زمینه و هدف: استفاده از فنآوری پالساکسیمتری برای سنجش اشباع اکسیژن خون در دهههای اخیر چنان گسترش یافته است که از اکسیژن خون به عنوان «علامت حیاتی پنجم» یاد می کنند. با وجود این به نظر میرسد کارکنان گروههای پزشکی آموزش خاصی درباره این فنآوری دریافت نکردهاند. این تحقیق با هدف تعیین میزان آگاهی دستیاران، پرستاران و تکنسینهای بیهوشی بخشهای مراقبت ویژه کودکان و نوزادان درباره پالساکسیمتری صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی مقطعی است. جامعه مورد مطالعه کلیه پرستاران، دستیاران سال اول تا سوم و تکنسینهای بیهوشی شاغل در بخشهای مراقبت ویژه نوزادان و کودکان بیمارستان مرکز طبی کودکان را شامل میشود. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای مشتمل بر سه بخش است، بخش اول مشخصات فردی و حرفهای (وضعیت شغلی، سابقه کار با کودکان، سابقه کار با پالساکسیمتری، وجود آموزش کافی مرتبط با پالساکسیمتری و نوع آموزش)، بخش دوم شامل 18 سؤال کوتاه پاسخ برای سنجش آگاهی درباره پالساکسیمتری و بخش سوم شامل چهار سناریوی فرضی برای سنجش تفسیر پاسخدهندگان از مقادیر پالساکسیمتری و تغییرات آن در بیماران. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون دقیق فیشر) بررسی گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS 15 و EPI6 صورت گرفت.
یافتهها: تجزیه و تحلیل دادهها نشان میدهد که 4/77% از شرکتکنندگان، آموزشی درباره پالساکسیمتری ندیدهاند. 9/67% به درستی میدانستند که پالساکسیمتری چه چیزی را میسنجد، 2/47% نحوه عملکرد پالساکسیمتری را درست تشریح کرده ولی تنها 2/13% میزان مقادیر طبیعی آن را درست مشخص کردند و 4/26% منحنی ارتباط اشباع اکسیژن شریانی و فشار سهمی اکسیژن خون را به طور کاملاً صحیح شرح دادند. یافتهها نشان میدهد که اکثریت شرکتکنندهها پاسخهای نادرستی به سؤالات مرتبط با آگاهی درباره پالساکسیمتری دادهاند. آنها همچنین اشتباهاتی در تفسیر نتایج پالساکسیمتری برای سناریوهای فرض شده در پرسشنامه داشتند.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج اکثریت کارکنان درمانی بخشهای مراقبت ویژه کودکان و نوزادان دانش اندکی درباره پالساکسیمتری دارند که با توجه به کاربرد وسیع این فنآوری لزوم آموزش رسمی در دانشگاه و دورههای ضمن خدمت برای آشنایی بیشتر حرفههای درمانی با این وسیله مشخص میشود.
