fa تغییرات ژنتیکی و اپی‌ژنتیکی در سرطان تیرویید: مقاله مروری مقاله مروري Review Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">سرطان تیرویید یکی از بدخیمی‌های شایع غدد درون‌ریز است. پیشرفت‌های زیادی در مورد عوامل مولکولی بیماری‌زا مانند نقش اساسی مسیرهای پیام‌رسانی و اختلالات مولکولی آن در سال‌های اخیر انجام شده است. در حال حاضر درمان کارآمدی در مورد سرطان‌های تیرویید پیشرفته‌ای که شامل بدخیمی‌های خیلی کم تمایز یافته، آناپلاستیک و سرطان تیرویید متاستاتیک یا تمایز یافته عود کننده که به ید رادیو اکتیو پاسخ نمی‌دهند، وجود ندارد. در سال‌های اخیر، درمان‌های سرطان‌های پیشرفته تیرویید بر اساس شناسایی جهش‌های سرطان‌زای اصلی پیشنهاد شده است. اگرچه نتایج چند آزمایش در مرحله </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">II</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> نویدبخش است، هیچکدام از بیماران تحت درمان قرار گرفته کاملاً به درمان پاسخ نداده‌اند و درمان در بهترین حالت تنها در کنترل وضعیت بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته موثر است. اپی‌ژنتیک به مطالعه تغییرات ارثی در بیان ژن گفته می‌شود که بدون تغییر در توالی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اولیه رخ می‌دهد. مکانیسم‌های اصلی تغییرات ژنتیکی و اپی‌ژنتیکی شامل جهش، افزایش تعداد کپی ژن و متیلاسیون نابه‌جای ژن است. نواقص اپی‌ژنتیکی در بیشتر سرطان‌ها وجود دارد. ژن‌هایی که در کنترل تکثیر سلولی و تهاجم دخالت می‌کند و همینطور ژن‌های خاص تمایز تیرویید در سرطان تیرویید دچار متیلاسیون نابه‌جا می‌شوند و همراه با تغییرات ژنتیکی موجب پیشرفت تومور می‌گردند. بسیاری از این تغییرات مولکولی، مارکرهای مولکولی جدیدی را برای پیش‌آگهی، تشخیص و هدف‌های درمانی در مورد سرطان تیرویید ارایه کرده است. موضوع این مقاله در مورد رایج‌ترین تغییرات ژنتیکی و اپی‌ژنتیکی در سرطان تیرویید است.</span></span></div> <div></div> <div style="text-align: justify;">Thyroid cancer is one of the most common endocrine malignancies and in the last two decades the number of involved people in the world has been increased. Thyroid cancer in Iran is the seventh most common cancer in women and 14th&nbsp;in men. In recent years many achievements regarding to molecular pathogenic factors such as the substantial role of signaling pathways and molecular abnormalities have been made. Nowadays there is no efficient treatment for progressed thyroid cancer that does not respond to radioiodine therapy which are included poorly differentiated, anaplastic and metastatic or recurrent differentiated thyroid cancer. Although the results of some clinical trials in phase II for treatment of progressed thyroid cancer are rewarding but none of the treated patients responded to treatment and only a few of them responded partially to the treatment which indicates that the treatment can only control the condition of patients with advanced disease, therefore it is needed to consider other alternative solutions which would be helpful in controlling the disease. Epigenetic is referred to study of heritable changes in gene expression without changes in primary DNA sequence. The main mechanisms of genetic and epigenetic alterations are including mutations, increasing the gene copy number and aberrant gene methylation. Epigenetic defects are prevalent in different types of cancers. Aberrant methylation of genes that control cell proliferation and invasion (p16INK4A, RASSF1A, PTEN, Rap1GAP, TIMP3, DAPK, RAR&beta;2, E-cadherin, and CITED1), as well as specific genes involved in differentiation of thyroid cancer (Na+/I- symport, TSH receptor, pendrin, SL5A8, and TTF-1) in association with genetic alterations, leads to tumor progression. Growing evidence shows that acquired epigenetic abnormalities participate with genetic alterations to cause altered patterns of gene expression or function. Many of these molecular changes can be used as molecular markers for prognosis, diagnosis and new therapeutic targets for thyroid cancer. This article is about the most common genetic and epigenetic alterations in thyroid cancer which can be complementary together in recognition of new treatments for the disease.</div> <div></div> سرطان, غدد درون‌ریز, اپی‌ژنتیک, ژنتیک, بدخیمی, تیرویید cancer, endocrine, epigenetic, genetic, malignancy, thyroid 849 859 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-13&slc_lang=fa&sid=1 Elham Shakiba الهام شکیبا No Department of Cellular and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم زیستی، تهران، ایران. Monireh Movahedi منیره موحدی No Department of Cellular and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم زیستی، تهران، ایران. Ahmad Majd احمد مجد No Department of Cellular and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم زیستی، تهران، ایران. Mehdi Hedayati مهدی هدایتی hedayati@endocrine.ac.ir Yes Cellular and Molecular Endocrine Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی غدد درون‌ریز، پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، تهران، ایران.