شیرمحمد داودوند، رضا مسعودی، ریحانه اسکندریان، سلیمان خیری، سمیه زمانیفرد،
دوره 32، شماره 1 - ( 2-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: اضطراب و اختلال خواب بر تندرستی بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری اثرات نامطلوبی دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر خودمدیریتی مبتنی بر نظریه شناختی- اجتماعی بر اضطراب و کیفیت خواب بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری انجام گرفته است.
روش بررسی: مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر در سال 1403 در مورد 72 فرد مبتلا به سندرم حاد کرونری بستری در بخشهای مراقبت ویژه قلبی بیمارستان هاجر شهرکرد انجام یافت. نمونهها بهصورت تدریجی و در دسترس انتخاب و به روش تصادفی به دو گروه 36 نفری مداخله و کنترل تخصیص داده شدند و پرسشنامه اضطراب Beck و کیفیت خواب Pittsburgh را تکمیل کردند. مداخله بهصورت آموزش مجازی برای گروه مداخله طی 6 جلسه 30 دقیقهای انجام یافت. گروه کنترل مراقبتهای معمول را دریافت نمودند. قبل، بلافاصله و 8 هفته پس از مداخله دادهها جمعآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای مجذور کای و منویتنی در نرمافزار SPSS نسخه 20 انجام گرفت.
یافتهها: قبل از مداخله در دو گروه مداخله و کنترل، اختلاف معناداری در نمره اضطراب و کیفیت خواب مشاهده نشد (05/0<p). کیفیت خواب دو گروه بعد از مداخله نسبت به زمان قبل از مداخله تفاوت معناداری نشان داد (05/0>p). اما اضطراب بیماران بعد از مداخله نسبت به قبل از مداخله تفاوت معناداری نداشت (05/0<p).
نتیجهگیری: با توجه به تأثیر مداخله مبتنی بر نظریه شناختی- اجتماعی در کیفیت خواب بیماران مبتلا به سندروم حاد کرونری، انجام این مداخله در کنار مداخلات معمول برای بیماران یاد شده توصیه میشود و برای کاهش سطح اضطراب آنان انجام مطالعات دیگری لازم است.
ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20240626062258N1
