fa مقایسه میزان جذب اتوگرافت غضروف حاصل از کونکای گوش و دنده در خرگوش مقاله اصیل Original Article <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="letter-spacing: 0.3pt;"><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: 0.3pt;"><span style="font-size: 10pt;">گرافت‌های غضروفی به‌عنوان یک جزء تفکیک‌ناپذیر در زمینه‌های مختلف جراحی پلاستیک به‌ویژه رینوپلاستی می‌باشد. عوارضی مانند ایجاد دفرمیتی و باز جذب آن در استفاده از غضروف وجود دارد که محل برداشتن غضروف می‌تواند از بروز این عوارض پیشگیری کند. پژوهش کنونی با هدف مقایسه میزان جذب غضروف در گرافت غضروفی حاصل از دنده با گرافت حاصل از کونکای گوش در خرگوش انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه تجربی که در آزمایشگاه حیوانات مرکز آموزشی درمانی حضرت فاطمه (س) تهران در آبان ۱۳۹۳ انجام شد، در ۱۵ سر خرگوش نر سفید نیوزلندی (با وزن تقریبی ۲۰۰۰ تا </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">g</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۲۵۰۰) پس از بیهوشی، بخشی از گوش و غضروف دنده‌ای آن برداشته و سپس در قسمت خلفی تنه خرگوش در یک سمت ستون فقرات، کونکای گوش و در سمت دیگر غضروف دنده‌ای پیوند شد. پس از هشت هفته نمونه‌ها پس از تعیین وزن، از نظر میزان کندروسیت‌های زنده و فیبروز توسط پاتولوژیست مورد بررسی قرار گرفت.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">یافته‌ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">میانگین وزن گرافت حاصل از گوش طی دو ماه افزایش داشت ولی این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. در گرافت حاصل از دنده میانگین وزن طی دو ماه کاهش معناداری داشته است (۰/۰۰۹</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). از نظر میزان فیبروز و کندروسیت زنده در دو گروه تفاوت معنادار وجود نداشت ولی میزان فیبروز در گروه غضروف گوش بیشتر بوده است.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه‌گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">بر اساس یافته‌های پژوهش کنونی می‌توان نتیجه گرفت که میزان جذب غضروف دنده تا حدودی نسبت به غضروف گوش نتایج بهتری داشته است.</span></span></p> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td align="left"> <p style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Cartilage grafts is one integral component in the various fields of plastic surgery particular rhinoplasty. Surgeons usually use from various sources, including the septum of the nose, ears and rib. Complications such deformity and reabsorbtion may be created with use of the cartilage. Area of the removal of cartilage can prevent these complications. The aim of this study was to compare the absorption rate and viability of cartilage autograft between two common donor site, the rib and the concha.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods:</strong> This experimental study was performed on October 2014 in animal laboratory of Hazrat Fatima Hospital, Tehran, Iran. In this study, 15 New Zealand white male rabbits, weighing 2000-2500 g, approximately 12 to 16 weeks of age were used. In each rabbit, a piece of one ear and one cartilage was excised. After careful weighting of grafts, we implanted the rib cartilage graft into the left pocket and the conchal cartilage graft into the right one. After 8 weeks, the grafts were removed and weighed precisely and photography was carried out. The specimens were fixed in 10% formalin solution for histologic examination was. An example of hematoxylin and eosin staining and cut (H&E) were performed and samples of live chondrocytes and fibrosis were examined by a pathologist.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> We lost 3 rabbits during our study. The results showed that the average weight of a graft from the ear within 2 months, but this increase was not statistically significant (P= 0.152). In the rib graft weight loss over 2 months, and this reduction was statistically significant (P= 0.009). The resorption between two group was not significant but the amount of fibrosis was more in conchal cartilage graft.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> According to the study it can be concluded that absorption rib cartilage is somewhat better results than the cartilage of the ear. More studies, in addition to cartilage implants longer human studies can contribute to more accurate conclusions.</p> </td> </tr> </tbody> </table> <div style="clear: both; text-align: justify;"></div> اتوگرافت, غضروف دنده‌ای, پیوند autograft, costal cartilage, transplants 17 23 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5554&slc_lang=fa&sid=1 Soraya Shahrokh ثریا شاهرخ No Department of Plastic and Reconstructive Surgery, Panzdahe Khordad Educational Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، بیمارستان پانزده خرداد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Seyed Abolhasan Emami سیدابوالحسن امامی emami@doctor.com Yes Department of Plastic and Reconstructive Surgery, Burn Research Center, Iran University of Medical Sciences, Hazrat Fatima Hospital, Tehran, Iran. گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه (س)، تهران، ایران. Mohammad Javad Fatemi محمدجواد فاطمی No Department of Plastic and Reconstructive Surgery, Burn Research Center, Iran University of Medical Sciences, Hazrat Fatima Hospital, Tehran, Iran. گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه (س)، تهران، ایران. Mir Sepehr Pedram میر سپهر پدرام No Department of Surgery and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Saeid Farzad Mohajeri سعید فرزاد فرزاد مهاجری No Department of Surgery and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Seyed Jaber Mousavi سیدجابر موسوی No Department of Community Medicine, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. Seyed Aboozar Hoseini سیدابوذر حسینی No Department of Pathology, Burn Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه پاتولوژی، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Tooran Bagheri توران باقری No Department of Nursing, Burn Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Shirin Araghi شیرین عراقی No Department of Nursing, Burn Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.