییر معناداری نداشته است.   <div>Background: Improving the quality of life of patients is the main goal of therapeutic interventions in chronic diseases. One way to achieve this is to decrease the severity of symptoms. The aim of this study was to investigate the effect of curcumin capsule on quality of life and symptoms of patients with irritable bowel. Methods: This clinical trial study was performed on 60 patients with irritable bowel syndrome referred to Amir al-Momenin Hospital in Arak city from April to September 2018, using convenience sampling and Extra-intestinal symptoms severity scale and WHOQOL_BREF tools. The patients were divided into two groups of intervention and control, curcumin capsules were used in the first one, and in the second one, placebo capsules were used twice a day after lunch and dinner for four weeks. All patients were examined at the beginning of the study, the fourth week and three months later, in terms of quality of life, severity and frequency of symptoms and possible complications. During this period, the patients were followed up on a monthly basis through phone calls, and the contact number of the researcher was provided to the patients to call in case of any problems or questions.</div> <div> <table align="center" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td align="left" style="padding-top:0in; padding-right:12px; padding-bottom:0in; padding-left:12px" valign="top"> <div>Results: The average age of the curcumin group was 35 years and for the placebo group was 36.43 years. There was no significant difference in the quality of life between the curcumin and placebo groups after the intervention (P>0.05). Significant were found between the curcumin and placebo groups after the intervention (P<0.05). Conclusion: The results of this study showed that there was a significant difference between curcumin and placebo in improving the clinical symptoms of patients, but the quality of life of patients in both curcumin and placebo groups did not change significantly after the intervention.</div> </td> </tr> </tbody> </table> </div> <div></div> کورکومین, سندروم روده تحریک‌پذیر, کیفیت زندگی. curcumin, irritable bowel syndrome, quality of life. 29 37 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-622&slc_lang=other&sid=1 Negar Sahba نگار صهبا Yes Department of Internal Medicine, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران. Alireza Amani علیرضا امانی No Department of Orthopedics, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران. Mohammadreza Rohani محمدرضا روحانی No Department of Internal Medicine, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران. Rahmatallah Moradzadeh رحمت‌الله مرادزاده No Department of Epidemiology, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران. Azim Forouzan عظیم فروزان No Department of Internal Medicine, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران. Mojtaba Ahmadlou مجتبی احمدلو No Department of Epidemiology, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ،ایران.