fa ارزیابی تجویز سفتریاکسون پیش و پس از معرفی راهنماهای درمانی پزشکان در یک بیمارستان آموزشی: گزارش کوتاه مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: سفتریاکسون یک سفالوسپورین نسل سوم است که به‌صورت گسترده برای درمان عفونت‌های گوناگون سرپایی و بستری استفاده می‌شود. هدف این مطالعه، ارزیابی نحوه استفاده سفتریاکسون پیش و پس‌از معرفی راهنماهای درمانی، در یک بیمارستان آموزشی تهران است. روش بررسی: یک مطالعه توصیفی مقطعی پیش و پس‌از مداخله در شش بخش یک بیمارستان آموزشی و در سه مرحله انجام شد. مرحله اول شامل بررسی اندیکاسیون و نحوه تجویز سفتریاکسون در 200 بیمار بود. مرحله دوم مداخلات آموزشی شامل تهیه و توزیع راهنماهای سفتریاکسون میان پزشکان شاغل بخش‌ها بود. همچنین داروساز بالینی به هر بخش مراجعه و در مورد استفاده درست سفتریاکسون پزشکان را آموزش داد. در مرحله سوم، استفاده از سفتریاکسون در 200 بیمار دیگر بررسی شد. یافته‌ها: 400 بیمار (200 بیمار قبل و 200 بیمار بعد از مداخله) مورد بررسی قرار گرفتند. اندیکاسیون درست سفتریاکسون، پیش و پس‌از مداخله به‌ترتیب 93% و 96% بود. آنالیزهای آماری نشان داد که اندیکاسیون درست سفتریاکسون پیش و پس‌از آموزش تغییر معناداری نداشت (188/0P=) ولی نحوه تجویز مناسب سفتریاکسون (دوز، توالی و مدت زمان مصرف)، پس‌از آموزش، تغییر معنادار داشت (001/0P<). نتیجه‌گیری: توزیع راهنمای سفتریاکسون و آموزش مستقیم پزشکان، الگوی تجویز سفتریاکسون را بهبود می‌دهد. Background: Judicious use of antibiotics is essential considering the growth of antimi-crobial resistance and escalating costs in health care. Ceftriaxone is a third-generation cephalosporin used widely for the treatment of various infections in outpatient and in-patient. The purpose of this study was to evaluate the ceftriaxone utilization before and after implementation of guidelines and physicians education. Methods: A descriptive cross-sectional, before-after intervention study was performed in 6 wards of a teaching hospital in Tehran, Iran. The study was conducted in three phases: pre-guideline, educational interventions and post guideline implementation. The pre intervention phase included chart analysis of current ceftriaxone use in 200 consecutive patients from the representative wards included in the study. The educational interventions included preparation and distribution of ceftriaxone guidelines as pamphlets among physicians working in the studied wards. Also the clinical pharmacist returned to each ward and trained physicians regarding the correct use of ceftriaxone. In the post intervention phase immediately after the instruction, and in the follow up phase, one month later, a prospective analysis of ceftriaxone utilization was performed by chart review of 200 patients to detect changes in ceftriaxone utilization pattern. Results: Four hundred cases were evaluated during study (200 before and 200 after physician’s education). The correct indication of ceftriaxone was 93% and 96% before and after the educational interventions respectively. Analysis showed that correct indi-cation of ceftriaxone did not change significantly before and after education (P= 0.188). Regarding to proper administration (dose, interval and duration) ceftriaxone utilization significantly changed after education (P< 0.001). Conclusion: Adoption of the guidelines with associated training resulted in significant improvement in ceftriaxone administration pattern in the hospitals. سفتریاکسون, بررسی الگوی مصرف, راهنما, بیمارستان ceftriaxone, drug utilization, guideline, hospital 194 198 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5213&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Abbasinazari محمد عباسی نظری m_abbasi@sbmu.ac.ir Yes Department of Clinical Pharma-cy, Shahid Beheshti University of Medical sciences, Tehran, Iran. دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Afshin Mohammad Alizadeh افشین محمد علیزاده No Department of Bone Marrow Transplantation, Taleghani Hospital, Shahid Beheshti University of Medical sciences, Tehran, Iran. بیمارستان طالقانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Yusef Jamshidi یوسف جمشیدی No Department of Clinical Pharma-cy, Shahid Beheshti University of Medical sciences, Tehran, Iran. دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی