fa بررسی میزان اثربخشی امپرازول و داکسی‌سیکلین به‌همراه محلول اریترومایسین موضعی در درمان ضایعات آکنه ولگاریس: کارآزمایی بالینی تصادفی مقاله اصیل Original Article <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">به‌دلیل بروز</span> <span style="font-size: 10pt;">عوارض و شکست درمانی تلاش جهت یافتن داروهای جدید برای بیماری آکنه ولگاریس کماکان در جریان است. امپرازول</span> <span style="font-size: 10pt;">دارای</span> <span style="font-size: 10pt;">اثرات</span> <span style="font-size: 10pt;">آنتی‌باکتریال و آنتی‌آندروژنی</span> <span style="font-size: 10pt;">بوده و می‌تواند درمان</span> <span style="font-size: 10pt;">بالقوه</span> <span style="font-size: 10pt;">آکنه ولگاریس باشد. پژوهش کنونی با هدف بررسی اثربخشی امپرازول توام با محلول اریترومایسین در مقایسه با داکسی‌سیکلین طراحی گردید.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه کارآزمایی بالینی، بیماران با آکنه</span> <span style="font-size: 10pt;">متوسط مراجعه‌کننده به مرکز تحقیقات بیماری‌های پوست و سالک اصفهان از مرداد ۱۳۹۳ تا آبان ۱۳۹۴ به‌طور تصادفی تحت</span> <span style="font-size: 10pt;">درمان سه</span> <span style="font-size: 10pt;">ماهه</span> <span style="font-size: 10pt;">امپرازول</span> <span style="font-size: 10pt;">به‌همراه</span> <span style="font-size: 10pt;">محلول اریترومایسین ۴%،</span> <span style="font-size: 10pt;">داکسی‌سیکلین</span> <span style="font-size: 10pt;">به‌همراه</span> <span style="font-size: 10pt;">محلول</span> <span style="font-size: 10pt;">اریترومایسین ۴%،</span> <span style="font-size: 10pt;">قرارگرفتند. معیارهای ورود شامل آکنه متوسط، عدم حساسیت به مهارکننده‌های پمپ پروتون، نداشتن بیماری فعال کبدی و کلیوی، عدم مصرف وارفارین، فنی‌تویین، دیازپام، سن بالاتر از ۱۲ سال بود. بارداری، شیردهی،</span> <span style="font-size: 10pt;">سابقه حساسیت دارویی، مصرف فرآورده‌های موضعی (مانند رتینوییدها) و سابقه درمان سیستمیک آکنه یک ماه پیش از مطالعه، الیگومنوره، هیرسوتیسم، مصرف کنتراسپتیوهای خوراکی و بیماران با آکنه کنگولوباتا، آکنه فولمینانتو، آکنه بدن به‌تنهایی، معیارهای خروج بودند. پیش از شروع درمان بیماران از نظر هلیکوباکترپیلوری آزمایش شدند.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">یافته‌ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">میزان ضایعات التهابی و غیرالتهابی در هر دو گروه کاهش یافته و با سن ارتباط معکوس داشت (۰/۰۲</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;"><span style="font-family:yekanyw;"><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span></span>=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). تست هلیکوباکترپیلوری با کاهش ضایعات ارتباطی نداشت. از لحاظ عوارض درمان و رضایتمندی بین دو گروه درمانی تفاوتی مشاهده نشد. درصد عوارض پوستی در گروه درمانی امپرازول و داکسی‌سیکلین به‌ترتیب ۲۰/۵۸% و ۱۱/۴۲</span></span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">%</span></span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;"> و عوارض غیرپوستی ۲/۹۴% و ۱۴/۲۸% بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه‌گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">امپرازول می‌تواند به‌عنوان یک درمان آلترناتیو موثر در درمان بیماران آکنه ولگاریس متوسط، به‌ویژه ضایعات غیرالتهابی مطرح گردد.</span></span></p> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td align="left"> <p style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Acne vulgaris is self-limiting, multifactorial disease involving sebaceous glands. Omeprazole is a proton pump inhibitor with in vitro antibacterial effects against staphylococcus aureus and anti-androgen that can be potential treatment of acne vulgaris. This study was designed to evaluate the efficacy of oral omeprazole and erythromycin 4% compared to doxycycline combination therapy in the treatment of acne vulgaris.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods:</strong> In this clinical trial study, patients with moderate acne were referred to Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Science, Iran, during August 2014 until November 2015 and were randomized into two groups receiving topical erythromycin 4% plus omeprazole (34 patients) or doxycycline (35 patients) for 3 months. Moderate acne, lack of sensitivity to proton pump inhibitors, lack of warfarin, phenytoin, diazepam consumption, lack of active liver or kidney disease, being older than 12 years, were considered as inclusion criteria. Pregnant or lactating patients, patients with drug allergy history, patients taking oral contraceptives, acne topical medications (including retinoids) or systemic treatment within 30 days of study, patients with oligomenorrhea, hirsutism, acne conglobata, acne fulminant or body acne alone were excluded from the study. All patients were tested for Helicobacter pylori test at the beginning of the study.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> Both inflammatory and non-inflammatory lesions decreased in both groups with negative correlation with age (P< 0.05). There was no significant correlation between positive Helicobacter pylori test and inflammatory or non-inflammatory lesion reduction (P= 0.794, P= 0.514). Also, patient satisfaction and rate of total drug side effects was not different between two treatment groups. Rate of skin reactions was 20.58% in omeprazole treated group and 11.42% in doxycycline group. For side effects, other than skin it was 2.94% versus 14.28% respectively.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> Omeprazole could be suggested as an alternative for doxycycline in the treatment of patients with moderate acne vulgaris especially in non-inflammatory lesions.</p> </td> </tr> </tbody> </table> <div style="clear: both; text-align: justify;"></div> کارآزمایی بالینی, امپرازول, داکسی‌سیکلین, آکنه ولگاریس acne vulgaris, clinical trial, doxycycline, omeprazole 24 30 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5555&slc_lang=fa&sid=1 Fariba Jaffary فریبا جعفری No Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Mohammad Ali Nilforoushzadeh محمدعلی نیلفروش‌زاده No Skin and Stem Cells Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Hanieh Sharifian Koupaiee هانیه شریفیان کوپائی hany.sharifian@gmail.com Yes Researcher, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. محقق، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Gita Faghihi گیتا فقیهی No Department of Dermatology, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. گروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Seyed Mohsen Hosseini سیدمحسن حسینی No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Fateme Sokhanvari فاطمه سخنوری No Researcher, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. محقق، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Nazli Ansari نازلی انصاری No Researcher, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. محقق، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Giti Sadeghian گیتی صادقیان No Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.