زمینه و هدف: دیدگاه پرستاران نسبت به جو سازمانی از مهمترین عوامل مؤثر بر رضایت شغلی و کیفیت عملکرد آنان در ارایه مراقبتها میباشد. جو سازمانی نگرش و رفتار کارکنان را هم به صورت مثبت مانند بهرهوری، رضایت شغلی و انگیزش و هم به صورت منفی مانند غیبت از کار، ترک خدمت و حوادث شغلی تحت تأثیر قرار میدهد. این مطالعه با هدف تعیین عمدهترین عوامل مؤثر بر دیدگاه پرستاران نسبت به جو سازمانی انجام گرفته است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی که در پاییز 1388 انجام گرفت، 140 نفر از پرستاران شاغل در بخشهای مختلف 4 بیمارستان دولتی در سطح شهر تهران که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بودند، پرسشنامه جو سازمانی را تکمیل کردند. این پرسشنامه که از 25 سؤال 5 رتبهای تشکیل شده برای بررسی ابعاد مختلف جو سازمانی مانند آموزش در محیط کار، نحوه ارتباط با همکاران و مدیران پرستاری، میزان همکاری گروهی، نحوه نظارت سرپرست، ارتقای شغلی، قوانین و استاندارهای حاکم و ... در مراکز بهداشتی، توسط HE.Munn (1984) ساخته شده است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمونهای آماری توصیفی در نرمافزار SPSS v.13 استفاده شد.
یافتهها: مهمترین ابعاد جو سازمانی از دیدگاه پرستاران شامل نحوه نظارت سرپرست (4/31%)، ارتباط و حمایت همکاران (26/19%) و مهارت در انجام کارها (17%) بوده است. مهمترین عوامل تأثیرگذار منفی بر دیدگاه پرستاران نسبت به جو سازمانی شامل فقدان پاداش و تشویق (3/49%)، حجم کاری نامتناسب (1/47%)، عدم دخالت در تصمیمگیریهای مهم بخش (3/39%) و عمدهترین عوامل تأثیرگذار مثبت شامل داشتن اطلاعات کافی در انجام کارها (6/63%)، ارتباط خوب و حمایت همکاران (9/47%) و ارتباط خوب با مسؤول بخش (7/40%) میباشد.
نتیجهگیری: تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان میدهد که دارا بودن اطلاعات تخصصی مهمترین عامل مؤثر بر دیدگاه پرستاران نسبت به جو سازمانی میباشد. فقدان پاداش و تشویق (عامل منفی) و ارتباط خوب با همکاران (عامل مثبت) در ردههای بعدی از نظر میزان تأثیر قرار دارند. بر این اساس افزایش برگزاری دورههای آموزشی، به کارگیری سازوکارهای ارتباطی مؤثر و ایجاد سیستم حمایتی تشویقی در بیمارستانها میتواند با ایجاد یک جو سازمانی مطلوب، از میزان نارضایتی شغلی و میزان غیبت و ترک خدمت پرستاران کاسته و میزان بهرهوری و کیفیت ارایه خدمات به بیماران را بهبود بخشد.
