مقدمه :یافتههای متناقضی در مورد ارتباط کمبود منیزیم و دیابت و همچنین نقش درمانی مکملهای منیزیم در دیابت وجود دارد، از این رو این مطالعه به بررسی کمبود منیزیم و نیز اثر منیزیم خوراکی بر میزان گلوکز، انسولین، منیزیم و کلسیم پلاسما پرداخته است.
روشها: شصت عدد موش صحرایی نر با نژاد ویستار (۲۵۰-۱۸۰ گرم) به ۲ دسته دیابتی و ۲ دسته کنترل تقسیم شدند. یک گروه از هر دسته حیوانات، سولفات منیزیم اضافه شده در آب آشامیدنی و گروه دیگر تنها آب معمولی دریافت کردند. در طول ۶ هفته، هر ۲ هفته از حیوانات جهت اندازهگیری غلظتهای گلوکز، انسولین، منیزیم و کلسیم پلاسما خونگیری به عمل آمد.
یافتهها: کمبود منیزیم و افزایش کلسیم پلاسما در گروه دیابتی مشاهده نگردید. همچنین مصرف منیزیم فاقد تاثیر قابل ملاحظهای بر میزان گلوکز، انسولین و کلسیم پلاسما بود.
نتیجهگیری: به نظر میرسد مصرف خوراکی منیزیم به مدت ۶ هفته، تأثیر بارزی در میزان گلوکز و انسولین مدل تجربی دیابت نوع ۱ ندارد.