فائزه نقیها، نرگس صادقی، اعظم علوی،
دوره 31، شماره 3 - ( 6-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: کتواسیدوز دیابتی یکی از عوارض تهدیدکننده حیات ناشی از دیابت شیرین است. بررسی روشهای مراقبتی مؤثر در کودکان مبتلا به این عارضه، اهمیت ویژهای دارد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر ماساژ بازتابی کف پا بر الگوی تنفسی کودکان بستری با کتواسیدوز دیابتی بود.
روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو گروهی قبل و بعد بود که در سال ۱۴۰۲ در بیمارستان تخصصی امام حسین (ع) اصفهان انجام شد. نمونهها به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمون و کنترل تخصیص یافتند. مداخله ماساژ بازتابی از بدو ورود کودک تا زمان بهبود کتواسیدوز دیابتی، هر دو ساعت یک بار و هر بار به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در هر پا انجام شد. دادهها با استفاده از آزمون آنالیز کوواریانس و آنالیز واریانس دوطرفه با اندازههای تکراری و با سطح خطای 5% در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد.
یافتهها: با کنترل اثر مقادیر قندخون، PH و بیکربنات، میانگین زمان بهبودی از کتواسیدوز دیابتی در گروه آزمون بهطور معناداری کمتر از گروه کنترل بود (001/0>p). پس از مداخله، میانگین PH و بیکربنات سدیم خون در هر دو گروه افزایش معنادار داشت (001/0>p). همچنین میانگین بیکربنات سدیم خون در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل، پس از مداخله بهطور معناداری بیشتر بود (009/0>p).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد، طول مدت ابتلا به کتواسیدوز دیابتی در کودکان گروه آزمون، حتی پس از کنترل اثر مقادیر قندخون، PH و بیکربنات، کمتر از گروه کنترل بود. بنابراین، استفاده از ماساژ بازتابی کف پا در کنار مراقبتهای معمول، میتواند به بهبود وضعیت بیماران و کاهش زمان بهبود کتواسیدوز دیابتی کمک کند.
ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20130812014333N202
