fa اثر حاد دویدن متناوب روی نوارگردان بر غلظت پلاسمایی گرلین آسیل‌دار و گرسنگی افراد چاق <strong>زمینه و هدف:</strong> وزن بدن توسط میزان مصرف غذا و انرژی مصرفی تنظیم می‌شود. هورمون گرلین اشتها را زیاد می‌کند. هدف تحقیق تعیین اثرات یک جلسه دویدن متناوب روی نوارگردان بر گرلین آسیل‌دار و اشتهای افراد چاق بود. <br><strong>روش‌بررسی:</strong> 9 دانشجوی مرد بی‌تحرک با سن 48/0±56/20 سال، شاخص توده بدن 2kg/m84/0±68/32 و حداکثر اکسیژن مصرفی 48/1±21/34 دقیقه/کیلوگرم/میلی‌لیتر، در تحقیق حاضر با طرح تصادفی متعادل شده شامل دو جلسه آزمون (ورزشی و کنترل) شرکت کردند. پروتکل شامل دویدن متناوب روی نوارگردان با شدت ثابت 65% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. نمونه‌های خون قبل، هنگام و دو ساعت بعد از فعالیت، جمع‌آوری شد. <strong><br>یافته‌ها: </strong>مقادیر گرلین آسیل‌دار و میزان گرسنگی به‌طور معنی‌داری در مرحله دوم کاهش یافت و در انتهای آزمون، نسبت به مقادیر استراحتی به‌طور معنی‌داری کمتر بود (به ترتیب 006/0=P و 002/0=P). کل مقادیر مساحت‌های زیر منحنی مربوط به گرلین آسیل‌دار و میزان گرسنگی، به‌طور معنی‌داری در جلسه آزمون ورزشی نسبت به جلسه کنترل کمتر بود (هر دو 0005/0>P). هورمون رشد هم به‌طور معنی‌داری در مرحله دوم افزایش یافت و در انتهای آزمون ورزشی، نسبت به مقادیر استراحتی بیشتر بود (033/0=P). <strong><br>نتیجه‌گیری: </strong>گرلین آسیل‌دار و اشتهای افراد چاق، به‌واسطه دویدن با شدت 65% حداکثر اکسیژن مصرفی کاهش می‌یابد و تا دو ساعت بعد از آن، نسبت به مقادیر استراحتی پایین‌تر باقی می‌ماند. به نظر می‌رسد که هورمون رشد در این سرکوب نقش مؤثرتری دارد. این‌که آیا این پروتکل می‌تواند در یک برنامه تمرینی کوتاه‌مدت اثرات مشابهی داشته باشد، نیاز به بررسی بیشتر دارد.<p></p> Background: Body weight is regulated by both food intake and energy expenditure. Ghrelin, a hormone produced by the stomach and pancreas, enhances appetite. This study was undertaken to determine the effects of intermittent treadmill running on acylated ghrelin and appetite in individuals with obesity. Methods: Nine inactive male students, with a mean age of 20.56±0.48 yrs, a body mass index of 32.68±0.84 kg/m2 and a maximum oxygen uptake of 34.21±1.48 ml/kg/min, participated in the study in two trials (control and exercise) in a counterbalanced, randomized design. The protocol included intermittent running with a constant intensity at 65% of VO2 max on a treadmill. Blood samples were collected before, during, and 2h after cessation of the exercise. Results: Acylated ghrelin concentrations and hunger ratings decreased significantly in the second phase and remained lower than baseline (P=0.006 and P=0.002, respectively) at the end of the exercise. The total area under the curve values and hunger ratings (all P<0.0005) were significantly lower in the exercise trial compared with the control state. Similarly, growth hormone rose significantly at the second phase and remained higher than baseline (P=0.033) at the end of the exercise trial. Conclusion: These findings indicate that acylated ghrelin and appetite are reduced by running at 65% of VO2 max and remain lower than baseline even two hours afterwards in individuals with obesity. Growth hormone seems to be more responsible for this suppression. Further studies are required to investigate whether this protocol could elicit the same effects in short-term training programs. گرلین آسیل‌دار,اشتها,هورمون رشد,دویدن,چاقی Acylated ghrelin,appetite,growth hormone,obesity,running 125 135 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-267&slc_lang=fa&sid=1 Gholipour M مجید قلی‌پور gholipour@sharif.ir Yes گروه تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شریف Kordi MR محمدرضا کردی No گروه تربیت بدنی دانشگاه تهران Taghikhani M محمد تقی‌خانی No گروه بیوشیمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس Ravasi AA علی‌اصغر رواسی No گروه تربیت بدنی دانشگاه تهران Gaeini AA عباسعلی گائینی No گروه تربیت بدنی دانشگاه تهران Tabrizi A آرزو تبریزی No گروه تربیت بدنی دانشگاه صنعتی شریف