Tehran University Medical Journal

fa بررسی درجه ناتوانی گسترش‌یافته در مبتلایان به اسکلروز متعدد قبل و بعد از درمان با متیل پردنیزولون Disability Surveillance in multiple sclerosis patients before and after methylprednisolone treatment اسکلروز متعدد یک بیماری مزمن دستگاه عصبی مرکزی است که با تخریب غلاف میلین و در موارد شدید صدمه به آکسون‌ها ایجاد ناتوانی می‌کند. این مطالعه درجه ناتوانی بیماران مبتلا به اسکلروز متعدد را قبل و بعد از درمان با متیل پردنیزولون ارزیابی نموده است. روش بررسی: این مطالعه از نوع مطالعات مقطعی و شامل تمام 63 بیماری بود که در عرض یک‌سال با تشخیص اسکلروز متعدد قطعی در مرکز تحقیقات بیماری‌های مغز و اعصاب ایران بستری شدند. پس از اخذ رضایت کتبی اطلاعات مورد نیاز بیماران شامل سن و جنس، وضعیت فعالیت سیستم عصبی مرکزی و نمره "وضعیت ناتوانی گسترش‌یافته" بر اساس معاینه بیمار قبل و بعد از درمان با دوز بالای متیل پردنیزولون وریدی، به‌دست آمد. یافته‌ها: درمان با دوز بالای متیل پردنیزولون، نمره وضعیت ناتوانی گسترش‌یافته (EDSS) بیماران را از میانگین 595/4 به 635/3 کاهش داد. در بین سیستم‌های عملکردی نیز بیشترین تغییرات ایجاد شده مربوط به فعالیت هرمی با کاهشی به‌میزان 13/1 واحد بود. میزان کاهش ناتوانی پس از درمان در بقیه سیستم‌ها بین 38/0 تا 57/0 بود. نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد که هر چه تعداد دفعات عود کمتر باشد، تاثیر درمان به‌مراتب بهتر می‌باشد. ارتباط معنی‌داری بین سن بیمار و میزان تاثیر درمان در این مطالعه حاصل نشد، هرچند که تاثیر درمان در کاهش ناتوانی در بیماران مذکر بیشتر از بیماران مونث بود (05/0p=). درمان با متیل پردنیزولون دارای اثرات فوری و کوتاه‌مدت (یک ماه) در سیستم ایمنی می‌باشد که بهبودی رادیولوژیک و کلینیکی احتمالا دلیلی بر آن می‌باشد. Background: Multiple sclerosis (MS) is a chronic inflammatory disease of the central nervous system resulting from demyelination and axonal loss. Although treatment of MS has progressed, patients continue to have attacks and treatment for such episodes remains a subject of ongoing study. The object of this study is to determine the effect of intravenous methylprednisolone (IVMP) on the degree of disability in MS patients. Methods: This cross-sectional study involved 63 patients with a definite diagnosis of MS, based on the MacDonald criteria, at the Iranian Center for Neurological Research at Imam Khomeini Hospital, Tehran, Iran, from March 2004 through March 2005. After obtaining informed consent, investigators gathered data including each patient's age, gender, pyramidal activity status, cortical, cerebellar and brain stem activity status, sensory signals in the extremities, including vibration, touch, pain, position, visual status, as well as bladder and intestinal activity, and Expanded Disability Status Scale (EDSS) score. SPSS version 11 was used for data analysis. Results: A five-day regimen of IVMP (5g) significantly reduced the immediate post-treatment score from 4.595 to 3.635, which represents a 96% improvement in the EDSS. The greatest change in functional system disability was seen in the pyramidal system with a mean score of 1.13. After treatment, the rate of disability reduction in the sensory system, cerebellum, vision, bladder and intestinal activity was 0.57, 0.49, 0.46, 0.4, and 0.38, respectively. Patients who had experienced fewer relapses responded better to treatment. There was no statistically significant relationship between patient age and the level of response to treatment. However, the rate of disability reduction after treatment was greater in males than females (p=0.05). Conclusion: These results show that IVMP treatment induces an immediate post-treatment effect that could partly account for clinical and radiological improvement in MS patients. However, further study is required to determine the possible long-term, or even intermediate-term, effects of methylprednisolone treatment on the course of this disease. نمره وضعیت ناتوانی گسترش‌یافته (EDSS)،متیل پردنیزولون Multiple sclerosis methylprednisolon, expanded disability status scale 67 70 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-733&slc_lang=fa&sid=1 Ghabaae M مژده قبائی Yes Gaffarpour M مجید غفارپور No Ismaeili M H محسن روستایی‌زاده No