محمد عظیمی الموتی، نیلوفر شایان اصل، مریم مومنی، معصومه نوری، اعظم کوهکن، انسیه حاجی زاده، فاطمه سلطانعلیزاده، سیده ملیحه محمودی، مهین جمشیدی ماکیانی، مرضیه ابراهیمی،
دوره 18، شماره 3 - ( 12-1397 )
چکیده
مقدمه: نزدیک به 100 سال است که پردهی آمنیون جهت درمان انواع زخمهای پوستی استفاده میشود. عصارهی آمنیون یکی از مشتقات پردهی آمنیون است که حاوی تمامی خواص پردهی آمنیون است. هدف از این مطالعه بررسی ایمنی عصارهی پردهی آمنیون در درمان زخمهای دیابتی است.
روشها: این مطالعه از نوع مطالعهی بالینی باز غیرمقایسهای (Open labeled clinical trial without control group) است که تعداد 10 بیمار با زخم پای دیابتی گرید 2 واگنر در هر دو جنس انتخاب شدند. عصارهی آمنیون در هفتهی اول، هر 48 ساعت و از هفتهی دوم تا پایان درمان، هر 72 ساعت مورد استفاده قرار گرفت. بیماران تا زمان بهبود کامل زخم بهصورت هفتگی تحت پیگیری قرار گرفتند.
یافتهها: در این مطالعه 80 درصد بیماران را مردان و 20 درصد را زنان با میانگین سنی (7/8±7/56) سال تشکیل دادند. طول مدت زمان ابتلا به زخم12/2 ±9/8 هفته بود. میانگین مساحت زخمها در بدو ورود به مطالعه درگروه زخمهای ≥mm2 500، 9 /201± 5/977 و در گروه زخمهای≤mm2500 برابر با 4/36± 6/145 بود. در هفتهی 4 پس از شروع درمان میزان بهبود زخم در گروه زخمهای ≤mm2500 برابر 40/2±9/98 % و درگروه زخمهای ≥mm2 500 برابر 23/7±1/92% بود. هفتهی ششم درمان، زخمها در هر دو گروه بهطور کامل بهبود یافتند.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد میکند که استفاده از عصارهی آمنیون میتواند بدون ایجاد عوارض جانبی در بهبود زخم پای دیابت مؤثر باشد.
زینب محبی، کیوان کاکابرایی، خدامراد مومنی،
دوره 25، شماره 4 - ( 6-1404 )
چکیده
مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو و مقیاسهای بهزیستی ذهنی (رضایت از زندگی و عاطفه مثبت/منفی) با میانجیگری تنیدگی هیجانی و ادراک بیماری در افراد مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.
روشها: پژوهش حاضر توصیفی مبتنی بر مدلهای همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعهکننده به کلینیک دیابت بیمارستان آیتاللهطالقانی شهر کرمانشاه بودند که 207 بزرگسال با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و اطلاعات با استفاده از پرسشنامههای استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو Browne و همکاران (2016)، رضایت از زندگی Diener و همکاران (1985)، عاطفه مثبت/منفی Watson و همکاران (1988)، تنیدگی هیجانی مرتبط با دیابت Arzaghi و همکاران (2011)، ادراک بیماری Broadbent و همکاران (2006) جمعآوری و با نرمافزارهای اسپیاساس و ایموس تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین استیگما با رضایت از زندگی و عاطفه مثبت/منفی رابطۀ معنادار وجود دارد (01/0 >P). همچنین استیگما توانسته است رضایت از زندگی را بهصورت غیرمستقیم و منفی، از طریق تنیدگی هیجانی، و عاطفه منفی را بهصورت غیرمستقیم و مثبت، از طریق تنیدگی هیجانی و ادراک بیماری، پیشبینی کند.
نتیجهگیری: نتایج نشاندهندۀ نیاز به مداخلاتی جهت کاهش استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو و ارتقای بهزیستی ذهنی افراد مبتلا به این نوع بیماری است.
