سعید شاملو کاظمی، علی حیدریان پور،
دوره 23، شماره 3 - ( 6-1402 )
چکیده
مقدمه: زنان در طی دوران یائسگی، بیش از پیش در معرض عوامل خطر بسیاری از بیماریها از جمله سندرم متابولیک قرار دارند و سیرتوئین 1 ممکن است در این اختلال درگیر باشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرینهای مقاومتی دایرهای و تمرینهای تداومی با شدت متوسط بر شاخصهای متابولیکی و سطح سرمی سیرتوئین 1 در زنان مبتلابه سندرم متابولیک بود.
روشها: این مطالعه بهصورت کارآزمایی بالینی در زنان مبتلابه سندرم متابولیک در دو گروه مداخله (15 نفر گروه تمرینهای مقاومتی و 15 نفر گروه تمرینهای تداومی) و یک گروه کنترل (15 نفر) انجام گردید. گروه مداخله تحت برنامۀ تمرینی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته، قرار گرفتند و گروه کنترل برنامۀ معمول روزانه خود را داشتند. پس از آخرین جلسۀ تمرین میزان سطوح سرمی سیرتوئین1 و فاکتورهای لپیدی اندازهگیری شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون تی زوجی و از کوواریانس در سطح معنیداری (05/0≥P) استفاده شد.
یافتهها: نتایج آزمون تی نشان داد که تفاوت معنیداری در تغییرات درونگروهی متغیرهای مورد بررسی (سیرتوئین1 (SIRT1)، لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL)، لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL)، تریگلیسرید (TG)، قند خون ناشتا (FBS)، کلسترول تام (Total Cholesterol) در هر دو گروه تمرینی وجود داشت (05/0≥P)، اما در گروه کنترل تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0<P). نتایج آزمون کوواریانس نشان داد در پسآزمون بین سه گروه در شاخصهای (SIRT1 ،HDL، LDL ،TG ،FBS ،Total Cholesterol) تفاوت معنیداری وجود دارد (05/0>P).
نتیجهگیری: هشت هفته برنامۀ تمرینهای مقاومتی دایرهای و تمرینهای تداومی با شدت متوسط، تأثیر مثبتی بر شاخصهای متابولیکی و سطح سرمی سیرتوئین 1 افراد مبتلابه سندرم متابولیک دارد.
زلیخا رحیمی، سعید شاملو کاظمی، علی همتی عفیف،
دوره 25، شماره 4 - ( 6-1404 )
چکیده
مقدمه: ورزش هوازی متوسط و شدید تولید رادیکالهای آزاد را افزایش میدهد، و در مقابل، استفاده از مکملهای آنتیاکسیدانی همچون عصارۀ هستۀ انگور (GSE) یکی از روشهای مقابله با استرس اکسیداتیو پیشنهاد شده است. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر تعیین اثرات همزمان مداخلات تمرین ترکیبی و عصارۀ هستۀ انگور بر برخی عوامل استرس اکسیداتیو و آنتیاکسیدانی زنان یائسه مبتلابه دیابت نوع دو بود.
روشها: مطالعۀ حاضر بهصورت کارآزمایی بالینی بر روی 80 نفر زن مبتلا به دیابت نوع دو اجرا گردید، که بهصورت تصادفی به چهار گروه (20 نفری) تقسیم شدند: کنترل، تمرین، GSE، تمرین+GSE. پروتکل تمرین ترکیبی شامل تمرین هوازی (20 دقیقه دویدن بر روی نوار گردان با شدتی معادل 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره) و قدرتی (با شدتی معادل 70 درصد یک تکرار بیشینه) بود، که هشت هفته (پنج روز/هفته) اجرا شد. مکمل GSE در قالب کپسولهای 200 میلیگرمی بهصورت روزانه (صبح و ظهر) مصرف شد. نمونهگیری خونی (پنج سیسی) پیش و پس از هشت هفته مداخلات دریافت شد. بهمنظور تعیین پذیرش یا رد فرضیۀ صفر درونگروهی و بینگروهی از آزمون آنالیز واریانس دوراهه، و برای تعیین گروههای متفاوت از تست تعقیبی توکی، توسط نسخۀ 25 SPSS استفاده شد (05/0 P≤).
یافتهها: مقادیر ظرفیت آنتیاکسیدانی کل و گلوتاتیون احیای سرم در گروههای GSE و تمرین+GSE در مقایسه با گروههای کنترل و تمرین افزایش معناداری داشت (001/0P= ). سطوح مالون دیآلدئید سرم در گروه GSE در مقایسه با گروههای کنترل و تمرین، کاهش معناداری نشان داد (001/0P= ).
نتیجهگیری: بهنظر میرسد که مداخلۀ عصارۀ هستۀ انگور نسبت به تمرین ترکیبی در کاهش استرس اکسیداتیو مؤثرتر است، و مصرف این عصاره بهتنهایی و نیز همراه با اجرای تمرین ترکیبی بر افزایش مقادیر ظرفیت آنتیاکسیدانی تام و گلوتاتیون احیاء تأثیر معناداری دارد.
