Tehran University Medical Journal

other تعادل در سالمندان و تعیین‌کننده‌های آن Balance in the elderly and its determinants مقاله اصیل Original Article <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: اختلال تعادل یکی از مسایل شایع دوران سالمندی است که می‌تواند سبب سقوط و ایجاد آسیب‌های جدی گردد. این مطالعه با هدف ارایه مدل و تعیین‌کننده‌های وضعیت تعادل در سالمندان صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه مقطعی کنونی بخشی از مطالعه کوهورت "بررسی وضعیت سلامت سالمندان شهر امیرکلا" می‌باشد که با حضور ۱۶۱۶ نفر از سالمندان ۶۰ سال و بالاتر انجام شد. داده‌های پایه این مطالعه در مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت دانشگاه علوم پزشکی بابل از فروردین ۱۳۹۰ تا تیر ۱۳۹۱ گرد‌آوری شد. وضعیت تعادل شرکت‌کنندگان با استفاده از آزمون تعادل برگ، به دو گروه طبیعی (خطر کم سقوط) و اختلال تعادل (خطر متوسط یا زیاد سقوط) گروه‌بندی شد. یافته‌ها: میانگین و انحراف‌معیار سن شرکت‌کنندگان ۷/۶±۶۹/۳۷ سال و اکثریت (۵۴/۷%) مرد و ۷/۵% دچار اختلال تعادل بودند. نسبت شانس سقوط متوسط یا زیاد در زنان نسبت به مردان، (۴/۱-۱/۰ :۹۵%CI، ۲/۱OR=)، تعداد بیماری همراه (۲/۹-۱/۰۳ :۹۵%CI، ۱/۷۵OR=)، داشتن عضلات قوی چهار سر ران نسبت به عضلات ضعیف (۰/۴-۰/۰ :۹۵%CI، ۰۴/۰OR=)، سالمندان ۸۰ سال و بالاتر در مقایسه با سالمندان ۶۹-۶۰ سال (۱۰/۶- ۲/۳ :۹۵%CI، ۵/۰OR=)، افراد با فعالیت فیزیکی زیاد در مقایسه با افراد با فعالیت فیزیکی کم (۰/۶-۰/۱ :۹۵%CI، ۳/۰OR=)، فعالیت روزانه (۶۰/۴-۳/۴ :۹۵%CI، ۱۴/۴OR=) بوده که از نظر آماری معنادار بود. نسبت شانس سقوط، برای متغیرهای ویتامین D، شاخص توده بدنی و فشارخون وضعیتی اختلاف آماری معناداری نشان نداد. نتیجه‌گیری: ضعف عضلات چهار سر ران، افزایش سن، زن بودن و داشتن بیماری‌های همراه از مهمترین عوامل خطر اختلال تعادل در سالمندان می‌باشند.</div> <div style="text-align: justify;">Background: With aging, muscles strength decrease. Balance disorder is one of the common aging problems which can cause falls and serious injuries. The purpose of this study was to present a model along with the determinants of balance status in the elderly. Methods: This cross-sectional study is part of a cohort study, "investigation of the health status of elderly in Amirkola City", which was performed on 1616 old people aged≥ 60 years, (response rate 72 %). The baseline data of this study were collected in the Center for Social Determinants of Health (SDH) Research Centre of the Babol University of Medical Sciences during March 2011 to July 2012. We considered the age, sex, physical activity, quadriceps muscle strength, daily activity, serum level of vitamin D, BMI, number of comorbidities and orthostatic hypotension as independent variables. Using the results of Berg balance test, the balance status of participants (as dependent variable) was categorized into two groups: score between 41-56 as normal (low risk of fall) and score < 41 as balance disorder (medium or high risk of fall). Then, the association of independent variables with balance status were evaluated in the logistic regression model. Results: The mean and standard deviation of participants' age was 69.37±7.6 years, 54.7% of them were men and 7.5% of them had balance disorder. The odds ratio of medium or high falls in women to men, the number of comorbidities, having strong quadriceps to weak muscles, seniors aged 80 years and over, to 60-69, seniors with high physical activity to low physical activity, daily activities were (OR=2.1, 95%CI: 1.0-4.1), (OR=1.7, 95%CI: 1.0-2.9), (OR=0.05, 95%CI: 0.0-0.4), (OR=5.0, 95%CI: 2.3-10.6), (OR=0.3, 95%CI: 0.1-0.6), (OR=14.4, 95%CI: 3.4-60.4), respectively and statistically significant. The odds ratio of fall for vitamin D, orthostatic blood pressure and BMI variables did not show any statistically significant differences. The results of the analysis showed that the balance in all age groups in men was better than women. Conclusion: Weak quadriceps, aging, being a woman and having comorbidities are the most important risk factors of balance disorder in the elderly.</div> تعادل, سالمند, سقوط, عامل خطر balance, elderly, fall, risk factors 346 353 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-74&slc_lang=other&sid=1 Mehdi Safarpour مهدی صفرپور No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Seyed Reza Hosseini سیدرضا حسینی No Department of Community Medicine, School of Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran. گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. Hojjat Zeraati حجت زراعتی No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Ali Bijani علی بیژنی No Children's Non-Communicable Diseases Research Center, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر کودکان، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. Akbar Fotouhi اکبر فتوحی afotouhi@tums.ac.ir Yes Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.