Tehran University Medical Journal
مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
Tehran Univ Med J
Medical Sciences
http://tumj.tums.ac.ir
1
admin
1683-1764
1735-7322
10.18869/acadpub.tumj
000
000
000
fa
jalali
1392
11
1
gregorian
2014
2
1
71
11
online
1
fulltext
fa
دوز رسیده به اسکروتوم در رادیوتراپی کارسینوم رکتوم با "آشکارساز ترمولومینسانس" و مقایسه با دوز محاسبه شده با نرم افزار نقشه کشی سه بعدی
Delivered dose to scrotum in rectal cancer radiotherapy by thermoluminescence dosimetry comparing to dose calculated by planning software
مقاله اصیل
Original Article
زمینه و هدف: کارسینوم رکتوم یک بدخیمی شایع در دنیا است. رادیوتراپی لگن نقش مهمی در درمان سرطان رکتوم دارد اما منجر به آزواسپرمی میشود. هدف این مطالعه، تعیین دوز رسیده به بیضهها با استفاده از روش دزیمتری ترمولومینسانس (Thermoluminescence Detector, TLD) و مقایسه آن با دوز نقطهای محاسبهشده توسط نرمافزار نقشهکشی سهبعدی در رادیوتراپی سرطان رکتوم بود.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، ما دوز بیضهها را با استفاده از روش دزیمتری TLD اندازهگیری کردیم. TLDها در شش نقطه مشخص روی اسکروتوم، طی دو جلسه از دوره درمان قرار داده میشدند. بیماران 4/50-50 گری به لگن در وضعیت خوابیده به پشت، با فراکشنهای استاندارد دریافت کردند. میانگین دوز اندازهگیریشده با TLD با میانگین دوز نقطهای محاسبهشده توسط نرمافزار سهبعدی مقایسه شد.
یافتهها: در 33 بیمار با میانگین سنی 56 سال، متوسط دوز اندازهگیریشده بیضه بهوسیله TLD، 77/3 گری، مساوی با 51/7% دوز کلی بود. میانگین دوز نقطهای محاسبهشده بهوسیله نرمافزار سهبعدی، 11/4 گری، مساوی با 1/8% دوز کلی بود. در آنالیز آماری ارتباط قابلتوجهی بین لبه تحتانی فیلدها با میانگین دوز رسیده به بیضه دیده شد (04/0P=). همچنین ارتباط بین دوز اندازهگیریشده با TLD و مقادیر اندکس توده بدن (BMI) نیز قابل توجه بود (049/0P=).
نتیجهگیری: در این مطالعه، متوسط دوز رسیده به بیضه 77/3 گری بود. همچنین متوسط دوز نقطهای محاسبهشده بهوسیله نرمافزار نقشهکشی سهبعدی با دوز TLD مشابه بود (11/4 گری). براساس یافتههای مذکور توجه دقیق به دوز دریافتی بیضهها در طی رادیوتراپی رکتوم برای بیمارانی که تمایل به حفظ زایایی خود دارند ضروری بهنظر میرسد.
Background: Colorectal carcinoma is a common malignancy, in treatment of which pelvic radiotherapy plays an important role. But this may lead to azospermia. We designed a study to determine the delivered dose to the testis with thermoluminescence dosimetry (TLD) and compare it to the dose calculated by the Three-dimensional planning software.
Methods: We measured the testicular doses by TLD the TLDs were fixed to the scrotum in six points anteriorly and posteriorly in two random fractions of the radiation course. All patients received a 50-50.4 Gy radiation dose to the pelvis in a prone position with standard fractionation and 3-dimensional planning, through three or four fields. The average dose of the TLD measurements was compared to the average of 6 relevant point doses calculated by the planning software.
Results: In 33 patients with a mean age of 56 years, the mean testis dose of radiation measured by TLD was 3.77 Gy, equal to 7.5% of the total prescribed dose. The mean of point doses calculated by the 3-dimensional planning software was 4.11 Gy, equal to 8.1% of the total prescribed dose. A significant relationship was seen between the position of the inferior edge of the fields and the mean testis dose (P= 0.04). Also body mass index (BMI) was inversely related with the testicular dose (P= 0.049).
Conclusion: In this study, the mean testis dose of radiation was 3.77 Gy, similar to the dose calculated by the planning software (4.11 Gy). This dose could be significantly harmful for spermatogenesis, though low doses of scattered radiation to the testis in fractionated radiotherapy might be followed with better recovery. Based on above findings, careful attention to testicular dose in radiotherapy of rectal cancer for the males desiring continued fertility seems to be required.
کارسینوم رکتوم, TLD, رادیوتراپی, آزواسپرمی
azospermia, radiotherapy, rectal carcinoma, testicular radiation dose
707
712
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5164&slc_lang=fa&sid=1
Peiman
Haddad
پیمان
حداد
haddad@tums.ac.ir