fa اثر سیرولیموس در کاهش هیپرتروفی بطن چپ در گیرندگان کلیه پیوندی: کارآزمایی بالینی <p dir="rtl" style="text-align: justify"><!--stripped--> 800x600 <!--stripped--><!--stripped--> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 <!--stripped--><!--stripped--> <!--stripped--><!--stripped--> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal" mso-tstyle-rowband-size:0 mso-tstyle-colband-size:0 mso-style-noshow:yes mso-style-priority:99 mso-style-parent:"" mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt mso-para-margin:0in mso-para-margin-bottom:.0001pt mso-pagination:widow-orphan font-size:10.0pt font-family:"Times New Roman","serif"} </style> <!--stripped--> <strong>زمینه و هدف: </strong>هیپرتروفی بطن چپ Left Ventricular Hypertrophy (LVH) یکی از مهم‌ترین علل مرگ و میر در گیرندگان پیوند کلیه است و رگرسیون هیپرتروفی در بطن چپ یک هدف مهم در گیرندگان پیوند کلیه می‌باشد. هدف پژوهش حاضر در یک مطالعه بالینی بررسی اثرات سیرولیموس<strong> </strong>Sirolimus (SRL)<strong> </strong>و سیکلوسپورین بر LVH<strong> </strong>و مقایسه آن‌ها می‌باشد. <br></p><p dir="rtl" style="text-align: justify"><strong>روش بررسی: </strong>جمعیت مورد مطالعه بیماران دریافت‌کننده کلیه در بیمارستان دکتر شریعتی تهران در سال‌های 89-1388 می‌باشند. بیماران بر اساس نوع داروی ایمونوساپرسیو تجویز شده به دو گروه تقسیم شدند. گروه سیرولیموس و سیکلوسپورین. شاخصه‌های اکوکاردیوگرافی و بالینی آن‌ها در ابتدا و پس از یک‌سال بررسی، ثبت و آنالیز شد.<strong> <br></strong></p><p dir="rtl" style="text-align: justify"><strong></strong><strong>یافته‌ها:</strong> در مجموع 55 بیمار (33 نفر 60% مرد و 22 نفر 40% زن) بررسی شدند که 36 نفر آن‌ها 5/65% در گروه (سیکلوسپورین) و 19 نفر آن‌ها 5/34% در گروه (سیرولیموس) طبقه‌بندی شدند. eGFR در گروه SRL از 7±713/53 به ²m73/1ml/min 6±05/54 رسید، به‌علاوه ترشح پروتیین در ادرار در گروه SRL از 10±7/35 به h24/mg 9/7±7/33 رسید که این اختلاف معنی‌دار بوده و در گروه CNI از 11±86/36 به 8±19/36 رسید. در ارتباط با داده‌های اکوکاردیوگرافی کاهش IVSD, PWD, LVMi, LVM بعد از پی‌گیری نسبت به حالت پایه در گروه SRL در مقایسه با گروه شاهد معنی‌دار بود (0/05>P). داده‌های اکوکاردیوگرافی EF, RWT, EDD, FS<strong> </strong>گروه SRL تفاوت معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بعد از یک‌سال نداشت (0/05<p).<strong> <br></p).<strong></p><p dir="rtl" style="text-align: justify"><p).<strong><b>نتیجه‌گیری: </b>مطالعه حاضر اولین مطالعه در ایران با بررسی جزیی اکوکاردیوگرافیک در مصرف SRL<strong> </strong>به‌صورت مطالعه بالینی بوده که نشان‌دهنده اثرات کاهنده SRL بر LVH می‌باشد.</p).<strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Background:</strong> Persistence of left ventricular hypertrophy (LVH) in renal transplant recipients is associated with unfavorable outcomes. Calcineurin-inhibitor (CNI) nephrotoxicity is a major cause of morbidity and mortality after kidney transplantation. In this study we compared sirolimus (SRL) with calcineurin-inhibitor as primary immunosuppressants for the attenuation of left ventricular hypertrophy in renal transplantation recipients.<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Methods:</strong> In this prospective cohort study done in Shariati Hospital in 2010, we evaluated the effects of sirolimus and CNI on LVH of 55 renal transplant recipients. The cases (19) received sirolimus while the controls (36) received CNI while being matched for age and duration of transplantation. Data regarding blood pressure (BP), hemoglobin, serum creatinine, uric acid and lipid concentrations were assessed and changes in left ventricular (LV) mass were evaluated by echocardiography over a one-year follow-up.<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> Left ventricular mass significantly decreased (P=0.0001) in the SRL group but blood pressure did not differ between the two groups. LV mass and LV mass index both decreased significantly (P≤0.05) but the difference was not associated with changes in BP. The difference in interventricular septal thickness at end diastole (IVSD) and posterior wall diameter (PWD) were significant (P≤0.05) in the SRL group but the difference in end diastolic diameter (EDD) was not significant.<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Conclusion: </strong>Conversion from CNI to SRL-based immunosuppressive therapy in RTRs is safe and SRL may decrease LVH. SRL seems to be safe and improve renal function without cardiac compromise in kidney transplant recipients.</p> هیپرتروفی بطن چپ،گیرندگان کلیه پیوندی،سیرولیموس Calcineurin inhibitor protein,left ventricular hypertrophy (LVH),renal transplantation,sirolimus,transplant recipient 718 724 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-177&slc_lang=fa&sid=1 Sedghipour M محسن صدقی‌پور Yes Tabatabaei SAH سید عبدالحسین طباطبایی No Sadadi F فرشته سدادی No Kamal Hedayat D داریوش کمال هدایت No Nikdoost F فرحناز نیک‌دوست No Sate H حسین ساطع No Ghorbani Yekta B بتول قربانی یکتا No