سیده اعظم واحدی، محمد آقاعلی، لیلا قنبری افرا، حمید آسایش، فریدون مشهدی، حسین ثقفی، فاطمه کوچکزاده،
دوره 24، شماره 2 - ( 4-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: یکی از مسایل مهم که کیفیت همودیالیز را میتواند تحت تأثیر قرار دهد ریسیرکولیشن است. برخی محققان مطرح کردهاند که جهت و فاصله سرسوزنها میتواند بر مقدار ریسیرکولیشن تأثیر گذارد. لذا این مطالعه با هدف تعیین تأثیر جهت و فاصله سر سوزنها بر میزان ریسیرکولیشن فیستول شریانی وریدی در بیماران تحت همودیالیز انجام یافته است.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی در مورد بیماران مراجعهکننده به بخش دیالیز بیمارستان کامکار- عربنیا وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1395 انجام یافته است. میزان ریسیرکولیشن در 22 بیمار، در چهار جلسه متوالی با تغییر جهت و فاصله سرسوزنها با روش مبتنی بر اوره اندازهگیری شد: یک جلسه با فاصله سه سانت و هم جهت، یک جلسه با فاصله سه سانت و خلاف جهت، یک جلسه با فاصله شش سانت و هم جهت و یک جلسه با فاصله شش سانت و خلاف جهت. دادهها با استفاده از Stata و آزمون آماری GEE تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین سن شرکتکنندگان (75/±16) 53 سال بود. در 41 مورد (از 88 مورد) از دیالیزها میزان ریسیرکولیشن بالاتر از 10% بود. نسبت شانس (OR) ریسیرکولیشن بیشتر از 10% برای فاصله سه سانت نسبت به شش سانت 05/2 (93/3-07/1) و برای هم جهت نسبت به خلاف جهت 98/1 (78/3-03/1) بود.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد کمترین شانس ریسیرکولیشن در حالتی است که سرسوزنها در فاصله 6 سانت و خلاف جهت قرار داده شود. لذا دقت در تعبیه مناسب سوزنها میتواند در کاهش ریسیرکولیشن و افزایش کیفیت دیالیز مؤثر باشد.
ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT2016082929581N1
فاطمه نوجوان، فاطمه تویسرکانی، زهره خلجینیا، حمید ترابیان، محمد آقاعلی،
دوره 31، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: خستگی شغلی موجب کاهش کیفیت زندگی کارکنان درمانی میشود. آبزن پا به عنوان روشی ساده برای پیشگیری و درمان در منابع طب سنتی پیشنهاد شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر آبزن گرم پا بر خستگی شغلی و کیفیت زندگی پرستاران بخشهای مراقبت ویژه انجام گرفته است.
روش بررسی: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده انجام گرفت، نمونه پژوهش ۵۰ نفر از پرستاران بخشهای مراقبتهای ویژه بیمارستان شهید بهشتی قم در سال 1402 بودند که به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت دو هفته، هر شب پاها را تا زیر زانو در ظرف بزرگ، حاوی آب گرم به مدت ۱۵ دقیقه قرار میدادند، گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. پرسشنامه خستگی شغلی سوئدی و پرسشنامه کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله توسط شرکتکنندگان تکمیل شد. تحلیل دادهها با آزمونهای کایاسکوئر و تیتست در نرمافزار SPSS نسخه 22 انجام یافت.
یافتهها: نمره کل پرسشنامه خستگی شغلی و زیرمقیاس ناراحتی جسمانی در گروه مداخله به صورت معناداری بیشتر از گروه کنترل کاهش پیدا کرد (به ترتیب 014/0=p، 012/0=p) و در سایر زیرمقیاسها، اختلاف معناداری در تغییر نمرات مشاهده نشد. در خصوص تغییرات نمره پرسشنامه کیفیت زندگی و زیرمقیاسهای آن، اختلاف معناداری بین دو گروه مشاهده نشد.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد آبزن گرم پا بر سطح خستگی شغلی پرستاران شاغل در بخشهای مراقبت ویژه مؤثر است. بنابراین، استفاده از آبزن گرم پا به عنوان راهکاری ارزان، آسان، زودبازده جهت رفع خستگی پرستاران توصیه میشود.
ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20220109053677N1
