fa ارتباط بین پلی‌مورفیسم ((Ile105Val ژن گلوتاتیون S- ترانسفراز P1 (GSTP1) و خطر ابتلا به لیومیوم رحمی در جمعیت ایرانی مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: لیومیوم‌های رحمی شایع‌ترین تومور خوش‌خیم رحمی در زنان می‌باشد که تقریبا 40-20 درصد زنان در سن باروری به این بیماری مبتلا می‌باشند. استروژن نقش مهمی در پاتوژنز لیومیوما ایفا می‌کند. از جمله ژن‌های درگیر در بیوسنتز استروژن گلوتاتیون S- ترانسفراز می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط میان پلی‌مورفیسم GSTP1 Ile105Val و خطر ابتلا به لیومیوم رحمی در جمعیت ایرانی بود. روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی از آبان 1391 تا شهریور 1392 روی 50 زن مبتلا به لیومیوم رحمی و 50 زن سالم در انستیتو پاستور ایران انجام گرفت. مولکول DNA ژنومیک این افراد از لکوسیت‌های خون محیطی به‌روش استاندارد فنل- کلروفرم استخراج شد. پس از استخراج DNA، پلی‌مورفیسم GSTP1 Ile105Val به‌وسیله تکنیک Amplification Refractory Mutation System Polymerase Chain Reaction (ARMS-PCR) تعیین ژنوتیپ گردیدند. بررسی ارتباط میان پلی‌مورفیسم ایزولوسین/والین و شانس ابتلا به بیماری به‌کمک نرم‌افزار SPSS ویراست 18 انجام شد. یافته‌ها: آنالیز داده‌های به دست آمده در مورد پلی‌مورفیسم GSTP1 Ile105Val نشان داد که وجود اختلاف معنادار در فراوانی ژنوتیپی در دو گروه مورد و شاهد بود (0001/0P<). بر مبنای نتایج به‌دست آمده حضور آلل والین شانس ابتلا به میوم رحمی در حاملین این الل را در مقایسه با افراد غیرحامل به‌طور تقریبی به میزان سه برابر افزایش می‌داد. 34/3 ((15/6-82/1)CI:، 34/3OR:) برابر بود. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از مطالعه نشان دادکه پلی‌مورفیسم GSTP1 Ile105Val با خطر ابتلا به بیماری لیومیوم رحمی در جمعیت ایران ارتباط دارد. اگرچه انجام مطالعات بیشتر با حجم نمونه بالاتر در سایر جمعیت‌ها و قومیت‌ها به منظور تایید نتایج حاصل در این تحقیق ضروری است. Background: Uterine leiomyoma is one of the most common benign smooth muscle tumors occurring in 20-40% of women worldwide in their reproductive years. Recent studies revealed that estrogen plays an important role in the pathogenesis of this disease. Since glutathione S-transferase (GST) gene family are involved in the biosynthesis of estrogen, the prior probability that variants at this locus are associated with uterine leiomyoma is likely to be above the null. Therefore, this study was carried out to examine whether GSTP1 polymorphism (Ile105Val) is associated with increased risk of uterine leiomyoma in Iranian population. Methods: In this case-control study, 50 women diagnosed with uterine leiomyoma and 50 healthy controls were recruited from subjects referred to the Pasteur Institute of Iran from November 2012 to September 2013. The genomic DNA was extracted from peripheral blood leucocytes using the standard phenol-chloroform method and subsequently the GSTP1 polymorphism was genotyped using amplification refractory mutation system-polymerase chain reaction (ARMS-PCR). Logistic regression analysis was applied to estimate odds ratios and 95% confidence intervals after age adjustment using the SPSS statistical software package, version 18.0. Results: The results showed significant differences between case and control groups in terms of genotype frequency (P<0.0001). In addition, the results indicated that the presence of the valine allele significantly increased risk of uterine leiomyoma about three times more in individuals carrying the mutant allele compared to control group (Odds Ratio: 3.34 95%CI: 1.82-6.15 P<0.0001). Conclusion: To our knowledge, this is the first study performed in Iranian population assessing the association between GSTP1 Ile105Val polymorphism and risk of uterine leiomyoma. However, further extensive studies with a large number of samples from different populations and ethnicities are required to validate the results obtained in this study. لیومیوم رحمی, GST, پلی‌مورفیسم ایزولوسین/والین, ایران GSTP1, Ile105Val polymorphism, Iran, Uterine leiomyoma 508 514 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5259&slc_lang=fa&sid=1 Salva Sadat Mostafavi Dehraisi سلوا سادات مصطفوی ده رئیسی No Department of Genetic, Islamic Azad University, Ahar Branch, Ahar, Iran. گروه ژنتیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر Seyed Mehdi Sadat سید مهدی سادات No Department of Hepatitis and AIDS, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran. گروه هپاتیت و ایدز انستیتو پاستور ایران Fatemeh Davari Tanha فاطمه داوری تنها No Department of Obstetrics, Gynecologist, and Reproductive Endocrinology, Valiasr Reproductive Health Center, Tehran, University of Medical Science, Tehran, Iran. گروه زنان و مامایی بیمارستان زنان و مرکز تحقیقات باروری ولیعصر، دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران Mohammad Reza Aghasadeghi Aghasadeghi محمدرضا آقاصادقی No Department of Hepatitis and AIDS, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran. گروه هپاتیت و ایدز انستیتو پاستور ایران Mahdi Safarpour مهدی صفرپور No Cellular and Molecular Research Center, Obesity Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات سلولی مولکولی، مرکز تحقیقات چاقی، پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Parinaz Abbasi Ranjbar پریناز عباسی رنجبر No Department of Cellular and Molecular Biology, University of Guilan, Rasht, Iran. گروه سلولی مولکولی، دانشگاه گیلان Ahmad Ebrahimi احمد ابراهیمی ae35m@yahoo.com Yes Cellular and Molecular Research Center, Obesity Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات سلولی مولکولی، مرکز تحقیقات چاقی، پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی