اتنوگرافی یکی از انواع روش‌های تحقیق کیفی است که در آن محقق جنبه­های ارزشی، اعتقادی و فرهنگی را در گروهی از افراد یا جوامع مورد مطالعه قرار می­دهد. اتنوگرافی انتقادی در واقع انجام همین­کار با تمرکز بر قدرت، پرستیژ، جایگاه و اقتدار افراد و گروه‌های اجتماعی است (1). در مطالعات اتنوگرافی پژوهشگر با منطقی استقرایی بر تعاملات بین افراد تمرکز می­کند تا معانی نهفته در فرهنگ را کشف کند و رویکرد انتقادی توجه پژوهشگر را به سمت افرادی که نقش کم‌تری در این تعاملات دارند، جلب می­کند (2). Madison به نقل از Thomas اتنوگرافی انتقادی را یک اتنوگرافی کلاسیک با هدف سیاسی می­داند که در آن قوم‌نگار تنها به­دنبال توضیح معانی کنش­ها در درون یک بافت خاص نیست، بلکه می­خواهد بداند که این معانی در تقابل با ساختار گسترده­تر قدرت چگونه توصیف می­شوند (3). بدین ترتیب در تمامی عرصه­هایی که تعاملات تحت تأثیر مناسبات قدرت قرار می­گیرد، دیدگاه انتقادی مطرح می­شود. اتنوگرافی انتقادی نقش مهمی در مطالعات سلامت به ویژه در پرستاری دارد، اکثر افراد این حرفه زن‌ها هستند و روابط قدرت یکی از عواملی است که تعاملات پیچیده پزشک- پرستار و پرستار- بیمار را تحت تأثیر قرار می­دهد (4).