fa مقایسه درمان تک دارویی و چند دارویی در آرتریت روماتوئید <p align="right" dir="rtl">هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر و تحمل یک داروی زمینه‌ای (DMARD) مانند هیدروکسی کلروکین (HcQ) با ترکیبی از HcQ و متوتروکسات ((Mtx و ترکیب دیگری از HcQ و Mtx و سولفاسالازین (SSZ) در بیماران آرتریت‌روماتوئید فعال با داشتن آرتریت مقاوم و پیشرونده می‌باشد.<br><b>روش بررسی: </b>120 بیمار که بر اساس معیارهای American College of Rheumatology (ACR) تشخیص آرتریت‌روماتوئید آنها قطعی بود (90 زن و 30 مرد) مراجعه‌کننده به درمانگاه روماتولوژی طی سال‌های 1382 الی 1384 به‌صورت تصادفی بر اساس جنس به سه گروه شامل 40 نفر (30 زن و 10 مرد) تقسیم شدند. گروه اول با HcQ به‌تنهائی mg/d 200 و گروه دوم ترکیبی از هیدروکسی کلروکین mg/d200 و متوترکساتmg/kg 5/7 و گروه سوم ترکیبی از هیدروکسی کلروکین mg/d200 متوترکساتmg/kg 5/7 و سولفاسالازینgr/d 1 دریافت کردند. نتیجه تأثیر داروها پس از 24 ماه مورد ارزیابی قرار گرفت و در یک آنالیز آماری متغیرها را باt-test مقایسه نمودیم.<br><b>یافته‌ها: </b>درمان ترکیبی HcQ و SSZ و Mtx و همچنین HcQ و Mtx از نظر بهبود علائم کلینیکی و یافته‌های آزمایشگاهی، نسبت به درمان با HcQ به‌تنهائی (05/0P<) مؤثرتر بودند. همچنین در این مطالعه نشان داده شده درمان ترکیبی HcQ و Mtx و SSZ نسبت به درمان ترکیبـی HcQ و Mtx مؤثرتر است (05/0P<). لذا درمان ترکیبی در آرتریت مقاوم و مؤثرتر است.<br><b>نتیجه‌گیری:</b> در درمان آرتریت‌روماتوئید ترکیب داروهای متوترکسات هیدروکسی‌کلروکین و سولفاسالازین مؤثرتر از متوترکسات و کلروکین و هر دوی این‌ها مؤثرتر از درمان تک داروئی می‌باشد.</p> <b>Background:</b> Rheumatoid arthritis (RA) is a chronic inflammatory condition. The condition can affected many tissues throught out the body, but the joints are usually most severely affected. The high incidence of RA, the conventional treatments and the experimental observation have shown by combination therapy, the disease symptoms of the patients reduce. To compare the efficacy and tolerability of single-agent Hydroxychloroquin (HCQ) with combination therapies composed of (HCQ) and Methotrexate (MTX) and (HCQ), (MTX) and Sulfasalazin (SSZ) in active rheumatoid arthritis patients with additive arthritis. <br><b>Methods: </b>One hundred and twenty RA patients with active arthritis (male/female: 30/90) who were treated in rheumatology clinic between 2003 and 2005 were enrolled in this trial. Patients treated with (HCQ) alone(200 mg/day)were include in group (I), patients treated with combination of (HCQ) (200 mg/day)and (MTX) (7.5mg/week)in group (II),and patents treated with combination of (HCQ) (200mg/day),(MTX) (7.5mg/week)and (SSZ)(1 gr/day)in group (III), Forty patients (male/female:10/30) in group (I),(II) and (III)were eligible for statistical analysis at the end of study. Changes in variable were compared by the T-test.<br><b>Results:</b> The combination of (MTX), (HCQ)and (SSZ) and the combination of (MTX) and (HCQ) were more effective regarding the clinical and laboratory parameters than (HCQ) alone (P<0.05). Moreover the combination of (MTX), (HCQ) and (SSZ) was more effective than the combination of (MTX) and (HCQ) (P<0.05). Combination therapies seem to be more effective and no more toxic than monotherapy in RA patients with additive arthritis.<br><b>Conclusion:</b> Combination therapy with methotrexate, hydroxychloroquin and sulfasalazin is more effective than hydroxychloroquin alone or a combination of methotrexate and hydroxychloroquin in RA. We suggest starting combination therapy for the patients with early RA, when the diagnosis has been established. آرتریت روماتوئید، هیدروکسی کلروکین، متوترکسات، سولفاسالازین، درمان ترکیبی Rheumatoid Arthritis, Hydroxy chloroquin, Methotrexate, Sulfasalazin, Combination therapy 69 76 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-876&slc_lang=fa&sid=1 Khalvat A علی خلوت Yes Rostamian A عبدالرحمان رستمیان No Najafizadeh S.R سیدرضا نجفی زاده No Meisami A.P علی پاشا میثمی No