fa شیوع لیشمانیوز جلدی و جداسازی انگل لیشمانیا از بیماران مبتلا به سالک در روستاهای مرزی شهرستان گنبدکاووس به روش PCR در سال‌های 1385-1386 زمینه و هد ف: لیشمانیوز جلدی در اکثر شهرهای ایران به طور اندمیک دیده می شود. شهرستان گنبدکاووس از جمله کانون های آلوده قدیمی است . چون مطالعه جامعی در این زمینه در این منطقه نشده بود این پژوهش به منظور بررسی انجام گرفت . روش بررس ی: به منظور PCR تعیین شیوع لیشمانیوز جلدی در روستاهای مرزی این شهرستان به روش تعیین شیوع بیماری در بین ساکنین روستاهای مورد مطالعه طی ما ه های آبان، آذر و دی در سال 1385 جمعاً 6990 نفر چهل و DNA در ریبوزومال ITS و 2 ITS مورد بررسی قرار گرفتند . برای شناسایی گونه های لیشمانیا، ابتدا نواحی 1 با الکتروفورز روی آگاروز ITS-PCR تکثیر گردید و محصول PCR شش لیشمانیای ایزوله شده از بیماران به روش %1/5 جدا شد ( 200 میلی آمپر، 140 ولت ). سپس با رنگ آمیزی توسط اتیدیوم بروماید باند های جدا شده قابل رؤیت و از آن ها عکس گرفته شد . جهت تأیید نتایج مولکولی، تعداد شش ایزوله لیشمانیا نیز هر کدام به طور جداگانه به دو 0% افراد به سالک حاد مبتلا بودند . بیش ترین میزان آلودگی / موش بالب /سی تلقیح شدند . یافت هها: در این مطالعه 5 62 % افراد / 0 سال و کمترین میزان آلودگی ( 0%) در سنین بالای پنجاه سال بود . 9 - زخم حاد ( 2%) در بین افراد 10 11 سال دیده شد . نتیج هگیری: نمونه های جدا - دارای جای زخم بودند و بیشترین میزان جای زخم در گروه سنی 20 و مقایسه پروفایل ITS-PCR شده از بیماران مبتلا به سالک در رو ستاهای مرزی شهرستان گنبدکاووس پس از انجام ژنومیک آن ها با نمونه های استاندارد لیشمانیا ماژور، لیشمانیا تروپیکا و لیشمانیا اینفانتوم ، همگی لیشمانیا ماژور تشخیص داده شد و با ایجاد زخم در تمام مو شها پس از گذشت پنج ماه، این نتایج تأیید گردید. Background: Cutaneous Leishmaniasis is endemic in plenty of Iranian provinces. This study aimed to determine the epidemiological status of the cutaneous Leishmaniasis outbreak, isolation and identification of the parasite using a PCR method in burden rural areas of Gonbad-e-Qabus County, north Iran. Methods: Data was collected on the prevalence of scars and ulcers over a period of three months among 6990 inhabitants of five villages around Gonbad-e-Qabus county,north Iran, during 2006-2007. Cultured promastigotes were identified using PCR technique. ITS1 and ITS2 of Non Coding Transcribed region at ribosomal DNA of 46 Leishmania isolates were amplified and the PCR products were separated by electrophoresis in 1.5% agarose gel (200 mA, 140 V), visualized by staining with ethidium bromide, and photographed. To confirm the PCR findings, six Leishmanis isolates were injected individually into two BALB/c mice. Results: Among 6990 inhabitants of the five villages, 62.9% had scars and 0.5% had active lesions. The most highly infected age group was 0-10 years and nobody was infected in individuals more than fifty years of age. Individuals 11 to 20 years of age were the most highly infected age group. The results showed that from 46 isolates, all (100%) were L. major in comparison to reference strains and all of them could produce ulcer at the base tail of BALB/c mice, 4-12 weeks after inoculation.Conclusions: According to this study, cutaneous Leishmaniasis due to Leishmania major is endemic in Gonbad-e-Qabus county, north Iran. The results were confirmed by active lesions induced in BALB/c mice. گنبدکاووس,لیشمانیا ماژور,گلستان,لیشمانیوز جلدی,ITS,PCR Gonbad-e-Qabus,golestan,Leishmania major,cutaneous Leishmaniasis,PCR 250 256 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-355&slc_lang=fa&sid=1 Mesgarian F فاطمه مسگریان No مرکز بهداشت گنبدکاووس، دانشگاه علوم پزشکی گلستان Rahbarian N نورینا رهبریان n.rahbarian@cmbrc.org Yes مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Mahmoud Radi M مهناز محمودی‌راد No مرکز تحقیقات پوست دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Hajaran H هما حجاران No گروه انگل شناسی و قار چ شناسی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Shahbaz F فریده شهبازی No -3 گروه انگ لشناسی و قار چشناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Mesgarian Z زهرا مسگریان No -1 مرکز بهداشت گنبدکاووس، دانشگاه علوم پزشکی گلستان Taghipour N نیلوفر تقی‌پور No -3 گروه انگ لشناسی و قار چشناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی