عطیه بابایی، محمد عباسینیا، بهمن آقایی، مریم کریمی، علی جوادزاده، فاطمه علیاصل، سید کاظم موسوی،
دوره 31، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: اختلالات خواب در بیماران بستری در CCU شایع است و میتواند فرایند درمان و بازتوانی آنها را با چالش مواجه کند. عصاره رایحههای گوناگون از جمله روشهایی است که از دیرباز برای درمان اختلالات خواب مطرح بوده است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر رایحه گل شمعدانی بر کیفیت خواب بیماران بستری در بخشهای CCU انجام گرفته است.
روش بررسی: این کارآزمایی بالینی در سال ۱۴۰۱ در بیمارستان شهید بهشتی قم انجام یافت. تعداد ۷۲ بیمار بهروش نمونهگیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه کنترل (37 نفر) و مداخله (35 نفر) قرار گرفتند. بیماران گروه مداخله به مدت سه شب پیاپی رایحه گل شمعدانی را استنشاق نمودند و برای افراد گروه کنترل مداخلهای انجام نگرفت. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه کیفیت خواب Richard-Campbell بود که قبل و پس از مداخله تکمیل شد. دادهها به کمک نرمافزار SPSS نسخه 21 و آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: بین دو گروه از نظر مشخصات فردی تفاوت معناداری وجود نداشت (0۵/0<p). همچنین، میانگین و انحراف معیار نمره کلی کیفیت خواب در بیماران گروه کنترل و آزمون قبل از مداخله بهترتیب 89/64±26/۴8 و 15/14±20/53 (۱10/0=p) و پس از مداخله بهترتیب 43/۳۵±18/۵۰ و 86/28±21/84 گزارش گردید که این تفاوت بین دو گروه معنادار بود (۰۰۱/0p<). در تمامی ابعاد کیفیت خواب نیز بیماران گروه مداخله به نسبت وضعیت مطلوبتری داشتند (0۵/0p<).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که رایحه گل شمعدانی در بهبود کیفیت خواب بیماران بستری در بخشهای CCU مؤثر است. بنابراین، توصیه میشود از این روش در ترکیب با درمانهای فعلی، برای بهبود خواب این بیماران استفاده شود.
