Tehran University Medical Journal

other تغییرات کیفیت زندگی، علایم بالینی کف لگن و عملکرد جنسی بیماران یک سال پس از عمل جراحی پرولاپس لگنی- مطالعه قبل و بعد Changes in quality of life, clinical symptoms of the pelvic floor and sexual function of patients one year after pelvic prolapse surgery - a before-and-after study مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: افتادگی اعضای لگن (Pelvic organ prolapse, POP) که زنان مبتلا را در معرض کاهش کیفیت زندگی و عملکرد جنسی قرار می‌دهد. پژوهش حاضر به بررسی علائم بیماری، عملکرد جنسی و کیفیت زندگی زنان یک سال پس از ترمیم پرولاپس ارگان‌های لگنی پرداخته است. روش بررسی: این مطالعه‌ی کوهورت آینده‌نگر بوده (قبل و بعد) و بر روی 200 نفر از زنان متاهل مبتلا به پرولاپس لگنی درجه 1-4 (POP-Q) در گروه سنی 75-47 سال که از مهر 1401 تا اسفند 1402 تحت جراحی ترمیمی (کولپورافی قدامی و خلفی (در بیمارستان‌های شهید بهشتی و الزهرا اصفهان قرار گرفته بودند، انجام شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات سه پرسشنامه عملکرد جنسی زنان، آزردگی لگنی و کیفیت زندگی قبل و یکسال پس از جراحی تکمیل شدند. برای مقایسه شدت علائم بالینی بیماران براساس سطوح قبل و بعد از جراحی، از آزمون تقارن (Symmetry/Bowker) و برای مقایسه وضعیت شاخص عملکرد جنسی (اختلال/عدم اختلال) قبل و بعد از مداخله، از آزمون McNemar استفاده شدو سطح معناداری 05/0P< در نظر گرفته شد. یافته‌ها: شدت علائم بالینی و وضعیت شاخص اختلال عملکرد جنسی و میانه نمره کیفیت زندگی بین قبل و بعد از مداخله معنادار بود و تغییرات آنها نشان می‌دهد که بیماران بعد از عمل به‌طور قابل‌توجهی بهبود پیدا کرده‌اند. نتیجه‌گیری: جراحی پرولاپس لگنی می‌تواند علاوه‌بر اصلاح ساختار آناتومیک به‌طور قابل‌توجهی باعث بهبود کیفیت زندگی و عملکرد جنسی بیماران یکسال پس از عمل گردد.   Background: Pelvic organ prolapse (POP) is a condition resulting from weakness or damage to the muscles, ligaments, and other supporting structures of the vagina, and it exposes affected women to reduced quality of life and sexual function. The present study examined the symptoms, sexual function, and quality of life of women one year after repair of pelvic organ prolapse. Methods: This study was a prospective cohort before-after study that was conducted on 200 married women with pelvic prolapse grade 1-4 (POP-Q) in the age group of 47-75 years who underwent reconstructive surgery (anterior and posterior colporrhaphy) in Shahid Beheshti and Al-Zahra hospitals in Isfahan between October 2022 and March 2024. The data collection tools were three questionnaires: Female Sexual Function Index (FSFI), Pelvic Discomfort (PFDI-20) and Quality of Life (SF-36) which were completed before surgery and one year after surgery. Stata software version 17 was used to analyze the data. To compare the scores before and after, paired t-test or Wilcoxon statistical tests were used, to compare the severity of patients' clinical symptoms based on the levels before and after surgery, the symmetry/Bowker test was used, and to compare the status of the sexual function index (impairment/no impairment) before and after surgery, the McNemar test was used and the significance level was considered to be P<0.05. Results: The mean age of the study participants was 59.5±12.6 years. The majority of the women (157 individuals; 78.5%) were housewives. The mean number of pregnancies was 4.3±2.1, and the mean number of live births was 3.75±1.89. All women included in the study were postmenopausal. The severity of clinical symptoms, sexual dysfunction index status, and median quality of life score were significant between before and after the intervention. The severity of clinical symptoms, the status of the sexual dysfunction index, and the median quality of life score showed significant differences before and after the intervention. Conclusion: Pelvic prolapse surgery can significantly improve the quality of life and sexual function of patients one year after surgery, in addition to correcting the anatomical structure.   پرولاپس لگنی, کیفیت زندگی, جراحی. pelvic organ prolapse, quality of life, surgery. 418 427 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-944&slc_lang=other&sid=1 Maryam Hajhashemi مریم حاجی‌هاشمی No Department of Pelvic Floor Disorders, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. گروه اختلالات کف لگن، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Hedieh Bonakdarchian هدیه بنکدارچیان hedie.bnkdr@gmail.com Yes Medical Student, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Tahereh Khalili Borujeni طاهره خلیلی بروجنی No Department of Obstetrics & Gynecology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. گروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Minoo Movahedi مینو موحدی No Department of Pelvic Floor Disorders, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. گروه اختلالات کف لگن، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Roya Sahebi رویا صاحبی No Maternal, Fetal & Neonatal Research Center, Family Health Research Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد، پژوهشکده سلامت خانواده، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Fedyeh Haghollahi فدیه حق‌اللهی No Maternal, Fetal & Neonatal Research Center, Family Health Research Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد، پژوهشکده سلامت خانواده، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.