ناهید ملکی، محدثه بخشی، خدیجه میرزایی، ملیحه رضوانیفرد،
دوره 32، شماره 1 - ( 2-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: تغذیه با شیر مادر یک اولویت ارتقای سلامت است، زیرا پیامدهای کوتاهمدت و بلندمدتی بر سلامت مادران و شیرخواران دارد. نرخ شیردهی به طور مداوم در سراسر جهان کاهش یافته است. بنابراین حفظ، ارتقا و حمایت از شیردهی به عنوان یک اولویت بهداشت عمومی در نظر گرفته میشود. این مطالعه با هدف واکاوی نیازهای آموزشی مادران شیرده در راستای مدیریت و بهینهسازی خدمات مشاورهای- آموزشی انجام گرفته است.
روش بررسی: این مطالعه در سال 1398 تا 1400 با استفاده از رویکرد تحلیل محتوای کیفی در پنج مرکز بهداشتی و چهار بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام گرفت که در آن 25 مادر شیرده، 2 عضو خانواده و 9 نفر از کارکنان بهداشتی با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و در مصاحبههای عمیق نیمه ساختار یافته شرکت کردند. نمونهگیری تا رسیدن به اشباع دادهها ادامه یافت. دادهها براساس رویکرد الو و کینگاس و با نرمافزار MAXQDA 2010 تجزیه و تحلیل شدند. برای اطمینان و دقت دادهها از معیارهای گوبا و لینکلن استفاده شد.
یافتهها: «خدمات آموزشی- مشاورهای» طبقهای بود که در فرآیند تحلیل پدیدار شد و خود شامل دو طبقه اولیه «مدیریت و بهینهسازی آموزشی» و «خدمات جامع مشاورهای» بود. این دو طبقه اولیه بیانگر نیازهای آموزشی و مشاورهای ادراک شده مادران بودند که خود پنج زیرطبقه «ضرورت آموزش در زمان و مکان مناسب»، «لزوم استفاده از رویکردهای ترکیبی در آموزش»، «لزوم ارایه مشاوره شیردهی»، «لزوم ارایه مشاوره روانشناسی در دوران شیردهی» و «لزوم ارایه مشاوره جنسی در دوران شیردهی» را شامل میشدند.
نتیجهگیری: مادران برای تداوم شیردهی نیاز به خدمات آموزشی- مشاورهای دارند. توجه به این نیازها در برنامهریزی و مدیریت خدمات آموزشی- مشاورهای میتواند منجر به بهینهسازی مراقبتهای دوران شیردهی شود.
