سرور طرفی، ناهید حسین عباسی،
دوره 31، شماره 3 - ( 6-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: صمیمیت، رضایت زناشویی و برخورداری از سلامت روانشناختی، از عوامل ضروری برای داشتن ارتباطات مؤثر زناشویی و خانوادگی هستند. هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثربخشی زوج درمانی گاتمن بر صمیمیت زناشویی، رضایت از زندگی و بهزیستی روانشناختی زوجهای شاغل بود.
روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمهتجربی با گروه شاهد و دوره پیگیری بود و برروی ۴۰ زوج شاغل شهر اهواز در سال ۱۴۰۲ انجام شد. نمونهها به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه مداخله (۲۰ زوج) و شاهد (۲۰ زوج) قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی، پرسشنامه صمیمیت زناشویی باگاروزی، پرسشنامه رضایت از زندگی دینر و همکاران و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف بود. پس از اجرای پیشآزمون، شیوهنامه زوجدرمانی گاتمن در قالب ۱۴ جلسه ۶۰ دقیقهای، دو تا سه بار در هفته برای گروه مداخله اجرا شد و گروه شاهد هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و از طریق نرمافزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که میانگین و انحراف معیار نمرههای گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد، در متغیرهای صمیمیت زناشویی (از 13/04±128/45 به 30/55±178/90)، رضایت از زندگی (از 2/70±13/60 به 1/77±17/5) و بهزیستی روانشناختی (از 6/12±55/85 به 7/83±64/95) افزایش معناداری داشته است (001/0p<).
نتیجهگیری: زوجدرمانی گاتمن موجب ارتقای صمیمیت زناشویی، رضایت از زندگی و بهزیستی روانشناختی زوجهای شاغل شهر اهواز میشود. بنابراین، این مداخله میتواند بهعنوان روشی مؤثر در غنیسازی روابط زناشویی مورد استفاده قرار گیرد.
