آرزو روزبهانی، سلام وطن دوست، بیژن نوری، پروین محمودی،
دوره 31، شماره 4 - ( 11-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: سلامت محیط کار پرستاران میتواند شایستگی بالینی آنها و به تبع آن کیفیت مراقبتهای ارایه شده توسط آنان را تحت تأثیر قرار دهد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط محیط کار سالم با شایستگی بالینی در پرستاران شاغل در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال 1402 انجام گرفت.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعی است که به صورت سرشماری در مورد 245 پرستار شاغل در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای آموزشی کوثر، توحید و بعثت شهر سنندج در زمستان سال 1402 انجام گرفته است. دادهها با استفاده از فرم اطلاعات جمعیتشناختی، شغلی و پرسشنامههای محیط کار سالم و شایستگی بالینی جمعآوری شد. برای تحلیل دادههای مطالعه از نسخه 12 نرمافزار STATA و آزمونهای آماری تیمستقل، تحلیل واریانس یکطرفه و Kruskal-Wallis استفاده شد.
یافتهها: در مطالعه حاضر 198 نفر (1/81%) از پرستاران با بیشترین فراوانی سلامت محیط کار خود را در وضعیت پایین و 43 نفر (6/17%) در وضعیت مناسب و تنها 3 نفر (3/1%) در وضعیت بسیار مناسب توصیف کردهاند. پرستاران شایستگی بالینی خود را خوب (72/2±5/86) گزارش کردند. بین محیط کار سالم با شایستگی بالینی کل و ابعاد آن ارتباط آماری معناداری مشاهده نشد (05/0p>).
نتیجهگیری: معنادار نبودن ارتباط آماری بین محیط کار سالم و شایستگی بالینی پرستاران در این مطالعه، از اهمیت تأمین محیط کار سالم برای پرستاران نمیکاهد. نتایج نشان داد که میزان سلامت محیط کار مطلوب نیست، اما شایستگی بالینی پرستاران خوب است. با توجه به اهمیت محیط کار سالم، اتخاد تدابیری جهت افزایش سلامت محیط کار ضروری است.
