امید دستگردی، احمد کاکی،
دوره 20، شماره 2 - ( 11-1399 )
چکیده
مقدمه: التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو نقش محوری در درد نوروپاتی دیابت دارند. هدف پژوهش حاضر تأثیر تمرین هوازی به همراه مصرف ملاتونین بر بیان ژن RAGE و برخی شاخصهای استرس اکسیداتیو در موشهای صحرایی دارای درد نوروپاتی دیابت است.
روشها:40 سر موش صحرایی نر ویستار 8 هفتهای (محدودهی وزنی3/11±204 گرم) بهطور تصادفی در پنج گروه (8 = n) شامل: نوروپاتی دیابت (mg/kg50 استرپتوزوسین تزریق درون صفاقی)، نوروپاتی دیابت ملاتونین (mg/kg 10 ملاتونین روزانه بهمدت 6 هفته)، نوروپاتی دیابت تمرین (30 دقیقه تمرین هوازی با شدت 15متر در دقیقه، 5 روز در هفته بهمدت 6 هفته)، نوروپاتی دیابت ملاتونین و تمرین و کنترل سالم قرار گرفتند. پس از تأیید ایجاد نوروپاتی دیابت توسط تستهای رفتاری، پروتکل تمرین و مصرف مکمل اجرا گردید. میزان بیان ژنRAGE با تکنیک ریل تایم و شاخصهای استرس اکسیداتیو در بافت نخاع با روش اسپکتروفتومتر اندازهگیری شد. آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل آماری استفاده گردید.
یافتهها: تمرین و ملاتونین موجب کاهش حساسیت سیستم عصبی به هایپرآلژزیا حرارتی و آلودینیای مکانیکی گردید. تمرین هوازی بههمراه ملاتونین باعث کاهش معنیدار میزان بیان ژن RAGE و غلظت MDA و افزایش فعالیت آنزیمهای SOD و CAT نسبت به گروه نوروپاتی دیابت شد (P<0.05).
نتیجهگیری: تمرین هوازی همراه با ملاتونین میزان بیان ژن RAGE و شاخصهای استرس اکسیداتیو را تعدیل و حساسیت نوسیسپتورها به عوامل دردزا را بهبود بخشید. پیشنهاد میشود از تمرین هوازی به همراه مصرف ملاتونین برای بیماران دیابتی بهمنظور کاهش درد نوروپاتیک استفاده شود.
اکرم بتوندی، احمد کاکی،
دوره 21، شماره 4 - ( 7-1400 )
چکیده
مقدمه: اختلال در عملکرد سلولهای شوان توسط دیابت، عواقب گستردهای بر ساختار و عملکرد اعصاب محیطی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین هوازی بر مسیر پیامرسانی Nrg1/ErbB2 در ﺷـﺎخ ﺧﻠﻔـﯽ ﻧﺨـﺎع موشهای صحرایی نر دارای درد نوروپاتی دیابت است.
روشها: 24 سر موش صحرایی نر ویستار 8 هفتهای (محدودهی وزنی 3/11±204 گرم) بهطور تصادفی در سه گروه (8 = n) شامل: نوروپاتی دیابت (mg/kg50 استرپتوزوسین تزریق درون صفاقی)، نوروپاتی دیابت تمرین(30 دقیقه تمرین هوازی با شدت 15 متر در دقیقه، 5 روز در هفته بهمدت 6 هفته)، و کنترل سالم قرار گرفتند. پس از تأیید ایجاد درد نوروپاتی دیابت توسط تستهای رفتاری، پروتکل تمرین هوازی اجرا گردید. میزان بیان ژنهای Nrg1 وErbB2 با تکنیک ریل تایم اندازهگیری شد. آزمون آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل آماری استفاده گردید.
یافتهها: تمرین هوازی موجب کاهش حساسیت سیستم عصبی به هایپرآلژزیا حرارتی و آلودینیای مکانیکی گردید. القاء دیابت باعث کاهش معنیدار بیان ژن Nrg1و ErbB2شد. همچنین افزایش معنیداری در میزان بیان ژنهای فوق در گروه تمرین نسبت به گروه نوروپاتی دیابت وجود داشت (P<0.05).
نتیجهگیری: بهنظر میرسد، تمرین هوازی با افزایش بیان نوروگلین 1 و گیرندهی آن روند تخریب عصبی ناشی از دیابت را کند میکند. پیشنهاد میشود از تمرین هوازی برای بیماران دیابتی بهمنظور کاهش درد نوروپاتیک استفاده شود.
